किरातार्जुनीयम् (घण्टापथ व सुधा टीका सहित)

सर्गः ] घण्टापथ-सुधाव्याख्याद्वयोपेतम् १२३

व्याकरणम्—समुपेक्षेत = सम् + ईक्ष् + लिङ् ॥ ५२ ॥
वाच्यान्तरम्—मतिमन्ता विनयप्रमाथिनो द्विषः समुन्नतिः समुपेक्ष्येत, तादृशा-
ऽन्तरे सुजयेन भूयते । ह्यविनीतसम्पद्भिर्विपदन्ताभिभूयते ॥ ५२ ॥
कोषः—‘रिपौ वैरिसपत्नारिद्विषद्वेषणदुर्हृदः’ इत्यमरः ॥
सारार्थः—उद्धतस्य शत्रोरभ्युदयमवलोक्य विचारवान् जनश्चिन्तां तत्पराज-
यार्थं न कुर्यात्, अपि तु मदोद्धतो रिपुः स्वयं सुखेन पराजितो भवति । यस्मात्
कारणाद् उद्धतस्य जनस्यैश्वर्याणि दुःखवसानान्येव भवन्ति ॥ ५२ ॥
भाषार्थः—बुद्धिमान् आदमी को चाहिये कि अपने उद्धत शत्रु की उन्नति
को देखकर न घबराये। क्योंकि, उद्धत शत्रु बीच ही में मौत से मात होने के
लायक हो जाता है। क्योंकि बेरहम दिलवाले लोगों की बदौलत आखिर में
विपत्ति हो ही जाती है ॥ ५२ ॥
कथं दुर्विनीतस्य शत्रोः सुजयत्वमित्याशङ्क्य भेदजर्जरितत्वादित्याह—
लघुवृत्तितया भिदां गतं बहिरन्तश्च नृपस्य मण्डलम् ।
अभिभूय हरत्यनन्तरः शिथिलं कूलमिवापगारयः ॥ ५३ ॥
लघ्विति । लघुवृत्तितया स्वस्य दुर्वृत्तिरूपतया बहिर्मित्रादिजनपदेष्वन्तर-
मात्यादिषु च भिदां भेदं गतम् । ‘विद्भिदादिभ्योऽङ्’ इत्यङ्प्रत्ययः । नृपस्य
मण्डलं राष्ट्रमनन्तरः सन्निहितो जिगीषुरापगारयो नदीवेगः शिथिलमन्तर्भेदर्जर्जर-
कूलमिवाभिभूयाक्रम्य हरति ॥ ५३ ॥
अन्वयः—अनन्तरः, लघुवृत्तितया, भिदां, गतं, बहिः, अन्तः, च, नृपस्य,
मण्डलम्, अभिभूय, आपगारयः, शिथिलं, कूलम्, इव, हरति ॥ ५३ ॥
सुधा—अनन्तरः = सन्निहितः जिगीषुरित्यर्थः । प्रतिपक्षीति यावत् (कर्ता) ।
लघुवृत्तितया = क्षुद्रवृत्तितया, नीचाचारतयेति यावत् । भिदां गतं = भेदं प्राप्तं
मिथो विभक्तचित्तमित्यर्थः । बहिः = मित्रादिषु, अन्तः = मन्त्रिवर्गेषु, नृपस्य = राज्ञः,
मण्डलं = राष्ट्रम्, अभिभूय = आक्रम्य, हरति = नाशयति । यथा, अनन्तरः =
तटनिकटवर्ती, आपगारयः = नदीवेगः (कर्त्ता), लघुवृत्तितया = नीचवृत्तित्वेन,
भिदां = भिन्नतां, गतं = यातम्, बहिः = तटात्किञ्चिद्वाह्यप्रदेशेऽपि, अन्तः = नदी-
मध्येऽपि; नृपस्य = नरपेयस्य, जलस्येति शेषः । मण्डलं = समूहम्, अभिभूय =
परितो भ्रामयित्वाऽऽवर्त्तरूपेणेत्यर्थः । अत एव शिथिलं = जर्जरं कूलं = वेलां,
(नदी) तटमिति यावत् वा, हरति = पातयति, तथैवेति ॥ ५३ ॥
समासः—लघ्वी वृत्तिर्यस्य स लघुवृत्तिस्तस्या भावस्तत्ता लघुवृत्तिता, तया
लघुवृत्तितया । आपगाया रयः आपगारयः ॥ ५३ ॥
व्याकरणम्—अभिभूय = अभि + भू + क्त्वा + ल्यप् ॥ ५३ ॥

१२४ | किरातार्जुनीयम् । | [ द्वितीय

वाच्यान्तरम् — अनन्तरेण; लघुवृत्तितया भिदां गतं बहिरन्तश्च नृपस्य मण्डलं अभिभूय, आपगारयेण शिथिलं कूलमिव ह्रियते ॥ ५३ ॥

कोषः — 'भेदोपजापावुपधा' इत्यमरः। 'कूलं रोधश्च तीरं च प्रतीरं च तटं त्रिषु' इत्यमरः। 'स्रोतस्वती द्वीपवती स्रवन्ती निम्नगाऽऽपगा' इत्यमरः। 'रंहस्तरसी तु रयः स्यदः जव' इत्यमरः ॥ ५३ ॥

सारार्थः — राज्ञो नीचाचारप्रचारतया विरक्तैर्मन्त्रिप्रभृतिभिर्भिन्नं राजानं समयं गम्य समयप्रतीक्षकः समीपवर्ती जिगीषुः प्रयासं विनैव तं ध्वंसयति। यथा निम्नगवर्ति शिथिलं तीरं नदीवेगः खण्डयति, तथैवेति ॥ ५३ ॥

भाषार्थः — नीच आचरण के कारण पृथक् हो गये हैं मन्त्री और मित्रगण जिस के ऐसे राजा के राज्य को दूसरे जीतने वाले प्रतिपक्षी झट चढ़ाई करके चौपट कर देते हैं। जैसे नदी का वेग दोनों किनारों को काटकर गिरा देता है ॥ ५३ ॥

अनुशासतमित्यनाकुलं नयवर्त्माकुलमर्जुनाग्रजम् ।
स्वयमर्थ इवाभिवाञ्छितस्तमभीयाय पराशरात्मजः ॥ ५४ ॥

अन्विति। इतीत्थमाकुलमरिनिकारस्मरणक्षुभितमर्जुनाग्रजं भीमसेनं नयवर्त्म नीतिमार्गमनाकुलमसङ्कीर्णं यथा तथाऽनुशासतमुपदिशन्तम् । 'जक्षित्यादयः षट्' इत्यभ्यस्ताच्छतुर्नुंमभावः । तं युधिष्ठिरं पराशरात्मजो वेदव्यासः। स्वयमभिवाञ्छितोऽर्थ इव साक्षान्मनोरथ इवेत्युत्प्रेक्षा। अभीयाय प्राप्तः ॥ ५४ ॥

अन्वयः — पराशरात्मजः, इति आकुलम्, अर्जुनाग्रजं, नयवर्त्म, अनाकुलम्, अनुशासतं, तं स्वयम्, अभिवाञ्छितः, अर्थः, इव, अभीयाय ॥ ५४ ॥

सुधा — पराशरात्मजः = पराशरपुत्रः व्यास इत्यर्थः। इति = एवम्, पूर्वोक्तक्रमेणेत्यर्थः। आकुलं = खिन्नं, शत्रुकृताक्षेपक्षोभ्यप्रमित्यर्थः। अर्जुनाग्रजम् = भीमं, नयवर्त्म=नीतिमार्गम्, एवमुचितमेवं स्वन्मतमनुचितमिदानीमितिरूपम्, अनाकुलं=सुप्रसन्नं, यथा स्यात्तथा. स्वयं निश्चिन्तो भूत्वेति भावः। अनुशासतम्=उपदिशन्तं, तं=युधिष्ठिरं प्रति, स्वयं = साक्षात्, शरीरधारीत्यर्थः। अभिवाञ्छितः=अभिलषितः, अर्थः=प्रयोजनमिव, अभीयाय=प्राप्तः। अर्थात् युधिष्ठिरस्येतःपूर्वत एवेदमीष्टं, यद्यधुना व्यास आगच्छेत् तदा सर्वदा मम शुभं भविष्यतीति इच्छाऽनन्तरमेव व्यासमागतमवलोकितवानिति भावः ॥ ५४ ॥

समासः — न आकुलः यथा तथाऽनाकुलम्। नयस्य वर्त्म नयवर्त्म, तत्। अर्जुनस्याग्रजः अर्जुनाग्रजस्तम् अर्जुनाग्रजम्। पराशरस्यात्मजः पराशरात्मजः ॥ ५४ ॥

व्याकरणम् — अनुशासतम् = अनु + शास् + शतृ। अभीयाय = अभि + इण् + लिट् ।

वाच्यान्तरम् — पराशरात्मजेन स्वयमभिवाञ्छितेनार्थेनेव, भीममनुशास्तु स युधिष्ठिरः अभीये ॥ ५४ ॥