श्रीमदानन्द रामायण (९ काण्ड संपूर्ण - हिन्दी अनुवाद सहित)
Srimad Ananda Ramayana Hindi
महर्षि वाल्मीकि / अज्ञात द्वारा
स्रोत: Srimad Ananda Ramayana Complete 9 Kandas with Hindi Translation (उद्गम)
सर्गः १२] सारकाण्डम् [१३५
यदंतु येन श्रीरामलक्ष्मणौ मोचितौ पुरा । अमूगभ्यां हि पाताले सोऽयं श्रीरामसेवकः ॥२७॥
इति पौरुषदुद्ध्यर्थं मारुतेर्जगतीतले यश श्चास्य बलिनस्तथा तूष्णीं स्थित मया ॥२८॥
नोचेद्हुंकारमात्रेण पथि हर्तुं न किं क्षमः । ईषीकास्त्रेण काकस्य येन नेत्रं विदारितम् ॥२९॥
शतयोजनपर्यन्तं मागीच्चोर्ध्वं पतत्रिणा । पुरा येन मयाऽभ्यक्तः सोऽहं किं कुण्ठितस्तदा ॥३०॥
तयोर्वधे तु पाताले न शस्त्राद्यं प्रतीक्षितम् । मारुतेः पौरुषार्थं हि सत्यं वेत्थ विभीषण ॥३१॥
इति रामवचः श्रुत्वा मारुतिः स विभीषणम् नत्वा प्राह विहस्याथ किं त्वं तद्विस्मृतोऽसि हि ॥३२।
सेतुकाले गघवेश्च गर्वं दृष्ट्वा मयि स्थितम् लांगूलं खंडितं पूर्वं लिंगोत्पाटनहेतुना ॥३३।
तस्य मे राघवाग्रे
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करें| १३६ | आनन्दरामायणे | [ सर्गः १२ |
|---|
इति दत्त्वा वरान् रामस्त्रिजटामरमान्दिनः । स विभीषणसुग्रीवमकरध्वजवानरैः ॥४४॥
ययौ विहायसा सीतां दर्शयन्कौतुकानि सः पश्य सीते पुरीं लङ्कां तथा रणभुवं शुभाम् ॥४५॥
पश्य सेतुं मया बद्धं शिलाभिर्लवणार्णवे एतच्च दृश्यते तीर्थं सेतुबन्धमिति स्मृतम् ॥४६॥
इत्युक्त्वा रघुवर्यस्तन् राक्षसेन्द्रस्य वाक्यतः । पुष्पक। द्भुवि चोत्तीर्य धृत्वा कोदंडमुत्तमम् ॥४७॥
बभंज सेतुं तन्कोट्या धनुःकोटिरितीर्यते अतएव हि तत्तीर्थं स्नानात्कैवल्यदायकम् । ४८॥
कोदंडपाणिर्नामाऽऽसीद्राममूर्तिश्च तत्र हि । एतस्मिन्नन्तरे तत्र संपातिः स ययौ तदा ॥४९॥
तमालिङ्ग्य रामचन्द्रम प्राह स्मिन्पूर्वकम् । बधोर्मात्राऽऽत्र तीर्थं त्वं कुरु सेतौ महनमम् ॥५०॥
तथेति रामवचनाद्भातुः
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करेंसर्गः १२] सारकाण्डम् १३७
माघशुक्लचतुर्थ्यां हि पूर्णे वर्षे चतुर्दशे भारद्वाजोऽपि तपसा स्वर्गं निर्माय भूतले ॥६१॥
पूजयामास श्रीरामं सीतावानरसंवृतम् । रामोऽपि हृदि संमन्त्र्य मारुतिं वाक्यमब्रवीत् ॥६२॥
अयोध्यां गच्छ भरतं मद्वृत्तं कथयस्व तम् । मन्वार्यं शृङ्गवेरे मे शृगं कथय केवटम् ॥६३॥
तथेति गुहकं गत्वा कपिवृत्तं न्यवेदयत् । गुहकोऽपि मुदा युक्तस्तदा रामान्तिकं ययौ ॥६४॥
ततोऽयोध्यां ययौ वेगान्मारुतिः स विधायमा । नन्दिग्रामेऽपि भरतः पूर्णे वर्षे चतुर्दशे ॥६५॥
नागते राघवे वह्निं प्रवेष्टुमुपचक्रमे । शत्रुघ्नं भरतः प्राह गद्गदेन गणांगणे ॥६६॥
श्रीरामलक्ष्मणौ वीरौ हतौ मन्येऽद्य नागतौ । अकारिणा मया सर्वं नृपा ऽने चरैर्वृताः ॥६७॥
लंका गन्वा राघवस्य साहाय्यं कर्तुमिच्छता ।
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करें| १३८ | आनन्दरामायणे | [ सर्गः १२ |
|---|
सीतया लक्ष्मणेनापि भारद्वाजाश्रमं प्रति। बानरैः सहितं रामं श्वस्य पश्यसि निश्चयम् । ७८।
रामोऽप्युत्कण्ठितस्त्वां हि द्रष्टुमस्ति जटाधर। इति तद्वाक्यसुधावृष्टिसेवितो भरतो मुदा ।७९॥
वह्निं नत्वा परावृत्य ननाम वायुनन्दनम्। मारुतिश्चापि तं नत्वाऽऽलिङ्ग्य सविस्तरम् ।८०।
श्रावयामास श्रीरामवृत्तं सन्तोषकारकम्। तच्छ्रुत्वा भरतस्हृष्टः शोभयामास तां पुरीम् ।८१।
अयोध्यां तोरणार्यैश्च पौरैः प्रत्युज्जगाम तम्। मस्तके पादुके बद्ध्वा पुरस्कृत्याथ चाग्रजम् ॥८२॥
माघस्य सितपञ्चम्यां प्राप्ते पञ्चदशेऽब्दके। प्रभाते भरतो याम्ये ददर्श पुष्पकं नभसि ॥८३।
ननाम राघवं दृष्ट्वा साष्टांगं भरतस्तदा। रामोऽप्यालिङ्ग्य भरतं कृत्वा रूपाण्यनेकंशः ८४।
एककाले
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करेंसर्गः १२] उत्तरकाण्डम् १३९
सर्गः १२] उत्तरकाण्डम् १३९
त्वत्तेजसा जगन्नाथ पालयस्व पुरं स्वकम् । तथेति राघवोक्त्वा भरतं संन्यवेशयत् ॥९५॥
ततः स दिव्यवस्त्राणि परिधाय रघूत्तमः । सीतया रथमारुह्य शब्दैर्घोषैर्जयस्वनैः ॥९६॥
वरांगनानुत्यगीतैर्ग्रयौ निजपुरीं प्रति । पौरजनैश्च सौधस्था ववर्षुः पुष्पवृष्टिभिः ॥९७॥
चक्रुर्नीराजनं मार्गे नानारत्नौघपूरगम्। रामो रथादवतार्य सीतां प्रप्रेष्य वै गृहम् ॥९८॥
पुष्पकं प्राह गच्छ त्वं कुबेरं वह सर्वदा तथेति रामवचनाज्जगाम पुष्पकं तु तत् ॥९९॥
अथ रामः सभामध्ये विवेश कपिभिः सह । ददौ कपिभ्यो गेहानि वस्तुं रम्याणि सादरम्॥१००॥
अथ रामस्य राज्यार्थमभिषेकं गुरुस्तदा । चकार सुमुहूर्ते वै महामंगलपूर्वकम् १०१॥
हनुमत्प्रमुखांश्चैव चतुःसिंधुजलं शुभम् । समानाय
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करें१४० आनन्दरामायणे [ सर्गः १२
सर्वरत्नममायुक्तं
प्रजगुर्देवगन्धर्वा
मणिकांचनभूषितम् । ददौ हारं नरेन्द्राय स्वयं शक्रस्तु भक्तितः ॥११३॥
ननृतुश्चाप्सरोपङ्क्तः । देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिः पपात खात् ॥११४॥
ततोऽकञ्चं स्तुतिमहं भरतेनाभिपूजितः । ११५॥
श्रीशिव उवाच
सुग्रीवमित्रं परमं पवित्रं सीताकलत्रं नवमेघगात्रम् ।
कारुण्यपात्रं शतपत्रनेत्रं श्रीरामचन्द्रं सततं नमामि ॥११६॥
संसारपारं निगमप्रचारं धर्मावतारं हतभूमिभारम्
सदाऽविकारं सुखसिन्धुपारं श्रीरामचन्द्रं सततं नमामि ॥११७॥
लक्ष्मीविलासं जगतां निवासं लङ्काविनाशं भुवनप्रकाशम्
भूदेववासं शरदन्दुहासं श्रीरामचन्द्रं सततं
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करेंसर्गः १२ ] उत्तरकाण्डम् १४१
सर्गः १२ ] उत्तरकाण्डम् १४१
गद्यैः गीतैः वचनातीतं श्रीरामचन्द्रं मनुतं नमामि ॥१२३॥
श्रीमच्चन्द्रस्य दशाष्टकं मया प्रयोक्तं देवि मनोहरं ये ।
पठन्ति शृण्वन्ति गृणन्ति भक्त्या ते सर्वकामान्प्रलभन्ति नित्यम् ॥१२४॥
इति स्तुत्वा रामचन्द्रं समाधौ परिनिष्ठितोऽहम् । एतस्मिन्नन्तरे तत्र राजा दशरथो महान् ॥१२५॥
दृष्ट्वा रामं समांत च विमानस्थोऽर्कसन्निभः । स्तुत्वा रामं परात्मानं राज्यस्थं बन्धुवेष्टितम् ॥१२६॥
उवाच रामं संतुष्टः सुगभीराक्षराजितः ।
दशरथ उवाच
धन्योऽहं कृतकृत्योऽहं धन्यौ तौ पितरौ मम ॥१२७॥
धन्यो देशः कुलं धन्यं यस्त्वां राज्याभिषेचितम्। पश्याम्पद्य महाबाहो धन्या सा जननी तव ॥१२८॥
या कौसल्या समुत्साहं नेत्राभ्यां तेऽद्य पश्यति । इत्युक्तवन्तं राजानं
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करें| १४२ | आनन्दरामायणे | [ सर्गः १२ |
|---|
नेन हारेण शुशुभे मारुतिर्गौरवेण च । तदा दृष्ट्वा हनूमन्तं रामो वचनमब्रवीत् ॥ १३९ ॥
मारुते त्वां प्रसन्नोऽस्मि वरं वृणु कांक्षितम् । हनुमानपि तं प्राह नत्वा रामं प्रहृष्टधीः ॥ १४० ॥
त्वन्नाम स्मरतो राम मनस्तृप्यति नो मम । अतस्त्वन्नाम सततं स्मरिष्यामि भूतले ॥ १४१ ॥
यावत्स्थास्यति ते नाम लोके तावत्कलेवरम् । मम तिष्ठतु राजेंद्र वरोऽयं मेऽभिकांक्षितः ॥ १४२ ॥
यत्र यत्र कथा लोके प्रचरिष्यति ते शुभा । तत्र तत्र गतिर्मेऽस्तु श्रवणार्थं सदैव हि ॥ १४३ ॥
देवालयान्नदीतीरात्तीर्थाद्वापि जलाशयात् । विनाऽन्यत्र स्थले नेस्तु कथा षड्घटिकोर्ध्वतः ॥ १४४ ॥
रामस्तथेति तं प्राह मुक्तस्तिष्ठ यथासुखम् । कल्पान्ते मम सायुज्यं प्राप्स्यसे नात्र
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करेंसर्गः १२ ] सारकाण्डम् १४३
तदा विभीषणाद्याश्च स्वकीयपात्राणि वेगतः । विसृज्य मर्कटे मूर्ध्नि न्युप्ता न्यथा सम्यक्कृतं त्विति ॥ १५५॥
तन्निशाम्यं रामशोच्छिष्टं बुभुजुः सप्रमान्विताः । महान् कोलाहलश्चासीद्रामोच्छिष्टार्थमादरात् ॥ १५६॥
सीतारामौ सन्निरीक्ष्य मुदा जहसतुस्तदा । एवं नानाकौतुकानि कुर्वन्तौ राघवांतिके । १५७॥
सुग्रीवाद्याः सुखं तस्थुस्तोपयन्तः कियदिनेम् । एतस्मिन्नन्तरे तत्र पुष्पकं च समाययौ पुनः ॥ १५८॥
प्राह देव कुवेरेण प्रेषितं त्वामह पुनः । मामाह यत्कुवेरस्तच्छृणुष्व त्वं रघूत्तम ॥ १५९॥
जितस्त्वं रावणेनादौ पश्चाद्रामेण निर्जितः । अतस्त्वं राघव नित्यं वह यावद्भवेद्भुवि ॥ १६०॥
यदा गच्छेद्रघुश्रेष्ठो वैकुण्ठं याहि मां तदा । तच्छ्रुत्वा राघवः प्राह
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करें१४४ आनन्दरामायणे [ सर्गः १२
रणांगणं यज्ञकुण्डं तत्र वै ह्यपलायनम् । तच्च वेदविधानं हि ब्रह्मसत्वं प्रकीर्तितम् ॥१७१॥
कवचाश्च घटाटोपो ज्ञेयः सम्भरणस्ततः । संशार्त्रनं शस्त्रमुद्योज्यं राक्षसमर्पणम् ॥१७२॥
शस्त्राणां मलशोधार्थं क्रियते यद्रणांगणे । भूमौ शराणां विस्तारः परिस्तरणमुत्तमम् ॥१७३॥
परिमूहनं ज्ञेयं यत्क्रिकालानलो महान् । मुखेण बाणरूपेण मांसाहूतिममर्षणम् ॥१७४॥
ऋग्भागं वषोर्भागं हाहाकारो भयानकः । म ॐकारवषट्कारघोषो ज्ञेयो रणाध्वरे ॥१७५॥
अग्नेर्ज्वाला शस्त्रतेजोघूग्र्रः स्वेदसमुद्भवो रणे ज्वालानिचयशान्त्यर्थं पृषदाज्यस्य सेचनम् । १७६॥
यच्चात्र तु वीराणामस्त्रावंचतमुत्सनम् । ज्ञानेन सह जीवस्य वलिर्दीपबलिः स्मृतः ॥१७७॥
ये देहलोभिनो वीरा बलिदोषहराः स्मृताः रामहस्तान्मृर्तिन्यक्ता ये
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करेंसर्गः १२ ] सारकाण्डम् १४५
सर्गः १२ ] सारकाण्डम् १४५
शिखाबंधनमोक्षार्थं शबरी भवबंधनात् । कृता मुक्ता तु रामेण जलस्पर्शनहेतवे ॥१८८॥
नेत्रयोर्निहतो वाली दत्तं तद्रुधिरं तदा । काथिलंकार्युरी दग्धा कुंभकर्णस्तथौदनः । १८९॥
पक्वान्नमिंद्रजिज् ज्ञेयः शाकार्थं राक्षसा हताः । वरान्नं सारणो ज्ञेयः प्रहस्तो वटकः स्मृतः ॥१९०॥
निकुंभः पर्पटो ज्ञेयः कुंभस्तु लवणं स्मृतः । पायसार्थं कालनेमिस्त्वतिकायः स शर्करः ॥१९१॥
क्षीरमैरावणो ज्ञेयो घृतं मैरावणः स्मृतः । दध्योदनः समाम्नौ तु आहवे च स रावणः ॥१९२॥
हत्वा निवेदितः पात्रे तस्य कालानलस्य च । उच्छिष्टवलिमत्यागः केशत्वक्थिक्षसादिनाम् ॥१९३॥
संत्यागोऽत्र रणे ज्ञेयस्तदा तृप्तो बभूव
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करें१४६
आनन्दरामायणे
[ सर्गः १३
त्रयोदशः सर्गः
( अगस्त्य-रामसंवाद )
श्रीशिव उवाच
एकदा राघवं द्रष्टुं मुनिभिः कुम्भसम्भवः। ययौ रामेण सन्मानमानितः स उपाविशत् ॥ १ ॥
उपविष्टाः प्रहृष्टाश्च मुनयो रामपूजिताः। संसृष्टकुशलाः सर्वे रामं कुशलमब्रुवन् ॥ २ ॥
कुशलं ते महाबाहो सर्वत्र रघुनंदन। दिष्ट्येदानीं प्रपश्यामो हतशत्रुमरिंदम ॥ ३ ॥
दिष्ट्या त्वया हताः सर्वे मेघनादादयोऽसुराः। हन्वा रक्षोगणान्सर्वान् कृतकृत्योऽद्य जीवसि ॥ ४ ॥
इति तेषां वचः श्रुत्वा रामस्तानाह सुस्मितः। किमर्थमादौ युष्माभिर्मेघनादोऽद्य कीर्तितः ॥ ५ ॥
इति रामवचः श्रुत्वाऽगस्तिस्तैस्त्ववलोकितः। कुंभयोनिस्तदा रामं प्रीत्या वचनमब्रवीत् ॥ ६ ॥
शृणु राम यथा वृत्तं
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करेंसर्गः १३] सारकाण्डम् १४७
कस्मिश्चिच्च काले हि सुमालीनाम राक्षसः । दुहित्रा व्यचरद्भूमा पुण्यकेतुं ददर्श सः ॥१६॥
हिताय चिन्तयामास राक्षसानां महामनाः । कैकसीं तनयामाह गच्छ विश्रवसं मुनिम् ॥१७॥
वरयस्व मुनेस्तेजःप्रतापात्ते सुताः शुभाः । भविष्यन्ति धनाध्यक्षतुल्या नो हितकारिणः ॥१८॥
सा संध्यायां ययौ शीघ्रं मुनेरग्रे व्यवस्थिता । लिखन्ती भुवि पादाङ्गुष्ठेन चाधोमुखी स्थिता ॥१९॥
तामपृच्छन्मुनिः का त्वं साऽऽह त्वं वेत्तुमर्हसि । ततो ध्यात्वा मुनिः सर्वं ज्ञात्वा तां प्रत्यभाषत ॥२०॥
ज्ञातं तवाभिलषितं मत्तः पुत्रानभीप्ससि । दारुणायां तु वेलायामागताऽसि सुमध्यमे ॥२१॥
अतस्ते दारुणौ पुत्रौ राक्षसौ संभविष्यतः । साऽब्रवीन्मुनिशार्दूलं त्वत्तोऽप्येवंविधौ सुतौ ॥२२॥
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करें| १६८ | आनन्दरामायणे | [ सर्गः १३ |
|---|
शिरः संयोज्य हस्तेन शिवोक्तं तं न्यवेदयत् । तच्छ्रुत्वा रावणश्चापि समतिक्रम्य तां निशाम् ॥३३॥
चकार पूर्ववद्गानं द्वितीयदिवसे पुनः । नन्दिना शंकरश्चापि पूर्ववत्तं न्यवेदयत् ॥३४॥
इत्थं दश दिनान्येव गतानि रावणस्य च । अथ तत्कर्मणा तुष्टः शङ्करो गायनेन च ॥३५॥
भूत्वा प्रसन्नस्तं प्राह वरं वरय चेति वै । दृष्ट्वा शंभुं रावणोऽपि शिरासा तेन संधितः ॥३६॥
वरयामास मन्मात्रे ह्यात्मलिंगं तथा मम । पत्न्यर्थं पार्वतीं देहि तथेत्युक्त्वा ददौ शिवः ॥३७॥
गृहीत्वा गंतुकामं तं पुनः प्राह हरस्तदा । मतोपार्थं त्वया वीर दशवारं निजं शिरः ॥३८॥
खङ्गेन छेदितं यस्मात्तस्मात्तेऽद्य शिरांसि हि । दश विंशद्भुजाश्चापि भविष्यन्ति गिरो मम ॥३९॥
ततः स
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करेंसर्गः १२ ]
सर्गः १२ ]
सारकाण्डम्
१४९
पंचवर्षसहस्राणि पादांगुष्ठेन तस्थिवान्। दिव्यवर्षसहस्रं तु धूमाह रो दशाननः ॥४८॥
पूर्णे वर्षसहस्रे स्वं शीर्षमग्नौ जुहाव सः। एवं वर्षसहस्राणि नव दशानिश्चक्रमुः॥४९॥
अथ वर्षसहस्रे तु दशमे दशमं शिरः। छेत्तुकामस्य धर्मात्मा प्रत्यक्षोऽभूत्प्रजापतिः॥५०॥
उवाच वचनं ब्रह्मा वरं वरय वांछितम्। ततोऽब्रवीद्दशास्यन्ममदत्त्वञ्च कुतोप्यहम्॥५१॥
सुपर्णनागयक्षेभ्यो देवेभ्यश्चासुरादपि। त्वत्तः शभोर्महाविष्णोर्मानुषा मे तृणोपमाः ॥५२॥
तथेत्युक्त्वा विधिस्तस्मै दश शीर्षाणि संददौ। विभीषणाय सद्बुद्धिममरत्वं ददौ मुदा ॥५३॥
विमोहितं सरस्वत्या देवेन्द्रपदकांक्षिणम्। कुंभकर्णं विधिः प्राह वरं वरय वांछितम् ॥५४॥
सोऽपि तं वरयामास निद्रां षण्मासिकीं शुभाम्। षण्मासीये
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करें| १५० | आनन्दरामायणे | [सर्ग १३] |
|---|
वैरोचनस्य दौहित्रीं वृत्तज्वालेति विश्रुताम् । स्वयंदत्तां मुदोद्वाह कुम्भकर्णाय रावणः ॥६५॥
गन्धर्वराजस्य सुतां शैलूषस्य महात्मनः । विभीषणस्य भार्यार्थे सरमां स मुदाऽवहत् ॥६६॥
ततो मन्दोदरी पुत्रं मेघनादमजीजनत् । जातमात्रस्तु यो नादं मेघवत्प्रचकार ह ॥६७॥
तः सर्वऽप्यदन्मेघनादोऽयमिति वै जनाः गुहायां कुम्भकर्णोऽपि निद्राव्याप्तो विनिद्रितः ॥६८॥
ततः स रावणश्चापि देवगन्धर्वकिन्नरान् हत्वा क्रोधोद्धतान्नागान् स्त्रियस्तेषामपाहरत् ॥६९॥
धनदोऽपि च तच्छ्रुत्वा रावणस्याक्रमं तदा । अधर्मं मा कुरुष्वेति दूतवाक्यैर्न्यवारयत् ॥७०॥
ततः क्रुद्धो दशग्रीवो जगाम धनदालयम् । विनिर्जित्य धनाध्यक्षं जहार तस्य पुष्पकम् ॥७१॥
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करेंसर्गः १३ ] उत्तरकाण्डम् १५१
सर्गः १३ ] उत्तरकाण्डम् १५१
इन्द्रजिन्नाम तस्याभून्नराधिप शृणुष्व तत् । रावणादपि यश्चासीद्वलिष्ठः समरप्रियः ॥८२॥
मेघनादादयश्चेति तस्मान्प्रोक्तं तवाग्रतः । एतन्मुनीश्वरैः पूर्वं तन्निमित्त मयेरितम् ॥८३॥
रावणो विजयी लोकान्सर्वान् जित्वा क्रमेण तु । जित्वा वह्निं निरृतिं च वायुमीशं ययौ मुदा ॥८४॥
कैलासं तोलयामास बाहुभिः परिघोपमैः । तदा भीता शिवं देवी दोर्भ्यां सा परिषस्वजे ॥८५॥
शिवोऽपि वामपादाङ्गुष्ठेन कैलासमुद्धर्नि । भारं दत्त्वा गिरिं त्वेवं चकाराधः शनैः शनैः ॥८६॥
तदा तद्गिरिमग्नप्रबलिसन्धिषु दोर्लताः । विंशत्यपि रावणस्य न ता अगमन्बहिः क्षणात् ॥८७॥
स तेनाक्रन्दयामास स्तम्भसम्बद्धचोरवत् । तदा नन्दीश्वरेणापि शप्तोऽयं राक्षसेश्वरः ॥८८॥
यच्चलं कर्म यस्यास्ते
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करें१६२ आनन्दरामायणे [ सर्गः १२
किष्किन्धां स्वां ययौ वेगादग्रे दृष्ट्वांगदं शिशुम्। प्रीत्या तं चुंबनं दातुं दोर्भ्यां कण्ठे न्यवेशयत् ॥९८॥
तदा बाहोश्चलनात्काक्षाद्यः पतितो भुवि। तं दृष्ट्वा स्वजनान् स्वीय दर्शयामास वै मुदा ॥९९॥
प्रेङ्खस्योपरि पुत्रस्य बबन्धाधोमुखं चिरम्। आत्मानमाङ्कदमूत्रस्य धारामीशाननोऽसुरः। १००॥
स्वयमेव ततो बाली बहुकाले गते मयि। ददवाज्ञां दशान्याय तेन सख्यं चकार सः। १०१॥
रावणः स पुनः स्थित्वा पुष्पंके व्यचरत्सुखम्। पश्यन्नानाविधान्वीरान् ययौ पातालमुत्तमम्॥ १०२॥
तत्र दृष्ट्वा पुरं रम्यं बलेः कोटिरविप्रभम्। तत्तजसाहतेऽहस्तत्पुष्पकं न चचाल वै ॥१०३॥
ततः स्वयं ययौ तूर्णामक एव
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करेंसर्गः ११ ]
सारकाण्डम्
१५४
अश्वानां शकृतं नीत्वा क्षिपत्प्रत्यहं बहिः । एकदा द्वारे गत्वा प्रार्थयामास त्वां मुहुः ॥ ११४ ॥
त्वया स्वपादलग्नः स्वपदांगुष्ठेन खेडितः । तदाऽतिमुदितो लंकां चिरकालेन रावणः ॥ ११५ ॥
ययौ मेने निजं जन्म द्वितीयं जातमद्य वै । रावणः परमप्रीत एव लोकान्मनावशन् ॥ ११६ ॥
कर्तुं वांस्त्वनवशाञ्जिग्ये व्यभ्राम पुष्पकस्थितः ।
दृष्ट्वैकदाऽत्र साकेते पूर्वजं तव दीक्षितम् ॥ ११७ ॥
अनरण्यं संगरेण चकार पतितं रणे ।
तदा शप्तोऽनरन्येन मद्वंशे रघुनन्दनः ॥ ११८ ॥
भूत्वा त्वां सगरेणैव सकुटुम्बं बधिष्यति इत्युक्त्वा स गतो नाकं रावणोऽपि पुरीं ययौ ॥ ११९ ॥
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करें१५४ आनन्दरामायणे [ सर्गः १३
एकदा नारदं दृष्ट्वा नत्वा पप्रच्छ रावणः ।१२६॥
भगवन् ब्रूहि मे योद्धुं कुत्र सन्ति महाबलाः ।
योद्धुमिच्छामि बलिभिस्त्वं जानासि जगत्त्रयम्॥१२७॥
मुनिर्ध्यात्वा चिरञ्चाह श्वेतद्वीपनिवासिनः । महाबला महाकायास्तत्र याहि महामते ॥१२८॥
विष्णुपूजारता ये वै विष्णुना निहताश्च ये । त एव तत्र सजाता अजेयाश्च सुरासुरैः ॥१२९॥
तच्छ्रुत्वा रावणो वेगात्सन्त्रिभिः पुष्पकेण तैः ।
योद्धुकामो ययौ गर्वाच्छ्वेतद्वीपान्तिकं मुदा ॥१३०॥
तत्प्रभाहतनेत्रार्कं पुष्पकं नाचलत्पुरः ।
त्यक्त्वा विमानं प्रययौ स्वयमेव दशाननः ॥१३१ ।
प्रविशन्नेव
इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ
पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।
खाता बनाएँ या साइन इन करें