सामग्री पर जाएँ
सर्वकोश
संग्रह पर लौटें

श्रीमदानन्द रामायण (९ काण्ड संपूर्ण - हिन्दी अनुवाद सहित)

Srimad Ananda Ramayana Hindi

महर्षि वाल्मीकि / अज्ञात द्वारा

स्रोत: Srimad Ananda Ramayana Complete 9 Kandas with Hindi Translation (उद्गम)

कॉपीराइट समस्या बताएँ

DevanagariHindipublished811 पृष्ठ

सर्गः १०] बालकाण्डम् १०५

पृष्ठ 121 स्कैन

सर्गः १०] बालकाण्डम् १०५

परे श्रुते न किं शैला इत्युक्तोऽनर्हकृत्यः । इह संति सतो मान्या मान्यास्ते तु स्वभूमिषु ॥९१॥
सवैश्वेदेहसंदेहा वदरैकपाश्रिताः विषवृक्षीषधिव्योऽप्यन्तोऽप्यन्तर्मित्रगभः ॥९२॥
नीलश्च नीलनिलयो मंदरो मंदलोचनः । मलयः स मलयो गंधं नद्याप रैवतः ॥९३॥
हेमकूटत्रिकूटाद्याः कूटाङ्गपदभाग् तु ते । किष्किन्धक्रोञ्चमख्याद्या मागस्त्या न ते भुवः ॥९४॥
इति विंध्यवचः श्रुत्वा नारदो हृद्यचिन्तयत् अहंवंशवेशभंगो न महद्भाव कल्पते ॥९५॥
श्रीशैलमुख्याः किं शैला नेह सन्त्यपलश्रियः येषां शिखरमात्रादिर्शनेन मुक्तये मताम् ॥९६॥
अथास्य बलमालोच्यमिति ज्ञात्वाऽब्रवीन्मुनिः गन्ययुक्तं कि भवता गिरिराजं विमुञ्चता ॥९७॥
परः शैलेषु शैलेन्द्रो मेरुस्त्वामवमन्यते । मया निश्शायित चेन्नत्यद्यापि

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें
पृष्ठ 122 स्कैन

१०६ | आनन्दरामायणे | [ सर्गः १०


ततः सुरा विधेर्वाक्यादगस्तिं तन्निषेधतुम् । प्रार्थयामासुरात्रेय स मुनिर्विकलोऽभवत् ॥१०८॥
तदाऽगस्तिर्मयोक्तः स गच्छ त्वं दक्षिणां दिशम् । वाक्यान्मे गिरि बद्ध्वा मा खिद त्वं मरुत्प्रभाम् ॥१०९॥
अहमप्यचिरेणैव तत्र सिद्धास्तवे सेतौ श्रीराघवार्थं यास्यामि दक्षिणां दिशम् ॥११०॥
इति मद्बचनं श्रुत्वाऽगस्तिर्मुष्टमनास्तदा । मुक्त्वा काशीं ययौ विन्ध्यं लोपामुद्रामन्वितः॥१११॥
तमगस्त्यं सपत्नीकं दृष्ट्वा विन्ध्योऽतिकम्पितः । अतिखर्वनरो भूत्वा निनिंसुरवनीमिव ॥११२॥
आज्ञाप्रसादः क्रियतां किं करोमोति चाब्रवीत् तद्विन्ध्यवचनं श्रुत्वाऽगस्तिः प्राह च सादरम् । ११३॥
विन्ध्य साधुरसि प्राज्ञो मां च जानासि तत्त्वतः । पुनरागमनं चैन्मे तावत्त्वं त्वंतरो भव ॥११४॥
इत्युक्त्वा दक्षिणामाशामगस्तिः स ययौ

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें
पृष्ठ 123 स्कैन

सर्गः १०] सारकाण्डम् २०७

सैकतं स्थापयामास लिङ्गं रामो विधानतः। तदा संस्मार मनसि कौतुकं रघुनन्दनः ॥१२४॥
श्रावयन्ती मणिः द्यौश्च सायंकोटिशतप्रभोपमः। तं वरं च मणिं कण्ठे बबन्ध रघुनन्दनः ॥१२५॥
वस्त्रपुष्पैर्धनैर्वस्त्रैश्चामरव्येषुभिः दिव्यैः पाद्यार्घ्यं च पूजयामास तान् मुनीन्द्रान्॥१२६॥
दत्तस्वं मुनयस्तश वरंवेगातिपूरिताः। ययुः स्वीयाश्रमान् मार्गे द्राग्ददर्श स मारुतिः ॥१२७॥
पप्रच्छ मारुतिर्विप्रान् यूयं केन प्रपूरिताः। तेऽप्यूचुर्लिङ्गमाराध्य रामेणैव पूरिताः ॥१२८॥
तत्तेषां वचनं श्रुत्वा क्रोधाविष्टोऽप्यचिन्तयत् । वृथाऽहं भ्रमितस्तेन रामेणाद्य प्रतारितः ॥१२९॥
इत्थं वदन्ययौ रामं क्रोधात्स्वीये पदद्वयम् । भुवि हतात्थ पतितस्तदा भूम्यां पदद्वयम् ॥१३०॥
गतं कपिस्तदा राममब्रवीत्किं न

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें
पृष्ठ 124 स्कैन
१०८आनन्दरामायणे[ सर्गः १०

विश्वनाथाभिधं लिङ्गं स्वीयं संस्थापयाधुना । तथेति मारुतिर्लिङ्गं स्थापयामास सादरम् ॥१४१॥
मारुतेश्चैव लिङ्गाय ददौ रामो वरं तदा अमपूज्य विश्वनाथं मारुते त्वत्प्रतिष्ठितम् ॥१४२॥
यमादौ पूजयन्त्यत्र ये नरा लिङ्गमनुत्तमम् । रामेश्वराभिधं सेतौ तेषां पूजा वृथा भवेत् ॥१४३॥
इत्युक्त्वा तं पुनः प्राह रामो राजीवलोचनः । मदर्थं यत्समानीतं त्वया लिङ्गं महत्तमम् ॥१४४॥
विश्वनाथस्य तत्पृष्ठामस्तु देवालये चिरम् । अनर्चितमवन्यां तदप्रतिष्ठितमुत्तमम् ॥१४५॥
अग्र कालान्तरेणाहं तच्चापि स्थापयामि वै । तत्तत्र वर्ततेऽद्यापि लिङ्गं विश्वेश्वरान्तिके ॥१४६॥
अप्रतिष्ठापितं भूमौ न केनापि प्रपूजितम् । पुनः प्राह कपिं रामस्त्वमत्र च्छिन्नलाङ्गुलः ॥१४७॥
वस भूमौ गुप्तपादः

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें

सर्गः १०] बालकाण्डम् १०९

पृष्ठ 125 स्कैन

सर्गः १०] बालकाण्डम् १०९

मद्रूपमोहिताः सर्वा ऋषिपत्न्यः सहस्रशः । भग्नेच्छे ताः समागन्तुमृषिभित्रासिता अपि ॥१५८॥
ततो ते मुनयः सर्वे मामज्ञात्वा मुनीश्वराः । ददुः शापं महाघोरं क्रोधसञ्चिन्नमानसाः ॥१५९॥
ऋष्यर्थे मोहिता नार्यस्त्वया तस्माद्विद्विजोत्तम । पतत्वद्य रतेरंगं लिंगं भुवि च नो गिरा ॥१६०॥
एवं द्विजैस्तदा शप्तोऽपतल्लिङ्गं तदा भुवि । द्विजशापस्य सं राम गतोऽहं गुप्ततां तदा ॥१६१॥
द्विजनायोऽप्यदृष्ट्वा मां जग्मुः स्वं स्वं गृहं प्रति । तल्लिंगं वर्धते भूयो गगनं व्याप्य संस्थितम् ॥१६२॥
तद्दृष्ट्वा चकिता देवास्तस्यान्तं द्रष्टुमुद्यताः । पश्यन्तस्तस्य नोऽप्यन्दानन्तमौण्ड्यं बेधसः ॥१६३॥
तदा मामेत्य स विधिभेदाऽङ्गं न्यवेदयत् । अकाले प्रलयस्त्वद्य शम्भोऽनेन भविष्यति ॥१६४॥
तदा मया पूर्ववृत्तं

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें
पृष्ठ 126 स्कैन

११० आनन्दरामायणे [ सर्गः १०


एतावत्कालपर्यन्तं नेदं केचिदलोकितम् । अद्य त्वया सादराद्यद्दृष्टं स्पष्टं विमोक्षदम् ॥१७५॥
स्वप्रतिष्ठितलिङ्गस्य प्रसादादवनीतले । ख्यातिं गतं त्विदं लिङ्गं यस्मात्तस्माद्रघूत्तम ॥१७६॥
अस्य लिङ्गस्य यज्ज्योतिर्मदीये त्वत्प्रतिष्ठिते । याम्यद्यैव संकेतेऽत्र लिङ्गे सेतौ स्थिरा भव ॥१७७॥
ज्योतिर्लिङ्गं द्वादशमं तव रामेश्वराभिधम् । वदिष्यन्ति जनाः सर्वे ह्यद्यारभ्य रघूत्तम ॥१७८॥
पूजास्रग्वादिकं कर्म यद्यत्किंचिदिरा मम । सर्वत्र लिङ्गे तत्सर्वमस्तु रामेश्वरे सदा ॥१७९॥
अहं चापि मुनेर्वाक्यादगस्तेस्त्वत्प्रियापि च । त्यक्त्वा काशीमागतोऽस्मि त्वल्लिङ्गेऽस्मिन्सदावसम् ॥
प्रणमेत्सेतुबन्धे यः पुमान् रामेश्वरं शिवम् । ब्रह्महत्यादिपापेभ्यो मुच्यते तदनुग्रहात् ॥१८१॥
स्वं प्रदाय

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें
पृष्ठ 127 स्कैन

सर्गः १०] सारकाण्डम् १११


पूजयामास तल्लिङ्गमगस्त्येश्वरनामकम् । नत्वा स्तुत्वा विश्वनाथं शम्भुं रामेश्वरं तथा ॥१९२॥
दृष्ट्वा पुरातनं लिङ्गं गंधमादननामकम् । ययौ स्वीयाश्रमं तुष्टः कुंभजन्मा मुनीश्वरः ॥१९३॥
सेतौ रामेश्वरस्यैव देवि देवालये शुभे । दिश्याग्नेय्यामगस्ती शमीशान्यां गंधमादनम् ॥१९४॥
वर्तेतेऽद्यापि द्वे लिङ्गे कश्चिज्जानाति वा न वा । प्रसिद्धोऽभूच्च रामेशः स्वर्गमृत्युरसातले ॥१९५॥
ततो रामाज्ञया सेतुं नलः कर्तुं मनो दधे । किंचिद्गर्वसमाविष्टस्तज्ज्ञातं राघवेण हि ॥१९६॥
यावदेकां शिलां त्यक्त्वा नलोऽन्यां प्रक्षिपञ्जले ।
तावत्तरंगकल्लोलैः सागरस्य इतस्ततः ॥१९७॥
गच्छन्तिस्म शिलाः सर्वास्ता दृष्ट्वा खिन्नमानसः । गलगर्वस्तदा रामं नलो वृत्तं न्यवेदयत्

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें
पृष्ठ 128 स्कैन

११२ आनन्दरमायणे [ सर्गः १०


ततः सैन्ययुतो रामः सुवेलाद्रिं ययौ मुदा दिदृक्षू रावणो लङ्कामध्यारोहाद्रि शुभम् ॥२०८॥
सुवेलाद्रिं महारम्यं तरुवल्लिर्विराजितम् । ददर्श लङ्कां विस्तीर्णां रामश्चित्रध्वजाकुलाम् ॥२०९॥
चित्रप्रासादमध्वां स्वर्णप्राकारतोरणाम् । परिखाभिः शतघ्नीभिः सक्रमैश्च विराजिताम् ॥२१०॥
प्रासादोपरि विस्तीर्णप्रदेशे दशकन्धरम् । पश्यंत कपिसैन्यं तं सन्ददर्श रघूद्वहः ॥२११॥
ततो रामेण मुक्तः स शुको गत्वा दशाननम् । कपिसैन्यं दर्शयंस्त बोधयामास रावणम् ॥२१२॥
सीतां प्रयच्छ रामाय लङ्काराज्ये विभीषणम् । कृत्वा तं शरणं याहि नो चेद्रामान्न मोक्ष्यसे ॥२१३॥
तच्छ्रुत्वा रावणः क्रोधाच्छुकं धिक्कृत्य वै मुहुः । दूतैर्गेहाद्वहिः कृत्वा

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें
पृष्ठ 129 स्कैन

सर्गः १०] सारकाण्डम् १९३

एवं नानाविधैर्वाक्यैरंगदेनातिबोधितः सोऽथ नीतिपुनर्वाक्यमप्यशृणोद्रानवस्य च ॥२२५॥
उवाच क्रोधसंयुक्तो वानरं स दशाननः । भीषयसेऽद्य किं मां त्वं रावणं लोकरावणम् ॥२२६॥
येन सर्वे जिता देवाः कैलासः कम्पितो मया । तस्य मेऽग्रे मर्कट त्वं कत्थसे किं मुधाऽद्य हि ॥२२७॥
क्षणेन राघवौ हन्त्वा हन्त्वा सुग्रीवमारुती । हन्त्वा विभीषणं त्वां च वानरान् भक्षयाम्यहम् ॥२२८॥
रावणस्य वचश्चैवं श्रुत्वा प्राहांगदस्त्वहम् । जानाम्यहं पौरुषं ते बलिपातालनिर्गत ॥२२९॥
शिवपादांगुष्ठ भारनम्रकैलासपीडित । सहस्रार्जुनदीर्घत्तमभवत्क्रीडनमृग ॥२३०॥
श्वेतद्वीपस्थप्रमदाकराताडितमन्मथ । विष्णोःपुत्रोऽभवद् ब्रह्मा मरीचिस्तत्सुतः स्मृतः ॥२३१॥
तत्सुतः कश्यपस्तस्य

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें
पृष्ठ 130 स्कैन

११८ आनन्दरामायणे [ सर्गः १०

न ज्ञातोऽयं मया राम प्रासादो मस्तकेन मे । उत्पाटितश्च लंकायाः समानीतस्तवांतिकम् ॥ २४१॥
पुनर्नीत्वाऽद्य लंकायामेनं संस्थापयाम्यहम् । इत्युक्त्वा परिगृह्याथ राघवस्याज्ञयाऽगदः ॥२४२॥
प्रासादं पूर्ववत्स्थाप्य लङ्कायां स ययौ पुनः । सुवेलाद्री राघवेन्द्रं नत्वा वृत्तं न्यवेदयत् ॥ २४३॥
यद्यत्कृतं तु लङ्कायां संवादं रावणस्य च । रामोऽपि श्रुत्वा तन्मवं स्निन्वा तं परिषस्वजे ॥ २४४॥
अथ श्रीगमचन्द्रोऽपि सुवेलाद्री स्थितस्तदा । लीलया चापमादाय मुमोच चोत्तमं शरम् ॥ २४५॥
तेन छत्रसहस्राणि किरीटदशकं तथा । लङ्कायां राक्षसेन्द्रस्य प्रासादे संस्थितस्य च ॥ २४६॥
चिच्छेद निमिषार्धेन कपिनां पश्यतां प्रभुः । एतस्मिन्नंतरे तत्र रामाग्रे संस्थितो महान् ॥ २४७॥
न दत्तं जानकीं श्रुत्वा

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें

सर्गः १०] सारकाण्डम् १९५

पृष्ठ 131 स्कैन

सर्गः १०] सारकाण्डम् १९५

अङ्गदं दक्षिणद्वारं वायुपुत्रं तु पश्चिमम् । नलं सैन्येन प्राग्द्वारं सुषेणं ह्युत्तमोत्तरम् ॥२५८॥
ययुस्ते राघवं नत्वा लङ्कां स्वस्वबलैर्युताः । तां लङ्कां रुधुः सर्व चतुर्द्वारेषु वानराः ॥२५९॥
दशास्योऽपि गृहं गत्वा सुग्रीवजर्जरीकृतः । तस्थौ तूष्णीं स रहसि स्मरन्मुद्गरतीव्रपीडनम् ॥२६०॥
माली सुमाली च तथा माल्यवान्यान्यबान्धवाः । आजग्मू राक्षसास्तस्य ते समन्तात् परस्परम् ॥२६१॥
दशाननं बोधयितुं तेभ्यस्त्वेको ययौ जराम् । माल्यवानिति नाम्ना यो बुद्धिमान्स्नेहसंयुतः ॥२६२॥
प्राह तं राक्षसं धीरं प्रशान्तेनान्तरात्मना । शृणु राजन् वचो मेऽद्य श्रुत्वा कुरु यथेप्सितम् ॥२६३॥
यदा प्रविष्टा नगरीं जानकी रामवल्लभा । तदादि पुर्यां दृश्यन्ते निमित्तानि दशानन । २६४॥
घोराणि नाशहेतूनि

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें
पृष्ठ 132 स्कैन
११६श्रीमदानन्दरामायणे[ सर्गः ११

प्रेषयामास सैन्येन वस्त्राद्यैस्तोषितान् जनान् । वन्दारुस्तेऽपि नत्वा तं रावणं संगरं ययुः ॥ २७५॥
एवं रामरावणयोः सैन्यानि च परस्परम् । सयुक्तानि सम्मुखानि संगरार्थं महास्वनैः ॥२७६॥
इति श्रीरामकोटिकामचरितांतर्गत श्रीमदानन्दरामायणे वाल्मीकीये सारकाण्डे
युद्धचरिते रामरावणसेनासंगरो नाम दशमः सर्गः ॥ १० ॥

एकादशः सर्गः

( श्रीरामके द्वारा रावणका वध )
श्रीशिव उवाच
अथ ते राक्षसाः सर्वे द्वारेभ्यः क्रोधमूर्च्छिताः । निर्गत्य भिंदिपालैश्च खड्गैः शूलैः परश्वधैः ॥ १ ॥
कुन्तैः शरैः शतघ्नीभिः संक्रयैः शक्तिभिर्दृढम् । निजघ्नुर्वानरानीकं महाकाया महाबलाः ॥ २ ॥

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें
पृष्ठ 133 स्कैन

सर्गः ११ ]
सारकाण्डम्
११७

भस्मीकरोमि तत्सून्या लङ्कामिन्द्रजितो ययौ । विलपन्तौ स्वपार्श्वस्थौ तदा वायूतगङ्गजौ ।।१३।।
वरदानादहन्पन्नौ दृष्ट्वा रामः स जीविनौ । तावुवाच रघुश्रेष्ठो युवाभ्यां यांतवान् रणे ।।१४।।
गत्वाऽस्ति जीवितश्चेद्धि वाच्यस्तर्हि गिरो मम। उपायं चिंतयस्वाशु वानराणां सुजीवने ।।१५।।
तद्रामवचनं श्रुत्वा तौ विभीषणमारुतौ । निशाय तौ विचिन्वन्तौ जांबवंतं प्रजग्मतुः ।।१६।।
उल्मुकहस्तौ तं दृष्ट्वा प्रोचतु राघवेरितम् । जांबवानपि तौ रामगिर श्रुत्वाऽतिहर्षितः ।।१७।।
निमीलिताक्षः प्रोवाच कौ युवां वायुजो रणे । चेदस्ति जीवितस्तर्हि जीवयिष्यति वानरान् ।।१८।।
तदा विभीषणः प्राह त्यक्त्वाऽन्यांगदादिकान् । पृच्छत्यनेऽद्य कथं वायुपुत्रस्य परमादरात् ।।१९।।
तदा विभीषणं प्राह

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें
पृष्ठ 134 स्कैन
११८आनन्दरामायणेसर्गः ११

अन्तर्हितास्ते सम्प्राप्ता दृश्याश्चैवानुसाहवे। ततः सर्वेष्वपाशाय रावणः स्वीयमन्त्रिणः ॥३०॥
अतिनादः प्रहस्तश्च महानादद्रुतस्तथा । दन्तवक्त्रो निकुम्भश्च देवांतकनरान्तकौ ॥३१॥
सारणाद्याः प्रहंसन्तो युयुधुर्बानरैः सह । तान्सर्वानङ्गदाद्यास्ते हत्वा तस्थुर्विगर्जिताः ॥३२॥
तदा कुम्भनिकुम्भौ द्वौ कुम्भकर्णसुतावुभौ । रावणः प्रेषयामास युद्धार्थं तौ प्रजग्मतुः ॥३३॥
तदा कुम्भोऽभवत्तत्र निहतश्च रणाजिरे । अङ्गदेन निकुम्भश्च हतः श्रुत्वा दशाननः ॥३४॥
अतिकार्यं स्वीयपुत्रं प्रेषयामास सङ्गरम् । अतिकायेन सौमित्रिः कृत्वा संगरमुत्तमम् । ३५॥
शरेण पातयामास लङ्कायां तच्छिरो महत् । तदा ययौ रावणः स स्वयं युद्धाय वेगवान् ॥३६॥
सुहृन्मित्रजनैर्युक्तो वेष्टितः

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें
पृष्ठ 135 स्कैन

सर्गः ११ ] सारकाण्डम् २१९


मुनिना मानितश्चापि जलकुम्भः प्रदर्शितः । शशांसः प्राह ह्यसितेनैतेन भविष्यति ॥४९॥
तं पुनः प्राह स मुनिस्तटाकं निकटस्थितम् । गच्छाक्षिणी विधाय त्वं जलं पिव यथासुखम् ॥५०॥
आगच्छाशु पुनश्चात्र सुखं निष्टु क्षणंस्वसु । जानामि ज्ञानदृष्ट्याऽहं लक्ष्मणश्चोत्थितस्त्वयि ॥५१॥
गृहाण मन्त्रान् मत्सम्वं येन पश्यसि तं गिरिम् । योषिनं गच्छ गन्धर्व्वपं त्वं नेतुमिच्छसि ॥५२॥
प्लवगानां जीवनार्थं लङ्कायां वेगतः कपे । मन्त्रञ्च लब्धविप्र मन् दत्तञ्च गुरुदक्षिणाम् ॥५३॥
तथेति मारुतिर्गत्वा कासारमपिबज्जलम् । विधाय नेत्रे तावद्वयाघ्रवन्मकरी तदा ॥५४॥
सोऽपि तां दारयामास धृत्वाऽस्ये सा ममार ह । ततोऽन्तरिक्षे सा प्राह दिव्यरूपान्तु मारुतम् ॥५५॥
पुगऽहं मुनिना

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें
पृष्ठ 136 स्कैन

१२० आनन्दरामायणे [ सर्गः ११

बाणहस्तं तमालोक्य हुङ्कारं विधाय सः। नैवायं राघवश्चेति मन्त्वा ध्यान्त्वा शुभं हृदि ॥६५॥
भरतं मारुतिः प्राह रामदूतोऽह्य मे बलम् । पश्यस्वि त्यं तद्विर ता श्रुत्वा तं भरतोऽब्रवीत् ॥६६॥
बंधुना मम रामेण कुतो वह समागमः । क्व जात मतिस्तार दंडकारण्यवासिना ॥६७॥
तत्सर्वं मारुतिर्वृत्तं सञ्चाख्य राघवस्य तु । भरतेनेषुणा दत्तं गिरिं धृत्वा ययौ पुनः ॥६८॥
लङ्कां गन्त्वा स वह्निभिश्ची रयाम्य लिक्ष्मणम् । वानरांश्च भरतस्य रामं वृत्तं न्यवेदयत् ॥६९॥
पुनर्नीत्वा यथास्थानं तं संस्थाप्य महाचलम् । लक्ष्मणो जीवितश्चेति संभाव्य भरतं पुनः ॥७०॥
ययावाकाशमार्गेण लङ्कां गन्तुं मनो दधे । नृपानाकारयामास साकेते भरतोऽपि सः ॥७१॥
साहाय्यार्थं राघवस्य लङ्कां

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें
पृष्ठ 137 स्कैन

सर्गः ११ ]
सारकाण्डम्
१२१


तावद्ददर्श तद्द्वारे संस्थितं मकरध्वजम् । स दृष्ट्वा तं हनुमन्तं पप्रच्छ मकरध्वजः ॥८३॥
कस्त्वं कुतः समायातः स्ववृत्तं प्राह मारुतिः । रामदूतस्तु लङ्कायाश्चानीतौ रामलक्ष्मणौ ॥८४॥
निद्रितौ निशि दैत्याभ्यामत्र पातालमध्य हि । तयोः शोधार्थमायातोऽस्मि वेत्सि वदस्व तौ ॥८५॥
तन्मारुतिवचः श्रुत्वा स प्राह मकरध्वजः । पिता मे वर्तते तत्र स्वेदेनार्जनिसंभवः ॥८६॥
तच्छ्रुत्वा चकितः प्राह हनुमान् मकरध्वजम् । हनुमतः कुतः पत्नी सोऽब्रवीन्मारुतिं पुनः ॥८७॥
लङ्कादाहे पुरा कृत्वा सागरे शीतलं कृतम् । यदा पुच्छं मारुतिना तदा तद्घर्मस्रुतिनात् ॥८८॥
कण्ठाच्छ्लेष्मा बहिष्पक्तः सागरे सोऽपतत्तदा ।
मकर्या भक्षितः सोऽपि तस्यां

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें
पृष्ठ 138 स्कैन
१३२आनन्दरामायणे[ सर्गः ११

ततस्तौ पूजनं दैत्यौ गवाक्षेणैव चक्रतुः। पक्वान्नपायसादीनां राशींस्तौ प्रमुमोचतुः ॥९९॥
अंभास्तृतघटांश्चापि कोटिशस्तौ मुमोचतुः । कोटिशः फलभारैश्च शशक्षेप मुमोचतुः ॥१००॥
तन्त्सर्वं भक्षयित्वा स मारुतिः प्राह तौ पुनः। किं दत्तं ग्रासमात्रं मे भोजनं क्षुधिताऽस्म्यहम् ॥१०१॥
तद्देव्या वचनं श्रुत्वा तौ दैत्यावतिविस्मितौ । दूतैर्विलुञ्च्य हट्टांश्च तथा स्वीयपुरौकसाम् ॥१०२॥
भक्षणीयपदार्थांश्चौ गिरीन्निव मुमोचतुः । राजगृहे दिषु स्वेषु यच्चद्रस्वन्त्वस्ति संचितम् ॥१०३॥
तच्चापि दूतैरानाय्य देव्यै शीघ्रं मुमोचतुः । तदा कोलाहलश्चासीत्प्रतिगेहे पुरौकसाम् ॥१०४॥
नासीच्छेषं बालकानां भक्ष्यवस्त्वप्यपि क्वचित् । ततस्तौ वन्यपुष्पायैर्मूत्तिनो रामलक्ष्मणौ ॥१०५॥

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें

सर्गः १९ ] सारकाण्डम् १२३

पृष्ठ 139 स्कैन

सर्गः १९ ] सारकाण्डम् १२३

भविष्यति रामचन्द्रस्त्वेत्युक्त्वा तमाह सा । अमरान्कदा पूर्वं बालैः कन्दुकपातितान् ॥११६॥
मोचयामासतुस्तौ हि तेन तुष्टाश्च षट्पदाः तावूचूस्ते युवाभ्यां हि मरणाद्रक्षिता वयम् ॥११७॥
यथा तथा युवां चापि रक्षावो मरणाद्वयम् इत्युक्त्वा ते स्थिताश्चात्र ते नीत्वाऽमृतकूपकम् ॥११८॥
तद्रक्तबिन्दून् स्पृष्ट्वा ते प्रकुर्वन्ति संजीविनौ । अमरास्ते तयोर्निद्रास्थाने सन्त्यधुना कपे ॥११९॥
कोटिशस्तान्महीपुत्रो ऽपि तान्मर्दयन्क्षणात् । तत्रैकं शरणं प्राप्तं अमरं प्राह मारुतिः । १२०॥
कुरु पावकगर्भे त्वं गतमुक्षकविम्बवत् । रन्ध्राद्रक्तभोगपरन्धाः षट्पदोऽपितथाऽकरोत् ..१२१॥
ततो निहत्य तौ दैत्यौ पुनर्बाणै रघूद्वहः । अभिषिच्य तयोः स्थाने राज्ये तं मकरध्वजम् ॥१२२॥
यावद्गन्तुं मनश्चक्रे तावन्मकरनिनंदनिनः

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें
पृष्ठ 140 स्कैन

१२४ आनन्दरामायणे [ सर्गः ११

दैत्यौ रामेण निहतो श्रुत्वा सदसि रावणः । तस्माच्चकितः प्राह पूर्ववृत्तं भयान्वितः ॥१३२॥
मानुषेणैव मृत्युर्मे प्राह पूर्वं पितामहः । अतो नारायणः साक्षान्मानुषोऽभून्न संशयः ॥१३३॥
रामो दाशरथिर्भूत्वा मां हर्तुं समुपस्थितः यदाऽनरण्यः पूर्वं हि म हतो दीक्षितो मया ॥१३४॥
शप्रश्चाहं तदा तेन सूर्यवंशीद्भवेन हि उत्पत्स्यते च मद्वंशे परमात्मा सनातनः ॥१३५॥
स एव त्वां पुत्रपौत्रवान्धवैःसहितंनिहन्नि इत्युक्त्वा स ययौ नाकं सोऽधुना समयो मम ॥१३६॥
समागंतो राघवो मां समरे स हनिष्यति विबोध्य कुम्भकर्णं समानयध्व त्वरान्विताः । १३७।
ततस्ते तां गुहां गत्वा तच्छ्वासेन विकर्षिताः यातायाते प्रचक्रस्ते कुम्भकर्णोदरे मुहुः ॥१३८॥
उद्वेगत्र बाहुपाशंश्च कृत्वार्थ राक्षसाः

इस पृष्ठ का पूरा पाठ पढ़ने के लिए निःशुल्क खाता बनाएँ

पृष्ठ का स्कैन सभी के लिए निःशुल्क है।

खाता बनाएँ या साइन इन करें