गोपथ ब्राह्मण (अथर्ववेद - क्षेमकरणदास त्रिवेदी हिन्दी भाष्य)

५६४ गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० ६ । क० १४
ङ्गिरसीश्च शंसति; स्वर्गताया एवैतदहरहः शंसति, यथा निविदोऽथ भूतेच्छन्दः
शंसति, त्वमिन्द्र शर्म रिणा इतीमे वै लोका भूतेच्छन्दोऽसुरान् ह वै देवा अन्नं
सेचिरे । भूतेन भूतेन जिघांसन्तस्तीतीर्षमाणास्तानिमे देवाः सर्वेभ्यो भूतेभ्यो-
ऽच्छादयन् । तद्यदेतानिमे देवाः सर्वेभ्यो भूतेभ्योऽच्छादयन्, तस्माद्भूतेच्छन्द-
स्तद् भूतेच्छन्दां [ भूतेच्छन्दसां ] भूतेच्छन्दस्त्वम् । छादयन्ति ह वापरमिमे लोकाः
सर्वेभ्यो भूतेभ्यो निरघ्नन् । सर्वेभ्यो भूतेभ्यो छन्दते, य एवं वेद ।। १४ ।।
कण्डिका १४ ।। कुन्ताप सूक्तों में आदित्या और आङ्गिरसी
ऋचाओं अथवा देवनीथ सूक्त का प्रयोग, आदित्यों का
अङ्गिराओं को पृथिवी की दक्षिणा, पृथिवी की
विषमता और भूतेच्छन्द का प्रयोग ।।
( अथ आदित्याः च आङ्गिरसीः च शंसति, आदित्या ह जरितरङ्गिरोभ्यो
दक्षिणामनयन् इति ) फिर आदित्या और आङ्गिरसी ऋचाओं [ आदित्य और अङ्गिर
शब्द वाली ऋचाओं ] को वह बोलता है—आदित्या ह जरितर ०.. अथ० २० । १३५ । ६;
यह मन्त्र है । ( तत् देवनीथम् इति आचक्षते ) उसको देवनीथ [ विद्वानों करके पाने
योग्य ]—ऐसा वे कहते हैं । ( आदित्याः च ह वै अङ्गिरसः च स्वर्गे लोके
अस्पर्धन्त, वयं पूर्वे स्वः एष्यामः, वयं पूर्वे इति ) आदित्य लोग [ ऋषि विशेष ]
और अङ्गिरा लोग [ ऋषि विशेष ] स्वर्ग लोक के विषय में झगड़ने लगे—हम पहिले
स्वर्ग जायेंगे, हम पहिले । ( ते अङ्गिरसः ह श्वःसुत्यां ददृशुः ) उन अङ्गिराओं
ने श्वःसुत्या [ आगामी कल्य होने वाले सोम यज्ञ ] को देखा [ करना विचारा ] । ( ते ह
अग्निम् ऊचुः, परे हि आदित्येभ्यः श्वःसुत्यां प्रब्रूहि इति ) वे अग्नि [ अग्नि नाम वाले
पुरुष ] से बोले—जा, और आदित्य ऋषियों को श्वःसुत्या का कह दे [ बुलवा दे ] ।
( अथ आदित्याः अद्यसुत्यां ददृशुः ) फिर [ अग्नि के बुलावा देने पर ] आदित्य लोगों
ने अद्यसुत्या [ आज होने वाले सोम यज्ञ ] को देखा [ करना विचारा ] । ( ते ह अग्निम्
ऊचुः अस्माकं अद्यसुत्या, तेषां नः त्वम् इति होता असि, त्वाम् उपेमः इति ) वे
अग्नि से बोले—हमारा अद्यसुत्या यज्ञ है तू ही उनका और हमारा होता [ हवन कराने
हारा ] है हम तुझको पहुँचते हैं [ उनके सहित तुझे बुलाते हैं ] । ( सः अग्निः एत्य
उवाच, अथ आदित्याः अद्यसुत्याम् ईक्षन्ते, कं वः होतारम् अवोचन् वा आह्वयन्ते,
१४--( आदित्याः ) अखण्डब्रह्मचारिणः । आदीप्यमानाः सूर्यकिरणाः
( ह ) एव ( जरितः ) हे स्तोतः ( अङ्गिरोभ्यः ) विज्ञानिभ्यः । प्राणवायुभ्यः
( दक्षिणाम् ) प्रतिष्ठादानम् ( अनयन् ) प्रापितवन्तः । दत्तवन्तः ( देवनीथम् )
हनिकुषिनीरमिकाशिभ्यः क्यन् ( उ० २ । ५ ) देव + णीञ् प्रापणे-क्यन् । विद्व-
द्भिः प्रापणीयम् ( अस्पर्धन्त ) स्पर्धां विजयेच्छां कृतवन्तः (एष्यामः) गमिष्यामः
(श्वःसुत्याम् ) आगामिदिने भव्यं सोमयागम् ( अग्निम् ) अग्निना-
मानं पुरुषम् ( अद्यसुत्याम् ) अद्यतनसोमयागम् ( उपेमः ) उपगच्छामः ( एत्य )

गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० ६ । क० १४ ५३५
युष्माकं वयम् इति ) वह अग्नि आकर बोला—अब आदित्य लोग अद्यसुत्या यज्ञ देखते
हैं [ करना विचारते हैं ], सुख से तुम्हारे होता को वे कहते हैं और बुलाते हैं, तुम्हारे हम
[ होता ] हैं । ( ते ह अङ्गिरसः चुक्रुधुः, त्वं नु मा गमः, वयम् इति ) वे अङ्गिरा
ऋषि क्रोधित हुये—तू अब मत जा, हम [ भी न जावेंगे ] । ( न इति ह अग्निः उवाच )
ऐसा नहीं यह अग्नि बोला । ( अनिन्द्याः वै मा आह्वयन्ते, तत् हि किल्विषं यः
अनिन्द्यस्य हवं न इति ) अनिन्दनीय [ श्रेष्ठ पुरुष ] मुझे बुलाते—हैं, यह पाप है, जो मैं
अनिन्दनीय के बुलावे को न [मानूं ] । ( तस्मात् अतिदूरम् अत्यल्पम् इति ) इसलिये यह
बहुत दूर [ अश्लील ] और बहुत तुच्छ बात है । ( देवाः यजमानस्य हवम् इयात् एव,
तत् हि किल्विषं यः अनिन्द्यस्य हवन्न इति ) देवताओं [ विद्वान् लोगों ] ने यजमान के
बुलावे को माना है, यह पाप है, जो मैं अनिन्दनीय के बुलावे को न [ मानूं ] ॥
( तान् आदित्यान् ह अङ्गिरसः याजयांचक्रुः ) उन आदित्य ऋषियों को अङ्गि-
राओं ने यज्ञ करा दिया । ( तेभ्यः हि इमां पृथिवीं दक्षिणां निन्युः, तां ह न प्रति-
जगृहुः ) उन [ अङ्गिराओं ] को उन्होंने यह पृथिवी दक्षिणा दी, उसको उन [अङ्गिराओं]
ने न लिया । ( सा हि इयं निवृत्ता उभयतःशीर्ष्णा ) सो ही यह त्यागी हुई [ पृथिवी ]
दो ओर शिर वाली [ उत्तर और दक्षिण ध्रुव रूप शिर वाली ] है । ( दक्षिणाः शुचा-
विद्धाः शोचमानाः कुपिताः व्यचरन्, नः मा प्रत्यग्रहीषुः इति ) वह दक्षिणायें सोच में
छिदी हुई, शोक करती हुई, कुपित होकर विचरने लगी—उन्होंने हमें नहीं ग्रहण किया है ।
(तस्मै [= तस्मात् ] एते निरदीर्यन्त, ये एते प्रदराः अधिगम्यन्ते ) इसलिये यह फट
गये हैं, जो यह खड्डे [ पहाड़ नदी आदि विषम स्थान ] जाने जाते हैं । ( तस्मात् निवृत्ता-
दक्षिणां न उपाकुर्यात्, न एनां दक्षिणां प्रमृजेत् नेद् प्रमृणजानीति ) इसलिये त्यागी
हुई दक्षिणा को न लेवे, न इस दक्षिणाको सजावे और न नष्ट करे । ( तस्मात् अस्य यः
एव समानजन्मा वृणुहूयुः भ्रातृव्यः स्यात्, तस्मै एनां दद्यात् ) इसलिये इस
[ यजमान ] का समान जन्म वाला, सुख छीनने वाला शत्रु होवे, उसको यह [ दक्षिणा ]
देवे । ( तत् पराची दक्षिणा नः विवृणक्ति, द्विषति भ्रातृव्ये अन्ततः शुचं प्रतिष्ठा-
आगत्य ( कम् ) सुखेन ( चुक्रुधुः ) क्रोधितवन्तः ( अनिन्द्याः ) अनिन्दनीयाः ।
श्रेष्ठाः ( किल्बिषम् ) पापम् ( हवम् ) आवाहनम् (इयाः) इयुः । प्रापुः ( याजयाञ्च-
चक्रुः ) यज्ञं कारितवन्तः (निन्युः) आनीतवन्तः. दत्तवन्तः (प्रतिजगृहु ) स्वीकृत-
वन्तः ( निवृत्ता ) त्यक्ता ( उभयतःशीर्ष्णा ) उत्तरदक्षिणध्रुवरूपशिरोयुक्ता
( शुचाविद्धाः ) व्यध ताडने-क्तः । शोकेन बाधिताः ( निरदीर्यन्त ) विदारिता
वर्त्तन्ते ( प्रदराः ) प्रदराः--ऐ० ब्रा० ६ । ५ । विदारणानि ( अधिगम्यन्ते )
ज्ञायन्ते । दृश्यन्ते ( उपाकुर्यात् ) स्वीकुर्यात् ( प्रमृजेत् ) मृजू शौचालङ्कारयोः ।
अलङ्कुर्यात् ( प्रमृणजानीति ) मृण हिंसायाम्, आर्षरूपम् प्रमृणीयात् । नाशयेत्
(वृणुहूयुः) पृभिदिव्यधि० (उ० १ । २३) वृण प्रीतने—कुः । यजिमनिशुन्धि० (उ०
३ । ९०) हु दानादानयोः अदने च—युच्, दीर्घः । सुखस्य ग्रहीता ( पराची )
पर+अञ्च् गतिपूजनयोः-क्विन्, ङीप् । शत्रुगता ( विवृणक्ति ) वृजी वर्जने ।

५४० गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० ६। क० १४
पयति ) सो वह शत्रुको पहुँची हुई दक्षिणा हमें त्याग देती है, अप्रिय शत्रु पर अंत में शोक
स्थापित करती है ॥
( यः असौ तपति, सः वै शंसति, आदित्या ह जरितरङ्गिरोभ्यो दक्षिणा-
मनयन्, तां ह जरितः प्रत्यायन् इति, न हि इमां पृथिवीं प्रत्यायन् ) जो वह
[ सूर्य ] तपता है वह ही प्रशंसा किया जाता है—आदित्या ह ..... अथ० २० । १३५ । ६;
[ मन्त्र के पहिले तीन पाद हैं ] उन्होंने [ अङ्गिराओं ] ने इस पृथिवी को प्रत्यक्ष नहीं पाया
है । (तामु ह जरितः प्रत्यायन् इति प्रतिहितेषु मा आयन् ) तामु ह जरितः प्रत्यायन्
[ उस मन्त्र का चौथा पाद ] प्रत्यक्ष रक्खे पदार्थों में [ उन्होंने उसको ] नहीं पाया । ( तां
ह जरितर्नः प्रत्यगृह्णन् इति, न हि इमां पृथिवीं प्रत्यगृह्णन् ) तां ह जरितनं:
प्रत्यगृह्णन् [ उसी सूक्त के मन्त्र ७ का पहिला पाद ] उन्होंने इस पृथिवी को प्रत्यक्ष नहीं
लिया है । ( तामु ह जरितर्नः प्रत्यगृह्णन् इति, प्रगृह्य आदित्यम् अगृह्णन् ) तामु
ह जरितर्नः प्रत्यगृह्णन् [ उसी मन्त्र का दूसरा पाद ] [ पृथिवी को ] ग्रहण करके सूर्य को
उन्होंने ग्रहण किया । ( अहानेतरसं न वि चेतनानि इति, एष ह वै अह्वां विचेता,
यः असौ तपति, सः वै शंसति ) अहानेतरसं न वि चेतनानि [ उसी मन्त्र का तीसरा
पाद ], यह ही दिनों का जताने वाला है जो वह तपता है, वही प्रशंसा किया जाता है ।
( यज्ञानेतरसं न पुरोगवामः इति, एषः ह वै यज्ञस्य पुरोगवी, यत् दक्षिणाः यथा
अर्हामः एषः एव ईश्वरः उन्नेतुमन्ता स्रस्तम् इतिरेतत् ) यज्ञानेतरसं न पुरोगवामः
[ उसी का चौथा पाद ] यह ही यज्ञ का अग्रगामी है, क्योंकि जैसे हम दक्षिणाओं के योग्य
होते हैं, यह ही समर्थ ऊंचा ले जाने वाला [ सूर्य ] अन्त में गिरे हुये [ शत्रु ] को हरा
देता है । ( उत श्वेतः आशुपत्वा उतो पद्भाभिर्यविष्ठः। उतेमाशु मानं पिपर्ति
इति, एषः एव श्वेतः एषः शिशुः इति, एषः उतो पद्भाभिः यविष्ठः उत ईम्
आशुमानं पिपर्ति इति ) उत श्वेतः आशुपत्वा ...... [ उसी सूक्त का मन्त्र ८ ] यही
वर्जयति । त्यजति ( प्रति ) प्रत्यक्षम् ( आयन् ) अगच्छन्, प्राप्नुवन् ( प्रतिहितेषु )
प्रत्यक्षधृतेषु पदार्थेषु ( अगृह्णन् ) गृहीतवन्तः ( अहानेतरसम् ) सम्यानच् स्तुवः
( उ० २ । ८६ ) अहू व्याप्तौ—आनच् । तरो बलनाम-निघ० २ । ६ । ततः अर्श-
आद्यच् । अहाने व्याप्तौ तरसं बलयुक्तं व्यवहारम् ( चेतनानि ) चेतनाः । ज्ञानानि
( विचेता ) विचेतिता । विज्ञापकः ( यज्ञानेतरसम् ) सम्यानच् स्तुवः ( उ० २ ।
८६ ) यज देवपूजासंगतिकरणदानेषु—आनच्, नकारश्छान्दसः । यज्ञे बलियुक्तं
व्यवहारम् ( न ) सम्प्रति ( पुरोगवामः ) गु गतौ—लट्, परस्मैपदम् । गवते
गतिकर्मा—निघ० २ । १४ । अग्रेभूत्वा गच्छामः प्राप्नुमः । ( पुरोगवी ) अग्रगामी
( स्रस्तम् ) पतितम् । शत्रुम् ( इतिरेतत् ) अतरेत् । अविभवेत् । ( अन्ता ) अन्ते
( श्वेतः ) शुक्लवर्णः सूर्यः ( आशुपत्वाः ) अशूप्रुषिलटि० ( उ० १ । ५१ )
आशु+पत्लृ गतौ—क्वन् । हे शीघ्रगामिनः ( उतो ) निश्चयेन ( पद्भाभिः ) पाद-
यत्, पद्भावः । पादाय गमनाय हिताभिर्गतिभिः ( यविष्ठः ) युवन्—इष्ठन् ।
अतिशयेन बलवान् ( उत ) अवश्यम् ( ईम् ) प्राप्तव्यम् ( आशु ) शीघ्रम्

गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० ६ । क० १४ ॥ ५४१
श्वेत है यही हिंसक [ विघ्न ] का गिराने वाला है और यही चलने योग्य गतियों से अति
बलवान् होकर अवश्य पाने योग्य परिमाण को शीघ्र पूरा करता है। (आदित्या रुद्रा
वसवस्त्वे नु त इदं राधः प्रतिगृह्णीह्यङ्गिरः । इदं राधो विभुः प्रभुरिदं राधो
बृहत् पृथुः ॥ देवा ददत्वासुरं तद् वो अस्तु सुचेतनं । युष्माँ अस्तु दिवे दिवे प्रत्येव
गृभायत इति) आदित्या रुद्रा ˙˙˙˙˙बृहत् पृथु । देवा ददत्वासुरं ˙˙˙ गृभायत इति [ यह दो
उसी सूक्त के मन्त्र ६, १० भेद से हैं ] । (तत् यत् आदित्याः च आङ्गिरसीः च
शंसति, स्वर्गतायै एव एनत् अहरहः यया निविदः शंसति ) सो जो आदित्य और
अङ्गिरसी ऋचाओं को वह बोलता है, स्वर्ग प्राप्ति के लिये ही इसको निविदों के समान
[ मन्त्र के अन्त में भी ओम् बोल कर ] दिन दिन वह बोलता है ॥
(अथ भूतेच्छन्दः शंसति ) फिर भूतेच्छन्द [ ऐश्वर्य में शत्रु को ढकना ] वह
बोलता है। (त्वमिन्द्र शर्म रिणा इति, इमे वै लोकाः भूतेच्छन्दः असुरान् ह वै
देवाः अन्नं सेचिरे ) त्वमिन्द्र शर्म रिणाः ˙˙ [ उसी सूक्त के मन्त्र ११-१३ ] इन ही
लोकों में भूतेच्छन्दों द्वारा असुरों से ही देवताओं ने अन्न सेवन किया। (भूतेन भूतेन तान्
जिघांसन्तः तितीर्षमाणाः इमे देवाः सर्वेभ्यः भूतेभ्यः अच्छादयन् ) प्रत्येक ऐश्वर्य से
उन [ शत्रुओं ] को मारना चाहते हुये और हराना चाहते हुये इन देवताओं ने सब प्राणियों
के लिये ढक दिया। (तत् यत् एतान् इमे देवाः सर्वेभ्यः भूतेभ्यः अच्छादयन् तस्मात्
भूतेच्छन्दः, तत् भूतेच्छन्दाम् [ = भूतेच्छन्दसाम् ] भूतेच्छन्दस्त्वम् ) सो जो इन
[ शत्रुओं ] को इन देवताओं ने सब प्राणियों के लिये ढक दिया, इसलिये यह भूतेच्छन्द
[ ऐश्वर्य में ढकने वाला ] है. यही भूतेच्छन्दों का भूतेच्छन्दस्त्व है। (इमे लोकाः सर्वेभ्यः
लोकेभ्यः ह वा अपरम् छादयन्ति निरघ्नन् ) यह लोक [ देवता लोग ] सब प्राणियों के
लिये निश्चय करके वैरी को ढक लेते और मार निकालते हैं। (सर्वेभ्यः भूतेभ्यः छन्दते
यः एवं वेद ) सब प्राणियों से [ शत्रुओं को ] वह ढक देता है, जो ऐसा विद्वान् है ॥ १४ ॥
(मानम्) परिमाणम् (पिपर्ति ) पूरयति (शिषुपति ) पृभिदिव्यधि० (उ० १ । २३)
शिष हिंसायाम्—कुः । सर्वधातुभ्य इन् (उ० ४ । ११८) पत अधोगतौ—इन्,
विभक्तिलुक् । हिंसकानां विघ्नानामधोगमयिता (अनु) अनुसृत्य (ते) प्रसिद्धाः
(राधः) धनम् (प्रति) प्रत्यक्षेण (गृह्णीहि) गृहाण (अङ्गिरः) हे विज्ञानिन्
(विभुः) व्यापकम् (प्रभुः) समर्थम् (बृहत्) बहु (पृथुः) विस्तृतम् (ददतु)
प्रयच्छन्तु (आसुरम्) असुर--अण् भावे। असुरत्वं प्रज्ञावत्त्वं वानवत्त्वं वापि
वासुरिति प्रज्ञानामास्त्यनर्थानिस्ताश्चास्यामर्थाः--निरु० १० । ३४ । बुद्धिमत्त्वम्
(वः) युष्माकम् (सुचेतनम्) प्रशस्तज्ञानम् (गृभायत) गृह्णीत (भूतेच्छन्दः) सर्वधातुभ्यो
असुन् (उ० ४ । १८६) भूते + छदि आच्छादने—असुन् । ऐश्वर्ये शत्रुच्छादनम् ।
एतन्नामसूक्तम् (शर्म) शरणम् । सुखम् (रिणा) रिणाः । अरिणाः । प्रापि-
तवानसि (सेचिरे) षच सेवने । सेवितवन्तः (जिघांसन्तः) हन्तुमिच्छन्तः
(तितीर्षमाणाः) तरितुमभिभवितुमिच्छन्तः (अच्छादयन्) आच्छादितवन्तः
(निरघ्नन्) नाशितवन्तः (छन्दते) आच्छादयति शत्रून् ॥

५४२ गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० ६ । क० १४
भावार्थः-जो मनुष्य नीति निपुण होकर उपद्रवी शत्रुओं को निकाल देते हैं, वे ही
अपनी और प्रजा की रक्षा कर सकते हैं ॥ १४ ॥
विशेषः १-इस कण्डिका को ऐतरेय ब्राह्मण ६ । ३४, ३५, ३६ से मिलाओ ॥
विशेषः २ - प्रतीक वाले मन्त्र अर्थ सहित लिखे जाते हैं ।
१-आदित्या और आङ्गिरसी ऋचायें-आदित्या ह जरितरङ्गिरोभ्यो
दक्षिणामनयन् । तां ह जरितः प्रत्यायंस्तामु ह जरितः प्रत्यायन्-अथ० २० ।
१३५ । ६ ॥ ( आदित्याः ) अखण्ड ब्रह्मचारियों ने ( ह ) ही, (जरितः) हे स्तुति
करने वाले ! ( अङ्गिरोभ्यः) विज्ञानी पुरुषों के लिये ( दक्षिणाम् ) दक्षिणा [ दान
वा प्रतिष्ठा ] को (अनयन्) प्राप्त कराया है। (ताम् ) उस [ दक्षिणा ] को ( ह )
ही, ( जरितः) हे स्तुति करने वाले ! (प्रति आयन्) उन्होंने प्रत्यक्ष पाया है, ( ताम् )
उस [ दक्षिणा ] को (उ) निश्चय करके (ह) ही, (जरितः) हे स्तुति करने वाले !
( प्रति आयन् ) उन्होंने प्रत्यक्ष पाया है ॥
२-तां ह जरितर्नः प्रत्यगृह्णंस्तामु ह जरितनंः प्रत्यगृह्णः । अहानेतरसं
न वि चेतनानि यज्ञानेतरसं न पुरोगवामः-अथ० २० । १३५ । ७ ॥ ( ताम् )
उस [ दक्षिणा ] को ( ह ) ही, ( जरितः ) हे स्तुति करने वाले ! ( नः ) हमारे लिये
( प्रति अगृह्णन् ) उन्होंने [ विज्ञानियों ने-मन्त्र ६ ] प्रत्यक्ष पाया है, ( ताम् ) उसको
( उ ) निश्चय करके ( ह ) ही ( जरितः) हे स्तुति करने वाले ! ( नः) हमारे लिये
( प्रति अगृह्णः ) तूने प्रत्यक्ष पाया है। ( न ) अभी (अहानेतरसम् ) व्यक्ति में
बल रखने वाले व्यवहार को, ( वि ) विविध ( चेतनानि ) चेतनाओं को, और ( न )
अभी ( यज्ञानेतरसम् ) यज्ञ [देवपूजा, संगतिकरण और दान] में बल रखने वाले व्यव-
हार को ( पुरोगवामः) हम आगे होकर पावें ॥
३-उत श्वेत आशुप्तवा उतो पदाभिर्यविष्ठः । उतेमाशु मानं पिपर्ति-
अथ० २० । १३५ । ८ ॥ ( आशुप्तवाः) हे शीघ्रगामी पुरुषो ! ( श्वेतः ) श्वेत वर्ण
वाला [ सूर्य ] (उत) भी ( यविष्ठः ) अत्यन्त बलवान् होकर ( पदाभिः ) चलने
योग्य गतियों से ( उतो ) निश्चय करके ( उत ) अवश्य ( ईम् ) प्राप्ति योग्य (मानम्)
परिमाण को ( आशु ) शीघ्र (पिपर्ति ) पूरा करता है ॥
४-आदित्या रुद्रा वसवस्त्वेऽनु त इदं राधः प्रति गृभ्णीह्याङ्गिरः । इदं
राधो विभु प्रभु इदं राधो बृहत् पृथु-अथ० २० । १३५ । ९ ॥ [ हे शूर सेना-
पति ! ] ( ते ) वे (आदित्याः) अखण्ड ब्रह्मचारी [ अथवा १२ महीने ], (रुद्राः
ज्ञान दाता [ अथवा ११ रुद्र, १० प्राण और आत्मा ] और ( वसवः ) श्रेष्ठ विद्वान् लोग
[ अथवा पृथिवी आदि ८ वसु [ (त्वे अनु ) तेरे पीछे पीछे हैं, ( अङ्गिरः ) हे विज्ञानी
पुरुष ! ( इदम् ) इस (राधः ) धन को ! प्रति ) प्रत्यक्ष रूप से (गृभ्णीहि ) तू
ग्रहण कर । ( इदम् ) यह ( राधः ) धन ( विभु ) व्यापक और ( प्रभु ) बल युक्त है,
( इदम् ) यह ( राधः ) धन ( बृहत् ) बहुत और ( पृथु ) विस्तीर्ण है ॥