गोपथ ब्राह्मण (अथर्ववेद - क्षेमकरणदास त्रिवेदी हिन्दी भाष्य)
Gopatha Brahmana with Hindi Bhashya by Pt. Kshemkarandas Trivedi
महर्षि गोपथ / पं. क्षेमकरणदास त्रिवेदी द्वारा
स्रोत: चौखम्बा संस्कृत प्रतिष्ठान · चौखम्बा संस्कृत प्रतिष्ठान · 1950 (उद्गम)
कण्डिका ६॥ यज्ञ, घर्म और प्रवर्ग्य का वर्णन ॥
गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २। क० ६॥ ३१७
जावश्विनावध्वर्यू, तस्मादध्वर्यू घर्मं संभरतस्तं संभृत्योचतुः, ब्रह्मन् घर्मेण
प्रचरिष्यामः, होतर्घर्ममभिष्टुहि, उद्गातः सामानि गायेति । प्रचरत घर्मेमि-
त्यनुजानाति । ब्रह्मप्रसूता हि प्रचरन्ति, ब्रह्म हेदं प्रसवानामीशे, सवितृप्रसूततायै
घर्मं तपामि, ब्रह्म जज्ञानमियमिष्टक्येति राष्ट्रचेत्वग्न इति । घर्मं ताप्यमानमुपासीत,
शस्त्रवदर्धर्चश आहावप्रतिगरवजं रूपसमृद्धाभिः । एतद्वै यज्ञस्य समृद्धं यद्रूपसमृ-
द्धम् । यत् कर्म क्रियमाणमृग्यजुर्वाभिवदति, स्वस्ति तस्य यज्ञस्य पारमश्नुते य
एवं वेद । वेदमियुनं वा एतत् यद् घर्मः, तस्मादन्तर्घाय' प्रचरन्त्यन्तर्हिता वै मिथुनं
चरन्तीति । १ । तदेतदेव मिथुनमित्याचक्षते । २ । तस्य यो घर्मः तच्छिश्नं, यौ
शफौ, तावाण्ड्यौ, य उपयमनी२, ते श्रोणिकपाले, यत्पयः, तद्रेतः, तदग्नौ देवयोन्यां
रेतो ब्रह्ममयं धत्ते प्रजन३नाय । ३ । सोऽग्निदेवयोनिरुच्छृङ्गमयो यजुर्मयः साममयो
ब्रह्ममयोऽमृतमय आहुतिमयः सर्वेन्द्रियः सम्पन्नो यजमान ऊर्ध्वः स्वर्गं लोक-
मेति । ४ । तदाहुः, न प्रथमयज्ञे प्रवर्ग्यं कुर्वीत, अनुपनामका ह वा एनमुत्तरे
यज्ञक्रतवो भवन्तीति । कामन्तु योनूचानः श्रोत्रियः स्यात्, तस्य प्रवृञ्ज्यात्
आत्मा वै स यज्ञस्येति विज्ञायते, अपशिरसा ह वा एष यज्ञेन यजते, योऽप्रवर्ग्येण
यजते । शिरो ह वा एतद्यज्ञस्य, यत् प्रवर्ग्यः । तस्मात् प्रवर्ग्यवतैव याजयेन्नाप्रव-
र्ग्येण । तदप्येषाभ्यनूक्ता, चत्वारि शृङ्गेति ॥ ५॥
कण्डिका ६॥ यज्ञ, घर्म और प्रवर्ग्य का वर्णन ॥
(यज्ञः वै देवेभ्यः उदक्रामत् अहं वः अन्नं न भविष्यामि इति ) यज्ञ
देवताओं से निकल भागा—मैं तुम्हारा अन्न नहीं होऊँगा। (न इति देवाः अब्रुवन्,
नः अन्नम् एव भविष्यसि इति ) यह नहीं-देवता बोले-तू हमारा अन्न ही होगा ।
(तं देवाः विमेथिरे) उसको देवताओं ने मारा । ( सः विहृतः एभ्यः न प्रबभूव )
वह मारा हुआ इनके लिये [अन्न बनने को] न समर्थ हुआ । ( ते देवाः ह ऊचुः, इत्थं
विहृतः नः वै अलं न भविष्यति, हन्त इमं सम्भराम इति ) वे देवता बोले—इस
प्रकार से मारा हुआ यह हमारे लिये पर्याप्त न होगा, अच्छा ! इसे हम मिलकर धारण
करें। तं संजभ्रुः ) उसे उन्होंने मिलकर पकड़ा। (तं संभृत्य ऊचुः अश्विनौ इमं
भिषज्यनम् इति ) उसे मिलकर धारण करके वे बोले—हे दोनों अश्विनो ! इसकी
औषध करो। (अश्विनौ वै देवानां भिषजौ अश्विनौ अध्वर्यू तस्मात् अध्वर्यू
घर्मं सम्भरतः ) दोनों अश्वी [ प्राण और अपान ] ही देवों [ इन्द्रियों ] के दो वैद्य
६—(उदक्रामत्) उत्क्रान्तवान् (विमेथिरे) विविधं हिंसितवन्तः (विहृतः)
विविधं ताडितः (अलम्) पर्याप्तम् (सम्भराम) ऐ० ब्रा० १ । १८ । सम्यग्
धराम । पोषयाम । (संजभ्रुः) हस्य भः । सजह्रुः । एकीभूय गृहीतवन्तः (ऊचुः)—
१. पू. सं. “अन्तर्धा हि" इति पाठः ॥ २. पू. सं. 'उपयमनीके' इति पाठः ॥
३. बृहदारण्यक ६ । २ । १३ तथा छान्दोग्य ५ । ८ । १-२ में वर्णित यज्ञ क. विभिन्न
उपमाओं के अनुरूप यहाँ भी विभिन्न रूपक वर्णित हुए हैं ॥ सम्पा० ॥
३१८ गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २ । क० ६ ॥
हैं, दो अश्वी दो अध्वर्यु [के समान] हैं, इसलिये दो अध्वर्यु घर्म [ यज्ञ वा पात्र विशेष ]
को यथावत् धारण करते हैं । (तं सम्भृत्य ऊचतुः, ब्रह्मन् घर्मेण प्रचरिष्यामः, होतः
घर्मम् अभिष्टुहि, उद्गातः सामानि गाय इति ) उस [यज्ञ] को यथावत् धारण करके
वे दोनों [अध्वर्यु] बोले—हे ब्रह्मन् ! [ ब्रह्मा ] घर्म से हम कार्य करेंगे, हे होता घर्म
की तू स्तुति कर, [इतने को ऐ० ब्रा० १ । १८ से मिलाओ], हे उद्गाता ! तू साममन्त्रों को
गा । (घर्मं प्रचरत इति अनुजानाति) घर्म को तुम सब काम में लाओ—यह वह
[ब्रह्मा] आज्ञा देता है । (ब्रह्मप्रसूताः हि प्रचरन्ति, इदं ब्रह्म ह्य प्रसवानाम् ईशे,
सवितृप्रसूततायै घर्मं तपामि, जज्ञानं ब्रह्म, इयं पित्र्या राष्ट्री अग्रे एतु इति) क्योंकि
ब्रह्मा से प्रेरित [ऋत्विग् लोग] कार्य करते हैं—यह ब्रह्म [परमात्मा] ही उत्पन्न पदार्थों का
ईश्वर है, सविता [सर्वप्रेरक परमात्मा] से प्रेरणा के लिये घर्म [यज्ञपात्र] को तपाता हूँ,
[इन दो प्रतीकों को अथर्व० ५ । २४ । १ से मिलाओ], विद्यमान ब्रह्म, और यह पिता
[जगत् पिता परमेश्वर] से आयी हुई राजराजेश्वरी [वेदवाणी] हमारे आगे आवे [यह दोनों
प्रतीक अथर्व० ४ । १ । १ तथा २ के हैं]। (ताप्यमानं घर्मं रूपसमृद्धाभिः शंसैऋवत्
अर्धर्चशः आहावप्रतिगरवर्जं उपासीत ) तपाते हुये घर्म को रूप [प्रयोजनीय आशय] से
सम्पन्न, स्तुति वाली आधी-आधी ऋचाओं से झगड़ा और प्रत्युत्तर छोड़ कर वह [यजमान]
सेवे । (एतत् वै यज्ञस्य समृद्धं, यत् रूपसमृद्धम्, यत् क्रियमाणं कर्म ऋग् यजुः वा
अभिवदति) यह ही यज्ञ की सम्पन्नता [सिद्धि] है जो रूप [प्रयोजनीय आशय] की सम्प-
न्नता है—[अर्थात्] जिस किये जाते हुये कर्म को ऋचा वा मन्त्र बताता है । (स्वस्ति
तस्य यज्ञस्य पारम् अश्नुते यः एवं वेद) कल्याण के साथ उस यज्ञ का पार वह पाता है,
जो ऐसा जानता है ॥
(वेदमियुनं वै एतत् यत् धर्मः, तस्मात् अन्तर्धाय प्रचरन्ति, अन्तर्हिताः वै
मिथुनं चरन्ति इति) यह वेदोक्त मिथुन व्यापार ही है जो यह घर्म है, इसलिये गुप्त हो
कर ही इसको वे सेवते हैं, गुप्त होकर ही मिथुन व्यापार लोग करते हैं । १ । (तत्
एतत् एव मिथुनम् इति आचक्षते ) वह ही यहं मिथुन व्यापार है—ऐसा लोग कहते
हैं । २ । (तस्य यः घर्मः तत् शिश्नं, यौ शफौ तौ आण्डयौ, ये उपयमनी ते
श्रोणिकपाले, यत् पयः तत् रेतः, तत् अग्नौ देवयोन्यां ब्रह्ममयं रेतः प्रजनाय धत्ते )
ऐ० ब्रा० १ । १८ ( सम्भरतः )—ऐ० ब्रा० १ । १८ ( प्रचरिष्यामः) अनुष्ठास्यामः
(अनुजानाति) आज्ञापयति (ब्रह्मप्रसूताः) ब्रह्मणा चतुर्वेदविदा प्रेरिताः (प्रसवा-
नाम् ) उत्पन्नपदार्थानाम् ( ईशे ) तलोपः । ईष्टे । ईश्वरोऽस्ति (घर्मम् ) पात्र-
विशेषं यज्ञं वा ( जज्ञानम् ) जनी प्रादुर्भावे-शानचि शपः श्लौ सति रूपम् १ ।
जायमानम् । दृश्यमानम् । ( पित्र्या ) पितुर्यञ्च ( पा० ४ । ३ । ७६ ) पितृ–यत्
टाप् । पितृसकाशादागता । पैतृका ( राष्ट्री ) राजू दीप्तौ ऐश्वर्य्ये च-
ष्ट्रन्, ङीष् । राष्ट्री, ईश्वरनाम—निघ० २ । २२ । राज्ञी । ईश्वरी ।
सर्वनियन्त्री (एतु ) गच्छतु (अग्रे ) अभिमुखम् ( उपासीत ) . उप +
१. शप् को श्लु बाहुलक नियम से हुआ है ॥ सम्पा० ॥
गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० २ । क० ६ ३१६
उस [ यज्ञ ] का जो घर्म [ पात्र विशेष ] है वह शिश्न [ पुरुष लिङ्ग ] है, जो दो शफ
[ उष्ण पदार्थ लेने के लिये काठ के शस्त्र विशेष ] हैं वे दो आण्ड [ अण्डकोश ] हैं, जो दो
उपयमनी [ दर्वी वा डोई ] हैं वे दो श्रोणिकपाल [ कटिमध्य के दो खण्ड ] हैं, जो दूध
है वह वीर्य है, इसलिये अग्नि देवयोनि [ दिव्य पदार्थों की उत्पत्ति स्थान ] में ब्रह्ममय वीर्यं
को गर्भाधान के लिये वह [ यजमान ] धारण करता है । ३ । ( सः अग्निः देवयोनिः
ऋङ्मयः, यजुर्मयः, साममयः, ब्रह्ममयः, अमृतमयः, आहुतिमयः, सर्वेन्द्रियः, सम्पन्नः,
यजमानः ऊर्ध्वं स्वर्गं लोकम् एति ) वह अग्नि देवयोनि [ समान ] ऋग्वेद युक्त,
यजुर्वेद युक्त, सामवेद युक्त, ब्रह्मवेद [ अथर्ववेद ] युक्त, अमृत [ मोक्ष सुख ] युक्त, आहुति
[ दान और ग्रहण व्यापार ] युक्त, सब इन्द्रियों वाला और संपत्ति वाला यजमान ऊंचा
होकर स्वर्ग लोक पाता है । ४ । [ इन चार वाक्यों को ऐ० ब्रा० १ । २२ से मिलाओ ] ॥
( तत् आहुः प्रथमयज्ञे प्रवर्ग्यं न कुर्वीत, अनुपनामकाः ह वै उत्तरे यज्ञक्रतवः
एनं भवन्ति इति ) लोग यह कहते हैं—प्रथम यज्ञ में प्रवर्ग्य [ यज्ञ ] को न करे, उपनाम
बिना ही पिछले यज्ञ कर्म इस [ प्रवर्ग्य ] को प्राप्त होते हैं । ( क मं तु यः अनूचानः
श्रोत्रियः स्यात् तस्य प्रवृञ्ज्यात्, सः वै यज्ञस्य आत्मा इति विज्ञायते ) ऐसा ही हो
किन्तु जो अनूचान [ अङ्ग उपाङ्गों सहित वेद पढ़ा हुआ ], और श्रोत्रिय [ वेद विहित धर्म
जानने वाला ] हो उसके समर्थ होने से [ प्रवर्ग्य करे, ] वह ही यज्ञ का आत्मा है यह
जाना गया है । ( अपशिरसा यज्ञेन ह वै एषः यजते, यः अप्रवर्ग्येण यजते ) बिना
शिर वाले यज्ञ से ही वह यज्ञ करता है, जो प्रवर्ग्य के बिना यज्ञ करता है । ( यज्ञस्य एतत्
ह वै शिरः यत् प्रवर्ग्यः ) यज्ञ का यह ही शिर है जो प्रवर्ग्य है । ( तस्मात् प्रवर्ग्यवता
एव याजयेत्, न अप्रवर्ग्येण ) इसलिये प्रवर्ग्यवान् [ यजमान ] से ही यज्ञ करावे, अप्रवर्ग्य
वाले से न [ यज्ञ करावे ] । ( तत् अपि एषा अभ्यनूक्ता, चत्वारि शृङ्गा इति) इसलिये
यह [ ऋचा ] पढ़ी जाती है—चत्वारि शृङ्गा...... [ देखो गो० पू० २ । १७ ] ॥ ६ ॥
भावार्थः—यज्ञ में यज्ञ विभागों को ठीक ठीक करने से यजमान स्वर्गलोक
पाता है ॥ ६ ॥
विशेषः १—यह शब्द शुद्ध किये गये हैं—इच्छन् = इत्थं, ऐ० ब्रा० १ । १८,
राष्ट्रत्व = राष्ट्रचेत्व, अथर्व० ४ । १ । २ ॥
आस उपवेशने—विधिलिङ् । उपचरेत् ( आहावप्रतिगरवर्जम् ) युद्धं प्रतिकूलशब्दं
च वर्जयित्वा ( अन्तर्धाय ) अन्तर्—दधातेः—ल्यप् । तिरोभूय ( शफौ ) शमु
उपशमे—अच्, मस्य फः । उष्णपदार्थग्रहणाय काष्ठनिर्मितशस्त्रभेदौ ( आण्ड्यौ )
स्वार्थे—ण्यत् । अण्डकोशौ ( उपयमनी ) दर्वीद्वयम् ( श्रोणिकपाले ) श्रोणिद्वय-
मध्यगतमस्थिद्वयम् ( देवयोन्याम् ) देवानामुत्पत्तिस्थाने ( सम्पन्नः ) सम्पत्तिवान्
( अनुपनामकाः ) उपनामरहिताः ( भवन्ति ) प्राप्नुवन्ति ( कामम् ) अनुमतौ
( प्रवृञ्ज्यात् ) प्र+वृजी वृजि वर्जने—क्यप् । वृजनं बलं—निघ० २ । ६ ।
सामर्थ्यात् ( अपशिरसा ) विगतमस्तकेन ॥