गोपथ ब्राह्मण (अथर्ववेद - क्षेमकरणदास त्रिवेदी हिन्दी भाष्य)

२२६ गोपथब्राह्मणे पूर्वभागे प्र० ५ । क० ८ ॥
सर्वमेध [ सब में धारणावती बुद्धिवाला यज्ञ ] । १३ । ( सर्वमेधात् दक्षिणावन्तः )
सर्वमेध से पीछे दक्षिणा वाले यज्ञ । १४ । ( दक्षिणावद्भ्यः दक्षिणाः अदक्षिणाः
सहस्रदक्षिणे प्रत्यतिष्ठन् ) दक्षिणवाले यज्ञ से पीछे बहुत दक्षिणा वाले और बड़ी से
बड़ी दक्षिणा वाले यज्ञ सहस्रदक्षिणा [ सहस्रों गौवों वा मुद्राओं के दान वाले यज्ञ ] में
ठहरते हैं । १५ । ( ते वै एते यज्ञक्रमाः ) सो यही यज्ञक्रम हैं । ( यः एवम् एतान् यज्ञ-
क्रमान् वेद सः यज्ञेन स-आत्मा सलोकः भूत्वा देवान् अप्येति इति ब्राह्मणम् )
जो इस प्रकार इन यज्ञों के क्रमों को जानता है वह यज्ञ के साथ एक आत्मा वाला और
एक निवास वाला होकर दिव्य गुणों को पाता है—यह ब्राह्मण [ ब्रह्मज्ञान ] है ॥ ७ ॥
भावार्थः—जो मनुष्य क्रम से एक के पीछे दूसरा काम विचार कर २ते हैं, वे कृतार्थ
होते हैं ॥ ७ ॥
कण्डिका ८ ॥
प्रजापतिरकामयतानन्त्यमश्नुवीयेति सोऽग्नीनाधाय पूर्णाहूत्याऽयजत सोऽन्त-
मेवापश्यत् १, सोऽग्निहोत्रेणेष्ट्वाऽन्तमेवापश्यत् २, स दर्शपूर्णमासाभ्यामि-
ष्ट्वाऽन्तमेवापश्यत् ३, स आग्रयणेनेष्ट्वाऽन्तमेवापश्यत् ४, स चातुर्मास्यैरि-
ष्ट्वाऽन्तमेवापश्यत् ५, स पशुबन्धेनेष्ट्वाऽन्तमेवापश्यत् ६, सोऽग्निष्टोमेने-
ष्ट्वाऽन्तमेवापश्यत् ७, स राजसूयेनेष्ट्वा राजेति नामाधत्त सोऽन्तमेवाऽपश्यत्
८, स वाजपेयेनेष्ट्वा सम्राडिति नामाधत्त सोऽन्तमेवापश्यत् ९, सोऽश्वमेधे-
नेष्ट्वा स्वराडिति नामाधत्त सोऽन्तमेवापश्यत् १०, स पुरुषमेधेनेष्ट्वा विरा-
डिति नामाधत्त सोऽन्तमेवापश्यत् ११, स सर्वमेधेनेष्ट्वा सर्वराडिति नामाधत्त
सोऽन्तमेवापश्यत् १२, सोऽहीनैर्दक्षिणावद्भिरिष्ट्वाऽन्तमेवापश्यत् १३, सोऽही-
नैरदक्षिणावद्भिरिष्ट्वाऽन्तमेवापश्यत् १४, स सत्रेणोभयतोऽतिरात्रेणान्ततो
यजेत १५, वाचं ह वै होत्रे प्रायच्छत् प्राणमध्वर्यवे चक्षुरुद्गात्रे मनो ब्रह्मणे-
ऽङ्गानि होत्रकेभ्य आत्मानं सदस्येभ्यः १६, एवमानन्त्यमात्मानं दत्वानन्त्यमाश्नु-
तेति १७, तद्य दक्षिणा आनयत्ताभिरात्मानं निष्क्रीणीय १८, तस्मादेतेन ज्योति-
ष्टोमनाग्निष्टोमेनात्मनिष्क्रयणेन सहस्रदक्षिणेन पृष्ठशमनीयेन त्वरेत १९, यो
ह्यनिष्ट्वा पृष्ठशमनीयेन प्रैत्यात्मान सो निष्क्रीय प्रैतीति ब्राह्मणम् २० ॥ ८ ॥
कण्डिका ८ ॥ प्रजापति की कथा जिसने बहुत यज्ञों को
करके आत्मिक यज्ञ से अत्यन्त सुख पाया ॥
( प्रजापतिः अकामयत आनन्त्यम् अश्नुवीय इति ) प्रजापति [ प्रजापालक
यजमान ] ने चाहा—मैं अनन्त सुख प्राप्त करू । ( सः अग्नीन् आधाय पूर्णाहूत्या यजेत
सः (दक्षिणाः) दक्षिणा-अर्शआद्यच् । बहुदक्षिणावन्तः (अदक्षिणाः) नास्ति अधिका
दक्षिणा येभ्यः दक्षिणायाः येषु ते । सर्वथा सर्वदक्षिणायुक्ता यज्ञाः (सहस्रदक्षिणे )
सहस्राणां गवादीनां मुद्रणं वा दानं यस्मिन् तस्मिन् यज्ञे (प्रत्यतिष्ठन्) प्रतिष्ठन्ति ॥
८-( प्रजापतिः ) प्रजापालको यजमानः ( आनन्त्यम् ) अनन्त—ष्यञ्
भावे स्वार्थे वा । अनन्तं सुखम् ( अश्नुवीय ) अहं प्राप्नुयाम् (अन्तम्)

मः अन्तम् एव अपश्यत् १ ) उसने अग्नियों की स्थापना करके पूर्णाहुति के साथ यज्ञ
किया, उसने अन्त वाला ही सुख देखा । १ । ( सः अग्निहोत्रेण इष्ट्वा अन्तम् एव
अपश्यत् २) उसने अग्निहोत्र से यज्ञ करके अन्त वाला ही सुख देखा । २ । ( सः दर्शपूर्णमा-
साभ्याम् इष्ट्वा अन्तम् एव अपश्यत् ३ ) उसने दोनों अमावस्या और पूर्णमासी के यज्ञों से
यज्ञ करके अन्तवाला ही सुख देखा । ३ । ( सः आग्रयणेन इष्ट्वा अन्तम् एव अपश्यत्
४ ) उसने आग्रयण [ नये अन्न के यज्ञ ] से यज्ञ करके अन्त वाला ही सुख देखा । ४ ।
( सः चातुर्मास्यैः इष्ट्वा अन्तम् एव अपश्यत् ५ ) उसने चातुर्मास्यों [ चार महीने
में पूरे होने वाले यज्ञों ] से यज्ञ करके अन्तवाला ही सुख देखा । ५ । ( सः पशुबन्धेन
इष्ट्वा अन्तम् एव अपश्यत् ६ ) उसने पशुबन्ध [ पशुओं के प्रवन्ध वाले यज्ञ ] से यज्ञ
करके अन्त वाला ही सुख देखा । ६ । ( सः अग्निष्टोमेन इष्ट्वा अन्तम् एव अपश्यत् ७ )
उसने अग्निष्टोम यज्ञ से यज्ञ करके अन्त वाला ही सुख देखा । ७ । ( सः राजसूयेन इष्ट्वा
राजा इति नाम अधत्त सः अन्त म् एव अपश्यत् ८ ) उसने राजसूय यज्ञ करके, राजा यह
नाम रखा, उसने अन्त वाला ही सुख देखा । ८ । ( सः वाजपेयेन इष्ट्वा सम्राट् इति
नाम अधत्त सः अन्तम् एव अपश्यत् ६ ) उसने वाजपेय [ बलरक्षक यज्ञ ] से यज्ञ करके
सम्राट् [राज-राजेश्वर] यह नाम रखा, उस ने अन्तवाला ही सुख देखा । ६ । ( सः अश्व-
मेधेन इष्ट्वा स्वराट् इति नाम अधत्त सः अन्तम् एव अपश्यत् १० ) उसने अश्वमेध
[ घोड़ों के गुणों की विद्या वाले ] यज्ञ से यज्ञ करके स्वराट् [ स्वतन्त्र ऐश्वर्यवान् राजा ],
यह नाम रखा उसने अन्तवाला ही सुख देखा । १० । ( सः पुरुषमेधेन इष्ट्वा विराट्
इति नाम अधत्त सः अन्तम् एव अपश्यत् ११ ) उसने पुरुषमेध [ पुरुषों पर निश्चल
बुद्धि वाले ] यज्ञ से यज्ञ करके विराट् [ विविध ऐश्वर्यवान् राजा ] यह नाम रखा, उस
ने अन्त वाला ही सुख देखा । ११ । ( सः सर्वमेधेन इष्ट्वा सर्वराट् इति नाम अधत्त
सः अन्तम् एव अपश्यत् १२ ) उसने सर्वमेध [ सब पर निश्चल बुद्धि वाले ] यज्ञ से
यज्ञ करके सर्वराट् [ सब प्रकार ऐश्वर्यवान् राजा ] यह नाम रखा, उस ने अन्त वाला
ही सुख देखा ] । १२ । ( सः अहीनैः दक्षिणावद्भिः इष्ट्वा अन्तम् एव अपश्यत्
१३ ) उसने अहीन [ पूरी पूरी ] दक्षिणा वाले यज्ञों से यज्ञ करके अन्त वाला ही सुख
देखा । १३ । ( सः अहीनैः अदक्षिणावद्भिः इष्ट्वा अन्तम् एव अपश्यत् १४ ) उस
ने अहीन [ पूरी पूरी ] अदक्षिणा वाले [ जिस दक्षिणा से कोई अधिक दक्षिणा न हो
अर्थात् बड़ी से बड़ी दक्षिणा वाले ] यज्ञों से यज्ञ करके अन्त वाला ही सुख देखा । १४ ।
( सः उभयतः अतिरात्रेण सत्रेण अन्ततः यजेत १५ ) उस ने दोनों ओर अतिरात्र

अम गतौ—तन् । ससीमं सुखम् ( अधत्त ) धृतवान् ( सम्राट् ) सम् + राजृ दीप्तौ
ऐश्वर्ये च--क्विप् । सर्वभूमीश्वरः ( स्वराट् ) स्वेनैव राजते ईष्टे । स्वयम् एव
ऐश्वर्यवान् राजा ( विराट् ) विशेषेण राजते ईष्टे । विशेषैश्वर्यवान् क्षत्रियः
( सर्वराट् ) सर्वेषु राजते । सर्वैश्वर्यवान् राजा ( अहीनैः ) गो० उ० २ । ८ ।
हीनतारहितैः । सम्पूर्णैः ( सत्रेण ) गृधृवीपचिवचियमिसदिक्षदिभ्यस्त्रः । ( उ० ४ ।
१६७ ) षद्लृ गतौ उपवेशने च-त्रः । यद्वा सत् + त्रैङ् पालने-कः । सीदन्ति उप-