बौधायन धर्मसूत्र (विवरण टीका व हिन्दी अनुवाद)

पञ्चमः खण्डः ] द्वितीयप्रश्ने तृतीयोऽध्यायः २०९

गुर्व्यो व्याख्याताः । प्रायश्चित्तीतां प्राप्याऽकृतप्रायश्चित्तसद्भिः संसर्गं न व्रजेदिति । आह—
प्रायश्चित्तीतां प्राप्य दैवात्पूर्वकृतेन वा ।
न संसर्गं व्रजेत्सद्भिः प्रायश्चित्तेऽकृते द्विजः ॥ इति ॥ ९ ॥
'नित्योदकी' (२.३.१) त्यत्र यदारब्धं तदेव पुनः प्रस्तौति प्रसक्तानुप्रसक्तं परिसमाप्य—

अथ स्नातकव्रतानि ॥ १० ॥
अनु०—अब स्नातक के व्रतों का विवेचन किया जायेगा ॥ १० ॥
वक्ष्यन्त इति शेषः । एतान्यपि प्रजापतिव्रतानि स्नातकाध्यायोक्तावशिष्टानि । १ ॥ १० ॥

सायं प्रातर्यदशनीयं स्यात्तेनाऽन्नेन वैश्वदेवं बलिमुपहृत्य ब्राह्मण-क्षेत्रियविट्शूद्रानभ्यागतान् यथाशक्ति पूजयेत् ॥ ११ ॥
अनु०—सायंकाल तथा प्रातःकाल जो कुछ भी भोजन हो उसके एक अंश से वैश्वदेव तथा बलिकर्म करे और तदनन्तर अपनी शक्ति के अनुसार अभ्यागत ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य और शूद्रों का सत्कार करे ॥ ११ ॥
यदशनीयमित्यनेनाऽहविष्यस्याऽपि ग्रहणं केचिदिच्छन्ति । तन्नयुक्त-युक्ततया परामृश्यम् । वैश्वदेवं कृत्वा बलिं चोपहृत्येत्यध्याहारः । बलिहरणा-नन्तरं चाऽभ्यागतान् यथाशक्ति पूजयेत् भोजयेदित्यर्थः । तृणभूम्युदकादीनां 'पूर्वमेवोक्तत्वात् ॥ ११ ॥

अथाऽनुकल्पमाह—
यदि बहूनां न शक्नुयादेकस्मै गुणवते दद्यात् ॥ १२ ॥
अनु०—यदि अनेक व्यक्तियों को भोजन न दे सके तो एक ही सद्गुणी व्यक्ति को भोजन करावे ॥ १२ ॥
गुणवान् पुनः—
विद्यानुष्ठानसम्पन्नो यज्वा पण्डित एव ।
वैश्वदेवे तु सम्प्राप्तः सोऽतिथिःस्वर्गसङ्क्रमः ॥ इति ॥ १२ ॥

यो वा प्रथममुपागतः स्यात् ॥ १३ ॥

---

१. पूर्वमेव दत्तत्वात् इति ग. घ. पु.
१७ बौ० ध०

२१०	बौधायन-धर्मसूत्रम्	[स्नातकधर्माः

**अनु०—**अथवा अनेक अभ्यागतों में जो पहले आया हो उसे ही भोजन करावे ॥ १३ ॥

आगतानां बहूनां मध्ये यः प्रथमं प्राप्तस्तं भोजयेदिति ॥ १३ ॥

शूद्रश्चेदागतस्तं कर्मणि नियुञ्ज्यात् ॥ १४ ॥

**अनु०—**यदि कोई शूद्र अभ्यागत हो तो उसे किसी कार्य पर लगावे ( और फिर बाद में भोजन दे )

ततस्तं भोजयेदिति शेषः । द्विजातीनां तु विद्यातपसी एव भोजयितुं पर्याप्ते । शूद्रस्य त्वभ्यागतस्य तदसम्भवात्तत्स्थाने कर्मकरणम् । ततश्च निर्गुणे द्विजादावभ्यागते तमपि कर्मणि नियुञ्ज्यादित्युक्तं भवति । युक्तं चैतत्, वसिष्ठवचनात् —'अश्रोत्रिया अननुवाक्याः अनग्नयश्शूद्रसधर्माण भवन्ति' इति । आचार्योऽपि वक्ष्यति —'कामं तान् धार्मिको राजा शूद्रकर्मसु योजयेत्' ( २. ७. १५ ) इति । कर्म च काष्ठभेदनमृत्तिकासान्द्रीकरणादि ॥ १४ ॥

श्रोत्रियाय वाऽग्रं दद्यात् ॥ १५ ॥

**अनु०—**यदि अनेक व्यक्तियों को भोजन देने में असमर्थ हो तो एक श्रोत्रिय विद्वान् ब्राह्मण को अग्र प्रदान करे ॥ १५ ॥

**टि०—**अग्र सोलह ग्रास के बराबर अन्न को कहते हैं ।

यदि बहूनां न शक्नुयात् इत्यनुवर्तते । तत्र ग्रासः—शिख्यण्डप्रमाणाश्चत्वारो ग्रासा एकैकं भैक्षम्, तच्चतुर्गुणीतं पुष्कलमित्युच्यते । तत्पुष्कलचतुष्टयं चाऽग्रम् ॥ १५ ॥

'ये नित्याभक्तिकास्स्युस्तेषामनुपरोधेन संविभागो विहितः ॥ १६ ॥

**अनु०—**जो नित्य भोजन करने वाले हैं उनके भोजन के अंश में किसी प्रकार की कमी न करते हुए भोजन का विभाग करना चाहिए ॥ १६ ॥

आसमन्तात् भक्तं आभक्तम्, नित्यं आभक्तं येषां ते नित्याभक्तिकाः, नित्यमन्नं ये भजन्ते पुत्रदारभृत्यादयः । तेषामुपरोधः पीडा, तदभावोऽनुपरोधः । संविभागो दानम् । तदुपरोधे सति न कर्तव्यम् । आह च—

भृत्यानामुपरोधेन यः करोत्यौर्ध्वदैहिकम् ।
तद्भवत्यसुखोदर्कं जीवतश्च मृतस्य च ॥ इति ॥ १६ ॥

---

१. "नित्या भक्तिकाः" इति सूत्रे, व्याख्यायां भक्तं अन्नं नित्यं ये भजन्ते पुत्रदारभृत्यादयः इति च पाठः क. ग. पु.