माधव निदान (मधुकोश व्याख्या व हिन्दी अनुवाद सहित)
Madhava Nidana with Madhukosha & Hindi Translation
माधवकर द्वारा
स्रोत: खेमराज श्रीकृष्णदास · खेमराज श्रीकृष्णदास (उद्गम)
( ३८२ ) माधवनिदानका परिशिष्ट ।
( ३८२ ) माधवनिदानका परिशिष्ट ।
विश्वंभराके काटनेकी ठौर सरसोंके समान फुन्सियोंसें व्याप्त हो और शीत ज्वर-
करके रोगी व्याकुल होय ॥
अहिंडुकादष्टके लक्षण ।
अहिंडुकाभिर्दष्टे तोददाहकण्डूश्वयथुका मोहश्च ।
अहिंडुकाके काटनेकीसी पीडा, दाह, खुजली, सूजन, मोह होय ॥
कण्डूमकादष्टके लक्षण ।
कण्डूमकादिभिर्दष्टे पीतांगश्छर्द्यतीसारज्वरादिभिर्हन्यते ॥ १७ ॥
कण्डूमका कीडोंके काटनेसे देह पीली हो जाय, वमन, अतिसार और ज्वरादि-
रोगोंसे मनुष्य पीडित होय ॥
शूकवृन्तादिदष्टके लक्षण ।
शूकवृन्तादिभिर्दष्टे कण्डूकोठाः प्रवर्द्धन्ते शूकश्चात्र लक्ष्यते ।
शूकवृन्तादि कीडोंके काटनेसे खुजली, चकत्ता और शूकरोग हों ॥
पिपीलिकादंशलक्षण ।
पिपीलिका। स्थूलशीर्षा संवाहिका ब्राह्मणिकांगुलिका कपि-
लिका चित्रवर्णेति षट् । ताभिर्दष्टे दंशे श्वयथुरग्निस्पर्शविदा-
हशोफौ भवतः ॥ १८ ॥
स्थूलशीर्षा, संवाहिका, ब्राह्मणिका, अंगुलिका, कपिलिका, चित्रवर्णा ये छः
प्रकारकी पिपीलिका (चेंटी) हैं इनके काटनेकी जगह सूजन, अग्निस्पर्शके समान
दाह और चकत्ते और सूजन होवें ॥
स्नायुके निदान ।
शाखासु कुपितो दोषः शोथं कृत्वा विसर्पवत् । भिनत्ति तंक्षते
तत्र सोष्मा मांसं विशोष्य च ॥ १ ॥ कुर्यात्तन्तुनिभं जीवं
वृत्तं सितद्युतिं बहिः । शनैः शनैः क्षताद्याति च्छेदात्कोप-
मुपैति च ॥ २ ॥ तत्पाताच्छोफशान्तिः स्यात्पुनः स्थानां-
तरे भवेत् । स स्नायुकेति विख्यातः क्रियोक्ता तु विसर्पवत्
॥ ३ ॥ बाह्वोर्यदि प्रमादेन जंघयोस्तुद्यते क्वचित् । संकोचं
खंजतां चैव छिन्नो जन्तुः करोत्यसौ ॥ ४ ॥
हाथ पैरोंमें दोष कुपित होकर विसर्पके सदृश सूजन होय, वह सूजन फूट
कर घाव पडजावे और उसमें आभ्यंतरीय अग्नि, मांसके शुष्क करके सूतके
समान गोल सफेद जीव डोरके सदृश बाहर निकले वह जीव धीरे धीरे घावसे
CC-0. JK Sanskrit Academy, Jammmu. Digitized by S3 Foundation USA
भाषाटीकासमेत । ( ३८३ )
बाहर निकले समय टूट जावे तो बहुत दुःख देता है, यदि वह समग्र बाहर निकल
आवे तो सूजन जाती रहे और उसमेंसे कुछ टुकडा बाकी रहजावे तो वह फिर
दूसरे स्थानपर निकले । उस रोगको स्नायुक (नहरुआ) कहते हैं, इसपर चिकित्सा
विसर्परोगकीसी कही है, कदाचित् हाथ वा पैरोंमें नहरुआ होकर टूट जावे तो पैरसे
टोंटा अथवा लूला होजाय ॥
ध्वजभंगके संगृहीत श्लोक ।
यौवनेऽनङ्गवेगेन शिशुना केलिमाचरेत् । गुह्यदोषेण तल्लिङ्गे
शैथिल्यमुपजायते । स्वगुदोत्पाटनं बाल्ये परैः कारयति
स्वयम् । कुरुते तेन दोषेण ध्वजभङ्गोऽभिजायते । अथवा
यो भवेन्मर्त्यः करमैथुनलम्पटः । तस्य नूनं प्रजायेत ध्वज-
भंगे सुदुर्जयम् ॥ ' करमैथुनं ' हथरस इति प्रसिद्धः ॥
रोगानुक्रमणिका ।
ज्वरोऽतिसारो ग्रहणी अर्शोऽजीर्णी विषूचिका । अलसँश्च
विलम्बी च कृमिरुकू पाँण्डुकामलौ ॥ १ ॥ हलीमकं रक्तै-
पित्तं राजयक्ष्मा उरःक्षतम् । कासो हिक्का सहश्वासैः स्वरेभे-
दस्त्वरोचकँम् ॥ २ ॥ छ॑र्दिष्टृष्णौ च मूर्च्छाद्याँ रोगाः
पानात्ययादयः । दोहोन्माँदावपस्माँरः कथितोऽथाऽऽनिलाँ-
मयः ॥ ३ ॥ वातरक्तमुरुस्त॑म्भ आमवा॑तोऽथ शूलरुँक् ।
पित्तजं शूलैमानाह उदा॑वर्त्तोऽथ गुल्मरुँकँ ॥ ४ ॥ हृद्रोगो
मूत्रकृच्छ्रं च मूत्राघा॑तस्तथाइमरी । प्र॑मेहो मधु॑मेहश्च पिटि-
काश्चै प्रमेहजाः ॥ ५ ॥ मेदँस्तथोद॑रं शोथो वृद्धिश्चै गल-
गंडकैः । गण्डँमालाऽप॑चीग्रैन्थिर्बुदं श्लीपैदं तथा ॥ ६ ॥
विद्रधिव्रणशोथैश्च द्वौ व्र॑णौ भग्नर्नाडिके । भग्नर्देरोपदंशौ
च शूकँदोषस्त्वर्गामयः ॥ ७ ॥ शीतैपित्तमुदर्देश्च कोठैश्चै-
वाम्लैपित्तकम् । विसर्पश्च सविस्फोटैः सरोमान्त्यौ मसूँ-
रिकाः ॥ ८ ॥ क्षुद्राऽऽस्यैर्कर्णैनासौऽक्षि" शिरैः स्त्रीबौँलक-
ग्रहाः । विषं चेत्ययमुद्देशो रुग्विनिश्चयसंग्रहे ॥ ९ ॥