कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

५७४ कथासरित्सागर
नरवाहनदत्तस्य नारिकेलद्वीपे गमनम्
आरुह्य देवपुत्रैस्तैः साकं कृतनिमन्त्रणः ।
नारिकेलमगाद्दीपं देवेष्विव कृतस्पृहः ॥४९॥
तत्र तैरर्चितो रूपसिद्धिप्रभृतिभिः कृती ।
चतुर्भिर्दिव्यवपुषैः शक्रसारथिना युतः ॥५०॥
मनाग्वपुषमाधाय वन्दिवासांसिषु क्रमात् ।
अप्सरोभिः समं ताभिः स्वर्गस्याधिप्वरस्त सः ॥५१॥
मधुमासागमोत्फुल्लनानातस्रुवनासु च ।
विजहार तदुद्यानवनभूमिषु कौतुकी ॥५२॥
पश्यैतास्तरुमञ्जयः पृधुपुष्पविलोचने ।
कान्तं वसन्तमायान्तं पश्यन्तीव विकस्वरैः ॥५३॥
अस्मत्क्षेत्रेऽत्र मा भून्नः सन्तापोऽर्ककरोद्भवः ।
इतीवाच्छाद्यितुं पश्य फुल्लं सरसिजैः सरः ॥५४॥
पद्मोञ्ज्वलः कर्णिकारमुपेक्ष्यापि बिसौरभम् ।
विमुञ्चन्त्यन्यतो नीचं श्रीमन्तमिव साधवः ॥५५॥
पश्येह किन्नरीगीतैः कोकिलानां च कूजितैः ।
रुतैर्लीनां सङ्गीतमृतुराजस्य तन्यते ॥५६॥
इत्यादि देवपुत्रास्ते सुवाणास्तामदर्शयन् ।
नरवाहनदत्ताय तस्मै स्वापवनावलीम् ॥५७॥
तत्पुरेष्वपि चित्रीडं पश्यन् वत्सदेवरात्मजः ।
स वसन्तोत्सवोद्दामप्रनृत्यत्पौरचर्चरी ॥५८॥
बुभुजे सागरस्थस्य भागानपामराचितान् ।
सुकृती यत्र गच्छन्ति सत्रपामृतद्याऽमृतः ॥५९॥
एव स्थित्वा त्रिजतुगन्धिमान् देवपुत्रवान् ।
नरवाहनदत्तस्तान् सुहृदो निजगाद सः ॥६०॥
गच्छाम्यहं स्वनगरीं तातसन्दर्शनात्सुकः ॥
तद्यथ तां पुरीमेत्य श्रूवापयत पश्यतः ॥६१॥
तच्छ्रुत्वा तेऽब्रुवन् दृष्ट्वा मारुतस्या पुरो भवान् ।
विमर्त्यतुं प्राञ्जविद्यन स्मतस्यास्तु वय त्वया ॥६२॥