रामचन्द्रिका (महाकवि केशवदास - सविस्तार सान्वय हिन्दी व्याख्या सटीक)
Ramachandrika of Mahakavi Keshavdas with Commentary
महाकवि केशवदास द्वारा
अष्टादशप्रकाशः १८. ( १८५ )
टी०-ये पाँचों गजादि इन दूषण सहित होहिं तौ सेवनके योग्य नहीं योग
नहीं होत, अथवा यथाक्रममोंजानो राजा कामी काहेते उचितानुचित विचार बिना
सुन्दरी देखि प्रजाजनकी स्त्रिनको गहि मंगावतहैं तासों देश उजार होतहै औ
युवराज कुटिल काहेते मंत्र्यादिकनमां विरोध राज्यविध्वंस करतहैं औ मोहित
कृपण कहे दरिद्र काहेते विवाहादि समयमों द्रव्य लोभ वश वेदविहित घटचादि
विताइ अमंगल करत हैं अथवा शत्रुओं कछु द्रव्य पाइ मरणादिके लये राशि
नाम बतावत हैं औ मंत्री कृतघ्नी काहेते स्वामीको कृत विसारि शत्रुओं मिलि
राज्य छोडावैं औ मित्र अमित्र कहे हृदयमों भलो ना चाहै काहेते कछू गूढ
मंत्र कहै सो शत्रु पास पहुँचावै ये पाँचौं इन पाँचहुन दोष सहित सेवन योग
नहीं होत यासों या जनायो कि तुम राजा हौ तुम्हें ऐसो काम साधन ना
चाहिये जासों ईश्वर जे रामचंद्र हैं तिनकी स्त्रीको हरि ल्यायो हौ ॥ १० ॥
वामी (वाममार्गी) कुपुरुष कहे पुरुषार्थ रहित किंपुरुष कहे कुछुहै पुरुषकी
आकृति जिनकी काहला (रोगी) दैववादी कहे जे भाग भरोसे रहत हैं याहूमें
या जनायो कि तुमको ऐसो कामसाधन ना चाहिये ॥ ११ ॥
मू०-निशिपालिकाछंद ॥ बानरनजानुसुरजानुशुभगाथ-
हैं ॥ मानुषनजानुरघुनाथजगनाथहैं । जानकिहिदेहुकारि
नेहुकुलदेहुसो ॥ आजुरणसाजपुनिगाजुहँसिमेहुसो ॥ १२ ॥
रावण-दोहा ॥ कुंभकरणकरियुद्धकै,सोइरहौघरजाइ।वेगिबि-
भीषणज्योंमिल्यो,गहौशत्रुकेपाइ ॥१३॥ मंदोदरी-दो०॥ इंद्र-
जीतअतिकायसुनि, नरांतकसुखदाइ । भयनसोंप्रभुझुकतहैं,-
क्यों नकहौसमुझाय ॥ १४ ॥ मंदोदरी-चंचलाछंद ॥ देव- :
कुंभकर्णकेसमानजानियेनआन। इन्द्रचंद्रबिष्णुरुद्रब्रह्मकोहरे
उगुमान ॥ राजकाजकोकहैजोमानियेसोप्रेमपालि। कचलीन-
कोचलेनकालकीकुचालिचालि ॥ १५ ॥
टी०-कुल औ देहसों नेह करिकै जानकीको देहु यह कहि या जनायो कि
ना देहौ तौ रामचंद्र तुम्हारे कुलके सहित तुम्हारो नाश करि हैं ॥ १२ ॥ कारि
कहे करौ ॥ १३ ॥ झुकत कहे रिस करत है भयनसों बहुवचन कहि या जनायो
( १८६ ) रामचन्द्रिका-सटीक ।
कि एक भाई बिभीषण समुझावन लाग्यौ ताको लात मारचो अब वैसेही कुंभ
कर्णसों रिस करत हैं ॥ १४ ॥ देव रावणको संबोधन है जो बात कुंभकर्ण
कहत है सो राजाके काजके हितको कहत.है ताहि प्रेमको पालिकै कहे हित
करिकै मानिये अर्थ सीताको दै कै रामचंद्रसों हित करौ काहेते काल जो
समय है ताकी जो कुचालि कहे प्रतिकूलता है तामें चालि कहे चाल युद्धा-
दि उत्कृष्ट कर्म रहित विचार युक्त निजहितसाधक कार्य कृत्यकै पूर्व नहीं चल्यो
को अब नाहीं चलत अर्थ जे पूर्व भये हैं तिन चल्यो है अब जे होत जात हैं
ते चलत हैं जब आपनो समय टेढो होत है तबशत्रु मिलनादि कार्य करिबो
संधिबो अनुचित नहीं है इति भावार्थः ॥ अथवा कालकी जो कुचालिं है ताकी
जो चलि कहे चालु है अर्थ जब आपनो काल प्रतिकूल भयो ता समयमों जो
कार्यसाधक उचित चाल है ॥ १५ ॥
मू०-विष्णुभाजिभाजिजातछोड़िदेवताअशेष । जामदग्न्य
देखिदेखिकैनकीननारिवेष ॥ ईशरामतेबचेबचेकबानरेशबा-
लि । कैंचलीनकोचलैनकालकीकुचालिचालि ॥ १६॥ बि-
जयाछंद । रामहिंचोरिनदीन्हींसियाजितकेदुखतोतपलीलि-
लियोहै । रामहिंमारनदीहोंसहोदररामहिंआवनजानदियोहै
॥ देहधरचौतुमहींलगिआजुलोंरामहिंकेपियज्यायेंजियोहै ॥
दूरिकर्योद्विजताद्विजदेवहरेहीहरेआततायीकियोहै ॥ १७ ॥
टी०-कालकी कुचालिमें चालु कै चली है सोकहत हैं देवदानवनके युद्धमें
देवतनके सहायको विष्णु जात हैं परन्तु जब जानत हैं कि दैत्यनको समय
सहायक है हमको कुटिल है हम इनसों ना जीति हैं तब यशकी सुधि भुलाइ
आपने प्राणनकी रक्षाके लिये भागि जात हैं या प्रकार कयोवारकी कथा पुराण-
नमें प्रसिद्ध है यासों या जनायो कि विष्णुसों बली कोऊ नहीं है तेऊ समय
बिचारि गौं साधि जात हैं औ जामदग्नि जे परशुराम हैं तिनको देखिकै कै क्षत्री
नारिको वेष नहीं धरचो यासों या जनायो कि जब परशुरामको समय रह्यो तब
बडे बडे क्षत्री समय विचारि नारिको वेष धरि जीव बचायो औ तेई परशुराम
ताही क्षत्रीवंशमें उत्पन्न जे रामचन्द्र हैं तिनको समय बली बिचारि आपनो
धनुषबाण दै हेतु करचो तासों हेईश ! रामचन्द्रको समय बली है सो सीताको
दैके हेतुरूपी जो बचिवेको उपाय है तासों बचो काहेते बालि बली रहे तिन
बचिबेको उपाय न कियो ते न बचे मारेही गये चौथो तुमकों अर्थ पाछेके
छंदमें कह्यो है ॥ १६ ॥ आवन जान दियो अर्थ युद्धमंडलमें आवन दियो फेरि
युद्ध मंडलसों फिरि जानदियो स्त्रीहर्तादिक छह आततायी कहावत हैं यथा
भागवते ॥ "अग्निदो गरदश्चैव शस्त्रपाणिर्धनापहः॥ क्षेत्रदारापहश्चैव षडेते आतता-
यिनः"॥ आततायी ब्राह्मणहू होइ ताके वधसों ब्रह्मदोष नहीं है तासों ॥ १७ ॥
मू०-दोहा ॥ संधिकरोविग्रहकरो सीताकोतोदेह । गनौ न
पियदेहिनमें, पतिव्रताकीदेह ॥ १८ ॥ रावण-विजयाछंद ॥
हौंसतुछांडिमिलौँमृगलोचनिक्योंक्षमिहैंअपराधनये ॥ नारि
हरीसुतबांध्योतिहारेहौंकालिहिसोदरसाँगिहये । बामनमांग्यो
त्रि पैगधरादक्षिणाबलिचौदहलोकदये ॥ रंचकबैरहुतोहरिवंच
कबांधिपतालतऊपठये ॥ १९ ॥ दोहा ॥ देवरकुम्भकरन्नसों
हरिअरिसोंसुतजाइ । रावणसोंप्रभुकौनको,मंदोदरीडेराइ २०
टी०-पतिव्रता जे स्त्री हैं तिनकी देह स्वरूप देहिनमें न गनौँ ॥ १८ ॥ अप-
राधन ये कह्यो तासों बलिको प्राचीन बैर जानों अर्थ हिरण्यकशिपुके रंचक बैर
सों बलिको बांधि पाताल पठायो ॥ १९ ॥ २० ॥
मू०-चामरछन्द ॥ कम्भकर्णरावणैंप्रदक्षिणाहिंदैचल्यो ।
हाइहाइह्वैरह्योआकाशआशुहीहल्यो । मध्यक्षुद्रघंटिकाकिरीट
संगशोभनो । लक्षपक्षसोकलिन्द्रेइन्द्रकोचढ्योमनौँ ॥ २१ ॥
नाराचछंद ॥ उडैँदिशादिशाकपीशकोरिकोरिश्वासहीँ। चपैँच-
पेटपेटबाहुजानुजंघसोतहीँ।। लियेहैंऔरऐँचिएँचिबीरबाहुबात-
हीँ। भषेतेअन्तरिक्षरिक्षलक्षलक्षजातहीँ॥२२॥कुम्भकर्ण-भुजं-
गप्रयातछन्द ॥ नहौँताडुकाहौँसुबाहैनमानों । नहौंशंभुकोदंड
सांचीबखानों ॥ नहौँतालमालीखरैजाहिमारो । नहौंदूषणौसि-
न्धुसूथोनिहारो ॥२३॥सुरीआसुरीसुन्दरीभोगकर्णै । महाका-
( १८८ ) रामचन्द्रिका-सटीक ।
लकोकालहौंकुम्भकर्णौ।सुनौरामसंग्रामकोतोहिंबोलौं। बढ़यो
गर्वलंकाहिआयेसोखोलौं ॥ २४ ॥
टी०-लक्ष विधिको जो पक्ष कहे विरोध है तासों अर्थ बड़े विरोधसों
अथवा लक्ष विधिको जो पक्ष कहे बलहै तासों अर्थ बड़े बलसों इहां लक्ष
शब्द अधिकार्थमें है । "पक्षो मासार्थके पार्श्वगृहे साध्य विरोधयोः॥ केशादेःपरतो
वृंदे बले सखिसहाययोः" इतिमेदिनी ॥ २१ ॥ जे लक्षण ऋक्ष भयसों अन्तरि-
क्षको जात हैं तिन्हें बाहँके वात वायुसों खैंचिकै भषे खाइ डारचो ॥ २२ ॥
द्वै छन्दको अन्वय एक है खरै कहे खर राक्षसै सूधो निहारो अर्थ कपिनको
मूधो समझिकै मारन वेधन करचो सरस्वती उक्तार्थः ॥ मेरी ओर इनसम
शत्रु दृष्टिसों ना निहारो सूधो कहे कृपा दृष्टिसों निहारो अथवा मोंको सूधो कहे
शत्रुभावरहित आपनो दास निहारो सरस्वती उक्तार्थः ॥ लंकामें आयेते जो
तुम्हारे गर्व बढ़्यो है ताहि खोलौं कहे प्रसिद्ध करौं आशय कि जब मोको
मारिहौ तब तुम्हारो बलादिको जो गर्व है सो सब प्राणिनमें
प्रसिद्ध है है ॥ २३ ॥ २४ ॥
मू०-उब्योकेशरीकेशरीजोरछायो । बलीबालिकोपूतलैनी-
लधायो ॥ हनूमन्तसुग्रीवसाभसभागे । डसैडांससेअंगमातंग
लागे ॥ २५ ॥ दशग्रीवकोबंधुसुग्रीवपायो । चल्योलंकमेलैभ-
लेअंकलायो। हनूमन्तलातैंहत्योदेहभूल्यो। छुट्योकर्णनाशा-
हिलैइन्द्रफूल्यो॥ २६॥ सँभारचोधरीएकद्वैमेंमरालै। फिरचो
रामहींसामुहैंसोगदालै ॥ हनूमन्तजूपूंछसोंलाइलीन्हों। नजा-
न्योंकबैसेसिंधुमेंडारिदीन्हों ॥ २७ ॥
टी०-केशरी नामा वानर केशरी कहे सिंहके जोरसों छायो उठ्यो अथ
सिंह सम गर्जिकै शीघ्र चल्यो ॥ २५ ॥ इन्द्रसम सुग्रीव फूल्यो सुखी
भयो ॥ २६ ॥ २७ ॥
मू०-जहींकालकेकेतुसोंताललीनो । करयोरामजूहस्तपा-
दादिहीनो ॥ चल्योलोटतैंधाइबकैंधाचाली।उड़्योमुंडलैबाण
ज्योंमुंडमाली ॥ २८ ॥ तहींस्वर्गकेदुंदुभीदीहबाजैं । करयो
पुष्पकीवृष्टि जैदेवगाजैं ॥ दशग्रीवशोकग्रस्त्योलोकहारी । भयो
लंकहीमध्यआतंकभारी॥२९॥ दोहा ॥ तबहींगयोनिकुंभिला,
होमहेतइन्द्रजीत ॥ कह्योतहांरघुनाथसों, मतोबिभीषणमीत-
॥ ३० ॥ चंचरीछंद ॥ जोरिअंजुलिकोबिभीषणरामसोंविन-
तीकरी । इंद्रजीतनिकुंभिलागयोहोमकोरिसजीभरी॥ सिद्धहो
मनहोइजौलगिईशतौलगिमारिये। सिद्धहोहिप्रसिद्धहैयहसर्व-
था हम हारिये ॥ ३१॥ दोहा॥ सोई बाहिहितैकिनर,वानरऋक्षजो
कोइ ॥ बारहवर्षक्षुधातृषा, निद्राजितेहोइ ॥ ३२ ॥ चंचरीछं
द॥ रामचन्द्रविदाकरयोतबवेगिलक्ष्मणवीरको। त्योंबिभीषण
जामवंतहिंसंगअंगदधीरको ॥ नील लैनलकेशरीहनुमंतअंतक
ज्योचले । वेगिजाइनिकुंभिलाथलयज्ञके सिगरेदले ॥ ३३ ॥
टी०-तालवृक्षादिपदतें आयुधै
(१९०) रामचन्द्रिका-सटीक ।
भसोदरमेरे । कहिकौनकौनसुमिरौंगुणतेरे ॥ ३७ ॥ दोहा ॥
नींदभूखअरुप्यासको,जौनसाधतेबीर। सीतहिक्योंहमपावते,
सुनुलक्ष्मणरणधीर ॥ ३८ ॥
इतिश्रीमत्सकलो कलोचनचकोरचिन्तामणिश्रीरामचन्द्रच-
न्द्रिकायामिन्द्रजिद्विरिचितायामिन्द्रजिद्वधवर्णनं
नामाष्टादशः प्रकाशः ॥ १८ ॥
टी०-लक्ष्मणसों कैसे जाय भिरयो भय जो डरहै साही कहे हृदयसों हरयो कहे
दूरि भयो है जाके ऐसो जो गर्बादि करिके अंध कहे आंधरो अंधक नाम दैत्य है
सो जैसे भव जे महादेव हैं तिनसों युद्धमें जुरयो है अर्थ जैसे महादेवसों निर्भय
अंधक लरचो तैसे लक्ष्मणसों इन्द्रजीत लरतभयो ॥ ३४ ॥ एक एक कहे एक-
को परस्पर अनेक शर मारत हैं अर्थ लक्ष्मणको मारत हैं ते शर दुहूनके अंगनमें
मंदरमें जलबुंदसम परत हैं अर्थ अतिबलीनतासों कछू पीडा नहीं करत उद्धरचो
काढचो ॥ ३५ ॥ साथकी कहे जो अर्चाकी विधि संगमें लै आये रहें कहूं
शुभगाथकी पाठ है तौ शुभगाथ कहे लक्ष्मण ॥ ३६ ॥ ३७ ॥ ३८ ॥
इतिश्रीमज्जगज्जननीजनकजानकीजानकी जानिप्रसादायजनजानकी प्रसाद-
निर्मितायां रामभक्तिप्रकाशिकायामष्टादशः प्रकाशः ॥ १८ ॥
मू०-॥ दोहा ॥ उनईसयेंप्रकाशमें, रावणदुःखनिधान ॥
जूझैगोमकराक्षपुनि, हैहैदूतबिधान ॥ १ ॥ रावणजैहैगूढथल,
रावरलुटैबिशाल ॥ मंदोदरीकढोरिबो, अरुरावणकोकाल॥२॥
मोतनकछंद ॥ देख्योशिरअंजुलिमैंजबहीं । हाहाकरिभूमिप-
रचोतबहीं ॥ आयेसुतसोदरमंत्रि तबै । मंदोदरित्योंतियआई
सबै ॥ ३ ॥ कोलाहलमंदिरमांझभयो । मानौं प्रभुकोउडिमा-
णगयो ॥ रौवैदशकंठबिलापक रै। कोऊनकहूंतनधीरधरै ॥४॥
रावण-दंडक ॥ आजुआदित्यजलपवनपावकप्रबलचंदआ-
नंदमयतापजगकोहरौं । गानकिन्नरकरहुनृत्यगंधर्वकुलयक्ष
बिधिलक्षउरयक्षकद्मधरौं ॥ ब्रह्मरुद्रादिदेवेवत्रैलोककेराजको
यहाँ पृष्ठ की पंक्ति-दर-पंक्ति देवनागरी प्रतिलिपि (transcription) दी गई है:
एकोनविंशप्रकाशः १९. (१९१)
जायअभिषेकइन्द्रहिकरौं । आजुसियरामदैलंककुलदूषणहिं
यज्ञकोजायसर्बज्ञविप्रनवरौं ॥ ५ ॥ महोदर-तोटक ॥ प्रभुशो-
कतजौतनधीरधरौ । सकशत्रुबधोसोविचारकरौ ॥ कुलमेंअब
जीवतजोरहिहैं । सबशोकसमुद्रहिसोबहिहैं ॥ ६ ॥
टी०-दुःखको निदान कहे बडो दुःख ॥ १ ॥ रावरे खिनके रहिबेको घर,
कठोरिबो कहे केशादि पकरि निर्दय खेंचिबो ॥ २ ॥ ३ ॥ ४ ॥ इंद्रजीतके मरे
रावण बडे दुःखसों संयुक्त है ऐसे बिलाप वचन कहत भयो कि जो इन्द्रजीत
मस्यो तो मोंहूं मरतही हौं तासों मेरे डरसों जे बातें जन नाहीं करत रहे ते सब भयको
छोडिकै आपने आपने भाये काज करौ कपूर औ अगरु औ कस्तूरी औ कंकोल
मिलाइ यक्षकर्दम होत है सो यक्षनको अति प्रिय है अंगनमें लेप करत हैं ॥ “कर्पूरा
गुरुकस्तूरीकंकोलैर्यक्षकद्मः” ॥ औ सीता राम मिलिकै कुलदूषण (विभीषण)
को लंका दैकै सर्वज्ञ ब्राह्मणनको यज्ञको निवारो कहे अवकाश देहिं ॥ ५ ॥
अतिदुखमें धैर्यके बचन कहिबेको उचित है तासों महोदर, मंदोदरी धीर धराइ-
बेके बचन कहति हैं जा उपायसों शत्रु बधो सक कहे सकें अर्थ शत्रु मास्यो जाय सो
विचार करौ सबंके मरेको जो शोक है ताके समुद्रमें बह्यो करि है ॥ ६ ॥
मू०-मंदोदरी-चौपाई ॥ सोदरजुझ्योसुतहितकारी । को
गहिहैलंकागढभारी ॥ सीताहिँदैकैरपुहिँसँहारौ । मोहतिहैवि-
क्रमबलभारौ ॥ ७ ॥ रावण ॥ तुमअबसीतहिदेहुनदेहू । बिन
सुतबंधुघरौंनाहिँदेहू ॥ यहितनजोतजिलाजहिरेहौं । वनबसि
जाइसबैदुखसैहौं ॥ ८ ॥ मकराक्ष-भुजंगप्रयातछंद ॥ कहाँ
कुंभकर्णौंकहाइन्द्रजीतै । करैसोइबौवैकरैयुद्धभीतै ॥ सुजौलौं
जिऔंहौंसदादासतैरो । सियाकोसकैदैलुनौँमंत्रमेरो ॥ ९ ॥
टी०-यह जो तुम्हारो भारी लंकागढ है ताहि कौन गहि है कहे लै सकि
है अर्थ लंकागढ शत्रुके लेवे लायक नहीं है विक्रम कहे यत्न बलकहे शक्तिको
मोहति है कहे मूर्च्छित करति है अर्थ तुम्हारो यत्न औ बल निष्फल होतहै सो
याहीके दुःख प्रभावसों ॥ ७ ॥ ८ ॥ भीत युद्ध कहि या जनायो कि बाण बेद्-
नादि भय सों अंतर्धान है युद्ध करि हैं सरस्वती उक्तार्थः ॥ वै आपने बलसों
सबको मारि सीताको लै हैं इति व्यंग्यार्थः ॥ ९ ॥
( १९२ ) रामचन्द्रिका-सटीक ।
मू०-महाराजलंकासदाराजकीजै । करौंयुद्धमेरीविदावेगि
कीजै ॥ हतौंरामस्योवंधुसुग्रीवमारौं । अयोध्याहिलैराजधानी-
सुधारौं ॥ १० ॥ बिभीषण-बसंततिलकाछंद ॥ कोदंडहाथ
रघुनाथसँभारिलीजै । भागेसबैसमरयूथपदृष्टिदीजै ॥ बेटाब-
लिष्ठखरकोमकराक्षआयो । संहारकालजनुकालकरालधायो ॥
॥ ११ ॥ सुग्रीवअंगदवलीहनुमंतरोंक्यो । रोंक्योरह्योनरघु-
बीरजहींबिलोक्यो ॥ मारचोबिभीषणगदाउरजोरठेली । का-
लीसमानभुजलक्ष्मणकंठमेली ॥ १२ ॥ गाढ़ेगहेप्रबलअंगनि-
अंगभारे । काटेकटैनबहुभांतिनकाटिहारे ॥ ब्रह्मादयोवरहि
अस्त्रनशस्त्रनलागै । लैहीचल्यौसमरसिंहहिजोरजागै ॥१३॥
गाढ़ांधकारदिविभूतललीलिलिन्हो । ग्रस्तास्तमानहुंशशीकहँ
राहुकीन्हो ॥ हाहादिशब्दसबलोगजहींपुकारे॥बाढेअशेषअँ-
गराक्षसकेबिदारे ॥ श्रीरामचन्द्रपगलागतचित्तहर्षे । देवाधि-
देवमिलिसिद्धनपुष्पवर्षे ॥ १४ ॥
टी०-सरस्वती उक्तार्थः ॥ काकूक्तिसों कहत हैं कि हे महाराज ! अब
लंकामें तुम सदा राज किया करौ महाराज पद कहि या जनायो कि मंत्रको
त्याग करि प्रभुतासों अपने मनहीं की बात करचो औ जैसे कुंभकर्णादिकनकी
सबकी बिदा कियो है तैसे मेरीहू बिदा करौ हौं युद्ध करौं जाइ औ तुम्हारी
आज्ञा के सदृश जैसे कुंभकर्णादिकन बंधु सहित राम औ सुग्रीवको मारि राज-
धानी अयोध्यामें सुधारचो है तैसे हौंहूं बंधु सहित राम औ सुग्रीवको मारिकै
राजधानी अयोध्यामें सुधारौं जैसे सब मरिगये हैं तैसे हौंहूं मरौं जाइ इति
व्यंग्यार्थः ॥ १० ॥ ११ ॥ विभीषण गदा मारचो ताको उरके जोरसों ठेलिकै
लक्ष्मणके कंठमें कालसर्पके समान भुजा मेलत भया ॥ १२ ॥ १३ ॥ १४ ॥
मू०-दोहा ॥ जूझतहीमकराक्षके, रावणअतिदुखपाइ । स-
त्त्वरश्रीरघुनाथपै, दियोवसीठपठाइ ॥ १५॥ सुंदरीछंद ॥ दूत-
हिदेखतहीरघुनायक । तापहँबोलिउठेसुखदायक ॥ रावणके
एकोनविंशप्रकाशः १९. ( १९३ )
कुशलीसूतसादर । कारजकौनकरैअपनेघर ॥ १६ ॥ दूत-वि
जयछन्द ॥ पूजिउठेजबहींशिवकोतबहींविधिशुक्रबृहस्पति
आये । कैविनतीमिसकश्यपकेतिनदेवअदेवसबैबकसाये ॥
होमकीरीतिनईसिखईकछुमंत्रदियोश्रुतिलागिसिखाये । हौँइ-
तकोपठयोउनकोउतलैप्रभुमंदिरमांझसिधाये ॥ १७ ॥
टी०-कि शशीको दिवि आकाशते भूतलमें पाइकै अर्थ स्थानच्युत (अवल)
जानिकै स्वाभाविक शत्रुतासों गाढो कहे बहुत जो अंधकार है ताने लीलिलियो
है औ कि राहूने ग्रस्तास्त कीन्हो है शशीसम लक्ष्मण है अंधकार औ राहुसम
मकराक्ष है जब मकराक्षको शस्त्रास्त्रसों मरण ना जान्यो तब हाथनसों कसिकै
गाढे जो गहे रहै ताही समय शीघ्रतासों लक्ष्मणजी वाढ कहे स्थूलकाय हैं कै
राक्षसके अशेष संपूर्ण अंग विदारै कहे विदीर्ण कीन्हे अर्थ फारि डारे ऐसी शीघ्र
तासों लक्ष्मणजू आपने अंगस्थूल किये कि मकराक्ष जो हस्तग्रहण करे रहे सो
हस्तग्रहण ना छूटन पायो तासौं वक्षस्थल फाटि गयो अधिदेव गन्धर्वादि औ
आदि देव पाठ होइ तौ ब्रह्मादि जानौ यह छन्द छै चरणको है ॥१५॥१६॥
सत्वर कहे शीघ्र बसीठ ( दूत ) पूछौ कि रावण कौन कारज करत हैं ताको
जवाब रावणके प्रभावको देखावत चतुरतासों दियो जब रावण देव औ अदेव
सबके नाश करिबेके लिये शिव जे महादेव हैं तिनको पूजन करिकै उठे हैं कि
ताही क्षण अति डर मानिकै विधि ( ब्रह्मा ) औ शुक्र औ बृहस्पति ये तीनों
आइकै कश्यपके व्याजसों विनती करिकै देव औ अदेव सब बकसाये कहे
मांगि लीन्हें अर्थ ब्रह्मादिकन आइ यह कह्यो कि कश्यप यह विनती कर्यो है
कि देव औ अदेवनको हमको वकसीस देव अर्थ इनको नाश ना करौ इहां
अदेव पदते जे देवतनते अतिरिक्त प्राणी हैं दैत्य मनुष्यादि ते सब जानौ यासों
या जनायो कि जब रावण शिवकी पूजा करत है तब संहार करिबेकी
शक्ति प्राप्ति होति है औ देव अदेवनको बकसाइकै कछू नई होमकी रीति सिखा-
यो औ श्रुति (कान) में लागिकै कछू मंत्र दीन्हों याके आगे मोहिं या ओर पठायो
औ ब्रह्मादिकनको लैके प्रभु जो रावण है सो मंदिरको गया कहिबेको हेतु या
जामें रामचन्द्र जानैं कि हमप्रति कोपसों रावण सब देव औ अदेवको नाश
करिबेको चाह्यो तिनको बकसाइ ब्रह्मादिकन कछु हमारि ही हानि हेत होम औ
मंत्र सिखायो है ॥ १७ ॥
१३
( १९४ ) रामचंद्रिका-सटीक ।
मू०-दूत-संदेश ॥ सूर्पणखाजोबिरूपकरीतुमतातकियोह-
महूंदुखभारो। बारिधिबंधनकीन्होंहुतोतुममोसुतबंधनकीन्होंति
हारो॥होइजोहोनीसोहोइहीरहैनमिटैजियकोटिबिचारबिचारो।
दैभृगुनंदनकोपरशारघुनंदनसीतहिलैपगुधारो ॥ १८ ॥ दोहा ॥
प्रतिउत्तरदूतहिदियो, यहकहिश्रीरघुनाथ ॥ कहियोरावणहो
हिं जब, मंदोदरिकेसाथ ॥ १९ ॥ रावण-संयुताछंद ॥ कहिधौं
बिलंबकहाभयो । रघुनाथपैजबतूगयो ॥ कहिभांतितूअवलो-
कियो । कहुतोहिंउत्तरकादियो ॥ २० ॥
टी०-सीताको हरिकै तुमको दुख दीन्हों अथवा सीताहीको भारी दुख
दीन्हों परशुराम तौ धनुषबाण दियो है इहां रावण परशा माग्यो तहां या जान्यो
कि रावण सुन्यौ है कि रामचंद्र परशुरामको हथियार छोरि लीन्हों है औ
परशुरामको मुख्य हथियार परशाही है तासों परशा जान्यों ॥ १८ ॥ रामचंद्र
मंदोदरीकी बुद्धिकी स्तुति बिभीषणसों सुन्यौ है तालिये मंदोदरीके साथ
कह्यो है अर्थ जो मंदोदरी इन बचननको सुनि है तो समय बिचारि ग्लानि दै
रावणको लरिबेको पठाइ है अथवा जा मंदोदरी सहित रावण दुख पावै अथवा
कुंभकर्णादिके मरेसों रावण भीत है संधिके लिये दूत पठायो है ऐसा न होइ
कि आपही शरणमों चलि आवै जो हमको शरणागत रक्षकत्वधर्म प्रतिपालन
करि रावणको रक्षतही बनै तालिये जो मंदोदरी इन बचनको सुनि है तौ समय
बिचारि ग्लानि दै लरिबेहीके लिये पठाइ है संधिके लिये ना पठाइ है ॥१९॥२०॥
मू०-दूत-दंडक ॥ भूतलकेइंद्रभूमिबैठेहुतेरामचंद्रमारिच क-
नकमृगछालहिबिछायेजू । कुंभहरकुंभकर्णनाशाहरगोदशीश
चरणअकंपअक्षअरिरलायेजू । देवांतकनारांतकत्यौंमुसक्या
तबिभीषणबैनतनकानरूषबायेजू । मेघनादमकराक्षमहोदर-
प्राण हरबाणत्यौंबिलोकतपुरमसुखपायेजू ॥ २१ ॥ रामसंदे-
शबिजयछंद ॥ भूमिदईभुवदेवनकोभृगुनंदनभूपनसोंबरलैकै ।
वामन स्वर्गदियोमघवैसोबलीबलिबांधिपतालपैठैकै । संधि-
यहाँ दिए गए पृष्ठ का शुद्ध और पूर्ण देवनागरी लिप्यंतरण (लाइन-दर-लाइन) है:
एकोनविंशप्रकाशः १९. (१९५)
कीबातनको प्रतिउत्तरआपुनहींकहिये हितकै कै। दीन्हीं है
लंकबिभीषणको अबदेहिंकहांतुमकोयहदै कै ॥ २२ ॥ मंदो-
दरी-मालिनीछंद ॥ तबसबकहिहारेरामकोदूतआयो । अब-
समुझिपरीजोपुत्रभैया जुझायो ॥ दशमुखमुखरंजीजैरामसोंहों
लरोंयों ॥ हरिहरसबहारेदेबिदुर्गालरीज्यों ॥ २३ ॥
टी०-रावण पूंछेउ कि केहिभांति तू रामचंद्रको देख्यो है ताको उत्तर यामें
दियो है कुंभहर औ कुंभकर्ण नाशहार सुग्रीव अकंप औ अक्षके अरि (हनुमान
शत्रु हैं सत्रहें प्रकाशमें कह्यो है कि ॥ जिते अकंपादि बलिष्ठ भारे संग्राममें
अंगद वीर मारे ॥ यामें विरोध होत है तासों या जनायो दूसरो अकंप रह्यो
ताको हनुमान मारयो है यथा वाल्मीकीये "स चतुर्दशभिर्वाणैर्निशितैर्देहदारणैः।
निर्बिभेद महावीरो हनुमंतमकंपनः । ततोवृक्षसमुत्पाट्य कृत्वा वेगमनुत्तमम् ।
शिरस्यभिजघानाशु राक्षसेन्द्रमकंपनम् । यथा पद्मपुराणे ॥ जघान हनुमा-
न्यूयो चतुर्थेहन्यकंपनम् ।" औ देवांतक औ नरांतकके अंतक [अंगद] औ मेघ
नाद औ मकराक्ष महोदरके प्राणहार (लक्ष्मण) यह अति निर्भय समय स्वरूप
जानौ ॥२१॥ बर कहे बलसों या प्रकार अवतार धरि धरि हम तीनों लोक बांटि
दियो अब तुमको यह जो परशा है ताको दै कै कहा कौन स्थान देहिं जामें
तुम रहौ परशुरामकी कथा कहि या जनायो कि जिन सहस्रार्जुन तुम्हें बांधि
राख्यो तिनको हम क्षणमें मारचो बामनकी कथा कहि या जनायो कि जिन
बलिकी दामिन पालसों तुम्हें गहि कै निकारि दीन्हों तिनको बांधिकै हम
पाताल पठायो तैसे तुमहूंको मारि बिभीषणको लंका देहैं ॥ २२ ॥ शुम्भ
निशुम्भादिके युद्धमें हरिहरादि सब हारि गये हैं तब दुर्गा लरिकै मार्यो है
यह कथा मार्कंडेयपुराणमें प्रसिद्ध है ॥ २३ ॥
मू०-रावण ॥ छलक रिपठयोतोपावतो जोकुठारै ॥ रघुपति
बपुराकोधावतोसिंधुपारै ॥ हतिसुरपतिभर्ताविष्णुमायावि-
लासी । सुनहिसुमुखितोकोल्यावतो लक्षिदासी ॥ २४ ॥
चामरछंद ॥ प्रौढरूढिकोसमूँढगूढगेहमेंगयो। शुक्रमंत्रशोधि
शोधिहोमकोजहींभयो ॥ वायुपुत्रबालिपुत्रजामवंतधाइयो ।
लंकमेंनिशंकअंकलंकनाथपाइयो ॥ २५ ॥ मत्तदंतिपंक्तिबा-
जिराजिछोरिकैदई । भांतिभांतिपक्षिगनिभाजिभाजिकैगई ॥
आसनेबिछावनेबितानतानतूरियो। यत्रतत्रछत्रचारुचौरंचारु-
चूरियो ॥ भुजंगप्रयातछन्द ॥ भगीदेखिकैशांकिलंकेशबाला ।
दुरीदौरिमंदोदरीचित्रशाला ॥ तहांदौरिगोबालिकोपूतफूल्यो ।
सबैचित्रकीपुत्रिकादेखिभूल्यो ॥ २६ ॥
टी०-सिंधुके पौरै धावतो कहे भागि जातो सुरपति ( इंद्र ) तिनके भर्त्ता
रक्षक औ मायाके विलासी जे विष्णु हैं तिनको हति कहे मारिकै तोकों लक्षि
जो लक्ष्मी हैं ताको दासी ल्यावतो यासों या जनायो कि रामचंद्र जो करत हैं
सो सब परशाहीके बलसों करत हैं यामें रामचंद्रकी शक्ति कछु नहीं है ।
॥ २४ ॥ प्रौढ जो धृष्टता है ताकी रूढ़ि कहे परिपक्वता ताको समूह कहे समूह
अर्थ अति धृष्ट ऐसा जो रावण है सो यज्ञ करिबेको गूढगेहमों जात भयो
मंदोदरीकी ऐसी कटु बातें सुनि कछू लाज न कियो तासों अतिधृष्ट कह्यो ॥
"समूढःपुंजिते भुग्ने इति मेदिनी" ॥ सो शुक्रके मंत्रको शोधि कहे शुद्धोच्चार
करिकै होमके अर्थ जब उद्यत भयो तब निशंक कहे शंकाते रहित है अंक
( हृदय ) जिनको ऐसे जे वायुपुत्रादि हैं ते धावत भये तब लंकनाथके जे अंक
कहे राजचिह्न हैं छत्र चामरादि तिन्हें पायो कहे देख्यो तब जान्यो कि याही
मंदिरमें रावण है है तालिये या प्रकारको उपद्रव करचो सो आगे कहत हैं।
॥ २५ ॥ तान ( डोरी ) ॥ २६ ॥
मू०-गहैदौरिजाकोतजैताकिताको । तजैजादिशाकोभ-
जैबामताको ॥ भलीकैनिहारीसबैचित्रसारी । लहैसुंदरीको
दरीकोबिहारी ॥ २७ ॥ तजैदृष्टिकोचित्रकी सृष्टिधन्या। हँसी-
एकताकोतहींदेवकन्या ॥ तहींहासहीदेवकन्यादिखाई । गही
शंकिकैलंकरानीबताई ॥ २८ ॥
टी०-फूल्यो कहे आनन्दित जा पुतरीको अंगद दौरिकै गहत है ताको
पुतरी जानि तजत है औ अंगद जा दिशाको तजत हैं ता दिशाको बाम कहे
मंदोदरी भजति है अथवा जा दिशाको अर्थ जा दिशाकी पुतरिनको अंगद गहत
एकोनविंशप्रकाशः १९. ( १९७ )
हैं ता दिशामैं अंगदको ताकिकै देखिकै ता दिशाको तजै कहे छोड़ति है अर्थ
ता दिशाकी पुतरिनको छोड़ति है औ जा दिशाको अंगद तजत हैं ता दिशाको
मंदोदरी भजै कहे प्राप्त होतिहै अथवा भागतिहै दरी [ कन्दरा ] ॥ २७ ॥ धन्या
कहे अति निपुण जो चित्रकी सृष्टि है दृष्टिको तजै कहे त्याग कराति है अर्थ मंदो-
दरी पास दृष्टि नहीं जान देति मंदोदरीको नहीं देखन देति इति अथवा धन्या
जो चित्रकी सृष्टिहै तामैं मंदोदरीकी दृष्टिको तजै कहे त्याग करतिहै अर्थ अपने
पास नहीं आवन देति यह मंदोदरीहै ये तौ ज्ञानदृष्टिमें नहीं होत इति भावार्थः॥
या प्रकार कौतुक देखिकै अंगदको एक देवकन्या हँसत भई सो हांसीसों देवकन्या
अंगदको देखाइ कहे देखि परी तब ताहीको मंदोदरी जानि अंगद गही तब
शंकिकै ताने लंकरानि जो मंदोदरी है ताको बतायो कहूं तहीं शंकिकै पाठहै ॥२८॥
मू०-सुआनीगहेकेशलंकेशरानी। तमश्रीमनोंसूरशोभानि-
शानी ॥ गहेबाहैंऐंचेचहुंओर ताको । मनो हंसलीन्हेमृणाली
लताको ॥ २९ ॥ छुटींकंठमाला लुरैंहारटूटे । खसैंफूलफूले
लसैं केशछूटे ॥ फटींकंचुकींकिंकिणीचारुछुटी । पुरीकाम-
कीसीमनोरुद्रलूटी ॥ ३० ॥ बिनाकंचुकीस्वच्छबक्षोजराजैं ।
किधौंसांचहूश्रीफलैशोभसाजैं ॥ किधौंस्वर्णकेकुंभलावण्य
पूरे । वशीकर्णकेचूर्ण संपूर्ण पूरे ॥ ३१ ॥ मनोइष्टदेवैंसदाइष्ट-
हीके । किधौंगुच्छद्वैकामसंजीवनीके ॥ किधौंचित्तचौगान
केमूलसोहैं। हियेहेमकेहाल गोलाबिमोहैं ॥ ३२ ॥ सुनी लंक
रानीनकीदीनबानी । तहींछांडिदीन्होमहामौनमानी ॥ उब्यो
सोगदालैयदालंकवासी । गयेभागिकैसर्बशाखाबिलासी ॥
॥ ३३॥ मंदोदरी-दोहा ॥ सीतहिदीन्होदुखवृथा, सांचोदेखो
आजु ॥ करैजोजैसीत्यौंलहै, कहारंककहँराजु ॥ ३४ ॥
टी०-सूर्यकी शोभानसों सानी मानों तमश्री [ अन्धकारकीश्री ] शोभा है
तमश्रीसम वार हैं सूरशोभासम सिंदूर है इहां सिंदूर नहीं कह्यो सो उपमानते
उपमेयको ग्रहण कियो अथवा सूरशोभासम अंगद हैं मृणाली लतासम बाहु हैं
॥.
Pada 3 ends with single danda ।.
Pada 4 ends with double danda ॥ ३६ ॥.
That completely confirms that line 19 ends with "तबै ॥"!
And the next word on line 19 is: "दीहदुंदुभीअपारभां-"!
Perfect!
Line 20:
तिभांतिबाजहीं । युद्धभूमिमध्यक्रुद्धमत्तदंतिराजहीं ॥ ३६ ॥
Line 21:
चंचरीछंद ॥ इन्द्रश्रीरघुनाथकोरथहीनभूतलदेखिकै । बेगि-
Line 22:
सारथिसोंकहेउरथजाहिलैसुबिशेषिकै ॥ तूणअक्षयबाणस्वच्छ
(Ends with double danda ॥ in the middle, then next half-verse starts).
Line 23:
अभेद्दलैतनत्राणको । आइयोरणभूमिमेंकरिअप्रमेयप्रणाम
Line 24:
को ॥ ३७ ॥ कोटिभांतिनपौनतेमनतेमहा लघुतालसै । बैठि
Line 25:
कैध्वजअग्रश्रीहनुमंतअंतकज्यौंहँसै ॥ रामचन्द्रप्रदक्षिणाक-
Line 26:
रिदक्षहैजबहींचढे । पुष्प
एकोनविंशप्रकाशः १९. ( १९९ )
मारि हैं ॥ ३५ ॥ ३६ ॥ तृण कहे तर्कस अक्षय कहे जाते बाण ना चुकें ॥
॥ ३७ ॥ लघुता शीघ्रता हनूमान ध्वज अग्रमें यासों चढे कि यह रथ कछू
राक्षसन माया मा कियो होइ बढे [ फूले ] अर्थ आनंदित भये ॥ ३८ ॥
मू०-रामकोरथमध्यदेखतक्रोधरावणकेबढ्यो । बीसबाहु-
नकीशरावलिव्योमभूतलसोंमढ्यो ॥ शैलहैसिकतागेयेसब
दृष्टिकेबलसंहरे । ऋक्षबानरभेदितत्क्षणलक्षधाक्षतनाकरे ॥
॥ ३९ ॥ सुंदरीछंद ॥ बाणनसाथविधेससबबानर । जायपरेम-
लयाचलकोधर ॥ सूरजमंडलमेंएकरोवत । एकअकाशनदी
मुखधोवत ॥ ४० ॥ एकगयेयमलोकसहेदुख । एककहैंभव
भूतनसोंरुख ॥ एकतिसागरमांझमरेमरि । एकगयेबड़वान-
लमेंजरि ॥ ४१ ॥ मोटनकछंद ॥ श्रीलक्ष्मणकोपकरयोज-
बहीं । छोड्योशरपावककोतबहीं ॥ जारयोशरपंजरछारक-
रचो । नैऋत्यनकोअतिचित्तडरयो ॥ ४२ ॥ दौरैहनुमंतबली
बलसों । लैअंगदसंगसबैदलसों ॥ मानौंगिरिराजतजेडरको
घेरेचहुंओरपुरंदरको ॥ ४३ ॥
टी०-सिकता [ बारू ] दृष्टिके बल कहे पराक्रम अर्थ अति बाणांधकारमों
काहूको कछू देखि नहीं परत क्षतना कहे मधुमक्षिकादिकनके छाता जामें मधु
रहत है ॥ ३९ ॥ ४० ॥ ४१ ॥ नैऋत्य [ राक्षस ] ॥ ४२ ॥ पुरंदर इन्द्र
सम रावण है गिरिराजनके सदृश अंगदादि हैं ॥ ४३ ॥
मू०-हरिच्छंद ॥ अंगदरणअंगनसबअंगनमुरझाइकै । ऋ-
क्षपतिहिअक्षरिपुहिलक्षगतिबुझाइकै ॥ बानरगणबाणनसन
केशवजबहींमुरच्यो । रावणदुखदावनजगपावनसमुहेजुरच्यो ॥
॥ ४४ ॥ ब्रह्मरूपकछंद ॥ इंद्रजीतजीतआनिरोंकियोसुबाण-
तानि । छोंडिदीनवीरबानिकानकेप्रमानआनि ॥ शिवप्रताप
काढिचापचर्मबर्ममर्मछेदि । जातभोरसात लैअशेषकंठमाल
( २०० ) रामचन्द्रिका-सटीक ।
भेदि ॥ ४५ ॥ दंडकछंद ॥ सूरजमुसलनीलपट्टिशपरिघनल
जामवंतअसिहन्तूतोमरप्रहोरैहैं । परशासुखेनकुंतकेशरीगवय
शूलविभीषणगदागजभिंदिपालतारैहैं । मोगराद्विबिदतीरकट-
राकुमुदनेजाअंगदशिलागवाक्षविटपबिदारे हैं । अंकुशशरभ
चक्रदधिमुखशेषशक्तिबाणतिनरावणश्रीरामचंद्रमारैहैं ॥४६॥
दोहा ॥ द्वैभुजश्रीरघुनाथसों, बिरचेयुद्धबिलास, बाहुअठारह
यूथपनि, मारेकेशोदास ॥ ४७ ॥
टी०-रण अंगन कहे रणभूमिके मध्यमें अंगदको सब अंगनसों मुरझाइकै
कहे मूर्च्छित करिकै अर्थ सर्वांग शिथिल करिकै लक्ष कहे निशानकी गतियों
बुझाइकैकहे समुझाइकैकहे अर्थ निशानासम बेधिकै और और जो बानरगणसों
जब मुरै तौ न रामचन्द्रके सम्मुखै जुरचो अर्थ लरन लग्यो ॥ ४४ ॥ बीरबानि
कहे बीरस्वभावसों चर्म [ ढाल ] वर्म [ बखतर ] नर्म [ मर्मस्थल ] ॥ ४५ ॥
सूरज [ सुग्रीव ] शेष [ लक्ष्मण ] ॥ ४६ ॥ श्रीरामचन्द्रसों धनुर्बाणसों लरत है
तासों एक हाथ बाणमें एक धनुषमें लग्यो है तासों द्वै भुज जानों ॥ ४७ ॥
मू०-गंगोदकछंद ॥ युद्धजोईजहांभांतिजैसीकरैताहिता
हीदिशारोंकिराखैतहीं । आपनेअस्त्रलैशस्त्रकाढ़ैसबैताहिकेहू
कहूंघावलागैनहीं ॥ दौरिसौमित्रिलैबाणकोदंडज्योंखंडखंडी
ध्वजाधीरछत्रावली । शैलशृंगावलीछोड़िमानोंउडीएकहीबेर
कैहंसवंशावली ॥ ४८ ॥ त्रिभंगीछंद ॥ लक्ष्मणशुभलक्षण
बुद्धिबिचक्षणरावणसोंरिसछोडिदई । बहुबाणनिछंडैजेशिर
खंडैतेफिरखंडैशोभनई ॥ यद्यपिनरपंडितगुणगणमंडितरिपु
बलखंडितभूलिरहै । तजिमनबचकायकभूरसहायकरघुनाय-
कसोंबचनकहै ॥ ४९ ॥ ठाढ़ोरणगाजतकेहुनभाजततनमन
लाजतसबलायक । सुनिश्रीरघुनंदनमुनिजनबंदनदुष्टनिकंद-
एकोनविंशप्रकाशः १९. ( २०१ )
नसुखदायक ॥ अबटैरैनटारयोमौरैनमारचोहौं हठिहारयोधरि-
शायक । रावणनहिंमारतदेवपुकारतहैंअतिआरतजग-
नायक ॥ ५० ॥
टी०-ज्यों धनुषगुण शैलशृंग सदृश रावण शिर हैं हंसवंशावलीसदृश श्वेत
छत्र हैं ॥ ४८ ॥ रिपुबल करिकै खंडित हैं रणपांडित्यादि जाके ऐसे जे लक्ष्मण
हैं ते भूलि रहे कहे आश्चर्ययुक्त है रहे हैं तासों मनसा, वाचा, कर्मणा, रावणसों
लरिबो तजिकै ॥ ४९ ॥ मैं तन औ मनसों लज्जित होत हौं ॥ ५० ॥
मू०-राम-छप्पै ॥ जेहिशरमधुमदमरदिमहासुरमर्दनकी-
न्हेंउ। मारेहुकर्कशनर्कशंखरुतिशंखजोलीन्हेंउ ॥ निष्कंटकसु-
ग्कटककरचोकैटभवपुखंड्यो । खरदूषणत्रिशिराकबंधतरुखं-
डविहंड्यो ॥ कुंभकर्णजयहिसंहरचोपलनप्रतिज्ञातेटरौं । तेहि
बाणप्राणदशकंठकेकंठदशौंखंडितकरौं ॥ ५१ ॥ दोहा ॥ रघु-
पतिपठयोआसुही, असुहरबुद्धिनिधान ॥ दशाशिरदशहूदिशन-
को, बलिदैआयोबान ॥ ५२ ॥ मदनमनोरमाछंद ॥ भुवभार-
हिसंयुतराकसकोगणजाइरसातलमैंअनुराग्यो । जगमैंजयश-
ब्दसमैतिहिकेशवराजबिभीषणकेशिरजाग्यो । यमदानवनंदि-
निकेसुखसोंमिलिकैसियकेहियकोदुखभाग्यो । सुरदुंदुभिसी
सँगजाशररामकोरावणकोशिरसाथहिलाग्यो ॥ ५३ ॥ मंदोद-
री-विजयछंद ॥ जीतिलियेदिगपालशचीकेउसासनदेवनदीस-
बसूकी । बासरहूनिशिदेवनकीनरदेवनकीरहेसंपतितूकी । ती-
निहुंलोकनकीतरुणीनकीबारीबंधीहुतौदंडदुहूकी । सेवतश्वा-
नशृगालसोरावणसोवतसेजपरेअबभूकी ॥ ५४ ॥
टी०-कर्कश ( कठोर ) तरुखंड [ समताल ] ॥ ५१ ॥ असुहर [ प्राणहर ]
॥ ५२ ॥ मयदानवनंदिनी [ मंदोदरी ] [ सहोक्ति अलंकार है ] ॥ ५३ ॥ सदा
रावणके भयसों स्वर्गसों भागे जे इन्द्र हैं तिनके विरहसों शची [ इंद्राणीके ] जे
उष्ण उसासहैं तिनसों देवनदी [ आकाशगंगा ] सब सूकी कहे सूखि गई ॥५४॥
( २०२ ) रामचन्द्रिका-सटीक ।
मू०-राम-तारकछंद ॥ अबजाहुबिभीषणरावणलैकै । सक-
लत्रसबंधुक्रियासबकैकै ॥ जनसेवकसम्पतिकोशसँभारो ।
मयनंदिनिकेसिगरेदुखटारो ॥ ५५ ॥
इति श्रीमत्सकललोकलोचनचकोरचिंतामणिश्रीरामचन्द्रचन्द्रिकाया-
मिन्द्रजिद्विरचितायांरावणबधवर्णनंनामैकोनविंशः प्रकाशः ॥१९॥
टी०-जनसेवक कहे सेवक जन अथवा जन [ बंधुजन ] सेवक [ चाकर ]
संपत्ति अश्व,गज, वस्त्रादि कोष खजाना ॥ ५५ ॥
इति श्रीमज्जगजननीजनकजानकीजानकीजानिप्रसादाय जनजानकीप्रसादनिर्मितायां
रामभक्तिप्रकाशिकाया मेकोनविंशः प्रकाशः ॥ १९ ॥
मू०-दोहा ॥ या बीसयेंप्रकाशमैं, सीतामिलनविशेषि ॥
ब्रह्मादिककीस्तुतिगमन, अवधपुरीकोलेषि ॥ १ ॥ प्रागवरणि
अरुवाटिका, भरद्वाजकीजानि ॥ ऋषिरघुनाथमिलापकहि,
पूजाकरिसुखमानि ॥ २ ॥ श्रीराम-तारकछंद ॥ जयजायकहो
हनुमंतहमारो । सुखदेवहुदीरघदुःखबिदारो ॥ सबभूषणभूषि
तकैशुभगीता । हमकोतुमबेगिदिखाबहुसीता ॥ ३ ॥ हनुमं-
तगयेतहँहींजहँसीता । तबजायकहीजयकीसबगीता ॥ पग
लागिकह्योजननीपगुधारो । मगचाहतहैरघुनाथतिहारो॥४॥
सिगरेतनभूषणभूषितकीने । धरिकैकैसुमावलिअंगनवीने ॥
द्विजदेवनिबंदिपढ़ीशुभगीता । तबपावकअंकचलीचढिसीता॥
॥ ५ ॥ भुजंगप्रयातछंद ॥ सबस्त्रासबैअंगशृंगारसोहैं । वि-
लोकेरमादेवदेवीबिमोहें ॥ पिताअंकज्योंधन्यकाशुभ्रगीता ।
लसैअग्निकेअंकत्योंशुद्धसीता ॥ ६ ॥
टी०-॥ १ ॥ २ ॥ ३ ॥ ४ ॥ सीताको बंदि कहे बंदना करि कै देवतन,
द्विज ब्राह्मण, समान शुभगीता कहे मंगलपाठ पढ्यौ अर्थ जैसे गमन समयमों
विंशप्रकाशः २०. (२०३)
ब्राह्मण मंगलपाठ पढ़त हैं तैसे सीताजूको रामचन्द्रके पास गमनमें देव वदत
भये अथवा द्विज औ देवन औ बंदीजन शुभगीता पढ़त भये औ जो अग्निके
अंकमें बैठिकै सीताआई सो लोकके देखाइवेको तौ शुद्धताकी साक्षि दियो औ
जो सीताको देह कनककुरंगके आगमनमें रामचन्द्र अग्निको सौंप्यौ रहै ता देहकी
थातीसम रामचन्द्रके दीवेको अग्नि ल्याये हैं सो जानौ ॥ ५ ॥ ६ ॥
मू०-महादेवकेनेत्रकीपुत्रिकासी । किसंग्रामकीभूमिमेंचं-
डिकासी ॥ मनोरत्नसिंहासनस्थाशचीहै । किधौंरागिनीराग-
पूरेरचीहै ॥ ७॥ गिरापूरमेंहेपयोदेवतासी । किधौंकंजकीमंजु
शोभाप्रकाशी ॥ किधौंपद्महीमेंसिफाकंदसोहै । किधौंपद्मके-
कोषपद्माविमोहै ॥ ८॥ किसिन्दूरशैलाग्रमेंसिद्धकन्या । कि-
धौंपद्मिनीसूरसंयुक्तधन्या ॥ सरोचासनाहैमनोचारुबानी ।
जपापुष्पकेबीचबैठीभवानी ॥ ९ ॥ मनोऔषधीवृन्दमेंरोहि-
णीसी । किदिग्दाहमेंदेखियेयोगिनीसी ॥ धरापुत्रज्योंस्वर्ण
मालाप्रकाशै ॥ मनौंज्योतिसीतच्छकाभोगभासै ॥ १० ॥ सुरे-
न्द्रबज्राछंद ॥ आसावरीप्राणिकुंभशोभै अशोकलग्राबनदेव
तासी॥ पालाशमालाकुसुमालिमध्येवसन्तलक्ष्मीशुभलक्षणा-
सी ॥ आरक्तपत्राशुभचित्रपुत्रीमनोबिराजैअतिचारुवेषा॥ सं-
पूर्णसिन्दूरप्रभावसैकैधौंगणेशभालस्थलचंद्ररेखा ॥ ११ ॥
टी०-जहां केवल रत्नपद पाये तहां अरुणही रत्नको बोध होत है यह कवि
नियम है रागदीपकादि अथवा अनुराग प्रेम इति ॥ ७ ॥ गिरा सरस्वतीके पूर
कहे जलसमूहमेंकी पयो देवता कहे जल देवता है औ कि गिरापूर में कंजकी
शोभा है अर्थ कि कमल है सरस्वतीको जल अरुण प्रसिद्ध है ॥ “पूरो जलसमूहे
स्यादिति मेदिनी” ॥ ८ ॥ सूर जे सूर्य हैं तिनसों संयुक्त मिली पद्मिनी
कमलिनी है सूरसम अग्नि है कमलिनी सम सीता हैं इहां अरुण सरोज जानौ ॥
॥ ९ ॥ चन्द्रमा औषधीश है औ रोहिणी चंद्रमाकी स्त्री है ता संबंधसों जानौं
औषधिनको अग्निसम ज्वलन प्रसिद्ध है धरापुत्र मंगलके जैसे स्वर्णमाला प्रकाशै
कहे शोभै, धरापुत्र सम अग्नि हैं स्वर्णमाला सम सीता हैं भोगिफण तक्षकको
( २०४ ) रामचन्द्रिका-सटीक ।
अरुणवर्ण प्रसिद्ध है ॥ १० ॥ आसावरी रागिनी अशोक वृक्षमें लग्ना कहे संलग्न
स्थित इति जो वनदेवता हैं ताके सम हैं अशोक वृक्षको अरुणवर्ण है ॥ ११॥
मू०-विजयछंद ॥ हेमणिदर्पणमेंप्रतिबिंबकिप्रीतिहियेअनु-
रक्तअभीता। पुंजप्रतापमेंकीरतिसीतपतेजनमेंमनौंसिद्धविनी-
ता। ज्योंरघुनाथतिहारियेभक्तिलसैउरकेशवकेशुभगीता। त्यों
अवलोकियआनँदकंदहुताशनमध्यसुवासनसीता ॥१२दोहा॥
इन्द्रबरुणयमसिद्धसब, धर्मसहितधनपाल ॥ ब्रह्मरुद्रलैदशरथ-
हि, आयगयेतेहिकाल ॥१३॥ अग्नि-बसंततिलकाछंद ॥ श्री
रामचन्द्रयहसंततशुद्धसीता। ब्रह्मादिदेवसबगावतशुभ्रगीता ॥
हूजैकृपालगहिजैजनकात्मजाया। योगीशईशतुम हौयहयोग-
माया ॥ १४ ॥ श्रीरामचन्द्रहँसिअंकलगाइलीन्हों। संसारसा-
क्षिशुभपावकआनिदीन्हों । देवानदुंदुभिबजायसुगीतगाये ।
त्रैलोक्यलोचनचकोरनिचित्रभाये ॥ १५ ॥
टी०-कि अनुरक्त कहे अनुरागी हृदयमें अभीता (निश्चला) प्रीति है विनीता
(उत्तमा) ॥१२॥१३॥ योगीश जे महादेव हैं तिनके ईश कहे स्वामी तुम हौ
अर्थ विष्णु हौ औ यह जो सीताहै सो योगमाया [लक्ष्मी]है पुनरुक्ति, 'नित्यं वक्षसि
योगं प्राप्नोतीति योगमाया लक्ष्मी:' अर्थ विष्णुके वक्षस्थलमें सदा युक्त रहति है
तासों योगमाया नाम है योगमाया कहि या जनायो कि यह तौ सदा तुम्हारे
वक्षस्थलमें प्राप्त रहति है कहूं रंचहू भिन्न नहीं होति तासों अदोष है ॥ १४ ॥
श्रीरामचन्द्र कह्यो है तासों त्रैलोक्य लोचन चकोर कह्यो ॥ १५ ॥
मू०-ब्रह्मा-दोधकछंद ॥ रामसदातुमअन्तर्यामी। लोकच-
तुर्दशकेअभिरामी॥निर्गुणएकतुम्हेंजगजानै। एकसदागुणवन्त
बखानै ॥ १६ ॥ ज्योतिजगैजगमध्यतिहारी। जाइकहीनसुनी
ननिहारी॥कोउकहैपरिमाननताको। आदिनअन्तरूपनजा-
को ॥१७॥ तारकछंद ॥ तुमहौगुणरूपगुणीतुमठाये । तुमए