कथासरित्सागर : प्रथम खण्ड (लम्बक १ से ५)

७५८ कथासरित्सागर
प्रसिद्धं भ्राम मद्गम्भा तपःस्थेन निराकृता।
पार्थेन षण्ढताशापं ददौ तस्यै रुष्टागता ॥९०॥
स शापस्तिष्ठता तेन वर्षे वैराटवेश्मनि।
स्त्रीवेषेण महाश्चर्यरूपेणाप्यतिवाहितः ॥९१॥
अत कलिङ्गसेनापा निषिद्धा न तदा मया।
विना स्वदिच्छयाह सु न किञ्चिद् वक्तुमुत्सहे ॥९२॥
इत्याश्वास्योपसङ्गम्याथ हृदयेनेव रागिणा।
मुखार्पितेन मद्येन सत्यं नूनं सवाद्ययम् ॥९३॥
तयैव सह रात्रि तां राज्ञा वासभवसया।
मधिमुख्यमतिप्रीतिदुष्टो वत्सेश्वरोऽवसत् ॥९४॥
अत्रान्तरे च य पूर्व दिवारात्रौ प्रयुक्तवान्।
कलिङ्गसेनावृत्तान्तमपश्यं योगन्धरयणः ॥९५॥
स ब्रह्मराक्षसोऽभ्येत्य सहूद्यागेश्वराभिधः।
तस्यामेव निशि स्वैरं तं मन्त्रिवरमम्यभात् ॥९६॥
कलिङ्गसेगासदने स्थितोऽस्म्यन्तर्धहि सदा।
दिव्यानां मानुषाणां वा पश्यामि न समागमम् ॥९७॥
अद्याभ्यस्तो मया कश्च धूतोऽकस्मात्नभस्तले।
प्रच्छन्नेनात्र हर्म्याग्रसन्निकर्षे निशामुखे ॥९८॥
प्रभावं तस्य विज्ञातु प्रयुक्तापि तदा मम।
विद्या न प्राभवत्तेन विमुद्याहमचिन्तयम् ॥९९॥
अय दिव्यप्रभावस्य कस्य कस्यापि निश्चितम्।
कलिङ्गसेनाभावव्यालुब्धस्य भ्रमतोऽम्बरे ॥१००॥
येन न गम्यते विद्या तद्वीक्षे किञ्चिदन्तरम्।
न दुष्प्रापं परच्छिद्रं जाग्रद्भिर्निपुणैर्येस ॥१०१॥
दिव्यानां नान्तिछुतैरपि प्रोक्तं मन्त्रिवरेण च।
सोमप्रभा सखी याम्या वदन्त्येतन्मया श्रुता ॥१०२॥
इति निश्चित्य तत्तुभ्यमिहाहं वक्तुमागतः।
इदं प्रमन्तात्पृच्छामि तन्मे तावत्ख्याप्यताम् ॥१०३॥
सिद्ध्यन्तोऽपि हि शंसन्ति स्यात्मानमिति यद्वथा।
उक्तो राजा तदर्थोप योगादहमुपस्थित ॥१०४॥