दत्तकमीमांसा (नन्दपण्डित - हिन्दू दत्तक-ग्रहण विधि एवं न्याय का आधारभूत ग्रन्थ)

Wait, चेत्ततः समस्तस्यापि पुत्रप्रयोजनस्य सम्भवेन सति सपत्नीपुत्रे न
Let's check every word:
चेत्ततः
समस्तस्यापि
पुत्रप्रयोजनस्य
सम्भवेन
सति
सपत्नीपुत्रे
न

दत्तकाद्युपादानं भ्रातृपुत्रस्य तु वंशकरत्वाभावेन सत्यपि तस्मिन्नु-
दत्तकाद्युपादानं
भ्रातृपुत्रस्य
तु
वंशकरत्वाभावेन
सत्यपि
तस्मिन्नु-

पादीयन्ते दत्तकादय इत्येतावान् परं विशेषः ।
पादीयन्ते
दत्तकादय
इत्येतावान्
परं
विशेषः ।

ननु सति भ्रातृसुते तस्यैव पुत्रीकरणावश्यम्भावे यद्येक एव भ्रातृ-
ननु
सति
भ्रातृसुते
तस्यैव
पुत्रीकरणावश्यम्भावे
यद्येक
`

१० दत्तकचन्द्रिका।
पुत्रस्यापि पुत्रदाने अपरपुत्रनाशे वंशविच्छेदमाशङ्क्याह बहुपुत्रे-
ण्येति। स्त्रियास्तु जीवति भर्त्तरि तदनुमतौ प्रोषिते मृते वा तद-
नुज्ञां विनापि। यथा वशिष्ठः। न स्त्री पुत्रं दद्यात् प्रतिगृह्णी-
याद्वा अन्यत्रानुज्ञानाद्भर्त्तुरिति। अनुमतिश्च अप्रतिषेधेऽपि भवति
अप्रतिषिद्धं परमतमनुमतं भवतीति न्यायात्। निरपेक्षदानमाह
याज्ञवल्क्यः। दद्यान्माता पिता वा यं स पुत्रो दत्तको भवेत्।
तथा। मातापितृभ्यामुत्सृष्टस्तयोरन्यतरेण वेति।
अथ पुत्रपरिग्रहविधिमाह शौनकः। शौनकोऽहं प्रवक्ष्यामि
पुत्रसंग्रहमुत्तमम्। अपुत्रो मृतपुत्रो वा पुत्रार्थं समुपोष्य च।
'संग्रहं' संग्रहणविधिम्। 'उपोष्य' ग्रहणात् पूर्व्वदिने कृतोपवासः।
" वृद्धगोतमः। वाससी कुण्डले दत्त्वा उष्णीषञ्चाङ्गुलीयकम्।
घाचार्य्यं धर्मसंयुक्तं वैष्णवं वेदपारगम्। मधुपर्केण सम्पूज्य राजा-
नञ्च द्विजान् गुरून्॥ राज्ञो विप्रकृष्टत्वे ग्रामस्वामिनम्, बन्धू-
नाहूय सर्व्वांस्त ग्रामस्वामिनमेव चेति स्मरणात्। द्विजानिति
बहुवयं त्रित्वपर्य्यवसितं कपिञ्जलन्यायात्। द्विजानां पूजनं चात्र-
रविप्रतिषेधेति ग्रन्थकृतामाशयः। निरपेक्षदानमिति।—भर्त्तुः
पत्न्यनुमतिनिरपेक्षं पत्न्या अपि भर्त्तनुमतिनिरपेक्षं दानमित्यर्थः।
संगृहमिति। संगृह्यते अनेनेति व्युत्पत्तेरिति भावः। विप्र-
कृष्टत्व इति।—विप्रकर्षो द्विविधः गत्या देशेन च। कपिञ्जल न्याया-
दिति।—कपिञ्जानालभतेति श्रुतिः। तत्र कपिञ्जलगतं बहुत्वं
बोधितं बहुत्वस्य विधेयविशेषणत्वात् यत्राहितत्रयगतरूपस्य विधेय-
तया शाखान्तरेण बहुत्वस्याप्राप्तत्वात् त्रित्वमारभ्य परार्द्धमिति चेन्न

नार्थम्। बर्हिः कुशमयञ्चैव पालाशं चेध्ममेव च। एतानाहृत्य
बन्धूंश्च ज्ञातीनाहूय यत्नतः॥ बन्धूनन्नेन सम्भोज्य ब्राह्मणांश्च
विशेषतः। अग्न्याधानादिकं तत्र कृत्वाज्येोत्पवनान्तकम्॥ दातुः
समक्षं गत्वा च पुत्रं देहीति याचयेत्। दाने समर्थो दातास्मै
यो यज्ञेनेति पञ्चभिः॥ दद्यादिति शेषः। 'बन्धून्' आत्ममातृपितृ-
बन्धून्। 'ज्ञातीन्' सपिण्डान्। तदाह्वानं दृष्टार्थम्। बन्धूनाहू-
तान्। ब्राह्मणांश्च पूर्व्वदृष्टान्। चकारात् चाहूतान् ज्ञातींश्च
सम्भोज्येत्यर्थः। तथा दैवस्यत्वेति मन्त्रेण हस्ताभ्यां परिगृह्य च।
अङ्गादङ्गेत्यृचं जप्त्वा आघ्राय शिशोर्मूर्द्धनि। वस्त्रादिभिरलङ्कृत्य
पुत्रच्छायावहं सुतम्॥ 'पुत्रच्छाया' पुत्रसादृश्यं नियोगादिना
स्वयमुत्पादनयोग्यत्वमिति यावत्। तथा—नृत्यगीतैश्च वाद्यैश्च
स्वस्तिशब्दैश्च संयुक्तम्। गृहमध्ये तमाधाय चरुं कृत्वा विधानतः॥
यस्त्वाद्धृदेत्यृचा चैव तुभ्यमग्नेत्यृचैकया। सोमो दददित्येताभिः
प्रत्यृचं पञ्चभिश्चेति॥
व्यर्थव्यवसायेनाप्रष्टव्यः सन्देहाभावात्प्रतिपत्तिरिति सूत्रं कृतम्।
यस्यार्थः। सन्देहस्य कपिञ्जलानालभतेत्येतद्रूपस्य वेदस्य यथा-
ऽप्रामाण्यापत्तिः अनुष्ठानलक्षणाप्रामाण्यापत्तिरित्यर्थः। यद्वा पक्षा-
न्तरम्। प्रथमोपस्थितेस्तत्त्वादिति। त्रित्वस्य प्रथमोपस्थितत्वात्
त्रित्वमिति कपिञ्जलानालभतेति वेदबोध्यमिति। 'कपिञ्जलो' जल-
चरपक्षिविशेषः। दाने समर्थ इति।—दानसामर्थ्यं बहुपुत्रत्वादिक-
मित्यर्थः। दृष्टार्थमिति। येन तदाह्वानं विना न व्यवहारसिद्धि-
रिति भावः। चकारादिति। ब्राह्मणांश्च विशेषत इति वचनप्रक्रान्तं

ि । मुद्राचिह्नितनिष्काणामित्यर्थः । Wait! Look atएकेन विज्ञातेनेत्यर्थः! In the text, it says: ह्येकेन बहूँस्त्रायते इति->एकेनmeansविज्ञातेन! What is right before एकेन? विज्ञायते! Wait, what does विज्ञायतेmean? विज्ञायते = श्रूयते(Veda is called 'vijñāyate')! Wait, does it sayश्रुतेरित्यर्थः? No, the footnote word ends in ...दित्यर्थः! Wait, is it वेदादित्यर्थः? LOOK AT IT: वे दा दि त्य र्थः! O-M-G! वे दा दि त्य र्थः! LET'S LOOK AT THE LETTERS: Letter 1:वे- it's aव with an e-matra (े)! Letter 2: दा- aद with aa-matra (ा)! (NOT का रा!) Letter 3: दि-द with i-matra (ि)! Letter 4: त्य-

चित" -> "विवाहोचित"!
And between 'तु' and 'विवाहोचित': there is a small bracket or mark: तु [विवाहोचित... or तु विवाह-?
Wait, look at the symbol: it looks like an opening bracket: [!

Now let's examine the footnote section (lines 18-21):
Separated by a horizontal line.

गोत्ररिक्थ इति। अत्र जनयितुर्गोत्ररिक्थग्राहित्वेन सत्तया-
Wait, let's read L18:
"गोत्ररिक्थ इति। अत्र जनयितुर्गोत्ररिक्थग्राहित्वेन सत्तया-"
Wait, is it "सत्तया-" or "सत्या-"?
Letter: 'स', 'त्त' or 'त्थ'?, 'या': "सत्तया-" (or "सत्या-"). Looks like "सत्तया-".

ऽदातृत्वेन च प्रतिग्रहीतुर्गोत्ररिक्थग्राहित्वं प्रतीयते। स्वधेति । -
Wait, start of L19:
"ऽदातृत्वेन" or "ऽदातृकत्वेन" or "ऽदातृत्वेन"?
Look at: "ऽदातृत्वेन" or "दातृत्वेन"?
There is an avagraha 'ऽ' at the beginning of L19: "ऽदातृत्वेन च प्रतिग्रहीतुर्गो

१४ दत्तकचन्द्रिका।
निवृत्तिश्च भवतीत्युच्यते। तथा च गोत्रादिनिवृत्तेरेव दर्शनात्
संस्कुर्यात् स्वसुतान् पितेति स्मरणात् ग्रहणानन्तरसम्भाव्यमाना
एव दत्तकस्य संस्कारा प्रतिग्रहीत्रा कार्य्या न पुनर्जन्मकेन कृत
पूर्व्वा अपि निवर्त्तनीया। एवमेन शम जाति बीजगर्भसमुद्भव
मिति। चित्र कर्म यथानैकैरङ्गैरुन्मील्यते शनैः। ब्राह्मण्यमपि
तद्वत् स्यात् संस्कारैर्विधिपूर्ब्बकैरिति वचनबोधितस्य तत्तत्क्रियातो
बीजादिदोषनाशस्य ब्राह्मण्याधानस्य च जातत्वेन तदावृत्तौ प्रमा
णाभावात्। अन्यथा अष्टौ संस्कारकर्म्माणि गर्भाधानमिव स्वयम्।
पिता कुर्य्यात्तदन्यो वा तस्याभावेऽपि तत्क्रमादित्यनेन पुंसवन
सीमन्तोन्नयनयोरपि करणापत्तेः। तच्चायुक्तमसाम्प्रदायिक
त्वात्। किञ्च ग्रहणानन्तरमेव पितृत्वेन संस्काराधिकारात् तत्
पूर्व्वभाविषु संस्कारेषु प्रतिग्रहीतुरनधिकार एवायाति काला-
प्राह गोत्रादिनिवृत्तेरेवेति। ग्रहणानन्तरमिति। —तथाच ग्रह
णानन्तर तस्य पुत्रत्वादित्यभिप्रायः। अत्र हेतु प्रदर्शयति एवमेन
इति। —एव उक्तप्रकारगर्भाधानादिभि 'एन पापं 'बीजगर्भसमुद्भव'
शुक्रशोणितसम्बन्ध गात्रव्याधिसङ्क्रान्तिनिमित्त, 'शम नाशं याती
त्यर्थः। अष्टाविति। — अष्टौ संस्कारकर्म्माणि। गर्भाधानमृतौ पुंस
सवन स्पन्दनात् पुरा। षष्ठेऽष्टमे वा सीमन्त प्रसवे जातकर्म च।
अह्न्येकादशे नाम चतुर्थे मासि निष्क्रम। षष्ठेऽन्नप्राशन मासि चूडा
कार्य्या यथाकुलमिति याज्ञवल्क्योक्तानि इत्यर्थः। 'तत्क्रमात्'
संस्कार्य्यक्रमात्। तथाच पितृभिन्नेन सस्कारकरणे सस्कार्य्यपित्रा
दीना मातामहादीनाञ्च देवतात्वमिति भावः। तत्पूर्व्वेति। —ग्रहणात्

भावात्। यदि च तत्पूर्व्वभाविनोऽपि संस्कारा जनकेन न कृता-
स्तदा बीजगर्भदोषनाशस्यावश्यकत्वेन क्रमानुरोधेन च प्रतिग्रही-
चैव ते समाधेयाः। एवञ्च उपनयनमात्रकरणेऽपि प्रतिग्रहीतुर्द-
त्तकपुत्रसिद्धिः। अन्यशाखोद्भवो दत्तः पुत्रश्चैवोपनायितः।
स्वगोत्रेण स्वशाखोक्तविधिना स स्वशाखभागिति वशिष्ठस्मरणात्।
एतच्चाष्टमाब्दरूपतममुख्यकालाभ्यन्तरवर्त्तिपरिग्रहे बोध्यं, अन्यथा
मुख्यकालेऽधिकारयोग्यलाभावे गौणकाले अनधिकाराच्च तत्-
सिद्धिरिति।
अत्र च जनकप्रतिग्रहीत्रोरुभयोरपि पुत्राभिसन्धाने सति
दत्तकस्य द्व्यामुष्यायणत्वेनोभयगोत्रभागित्वम्। विशेषो वक्ष्यते।
यत्तु पुराणगाथां पठन्ति “पितुर्गोत्रेण यः पुत्रः संस्कृतः
पृथिवीपते। आचूड़ान्तं न पुत्रः स पुत्रतां याति चान्यतः।
चूड़ाद्या यदि संस्कारा निजगोत्रेण वैकृताः। दत्ताद्यास्तनयास्ते

पूर्व्वभाविन इत्यर्थः। तथाच यदि तृतीयवर्षीयो गृहीतः स्यात्
जनकेन तदा जातकम्र्म्मादिसंस्कारा न कृतास्तदा ते प्रतिग्रहित्रा
समाधेया इत्यर्थः। क्रमानुरोधेन चेति।—येषान्तु न कृताः पित्रा
संस्कारविधयः क्रमात्। कर्त्तव्या भ्रातृभिस्तेषां पैतृकादेव तद्धनादिति
वचनादित्यर्थः।
अत्र चेति। तथाच चूड़ान्तसंस्कारसंस्कृतस्य परिग्रहे जनक-
प्रतिग्रहीत्रोरुभयोरभिसन्धाने दत्तकस्य द्व्यामुष्यायणत्वं गम्यतेति
भावः। पितुरिति।—पितुर्जनकस्य इत्यर्थः। आचूड़ान्तं चूड़ा-
पर्य्यन्तसंस्कृत इत्यर्थः। स प्रतिग्रहीतुर्न पुत्रः स्यात् किन्तु जनकस्य

१६ दत्तकचन्द्रिका ।

स्रुरन्यथा दास उच्यते। यदि स्यात् कृतसंस्कारो यदि वातीत-
शैशवः। ग्रहणे पञ्चमाद्वर्षात् पुत्रेष्टिं प्रथमं चरेदिति॥” तदमूलम्।
समूलत्वेऽपि यज्जनकगोत्रेण चूडान्तसंस्कारसंस्कृतस्य न ग्रहीतुः
पुत्रत्वं ग्रहीत्रैव चूडादिसंस्कारकरणे तत्। यदि च कृतचूड़ो-
ऽतीतपञ्चवर्षो वा ग्राह्यो भवति न तदास्य पुत्रत्वं सम्भवतीति च
विवृण्वन्ति तन्न। अनुवादापत्तेः। पञ्चवर्षाभ्यन्तरगृहीतस्याप्युप-
नयनात् पूर्व्वं सकलशिष्टानुमोदितपुत्रत्वव्यवहारानुपपत्तेः तदानीं
ग्रहीतरि मृते तच्छ्राद्धानधिकारापत्तेश्च।
किञ्चायं वचनार्थः। जनकगोत्रेण कृतचूड़ान्तसंस्कारस्य पुत्रत्वं

पुत्रतां याति इत्यर्थः। अन्यथेति।—तस्य विवरणं यदि स्यादिति।
व्यतीतशैशव।—गर्भस्थे सदृशो ज्ञेय आष्टमाद्वत्सरात् शिशुः।
बाल आषोडशाद्वर्षात् पौगण्डश्चेति शब्द्यते इत्यष्टमाब्दस्य शिशु-
त्वाभिधानात् तदतिक्रान्त इत्यर्थः। कृतचूड़ो जनकेन इत्यर्थः।
तथाच व्यकृतसंस्कारस्यापि तादृशस्य ग्रहणे न पुत्रत्वमिति भाव
इति व्याख्यातुरभिप्रायः। अनुवादतापत्तेरिति।—तथाच गोत्रेणान्येन
कृतचूड़ान्तसंस्कृतस्य पुत्रत्वे निषिद्धे यदि स्यात् कृतसंस्कारो यदि
वातीतशैशव इत्यनेन कृतचूड़ान्तसंस्कृतस्य पुत्रत्वनिषेधे अनुवादा-
पत्तिरित्यर्थः। 'उपनयनात्' उपनयनमुख्यालात् गर्भाष्टमाब्दात्प-
रित्यर्थः। तथाच ब्राह्मणस्य मासत्रयाधिकसप्तमवर्षपर्य्यन्तं क्षत्रियस्य
मासत्रयाधिकनवमवर्षपर्य्यन्तं वैश्यस्य मासत्रयाधिकैकादशवर्षपर्य्यन्तं
मुख्योदयकाल इति बोध्यम्। तदानीमिति।—पञ्चवर्षानन्तरमित्यर्थः।
तथाच तादृशपुत्रे जनकस्य दानात् स्वत्वनाशेन पुत्रत्वस्याप्यति-

निषिद्ध्य प्रतिग्रहीत़ा पुनश्चूड़ादिकरणे तत् प्रतिप्रसूतम्। ततश्च
कृतसंस्कारस्यातीतपञ्चवर्षस्य च ग्रहीत्रा चूड़ादिकरणात् पूर्व्वं
दासत्वाक्षेपात् चूड़ादिकरणानन्तरं पुत्रत्वं लब्धम्। अकृतसंस्कार-
स्यातीतपञ्चवर्षस्य तु परिग्रहशास्त्रादेव तत् प्राप्तं तच्च विततम्।
अथवा जनकेन चूड़ान्तं संस्कृतोऽपि पुत्रो न पुत्र इत्यपुत्रत्वादेशः
यतोऽन्यतश्च पुत्रतां यातीति हेतुरुपदिष्टः। तथा च एकस्य
पुंस्त्वपदस्य चकारस्य च वैयर्थ्यद्वयमपि परिहृतम्। एवञ्च
चूड़ाया दत्ततदुभयस्मिन्नन्वये बहुव्रीहिणा द्विजातीनामुपनयन-
लाभः शूद्रस्य तु विवाहादिना लाभः। अन्यशाखोद्भवो दत्तः पुत्रश्चे-
वोपनायितः। स्वगोत्रेण स्वशाखोक्तविधिना स स्वशाखभागिति

प्रतिग्रहीतुरपि पुत्रत्वाभावे असौ कस्यापि पुत्रो न स्यात्। न च
मा भूदिति।

१८ दत्तकचन्द्रिका।
प्रागुक्तैकवाक्यत्वात् ॥ पञ्चमाद्वर्षादिति। ब्रह्मवर्चसफलार्थिविप्रा-
भिप्रायं, ब्रह्मवर्चसकामस्य कार्यं विप्रस्य पञ्चमे इति मनुवचने
तत्कामस्य पञ्चमवर्षस्यैव उपनयनमुख्यकालत्वेन तदेकमूलत्वात्।
तदनर्थिनस्त्वाष्टमाब्दादिति। क्षत्रियादिषूपनयनतत्तन्मुख्यकाला-
दरः। मुख्यकालेऽपि सिद्धाधिकारयोग्यतस्यैव गौणकालेऽपि
संस्काराधिकारादित्युक्तप्रायम् ॥ चूडायां गौणकालादरस्तु वचन-
बलदेव। पुत्रेष्टिमिति वर्णत्रयस्यैवाधिकारात् तेन पुत्रेष्टि-
दित्यत आह ग्रहण इति। तथाच षष्ठमाब्दादिमुख्यकालाभ्यन्तरे
पञ्चमाब्दानन्तरं पुत्रेष्टिपूर्वकं संग्राह्यमिति तात्पर्यमिति ग्रन्थकृता-
माशयः। एकस्य पुत्रपदस्येति। न पुत्रस्येति पुत्रपदस्य थकारस्य
पुत्रतां याति चान्यत इति चकारस्य। शूद्रस्य त्विति ।—वि

?
Wait! अनेनेत्यत्र!
"तद्गुणत्वाद्यनेनेत्यत्र क्षेत्रजमातुरित्यर्थः"!
तद्गुणत्वाद् अनेन इत्यत्र क्षेत्रजमातुरित्यर्थः!
Wait, is the word अनेन in L11?
Wait! Look at L11:
क्षेत्रजमातुरस्वातन्त्र्यान्मृते? Where would अनेन be?
Wait, look at L11:
क्षेत्रिण्यनेन मातुरस्वातन्त्र्यान्मृते?
Let's look closely at L11:
क्षेत्र - ण - मा - ऊ? No!
Wait! Let's count the letters from start of L11 to स्वातन्त्र्यान्मृते:
1: क्षे
2: त्र
3: ज
4: मा
5: उ / ऊ / तु ?
Wait! Could it be:
क्षे त्र ज मा ऊ र?
No, look at:
क्षे (1) त्र (2) ज (3) स्यै (4) व (5) in L10.
In L11:
क्षे (1) त्र (2) ण or ज?
Wait! Look at the dot:
Could it be क्षेत्रेण?

२० दत्तकचन्द्रिका।

षेचिक एव चेति अपुत्रबीजिक्षेत्रिकयोर्मम क्षेत्रं तव बीजं
यदपत्यं तदावयोरित्ययं क्रियाभ्युपगमः तथा अपुत्रेण पर-
क्षेत्रे नियोगोत्पादितः सुतः। उभयोरप्यसावृक्थी पिण्डदाता च
धर्मतः इति॥ दत्तकस्य तु तददृष्टचरं प्रत्युत गोत्ररिक्थे जनयितु-
र्न हरेद्रिक्थं; सुत इति प्रागुक्तमनुवचनं तद्विपरीतार्थग्राहक-
मेवासीदिति चेन्न, दत्तकादिष्वपि सर्व्वेषामेकधर्म्माणामेकस्यापि यदु-
च्यते। सर्व्वेषामेव तत् कुर्य्यादेकरूपा हि ते स्मृता इति बौधाय-
नदर्शनेन क्षेत्रजधर्म्मलाभात्। द्वे श्राद्धे कुर्य्यादेकस्याह्ने वा पृथ-
गनूद्दिश्य एकपिण्डे वा द्वावनुकीर्त्तयेत् प्रतिग्रहीतारं चोत्पाद-
यितारं चातृतीयात् पुरुषादिति साङ्ख्यायनप्रवराध्याये
सामान्यतो दर्शनाच्च दत्तकस्यापि द्विपिण्डकत्वसिद्धिः॥ अतएव
सत्याषाढोऽपि। नित्यानां द्वयामुष्यायणानां द्वयोरिति सूत्रेण
नित्यद्वयामुष्यायणानां क्षेत्रजानां सप्रवरगोत्रद्वयसम्बन्धमुक्त्वा
दत्तकादीनां द्वयामुष्यायणवदिति सूत्रेण तद्धर्म्ममतिदिशति॥

यद्यभावेत्याद्युपश्लेषे बीजक्षेत्रत्वादित्यर्थः। तथेति। —भागिने-
यादिना शिष्टो महर्षिभिः। 'ऋक्थी' दायाद इत्यर्थः। एतत्तु
उभयोरभिसन्धाने ज्ञेयम्। 'एकरूपा' प्रतिनिधिपुत्रत्वेन तुल्यरूपा
इत्यर्थः। द्वे श्राद्धे इति। —श्राद्धद्वयं कुर्यादित्यर्थः एकश्राद्धे प्रति-
ग्रहीतुः जनकस्य च नामोल्लिख्य उभयोरेकैकं पिण्डं दद्यात्, एकपिण्डं
गृहीत्वा उभयोर्नाम कीर्त्तयेदिति वार्थः, कल्पत्रयमिदं शाखाप्रसं-
भेदेनेति ज्ञेयम्। ऐच्छिकविकल्पेनानुष्ठानं पूर्व्वकल्पद्वयस्यानुष्ठान-
वचनाप्रामाण्यापत्तेः। सामान्यत इति। —दत्तकाद्यविशेषेणेत्यर्थः।

दत्तकचन्द्रिका । २१

विवृतञ्चैतद्भाष्यकारैः । नित्यद्वामुष्यायणप्रसङ्गेनानित्यानाह दत्त-
कादीनामिति । तावदेव नोत्तरसन्ततौ प्रथमेनैव संस्कारः
परिग्रहीत्राचेत् तदा उत्तरस्य पूर्वत्वात्तेनैव उत्तरवेति ॥ एत-
द्भाष्यार्थस्तु क्षेत्रजवत् उभयोरभिसन्धौ दत्तकस्योभयगोत्रभागित्व
अन्यथा जनकेनैव सर्वसंस्कारकरणे जनकगोत्रभागित्वं न ग्रही-
तृगोत्रभागित्वं, ग्रहीत्रा संस्कारकरणे तु उत्तरस्य । ग्रहीतुः
पूर्वत्वात् प्राधान्यात्तेनैव उत्तरसन्ततेर्गोत्रमिति ।
तथाच पैठीनसिः । अथ दत्तकक्रीतकृत्रिमपुत्रिकापुत्राः
परपरिग्रहेणार्षेण येऽत्र जातास्तेऽसङ्गतकुलीना द्व्यामुष्यायणा
भवन्तीति । 'आर्षेण' व्युत्क्रमेण 'परिग्रहेण' जनकग्रहीत्रोः स्वीका-
रेण द्व्यामुष्यायणा भवन्तीत्यर्थः । व्यक्तमुक्तम् । द्व्यामुष्यायणका
ये स्युर्दत्तक्रीतादयः सुताः । गोत्रद्वयेऽप्यनुद्वाहः प्रकुर्युःशैशिरयो
र्यथेति । नच दत्तकस्य द्व्यामुष्यायणत्वं न घटते जनकस्यापि
तत्र स्वत्वानपायेन माता पिता वा दद्यातामिति दानविध्यनुप-
पत्तेरिति वाच्यम् । सामान्यं सर्वभूतेभ्यो मयोत्सृष्टमिदं जलम् ।
रमन्तु सर्वभूतानि स्नानपानावगाहनेरित्यादौ स्वस्वत्वनाशक-
सर्वभूतोद्देश्यकत्यागादेव नद्यादिवत् साधारणीकृते जले स्वामिनो-
ऽपि उद्दिश्यतया स्वत्ववत् अत्रापि तादृशाभिसन्धिपूर्वकादेव
दानात् तादृशदत्तकस्य साधारण्यसिद्धिरित्यास्तां विस्तारः ।
क्षेत्रजवदित्यादि । न ग्रहीतृगोत्रभागित्वमिति । तावदेव नोत्तरसन्ततौ
इत्यस्यार्थे । तेनैव प्रधान्येन इत्यर्थे ।

" or "आवालंगस्त्य".

Wait, let's check line 3:
"चौरसे पुनरुत्पन्ने तेषु ज्येष्ठं न"
Wait, why "चौरसे"?
Because "च + औरसे = चौरसे"!
"औरसे पुनरुत्पन्ने" from Devala, preceded by "च": "चौरसे पुनरुत्पन्ने तेषु ज्येष्ठं न विद्यते".
That's why it is "चौरसे"! That is completely normal Sanskrit sandhi: च + औरसे = चौरसे!

And in line 8:
"प्रत्यब्दमितरे कुर्य्युरेकोद्दिष्टं सुता दश।"
Let's check the word:
क-ु-र-्-य-्-य-ु-र-े-क-ो-द-्-द-ि-ष-्-ट-ं
It is: कुर्य्युरेकोद्दिष्टं! (with double ya: कु + र् + य् + यु + रे + को...)
Wait, is there a repha on the first ya, or above?
Yes, it's कुर्य्युरेकोद्दिष्टं (traditional orthography often doubles consonants after repha: कुर्य्युः -> कुर्य्युरेकोद्दिष्टं).

Let's check line 10:
"सस्य त्रिपौरुषम् सर्व्वत्रानेकगोत्राणामेकोद्दिष्टं क्षयेऽहनीति।"
Wait, look at "

दत्तकचन्द्रिका। २३
प्रवराध्याये पित्र्येण चैककार्य्यगतास्ते परिग्रहीतुुरेव भवन्ति,
अथ यद्येषां भार्य्यास्वपत्यं न स्यात् तदा रिक्थं हरेयुः, पिण्डं
· तेभ्यः त्रैपुरुषिकं दद्युः, यद्यपि स्यादुभाभ्यामेव दद्युरित्याचार्य्य-
वचनं, द्वे चाङ्घ्रिधुर्य्यादिकन्याये वा पृथगनुद्दिश्य एकपिण्डे वा
द्वावनुकीर्त्तयेत्, `प्रतिग्रहीतारं चोत्पादयितारं चातृतीयात्
पुरुषादिति। ग्रहीतुः क्रियानियमाभावे पुत्रान्तराभावे च तस्यैव
क्रियानियमे अपत्यसद्भावे च द्विपिटकत्वमित्यर्थः। अत्र श्राद्धभेदा-
भेदयोर्विकल्पः। न चेदं क्षेत्रजविषयं सत्याषाढेन दत्तकादीनां
द्वामुष्यायणवदिति सूत्रेण दत्तकेऽपि तद्धर्म्मोतिदेशात्।
तथा हारीतः। तेषामुत्पादयितुः प्रथमं प्रवरो भवति द्वौ

२४ दत्तकचन्द्रिका ।
ककस्मिन्नेव द्वौ द्वावुपलचयेदित्यापस्तम्बवचनात् । द्वितीये पिता-
महपिण्डे द्व्यामुष्यायणस्य पुत्रः तृतीये प्रपितामहपिण्डे द्व्यामुष्या-
यणस्य पौत्र इति ।
यदि तु ग्रहीता प्रथमं मृतः तदा तस्मै दद्यात् । अथ यदि
जनकस्तदा जनकाय, यद्युभौ तदादौ जनकाय पश्चाद्ग्रहीत्रे
दद्यादित्याह मरीचिः । सगोत्रादन्यगोत्राद्वा यो भवेद्विधवासुतः [
पिण्डं श्राद्धविधानज्ञ क्षेत्रिणे प्राक् प्रदापयेत् । वीजिने तु
ततः पश्चात् क्षेत्री जीवति चेत् क्वचित् । बीजिने दद्युरादौ तु
मृते पश्चात् प्रदीयते ॥ उभौ यदि मृतौ स्यातां बीजिन्यादौ ततो
ददेत् । क्षेत्रिणादौ न दत्तं स्याद्वीजिने नोपतिष्ठते इति । एते-
नैकतरोपरतावपि द्विपितृकस्य पार्व्वणं दर्शितम् । तथा तुल्य-

शुद्धदत्तकस्य तु प्रतिग्रहीत्रा एव मातृ-पित्रादिपिण्डदानं
तस्य तन्मात्रसम्बन्धाकरत्वादिति। एवञ्च स हि सन्तानाय पूर्वेषा-
मिति हेतुवन्निगदस्वरसादेकं पुत्रं दद्यादिति निषेधो द्व्यामु-
ष्यायणातिरिक्तविषयः सन्तानविच्छेदाभावादित्युक्तमेव।
अथास्य सापिण्ड्यम्। जनककुले अवयवान्वयेन प्रतिग्रहीतृकुले
च पिण्डान्वयेन त्रिपौरुषं यदाह कार्ष्णाजिनिः। यावन्तः
पितृवर्गाः स्युस्तावद्भिर्दत्तकादयः। प्रेतानां योजनं कुर्युः
स्वकीयैः पितृभिः सह। द्वाभ्यां सहाथ तत्पुत्राः पौत्रास्त्वेकै-
नतत्समम्। चतुर्थे पुरुषे चैदं समादिष्टा त्रिपौरुषीति। अस्यार्थः,
दत्तकादयः पुत्राः प्रेतानां प्रतिग्रहीत्रादीनां पितॄणामौरसत्वे
दत्तकत्वे द्व्यामुष्यायणत्वे वा यावन्तः पितृवर्गाः त्रयः षट् वा
तावद्भिः सह तेषां योजनं सपिण्डनं कुर्युः। तत्र प्रतिग्रहीत्रादी-
नामौरसत्वे तत्पितृपितामहप्रपितामहास्त्रयः दत्तकत्वे तत्प्रति-
ग्रहीतृपितामहप्रपितामहास्त्रयः द्व्यामुष्यायणत्वे तज्जनकाद्यास्त्रय-
स्तत्प्रतिग्रहीत्रादयस्त्रय इति षट्। एवञ्च दत्तकस्य स्वकर्तृके
पार्व्वणे येषां देवतत्वं स्वपुत्रकर्तृके सपिण्डीकरणेऽपि तेषामेव
तद्यानमिति ज्ञापितम्। दत्तकस्य पुत्रास्तु दत्तकसपिण्डीकरणं
अवयवान्वयेनेति शुद्धदत्तकस्येत्यर्थः। जनककुले सापिण्ड्यं गात्र-
पौरुषं लेपभाज इति सामान्यावधि देशभावात्। यदाह कार्ष्णा-
जिनिरिति। अस्य काव्याश्रमसम्भूतत्वं दत्तकमीमांसाटीकायां
द्रष्टव्यम्।
४

२६ दत्तकचन्द्रिका।
तत्प्रतिग्रहीत्रा तत्पितॄणां त्रयाणां मध्ये द्वाभ्याञ्च सह कुर्य्युः।
एवञ्च दत्तकस्य पौत्रा दत्तकप्रतिग्रहीतॄभ्यां गृहीतुः पितॄणां
त्रयाणां मध्ये एकेन गृहीतुः पित्रेति यावत्तेन च समं सह तत्-
स्वपितृसपिण्डनं कुर्य्युः। चतुर्थपुरुषे च्छेदमिति। यो यदा यत्
सपिण्डीकरोति स तत्पित्रादिभिस्त्रिभिरेव करोतीति चतुर्थे
विरामः सिद्ध एवेति तदारम्भः सिद्धे सत्यारम्भो नियमाय
इति न्यायेन लेपिनां लेपनिरासेन सापिण्ड्यव्यवच्छेदार्थः।
तदेवाह तस्मादेपेति। एषा सपिण्डता। तथाच लेपभाजश्चतु-
र्थाद्याः पित्राद्याः पिण्डभागिनः। पिण्डदः सप्तमस्तेषां सापिण्ड्यं
धाप्तपौरुषमिति मत्स्यपुराणोक्तसाप्तपौरुषसापिण्ड्यस्य सामान्य-
स्थान्येन विशेषेण बाध एव।
अतएव हारीतेन। लेपिनस्त्रीन् बाचक्षाणः आसप्तमादि-
त्येके इति पक्षान्तरमुपन्यस्तं सङ्गच्छते। तदेव संगृह्यान्येनोक्तम्।
दत्तकानान्तु पुत्राणां सापिण्ड्यं स्यात्त्रिपौरुषम्। जनकस्य
कुले तद्वद्ग्रहीतुुरिति धारणेति। यदिदमुभयत्र त्रिपुरुष-
सापिण्ड्याभिधानं तत् द्व्यामुष्यायणाभिप्रायेण तस्य त्रिकद्वयेन
सपिण्डनाभिधानात्। शूद्धदत्तकस्य तु गोत्ररिक्थे जनयितुर्न
हरेत्कृत्रिमः सुतः। गोत्ररिक्थानुगः पिण्डो व्यपैति ददतः स्वधेति
प्रागुक्तमनुवचने पिण्डनिवृत्तिदर्शनात् प्रतिग्रहीतृकुल एव सापि-
ण्ड्यमिति।
यत्तु वृद्धगौतमीयम्। सगोत्रेषु कृता ये स्युर्ईक्रीतादयः

सुताः । विधिना गोत्रतां यान्ति न सापिण्ड्यं विधीयते ।
स्वगोत्रेषु मध्ये कृता अपि दत्तकादयो विधिनेव गोत्रं भजन्ते
परन्तु तेषु सापिण्ड्यं नोत्पद्यते स्वगोत्रेष्वपि सापिण्ड्यानुत्पत्तौ
परगोत्रेषु सुतरां सापिण्ड्यानुत्पत्तिरिति । तन्न पुत्त्रान्तरवत्
साप्तपौरुषसापिण्ड्यप्रसक्तौ निषेधकं सापिण्ड्यप्रयुक्तदशाहाशौचा-
दिप्रतिषेधकं वा नतु सामान्यत सापिण्ड्यनिषेधकं उक्तवचन-
त्रासात् ।
अथ दत्तकाशौचनिर्णय ।
तत्र शुद्धदत्तकस्य तु जनककुले परस्परमशौचं नास्त्येव
गोत्रपिण्डनिवृत्त्या अशौचनिवृत्तेरर्थसिद्धत्वात् । द्व्यामुष्यायणस्य तु
उभयचैवाशौचमिति । ब्रह्मपुराणे । दत्तकश्च स्वयन्दत्त कृत्रिमः
क्रीत एव च । अपविद्धाश्च ये पुत्रा भरणीया सदैव ते । भिन्न-
गोत्राः पृथक्पिण्डाः पृथग्वंशकराः स्मृताः । जनने मरणे चैव
त्र्यहाशौचस्य भागिन ॥ पराशरः । भिन्नगोत्रं सगोत्रो वा क्रीतं
संस्कुत्य चेच्छया । जनने मरणे तस्य त्र्यहाशौचं विधीयते । तथा
औरसं वर्ज्जयित्वा च सर्व्ववर्णेषु सर्व्वदा । क्षेत्रजादिषु पुत्रेषु जातेषु

दत्तकादीनां जननमरणे त्रिपुरुषसपिण्डानां त्र्यहाशौचमाह
ब्रह्मपुराण इति । यत्तु त्र्यहाशौचं यद्यपि शुद्धदत्तकस्य जननमरण-
योर्धर्म्यं ब्रह्मपुराणे भिन्नगोत्रा पृथक्पिण्डा पृथक्पिण्डा अप-
विद्धा इत्यनेन तदर्थलाभात् सपिण्डदत्तकेषु चाकाङ्क्षानुदयेन
सामान्यसापिण्ड्यप्रयुक्तदशाहाशौचादि हेत्वभावात् । एवमेव चामरु-

२८ दत्तकचन्द्रिका ।
च मृतेषु च । अशौचं त्रिरात्रं स्यात् समानमिति निश्चयः ।
सर्व्वदा उपनयनानन्तरमपि । अत्र सगोत्रस्यापि विधिना जनक-
गोत्रविच्छित्तिपूर्व्वकग्रहीतृगोत्रप्राप्तावसगोत्रदत्तकाविशेषात् त्र्यहा-
शौचमुक्तं युक्तमेव । तथा दत्तके अकृतोद्वाहे पश्चाज्जातौरसस्य
विवाहे न परिवेदनदोषः 'न वा दत्तकस्याग्रजसोदरात् पूर्व्वं विवाह-
करणेऽपि चेति' ।
ननु शुद्धदत्तकस्य, जनककुले सापिण्ड्यविच्छेदस्य दर्शितत्वात्
तत्र विवाहः प्रसज्येत प्रसज्येत च द्व्यामुष्यायणस्यापि त्रिपुरुषा-
न्तरितकन्यासन्ततिपरम्परया विवाहः । मैवम् । 'असपिण्डा च या
मातुरसगोत्रा च या पितुः' । 'सा प्रशस्ता द्विजातीनां दारकर्म्मणि
मैथुने । चकारात् पितुरसपिण्डा च इति मनुवचने ग्रहीतृमात्र-
गोत्रस्यापि दत्तकस्य जनकस्यापि सपिण्डासगोत्रावर्ज्जनाय पितु-
रिति पदोपादानात् । न च तथापि दत्तकस्य पितुरपि दत्तकत्वे
तत्तिपुरुषान्तरितकन्यासन्ततेर्विवाहः केन वार्य्यते पितृसापिण्ड्य-

करभट्टाः । भिन्नगोत्र इति । यद्यपि सगोत्रो वेत्यनेन सपिण्डदत्त-
कस्य दशाहाशौचाभ्यनुज्ञानात् अन्यथा तत्र सगोत्रो वा इति न
विलिख्य सपिण्डो वा इत्येवावदिष्यत् । दत्तकपुत्रस्य जननादौ
दत्तकसपिण्डानां दशाहाशौचमेव येषां दत्तकत्वनिबन्धनं सापिण्ड्यं
तेषां जननमरणे परस्परं त्र्यहाशौचव्यवस्था अन्यथा त्रिपुरुष-
व्यापकसापिण्ड्यं पृथक् स्थितं स्यात् ग्रहीतृप्रथाव्यवहारे दृष्टचरः । न
परीति ।—कुब्जोन्मत्तचोराद्या परिविन्दन्न दुष्यतीति वचनात् ।