मानसार शिल्पशास्त्र (प्रसन्ना कुमार आचार्य - प्राचीन भारतीय स्थापत्य, नगर-नियोजन व मूर्ति-शिल्प महाकोश)

९]　　　　　　　　　　　ग्रामलक्षणम्　　　　　　　　　　　५१
वीथीनां पार्श्वयोर्देशे वीथिकाद्यैरलङ्कृतम् ।
एकाद्यर्कतलं स्थलं स्यात्कारयेत्तद्यथेच्छया ॥ २६५ ॥
निम्नोन्नतं तु तत्सर्वं हर्म्यमेवं समोन्नतम् ।
प्रभूतालयसर्वेषां चाधिकोन्नतमेव च ॥ २६६ ॥　　　　　　　　532
वीणिजायालयं सर्वं चैकभौमावसानकम् ।
एवं तु चोक्तवत्कुर्यात्सर्वसम्पत्करं शुभम् ॥ २६७ ॥
कन्यकादिधनरत्नसंग्रहं शालिभूमिगृहदासि(सी)वाहनम् ।
शिल्पिनां च गुरवे निवेदयेत्कर्तृ(र्त्री) भक्तिवरदहस्ततोवभृत् ॥ २६८ ॥　　536
लाभात्कुर्यादुक्तसंमान(नं) हीनं कर्ता यावद्भूमिचन्द्रं पतेत्स ।
तस्मात्कर्ता चोक्तसंमानजालं सर्वैश्वर्यं काम्यसिद्धिः लभ्ये(भे)त ॥ २६६ ॥
इति मानमारे वास्तुशास्त्रे ग्रामलक्षणविधानं नाम नवमोऽध्यायः ।

संक्षिप्य तन्त्रेभ्यो नगरस्य तु लक्षणम् ॥ १ ॥
Wait, वक्ष्ये: व क्ष्ये.
संक्षिप्य: सं क्षि प्य.
तन्त्रेभ्यो: त न्त्रे भ्यो.
नगरस्य तु लक्षणम् ॥ १ ॥

शतदण्डं समारभ्य शतदण्डविवर्धनात् ।

शतत्रयावसानं स्याद्दिशतदण्डं स(ण्ड)मारभेत् ॥ २ ॥ 4
Wait, let's look at स्याद्दिशतदण्डं:
Notice under द्दिश there is a tiny द्वि!
In print, Acharya often printed small subscript corrections, or is that a typo printed under it?
It is a small द्वि printed directly beneath the द्दि of स्याद्दिशतदण्डं.
How to represent it?
स्याद्दि॒द्विशतदण्डं or स्याद्दिशतदण्डं with note, or स्याद्दिशतदण्डं?
Wait, can we write स्याद्(द्वि)शतदण्डं or स्याद्दिशतदण्डं?
Look closely: the line has:
शतत्रयावसानं स्याद्द्विशतदण्डं?
Wait,

१०] नगरविधानम् ५३
षट्शतं षट्सहस्रं च दण्डान्तं पूर्ववद्भवेत् ।
नरेन्द्रस्यापि नगरं त्रिचतुष्टयस्य संख्यया ॥ १३ ॥
षट्सहस्रं नवशतं दण्डान्तं पूर्ववद्भवेत् ।
महाराजस्य नगरमेवं प्रोक्तं तु पूर्ववत् ॥ १४ ॥ 28
शतद्वयसमायुक्तं दण्डान्तं सप्तसहस्र[क]म् ।
चक्रवर्तिस्तु नगरं(रं) विशालं पूर्ववद्भवेत् ॥ १५ ॥
अथवाऽयुतदण्डान्तं महती नगरी भवेत् ।
विस्तारादधिकं वाऽथ पादू(दो)नद्विगुणं तु वा ॥ १६ ॥ 32
द्विगुणान्तं तदायामं नगरस्य तु विस्तृतम् ।
अथवा दण्डमानेन दण्डदण्डविवर्धनात् ॥ १७ ॥
तद्विस्तारसमाधिक्यमायामं प्रविधीयते ।
खेटकखर्बटकादीनां(दि)मानं ग्रामोक्तवद्भवेत् ॥ १८॥ 36
सर्वेषां नगरादीनां भेदं(दो) लक्षणमुच्यते ।
नगरं राजधानीयं केवलं नगरं तथा ॥ १६ ॥
पुरं च नगरी चैव खेट(टं) खर्वटमेव च ।
कुब्जकं पत्तनं चैव शिविरं वाहिनीमुखम् ॥ २० ॥ 40
स्थानीयं द्रोणकं चैव संविद्धं कोल्लकं ततः ।
निगमं स्कन्धावारं च दुर्गं चाष्टविधं भवेत् ॥ २१ ॥
नगरादीनि(दि) संग्रामं [च] प्रोक्तदुर्गं च सप्तमम् ।
राष्ट्रमध्ये नदीतीरे बहुपुण्यजनावृतम् ॥ २२ ॥ 44
मध्ये राजयुतं चैव नगरं कृतमिष्यते ।
तत्रागते नगर्यन्तं यदि विष्ण्वालयं भवेत् ॥ २३ ॥
राजधानीति तन्नाम विद्वद्भिर्वच्यते सदा ।
चतुर्दिक्षु चतुर्द्वारं गोपुरैश्च समन्वितम् ॥ २४ ॥ 48
रक्षागृहैः समाकीर्णं विष्वक्सेनालयान्वितम् ।
वणिग्भिश्च समाकीर्णमापणैश्च समावृतम् ॥ २५ ॥
अन्तर्बहिर्जनैः पूर्णा(र्णां) नानादेवालयैरपि ।
केवलं नगरं प्रोक्तं यदेतं(तत्) तन्त्रपारगैः ॥ २६ ॥ 52

मा ख्या तं व प्र ा य त स म न्वि त म् ॥ ३३ ॥`

Line 15:
अन्यभूपालभूम्यन्ते युद्धारम्भक्रियान्वितम् ।

Line 16:
सेनानामयुतानां च पृतनाभिः समन्वितम् ॥ ३४ ॥
Right side: 68

Line 17:
तदेतच्छिविरं प्रोक्तं तन्त्रविद्भिः पुरातनैः ।

Line 18:
नानाजनैश्च संपूर्णा भूपहर्म्यैश्च संयुतम् ॥ ३५ ॥
Wait: नानाजनैश्च संपूर्णा or संपूर्ण भूपहर्म्यैश्च संयुतम्?
Look at संपूर्णा: सं पू र्णा (with ा)!
Then भूपहर्म्यैश्च संयुतम् ॥ ३५ ॥

Line 19:
बहुरक्षसमोपेतमेतत्सेनामुखं भवेत् ।
Wait, is it बहुरक्ष or बहुरथ or बहुरच?
Look at line 19: ब हु र क्ष स मो पे त मे त `

१०] नगरविधानम् ५५
तस्मात्तु तत्र विद्वद्भिः संविद्धं तदुदीरितम् ।
महाराष्ट्र(ञ)स्य मध्ये तु गृहं तत्कोलकात्मकम् ॥ ४१ ॥
द्विजातिचतुर्वर्णैर्वर्णान्तरजनैर्वृतम् ।
बहुकर्मकरैर्युक्तं निगमं तदुदाहृतम् ॥ ४२ ॥ 84
नद्यादिकाननोपेतं बहुतीरजनालयम् ।
राजमन्दिरसंयुक्तं स्कन्धावारमुदाहृतम् ॥ ४३ ॥
पार्श्वे चान्यद्विजातीनां गृहं तन्नेरिको(कम)दितः(कम्) ।
शत्रुभूपालहित्यर्थं नृपरक्षणदुर्गकम् ॥ ४४ ॥ 88
वक्ष्ये यथाक्रमं सर्वा[न]नि दुर्गाणि दुर्गकम् (कं च) ।
गिरिदुर्गं वनदुर्गं सलिलं पङ्कदुर्गकम् ॥ ४५ ॥
रथा(थ)दुर्गं देवदुर्गं मिश्रदुर्गं तथैव च ।
पर्वतावृत्त[वन्]मध्ये(ष) पर्वतस्य समीपके ॥ ४६ ॥ 92
पर्वताग्रप्रदेशे तु गिरिदुर्गमिति त्रिधा ।
तत्पर्जन्यन्तरो(र)युक्तं गगनं च प्रवेशनम् ॥ ४७ ॥
एतत्तु वनदुर्गं स्याज्जलदुर्गमिहोच्यते ।
समुद्रैश्च नदीभिश्च संवृतं जलदुर्गकम् ॥ ४८ ॥ 96
पर्वतं(त)कन्दरैर्युक्तं दुष्प्रवेशं च शत्रुभिः ।
दुर्गं तु कृत्वा नृपतिस्तिष्ठेत्तत्पङ्कदुर्गकम् ॥ ४९ ॥
वनाभावे जलाभावे सर्वशून्यादिवृक्षकम् ।
चोरैश्च सङ्कुलस्थानं नि[र्]ग्रामं रथदुर्गकम् ॥ ५० ॥ 100
ब्रह्मराक्षसवेतालं(ल)भूतप्रेतादिभैरवैः(वाः) ।
शिलावर्षं प्रवर्षन्तीरा(न्त्या)लोक्य वेशनिर्गमे ॥ ५१ ॥
मन्त्रतन्त्रादिसामर्थ्यैः कृतान्तं देवदुर्गकम् ।
अनेकपर्वतोपेतं नानावनसमिश्रकम् ॥ ५२ ॥ 104
तत्रास्थितं तु तद्दुर्गं मिश्रदुर्गमिति स्मृतम् ।
सर्वेषामपि दुर्गाणां वप्रैश्च परिघै(खाभि)र्वृतम् ॥ ५३ ॥
प्रवेशनिर्गमस्थाने द्वारैरपि समन्वितम् ।
इष्टकादिकृतं वप्रं हस्तद्वादशकोच्छ्रितम् ॥ ५४ ॥ 108

· ५६ मानसारे [अध्यायः
तदर्धभित्तिमूले तु संचारैः सह विस्तृतम् ।
नगराणां तु सर्वेषां वक्ष्ये विन्याससञ्चयम् ॥ ५५ ॥
प्राक् प्रत्यग्गतमायामं दक्षिणोत्तरसमन्वि(संयु)तम् ।
एकरथ्यां समारभ्य प(चै)कैकं(क)वीधिवर्धनात् ॥ ५६ ॥ 112
वीथिद्वादशपर्यन्तं युग्मायुग्मं प्रकल्पयेत् ।
अन्या(न्योऽ)न्यानुक्तविन्यासं ग्रामे पूर्वोक्तवत्कुरु ॥ ५७ ॥
वस्तुवानियं(वास्तुविन्यासमिति) ज्ञात्वोहापोहेन योजयेत् ।
एवं तु नगरं प्रोक्तं शिल्पिनां(ना) कारयेत्क्रमात् ॥ ५८ ॥ 116
इति मानसार वास्तुशास्त्रे नगरविधानं नाम दशमोऽध्यायः ।

११] भूमिलम्बविधानम् ५७
भूमिलम्बविधानम्
भूमिलम्बविधिं वक्ष्ये शास्त्रे संक्षेपतः क्रमात् ॥ १ ॥
चतुरश्रमयताश्रं वर्तुलमायतं (लं च तथैव) तत् ।
अष्टाश्रमायतं(श्रं षडश्रं) वा द्वयश्रवृत्तं तथैवोत्तरम् ॥ २ ॥
एतद्विन्यासभेदं वा चयवृद्धिविधानकम् । 4
उक्तं हि भूमिलम्बं [तु] स्यादेकान्त(र्कं)भूमिकम् ॥ ३ ॥
द्विकरं त्रिकरं चादौ द्विद्विकरेण वृद्धिः क्रमेण ।
दशनव(शैकादश)हस्तान्तं स्यात्पञ्चचतुर्वि(ष्वधा वि)स्तारमेकतले ॥ ४ ॥
एतेषु क्षुद्रमानं मध्यमं पञ्चषड्ढ(चतुष्पञ्चह)स्तमारभ्य । 8
एकादशा(द्वादशैका)र्हहस्तान्तं द्विद्विहस्तेन वृद्धिः कथिता ॥ ५ ॥
एतत्तु पञ्चविपुलं युग्मायुग्मेन चोत्तमं वक्ष्ये ।
षट्सप्तकरं चादौ द्विसप्तपञ्चत्रयकरान्तं च ॥ ६ ॥
एते पञ्चधा विपुलं श्रेष्ठान्तमेकतलं कथितम् । 12
विशालद्वयोत्तुङ्गं सोपानादिस्तूपिकान्तं स्यात् ॥ ७ ॥
एवं कनिष्ठहर्म्ये तन्त्रविद्भिः पुरातनैः कथितम् ।
विशाले चतुरंशं [स्यात्] त्रियं(ऽयं)शाधिकमुत्सेधम् ॥ ८ ॥
पूर्वमध्यमहर्म्यं चैकभूमिकमिदमुक्तं [तु] । 16
विशालाधर्धाधिकमुत्सेधमुत्कृष्टहर्म्यमेकतले ॥ ९ ॥
अथवा तत्र मौन्यं(चतुरं)शे त्र्यं(र्वा)शाधिकमुत्कृष्टमुत्सेधम् ।
क्षुद्रोत्सेधस्य माने तु हीनाधिकं वाधिकं (वत्समाधिकायामं) स्यात् ॥ १० ॥
पञ्चधोत्सेधमुत्कृष्टं मानात्पञ्चविधं नाम । 20
शान्तिकं पौष्टिकं श्रेष्ठं पार्ष्णिकं (जयदं) मध्यमाने तु ॥ ११ ॥
8

५८ मानसारं [अध्यायः
हीनं तु यत्तद्‌द्विगुणं चाद्भुतं कथितम् ।
करा(समा)धिकोद्यहर्म्ये सर्वकामिकमुदीरितम् ॥ १२ ॥
पञ्चषट्करमारभ्य द्विद्विहस्तेन वर्धयेत् । 24
त्रि(त्रयो)दशकरान्तं च चतुर्दशकरान्तं पञ्चधा विपुलम् ॥ १३ ॥
द्वितलं हर्म्य स्यादेतत्क्षुद्रमानमिदमुदितम् ।
रसमुनिकरमादौ वर्धनाद्द्विद्विहस्तेन ॥ १४ ॥
मनुपञ्चा(श्च)दशहस्तान्तं पञ्चधाविपुलं मध्यमं चेति । 28
मुनिवसुकरमारभ्य तिथिकरषोडशकरालयं(रान्तं) स्यात् ॥ १५ ॥
द्वितलहर्म्ये मुख्यैरेतत्कथितम् [पुरातनैः] ।
पञ्चधा विपुलं शान्तिकं पौष्टिकात्मजम् (कं जयदम्) ॥ १६ ॥
पञ्चालिकाद्भुतं सार्वकामिकं क्रमशः । 32
उत्सेधं पञ्चधा विपुलात्प्रागुक्तांशेनैव कुर्यात् ॥ १७ ॥
वसुनवकरमारभ्य वर्धयेद्द्विद्विहस्तेन ।
षोडशसप्तदशान्तं विस्तारमेतत्पञ्चधा कथितम् ॥ १८ ॥
नवदशकरमारभ्य सप्ताष्टाधिकदशकरान्तं स्यात् । 36
द्विहस्तेन वर्धयेत्प्रोक्तं पञ्चधाविपुलमेतत् ॥ १६ ॥
दशमै(शै)कादशकरमादौ च वर्धनाद्द्विद्विहस्तेन ।
एतत्तु पञ्चधाविपुलं त्रितले(ल)हर्म्यं त्रिविधाः कथिताः ॥ २० ॥
क्षुद्रं मध्यममुत्कृष्टं क्रमतस्तुङ्गं पूर्ववत्कुर्यात् । 40
नवरुद्रत्रयोदशतिथिसप्तदशपञ्चधा विपुलम् ॥ २१ ॥
क्षुद्रं चतुस्तलमुक्तं द्विगुणं त्रिविधं विपुलात् ।
दशरविमनुहस्तं षोडशमष्टादश[शार्धं]हस्तं तत् ॥ २२ ॥
पञ्चधाविपुलं हस्तयुग्मे युगतलं पूर्ववदुत्सेधम् । 44
एकादशरविहस्तं त्रयोदशमनुतिथिहस्तम् ॥ २३ ॥
षोडशसप्तदशहस्तं चाष्टादशैकोनविंशतिश्च ।
युग्मायुग्महस्तेन पञ्चधा विपुलं मध्यमं चेति ॥ २४ ॥

? No. Let's compare line 25 षड्विं...with line 7: Line 7:पञ्चा(विं)शद्धस्तान्तं Line 7 has:प ञ्चा ( विं ) श द्ध स्ता न्तं In line 25: ष ड्विँ श न्तं? Wait, look at the width: ष(width 1) ड्विं(width 1.5) श(width 1) then a stroke thenन्तं It is eitherषड्विंशान्तंorषड्विंशत्यन्तं! Wait, if it's षड्विंशत्यन्तं: श+त्य+न्तं. त्यhasत+य. Look at त्यin line 3:विंशत्येक. The त्यhas a loop ofतand thenय. Does line 25 have that? No, line 25 has ाthenन्तं! Wait, but between ाandन्तं, is it just षड्विंशान्तं`?
Wait, let's look at

मुदितं?
Wait, let's zoom in on line 15:
प-ू-र्-व-व-त्-त-ु-ङ्ग-म्-उ-द-ि-त-ं -> पूर्ववत्तुङ्गमुदितं!
Wait, why did I see 'तुङ्गा'?
Look at the mark above: there's an anusvara or virama?
Wait, there is a stroke above ङ्ग? No, that's just the top line.
Between ङ्ग and मुदितं:
There is a letter: म् with उ: 'मु'!
Wait, before 'मु', is there a letter?
There is त्तुङ्ग! Then मुदितं!
Wait, so it is:
पूर्ववत्तुङ्गमुदितं
Wait, let's look at the letter:
त-ु-ङ्ग-म-ु-द-ि-त-ं : पूर्ववत्तुङ्गमुदितं !
Wait, look at the image:
प ू र् व व त् त ु ङ्ग ... then what is that vertical line?
Ah, is there a vertical line after ङ्ग?
Wait, look at:
पूर्ववत्तुङ्गमुदितं
Wait, in line 10:
एतदष्टतलमुदितं
In line 15:
पूर्ववत्तुङ्गममुदितं? No, पूर्ववत्तुङ्गमुदितं.
Wait, let's

११] भूमि‍लम्ब्यविधानम् ६१
सप्तत्रिंशद्विहस्तादि(दौ) षष्ठधिकाष्टापञ्चहस्तान्तम् । 100
पञ्चदशविपुलं प्रोक्तं क्रमात्पूर्ववत्पञ्चधोत्सेधम् ॥ ५१ ॥
क्षुद्रं मध्यममुत्कृष्टं रवितलमेतत्तन्त्रवित्कुर्यात् ।
एतज्जातिवशात्प्रोक्तं छन्दादीनां शान्तिकोत्सेधम् ॥ ५२ ॥
क्रमतस्त्रिपादसार्धकरं पादं चेदं संकल्पमाभासमिदम् । 104
क्षुद्रमध्यमादुत्कृष्टं क्रमात्पूर्ववद्वस्तसंख्येन(संख्यया) ॥ ५३ ॥
एवं त्रिविधमानेन हर्म्य(म्यै) संकल्प्य तन्त्रविधिज्ञैः ।
उत्तुङ्गपूर्वकादि पूर्ववत्क्रमतः [ कथ्यते ] ॥ ५४ ॥
द्विगुणपादमाधिक्यमथवार्धाधिक्यमुत्तुङ्गम् । 108
शान्तिकायशक (दिशर)मुत्तुङ्ग(ङ्गं) त्रिपादमाधिक्यमुत्कृष्टं वापि ॥ ५५ ॥
पौष्टिकोत्तुङ्गमानं विभजेदष्टभागमेवं स्यात् ।
तस्मादंशमाधिक्यं द्वित्र्यंशाधिकं वाथ ॥ ५६ ॥
एतेषां सर्वमुत्तुङ्गं जात्यादिहर्म्यमिदमुदितम् । 112
देवालयानां नृपाणां शालागोपुरे (ए)वसुत्तुङ्गम् ॥ ५७ ॥
शान्तिकादिशरभेदं विस्तृतोत्सेधं गण्यं क्रमतः ।
एतद्विपरीतं चेत्कर्ता(र्तुः) च मरणं भवति ॥ ५८ ॥
तस्माद्धर्म्यतुङ्गात् [ न ] परिकल्प्य शिल्पिशास्त्रज्ञैः । 116
नृणां शालानां तु सर्वेषां तदुत्सेधम् [कथ्यते] ॥ ५६ ॥
गोपुराणां तु सर्वेषां शिरोन्तं [वा] शिखान्तकं [वापि] ।
द्वारशाखासममुत्तुङ्गं द्वितीयं चान्तं शिखान्तं वा ॥ ६० ॥
द्वारशोभ(भा)समुत्सेधमन्योत्तरान्तं वा शिखान्तं चैव । 120
शान्तिकात्पौष्टिकादेतं(वं) विधं गोपुरोत्तुङ्गं स्यात् ॥ ६१ ॥
अथवा हर्म्यमानेन विश्वग्भूमानं वक्ष्यते क्रमतः ।
षट्पञ्चहस्तमारभ्य क्षुद्रा द्वित्रिहस्तेन [च] ॥ ६२ ॥
सत्रिचतुर्नबलन्तं कन्यासावित्रयं त्रयं मानम् । 124
एतद्द्वादशभूम्यन्तं जन्मादिपूर्वेष्टकान्तं(स्तूपिकान्तं) स्यात् ॥ ६३ ॥

६२ मानसार [अध्यायः
जन्मादिहस्तमेवोक्तं शान्तिकाद्यंशके(दिशर)भेदमुत्तुङ्गम् ।
एकादिद्विभूम्यन्तं कल्पप्रामस्य हर्म्यकं भवति ॥ ६४ ॥
एकादित्रिभूम्यन्तं प्राद्दारकस्य चालयं प्रोक्तम् । 128
एकादिचतुस्तलान्तं पट्टभाकू(भाजः) चालयमिति कथितम् ॥ ६५ ॥
त्रितलाद्यष्टतलान्तं नरेन्द्रस्य चालयं प्रोक्तम् ।
त्रितलादिनवतलान्तं महाराजस्य भवनमुदितम् ॥ ६६ ॥
पञ्चतलाद्यर्कान्तं चक्रवर्तिहर्म्यं स्यात् । 132
• एकादित्रितलान्तं युवराजस्य चालयं प्रोक्तम् ॥ ६७ ॥
सामन्तप्रमुखानां चैकादित्रितलपर्यन्तं स्यात् ।
क्षुद्रभूपस्य सर्वेषामेकादित्रितलभूमिपर्यन्तम् ॥ ६८ ॥
स्थपतिस्थापकानां तु गभस्तिकादिकं( दीनां ) तु यूथकानां च । 136
द्विजातिश

१२] गर्भविन्यासविधानम् ६३

गर्भविन्यासविधानम्

देवानामाल्यादीनां द्विजातीनां च वक्ष्यते ।
गृहग्रामादि सर्वेषां गर्भविन्यासमुच्यते ॥ १ ॥
नानाद्रव्यसुसंपूर्णं गर्भं सर्वशुभप्रदम् ।
हीनद्रव्यमनैश्वर्यं गर्भं तदशुभप्रदम् ॥ २ ॥
गर्भन्यासं तु तस्मात्तु निक्षिपेत्सम्यगुक्तवत् ।
गर्भावटस्य निम्नं स्यादधिष्ठानसमोन्नतम् ॥ ३ ॥
इष्टकैरपि पाषाणैश्चतुरश्रं समं भवेत् ।
जलं संपूर्य(सृत्य) तन्मूले तस्यान्तं सर्वमृत् क्षिपेत् ॥ ४ ॥
नद्यद्रिमृत्तिका चैवं वल्मीकस्य तु मृत्तिका ।
कर्कटावटमृद्विश्च स्थलितलमिति स्थित(तम्) ॥ ५ ॥
समुद्रतीरमृद्विश्च वृषभशृङ्गस्य मृत्तिका ।
गोखुराग्रमृधैव चैवं तु दश(सप्त)मृत्तिका ॥ ६ ॥
तदूर्ध्वं मध्यदेशे तु पीनकं सं (पद्मकन्दं) विनिक्षिपेत् ।
इन्द्रे चोत्पलकन्दंतु याम्ये कौमुदकन्दकम् ॥ ७ ॥
पश्चिमे न्यस्य सौगन्धिं काकोली(कलीं) तु चोत्तरे ।
तस्योपरि विन्यसेदष्टधान्यं यथाक्रमम् ॥ ८ ॥
शालिमीशानके न्यस्य व्रीहिं प्राग्दिशि विन्यसेत् ।
कोद्रवं चाग्निकोणे तु कङ्गुं याम्ये तु विन्यसेत् ॥ ६ ॥
मुद्गं नैर्ऋत्यकोणे तु मा ' प्रत्यग्विनिक्षिपेत् ।
कुलु(ल)त्थं वाम(यु)कोणे तु तिलं विन्यस्य चोत्तरे ॥ १० ॥
तस्य चोपरि निक्षिप्य मञ्जूषान्तं विनिर्मितम् ।
सन्मानं चैकभूमाद्विद्वादशाद्यं(न्तं) वशानि(न्ता) वै ॥ ११ ॥

६४ मानमारे [अध्यायः
हर्म्याणां तद्वशात्कुर्यात्तत्तदाकारवद्भवेत् ।
त्रिचतुर्मात्रमारभ्य द्विद्व्यङ्गुळविवर्धनात् ॥ १२ ॥ 24
पञ्चषड्विंशमात्रान्तं द्वादशं विपुलं भवेत् ।
तद्विस्तारसमं वापि तदष्टांशोनमेव च ॥ १३ ॥
पञ्चांशोन(शेनोन)मेवं वा गर्भभाजनमु(स्यो)च्छ्रयम् ।
एवं चतुर्विधं(रंशोनं) प्रोक्तं (स्याद्) दण्डमानेन वच्यते ॥ १४ ॥ 28
हर्म्यपादस्य विष्कम्भसमं मञ्जूषविस्तृतिः ।
तदष्टांशैकहीनं वा तन्त्रिपादं प्रकल्पयेत् ॥ १५ ॥
तुङ्गं प्रागुक्तवत्कुर्याद्भित्ति(त्ते)रतिमिहोच्यते ।
एकद्वित्रि(त्र)यमेवापि सर्वभित्तिविशालकम् ॥ १६ ॥ 32
तद्भित्तिभागमेकं वापि विधा

१२] गर्भविन्यासविधानम् ६५
क्षालयेत्पञ्चगव्यैस्तु गर्भमञ्जूषिकां बुधः ।
सूत्रैरावेष्टनं कुर्यात्तस्य चोपरि विन्यसेत् ॥ २४ ॥ 48
तदेव गन्धजलैः पूर्णकुम्भं विनिक्षिपेत् ।
परितस्तु चतुर्विंशत्कलशान् जलपूरितान् ॥ २५ ॥
निक्षिप्य सूत्रैरावेष्ट्य वस्त्रं पल्लवकूर्चकैः ।
अलङ्कृत्य स्थपति(अ) वरवेषोत्तरीयवान् ॥ २६ ॥ 52
गन्धपुष्पैः समभ्यर्च्य भुवनाधिपतिं जपेत् ।
तस्य [प्र]दक्षिणपार्श्वे [तु] चाक्षतैः स्थण्डिलं न्यसेत् ॥ २७ ॥
ब्रह्मादिदेवतानां च सामान्यं हि बलिं क्षिपेत् ।
तत्प्राचि देशे सौम्ये तु जुहुयाद्वास्तुहोमकम् ॥ २८ ॥ 56
प्रत्येकं पञ्चविंशत्समित्प्र(धा)ज्यं तिलं चरुम् ।
ब्रह्मार्यविवस्वांश्च मित्रभूधरदेवताः ॥ २९ ॥
एतेभ्यो नामविस्तारमादिमन्त्रं समुच्चरेत् ।
[स्वाध्यायवेदघोषैस्तु] सह मङ्गलघोषयैः ॥ ३० ॥ 60
पश्चात्तु स्थण्डिलं कुर्याच्छुद्धशालिभिरक्षतैः ।
आदव(अपक्षतं) न्यस्य मण्डूकम्थवा परमासनम्(शायिकम्) ॥ ३१ ॥
दर्भ प्रस्तरणं कृत्वा दर्भैरास्तीर्य चोपरि ।
सकलाख्यं पदं कृत्वा [दर्भैरास्तीर्य] जलपुष्पकैश्च बुधः ॥ ३२ ॥ 64
व्याहृत्यन्तो यदा वह्निं होमस्थानं विसर्जयेत् ।
शालिभिस्तिलकं कृत्वा पश्चाद्ग्रामस्य चोत्तरे ॥ ३३ ॥
पीत्वा शुद्धं पयोऽब्धेस्तु (रात्रौ) शयेत्ततल्लिछ(योत शि)ल्पतन्त्रवित् ।
सूत्रग्राही तक्षकश्च वर्धकी द्रव्यसंयुतम् ॥ ३४ ॥ 68
तत्रस्थं स्थपतिं श्रेष्ठं सेवां कुर्यात्तु जाग्रतः ।
स्वाध्यायं मन्त्रघोषैश्च ब्राह्मणैश्च युतस्ततः ॥ ३५ ॥
पश्चात्स्नात्वा तु वाचम्य बिम्बं[स्तु] प्रविशयेत् ।
सकलीकरणं कृत्वा स्थपतिर्वरवेधवान् ॥ ३६ ॥ 72
9.

६६ मानमारे [अध्यायः
सुमुहूर्ते सुलग्ने च तद्रव्यभाजनात्ततः ।
निक्षिप्य चोक्तवत्पश्चात्सर्वमङ्गलघोषयैः ॥ ३७॥
स्वस्तिं वृषभं चैव लक्ष्मीं दर्पणमेव च ।
स्वर्णेन स्वस्तिकं (स्तितं च) कुर्याद्वृषभं चायसेन तु ॥ ३८॥ 76
लक्ष्मीं ताम्रेण कुर्यात्तु दर्पणं रजतेन तु ।
स्वस्तिकं चेन्द्रकोष्ठे तु चतुः(त्वारं) विन्यस्य क्रमात् ॥ ३९॥
जयन्ते कोष्ठके चैव जातिहिङ्गुल्य(लं) निक्षिपेत् ।
हरितालं भृशे वासे वितथे च मनःशिला(लाम्) ॥ ४० ॥ 80
विन्यसेद्भूङ्गराजस्य कोष्ठके माचिं निक्षिपेत् ।
सुग्रीवस्य तु कोष्ठे तु राजावन्तं(र्तं) तु निक्षिपेत् ॥ ४१ ॥
शोषे गैरिकं न्यस्य मुख्यके चाह्वय(ऽञ्जने) निक्षिपेत् ।
अदि

१२] गर्भविन्यासविधानम् ६७
कपालं च त्रिशूलं च खट्वाङ्गं खण्डमेव (परशुं) च ।
वृषभं चैव साम्बं(पिनाकं) च हरिणं शार्ङ्गमेव च ॥ ५० ॥ 100
एवं चाष्टविधं रूपं सौ(सा)वर्णेन प्रकल्पयेत् ।
इन्द्रादिकोष्ठेषु कपालादि(दिं) न्यसेत्क्रमात् ॥ ५१ ॥
गर्भभाजनमारुह्याय विधानेन तु निष्फलम् ।
तद्भाजनं च ताम्रे[ण] प(व)रवेष(पो) गुरोः(रुणा) सह ॥ ५२ ॥ 104
वास्तुप्रदक्षिणां कुर्यात्स्थापयेत्स्थपतिर्बुधः ।
घटादि कलशं चैव [तेषां] तज्जलेनाभिषेचयेत् ॥ ५३ ॥
स्वाध्यायवेदघोषैश्च सर्वमङ्गलघोषवैः ।
भाजनान्तं(जनं तं) समानय्य प्रा(चा)शैलादि विवस्वतः ॥ ५४ ॥ 108
ध्यात्वानन्तस्य मूर्त्ति [तदूर्ध्वं] धरातलं तु (स)सागरम् ।
पर्वताष्टमहानागैर्(गम)ष्टदिक्पालकैः(कान्) क्रमात् ॥ ५५ ॥
तत्तत्स्वनाममन्त्रेण पूजयेच्च विशेषतः ।
सृष्टिं(ष्टारं) विश्वकर्माणं ध्यानं कृत्वा तु वार्चयेत् ॥ ५६ ॥ 112
सृष्टिस्थितिलयाधारं भुवनाधिपतिं मनाक् ।
गन्धपुष्पादिधूपैश्च नैवेद्यादिभिरर्चयेत् ॥ ५७ ॥
सारदारु शिला(लां) वापि चेन्द्रनी(ली)लं प्रकल्पयेत् ।
त्रिचतुष्पञ्चमात्रं वा स्वस्तिकं तद्द्विधायतम् ॥ ५८ ॥ 116
चतुरश्रं तु तन्मूले वृत्तं वाथ तदग्रकम् ॥ ५६ ॥
एवं द्वित्र्यङ्गुलं वापि लोहजैः(ज) प्रतिमोदयम् ।
चतुर्भुजं त्रिनेत्रं च जटामकुटभूषितम् ॥ ६० ॥
वरदाभयसंयुक्तं कृष्णापरशुधारिणम् । 120
स्थानकं चासनं वापि एतत्तु प्रतिमं भवेत् ॥ ६१ ॥
कीलतारसममंध्यर्धं द्विगुणं वा ग(फ)लका भवेत् ।
चतुरश्रं समं कृत्वा सारदारुजला(शा चा)रमना ॥ ६२ ॥

६८ मानसार [अध्यायः
फलका भाजनोर्ध्वं तु तदूर्ध्वं चेन्द्रकीलकम् । 124
ततः प्रतिमसंयुक्तं स्थापयेत्स्थपतिर्बुधः ॥ ६३ ॥
परितस्त्वष्टकाभिः सहस्रैरौषधैः सह ।
दृढी कृत्यमथ ज्ञात्वा पुष्पवस्त्रैश्च शोभितम् ॥ ६४ ॥
हर्म्यादिद्वारसर्वेषां पादमूले वा दक्षिणे । 128
तत्पादमूले (ल) देशे वा तथोपानप्रदेशके ॥ ६५ ॥
कुमुदामे गले वापि विस्तरे प्रकरैः (प्राकारे) बुधः ।
कुड्यस्तम्भे गृहस्तम्भे हर्म्यगर्भं विनिक्षिपेत् ॥ ६६ ॥
तान्य(तदन्यो)त्सेधं तथाभाति भवेत्सर्वविपत्करम् । 132
एवं रुद्रालये गर्भमन्यगर्भमिहोच्यते ॥ ६७ ॥
विष्णुधिष्ण्यस्य गर्भान्तं रुद्रचिह्नं विवर्जयेत् ।
प्रागुक्तं द्रव्यसंयुक्तं विष्णुचिह्नानि योजयेत् ॥ ६८ ॥
[L

१२] गर्भविन्यासविधानम् ६३
ब्रह्मगर्भमिति प्रोक्तं प्रतिमं तत्स्वरूपकम् । 148
अन्य[था] देवदेवीनां सर्वेषा(र्वासा)मालयादिभिः(षु) ॥ ७५ ॥
तत्तच्चिन्हानि रूपं च स्वर्णलोहेन निर्मितः(तम्) ।
पूर्वद्रव्येण संयुक्तं गर्भमेवं विनिक्षिपेत् ॥ ७६ ॥
(नरगर्भम्)
देवगर्भमिति प्रोक्तं नरगर्भमिहोच्यते । 152
द्विजातीनां च वर्णानां गृहगर्भं यथाक्रमम् ॥ ७७ ॥
पूर्वद्रव्यं तु सर्वेषु तत्तच्चिन्हं च संयुतम् ।
चक्रं च कण्डलं (कमण्डलुं) दण्डं यज्ञसूत्रं च हेमकम् ॥ ७८ ॥
ओङ्कार(रं) निर्मितं हेमं(म्ना) तच्चतुर्दिशि मध्यमे । 156
एवं ब्राह्मणगर्भं स्याद्भूपतीनां च वच्यते ॥ ७९ ॥
ध्व(ग)जं खङ्गं च छत्रं च चामरं च चतुष्टयम् ।
हेम्ननिर्मित्सर्वं च चतुर्दिक्षु विनिक्षिपेत् ॥ ८० ॥
तुलां हेमेन(हेम्ना च) निर्माय मध्यकोष्ठे तु विन्यसेत् । 160
एवं तु वैश्यगर्भं स्यादनुक्तं शास्त्रमार्गवित् ॥ ८१ ॥
लाङ्गलं च युगं [चैव] स्वर्णेन मध्यमं (शूद्रे च) न्यसेत् ।
ब्रह्मरूपं द्विजातीनां भूपानां चेन्द्ररूपकम् ॥ ८२ ॥
विशां वैश्रवणं रूपं शूद्राणां नररूपकम् । 164
एवं तु प्रतिमं प्रोक्तमेतद्गर्भोपरि न्यसेत् ॥ ८३ ॥
गृहगर्भमिति प्रोक्तं ग्रामगर्भमिहोच्यते ।
(ग्रामगर्भम्)
ग्रामादीनां नगरादीनां पुरपत्तनखर्वटे ॥ ८४ ॥
कोष्ठकोलादि सर्वेषां गर्भस्थानमिहोच्यते । 168
स्थिरवास्तुकुक्षिदेशे [तु] चरवास्तु(स्तोस्) तथापि च ॥ ८५ ॥
ग्रामद्वारस्य योगे वा गर्भश्वभ्रं प्रकल्पयेत् ।
पुरुषान्जलिमात्रे तु श्वभ्रन्यासं तु निम्नकम् ॥ ८६ ॥

७७ मानमारे [अध्यायः
मृत्कन्दजलधान्यादीन् (नि) पूर्वोक्तांनि च विन्यसेत् । 172
पञ्चा[ष्टा]ङ्गुलमारभ्य द्व्यङ्गुलविवर्धनात् ॥ ८७ ॥
सैकार्काङ्गुलान्तं च भाजने पञ्चधा तति(तिः) ।
पञ्चविंशतिकोष्ठे(ष्ठं) वा (नव)नवकोष्ठमथापि वा ॥ ८८ ॥
शेषं तु पूर्ववत्कुर्याद्द्रव्यादीनां(नि) तु पूर्ववत् । 176
इन्द्रे राजतदन्ती(न्तिनं) वह्नौ मेषं च वायसा ॥ ८९ ॥
मृत्पुरुषा(ष)महिषं याम्ये नर(रं) वै(सै)कत(वं) नैर्ऋते ।
पश्चिमे राजतं ग्राहं (हं) वायव्ये मृगं चायतम् ॥ ९० ॥
इवस्ततस्तु (ऐरावतं तु) सौम्ये तु राजता(तं) वृषभे(भमी)शके । 180
एवं प्रक्षिप्य वेश्मस्य(नः) पूर्वोक्तैर्द्रव्यकैः सह ॥ ९१ ॥
ग्रामगर्भमिति प्रोक्तं जलगर्भमिहोच्यते ।
( जलगर्भम् )
वापीकूपतटाकेषु [वा] मध्ये गर्भ नराञ्जलिम् ॥ ९२ ॥ 184
मण्डूकं पाञ्चजन्यं च मत्स्यं कूर्मं च राजतम् ।
इन्द्रादिषु चतुर्दिक्षु विन्यसेत्तु यथाक्रमम् ॥ ९३ ॥
मध्ये सुवर्णकुलीरं शेषं प्रागुक्तवन्नयेत् ।
एकद्वादशभूम्यन्तं चेष्टके [न] द्वादशान्ततः ॥ ९४ ॥ 188
हर्म्यं निर्मायतो वक्ष्ये प्रथमे (मस्मि) ष्टकलक्षणम् ।
समाङ्गुल्यं समारभ्य द्व्यङ्गुलविवर्धनात् ॥ ९५ ॥
एकोनविं(त्रिं)शदङ्गुल्यं त्रिंशदङ्गुलान्तकम् [वा] ।
विस्तारात्पादमाधिक्यमर्धपादोनमाधिकम् ॥ ९६ ॥ 192
तत्समं चाधिकं वापि चेष्टकायाममिष्यते ।
विस्तारार्धं घनं कुर्यात्समं तु चतुरष्ट(श्र)कम् ॥ ९७ ॥
शैलजं शिला चैव चेष्टके पे(चे)ष्टकां तथा ।
स्त्रीपुंनपुंसकं ज्ञात्वा शिलां वा चेष्टकांस्तथा ॥ ९८ ॥