मानसार शिल्पशास्त्र (प्रसन्ना कुमार आचार्य - प्राचीन भारतीय स्थापत्य, नगर-नियोजन व मूर्ति-शिल्प महाकोश)

१२] गर्भविन्यासविधानम् ६७
कपालं च त्रिशूलं च खट्वाङ्गं खण्डमेव (परशुं) च ।
वृषभं चैव साम्बं(पिनाकं) च हरिणं शार्ङ्गमेव च ॥ ५० ॥ 100
एवं चाष्टविधं रूपं सौ(सा)वर्णेन प्रकल्पयेत् ।
इन्द्रादिकोष्ठेषु कपालादि(दिं) न्यसेत्क्रमात् ॥ ५१ ॥
गर्भभाजनमारुह्याय विधानेन तु निष्फलम् ।
तद्भाजनं च ताम्रे[ण] प(व)रवेष(पो) गुरोः(रुणा) सह ॥ ५२ ॥ 104
वास्तुप्रदक्षिणां कुर्यात्स्थापयेत्स्थपतिर्बुधः ।
घटादि कलशं चैव [तेषां] तज्जलेनाभिषेचयेत् ॥ ५३ ॥
स्वाध्यायवेदघोषैश्च सर्वमङ्गलघोषवैः ।
भाजनान्तं(जनं तं) समानय्य प्रा(चा)शैलादि विवस्वतः ॥ ५४ ॥ 108
ध्यात्वानन्तस्य मूर्त्ति [तदूर्ध्वं] धरातलं तु (स)सागरम् ।
पर्वताष्टमहानागैर्(गम)ष्टदिक्पालकैः(कान्) क्रमात् ॥ ५५ ॥
तत्तत्स्वनाममन्त्रेण पूजयेच्च विशेषतः ।
सृष्टिं(ष्टारं) विश्वकर्माणं ध्यानं कृत्वा तु वार्चयेत् ॥ ५६ ॥ 112
सृष्टिस्थितिलयाधारं भुवनाधिपतिं मनाक् ।
गन्धपुष्पादिधूपैश्च नैवेद्यादिभिरर्चयेत् ॥ ५७ ॥
सारदारु शिला(लां) वापि चेन्द्रनी(ली)लं प्रकल्पयेत् ।
त्रिचतुष्पञ्चमात्रं वा स्वस्तिकं तद्द्विधायतम् ॥ ५८ ॥ 116
चतुरश्रं तु तन्मूले वृत्तं वाथ तदग्रकम् ॥ ५६ ॥
एवं द्वित्र्यङ्गुलं वापि लोहजैः(ज) प्रतिमोदयम् ।
चतुर्भुजं त्रिनेत्रं च जटामकुटभूषितम् ॥ ६० ॥
वरदाभयसंयुक्तं कृष्णापरशुधारिणम् । 120
स्थानकं चासनं वापि एतत्तु प्रतिमं भवेत् ॥ ६१ ॥
कीलतारसममंध्यर्धं द्विगुणं वा ग(फ)लका भवेत् ।
चतुरश्रं समं कृत्वा सारदारुजला(शा चा)रमना ॥ ६२ ॥