जैमिनीय ब्राह्मण (सामवेद का प्राचीनतम गूढ़ ब्राह्मण ग्रन्थ - सरस्वती विहार संस्करण)

[ ८२ ] जैमिनीयब्राह्मणम् [ १.३१०
ताव् इमौ पुरुषस्य प्राणापानौ विपर्यूढौ। ताभ्यां विश्वाङ्गी¹ स्वरति ॥
अथ यज्ञाज्ञीयम्। रेतसिक्तिर् एव सा ॥
अथ साक्रमश्वं स्वारम्। प्राणो वै स्वरः। अस्मिन्न् एवैतद् रेतसि
सिक्ते प्राणं प्रतिदधाति ॥
अथ सौभरं निधनम्। जन्मैव तत्। प्रैव तेन जनयति ॥
अथ नार्मेधम् ऐळम्। पशवो वा इळाचं पशवः। यद् एव जाता-
भ्यो ऽन्नाद्यं प्रतिधीयते तद् एवैतत् ॥
एवं प्रथमः पर्याय एवं द्वितीय एवं तृतीयः ॥ ३०६ ॥³
१ यलवश °मृता २ °नुता २ य रव विववि लश विश्वसि ३ र ॥ ८ ॥
त्रीणि ह वै निधनानीळा स्वरो निधनम् एव निधनम्।
अथ यद् ऋक्समं स्वारं वाव तन् मन्यन्ते। समाना ह्य् ऋक्स-
मस्य च [स्वारस्य च] जाम्यजामिता। अयं वै लोक इळा

१.३१४ ] जैमिनीयब्राह्मणम् [ ८३

त्रीणि ह वै यज्ञस्योदराणि गायत्री बृहत्त्य् अनुष्टुप् । अत्र
ह्यू एवोवपन्त्य् अत उद्धरन्ति । तद् उ यथायं मध्येन पुरुषस्
सुहितो वा स्याद् अशनायेद् वा तथा तत् । अथ यथेतराण्य्
अङ्गानि स्थितान्य् एवम् अन्यानि स्तोत्राणि स्थितान्य् एव ॥
चत्वार्यु उ ह वै सामान्यू एकर्चेभ्यो¹ तस्थामानि² बृहद्रथन्तरे
वामदेव्यं यज्ञायज्ञीयम् इति । तानि यत्र क चानुपरीष्ठवेरंस् तानि
तृचेष्व् एव कल्पयेन् नैकर्चेषु । अथ ह वै नैकर्चकल्पी स्यात् ।
अवीर्य इव वा एष यद् एकर्चः । अयं वै लोक एकर्चः ।
अवच्छिन्न इव वा अयम् आभ्यां लोकाभ्याम् ॥
वीर्यंसंतततर इव तृचः । त्रयो वा इमे लोकाः । इमे हि लोकास्
तृचः । अथो वा एकस्माद् वीर्यंवत्तराः ।

भूत्वा मृत्युर अभवत् । संवत्सरो भूत्वा नादस्वत् । न ह दस्यति ता अश्येमाः प्रजास् सृष्ट्वा न समजानत । ता नाम भूत्वात्वनुप्रावि-
य एवं वेद । चन्द्रमा भूत्वार्धमासान् पर्यगृह्णात् । पर्जन्यो भूत्वा शत् । ता एता नाम्ना संजानते ऽसौ वा अयम् अमुष्य पुत्र इति ॥
प्रजानां जनित्रम् अभवत् । यज्ञो भूत्वा देवान् बिभर्ति ॥ स एष वाग्भिद्रोमो य एष तपत्य् एष इन्द्र एष प्रजापतिर् एष
एवंवेदं सर्वम् इत्य् उपासितव्यम् ॥ ३१४ ॥१
१ २ ॥ १६ ॥
१रेतस्यां गायति । रेतो वै रेतस्या । रेतसस् संतत्या अव्य- तद् धैक आहुः कामम् एवाप्य् अन्वहं संवत्सरं रेतस्याम्
वच्छेदाय । अहिंकृतां गायति । वज्रो वै हिंकारः । यद् धिकुर्याद् अहिंकृतां गायेत् । संवत्सरं वै सिक्तम् अभिक्रियते । रेतस
वज्रेण हिंकारेण रेतो विच्छिन्दद्यात् ॥ एवाभिकृत

आभ्रेयम् एवाज्यम् अपिवहेच् छून्ये अमू सवने यात-
याम्नी स्याताम् । यद्य् उ वै समाने यस् समाने यज्ञक्रतौ द्वेधा
जिगांसति विविक्ता इमे रसा यातयामानो भवन्ति । तद् उ तद्
विकृष्टम् उ एव साध्व् एतस्यै नोपपादो⁴ ऽस्ति । तस्मात् ओवा
ओवा इत्य् एव गायेत् ॥
अथो द्वे एव धुरौ मनश् चैव वाक् च । मनसो हि वाक् प्रजा-
यते । सा मनोनेत्रा⁵ वाग् भवति । तन् मनो वाचम् अभिप्राव-
हति । वाग् उ पुनर् मन एवाभिप्रावहति । स यो मनसश् च
वाचश् च स्वरो जायते—॥ ३२० ॥६

Footnotes under Section 320:
१ ? एवं कोशेषु
२ एवं य र व । अन्यत्र °वादो
३ र ॥ २२ ॥
Wait, look at the line:
१ ? एवं कोशेषु २ एवं य र व । अन्यत्र °वादो ३ र ॥ २२ ॥
Wait, where are the footnote marks in the text above?
In section 320:
Left col:
समाहादित्यस्² -> footnote 2: २ एवं य र व । अन्यत्र °वादो

निर्वीधापस्तम्भौ"? Look closely at the start of line 25:
"अथ निर्वीधापस्तम्भौ ।"
Wait, let's look at the letter: 'र्वी' or 'र्बा'? "निर्बाधापस्तम्भौ" or "निर्वीधापस्तम्भौ"?
It looks like "निर्बीधापस्तम्भौ" or "निर्वीधापस्तम्भौ". In line 26: "निर्बीधेत" or "निर्वीधेत"?
Ah: "द्विष्यात् तं मनसा निर्बाधेत" or "निर्बीधेत"? It has an ī-mātrā: "निर्बीधेत" (or निर्वीधेत).
In line 25: "निर्बीधापस्तम्भौ" or "निर्वीधापस्तम्भौ". The dot inside ब or व? In Devanagari here, व and ब are often identical or distinct: look at "पराभवति" (भ), "वाचा" (व), "ब्रह्मवर्चसं" (ब with slash).
Here: "निर्वीधापस्तम्भौ" or "निर्बीधापस्तम्भौ" - wait, there is no slash in the loop, but wait: "निर्बाधापस्तम्भौ"? No, it has an ī-mātrā: निर्बीधापस्तम्भौ / निर्वीधापस्तम्भौ. Actually, in Vedic: nirvīdhāpastambhau / nirb

१.३३२ ] जैमिनीयब्राह्मणम् [ ८७
रथन्तरेण स्तोष्यमाणः पृथिवीम् अभिमृशति नमो मात्रे
पृथिव्यै रथन्तर मा मा हिंसीः इति । अथ महिम्नस् संभरति यस्
ते अग्नो महिमा यस् ते अप्सु रथे यस् ते महिमा स्तनयित्नौ य उ ते
वाते यस् ते महिमा तेन संभव रथन्तर द्रविणस्वान् न एधि इति ।
अथ वामदेव्यं पुरस्ताच् छान्तिम् अभिव्याहरति प्रजापतिर् असि
वामदेव्यं ब्रह्मणश् शरणं तन् मा पाहि इति । अथैता अमृतंव्याहृ-
तीर् अभिव्याहरति भूर् भुवस् स्वः ॥ क इदम् उद्गास्यति स इदम्
उद्गास्यति इति । प्रजापतिर् वै कः । तम् एवादाव् आर्त्विज्याया
वृणीते । स य एवं तद् उद्गायति वाचैवास्य कृतं भवत्य् अनृण
आत्मना भवति । अथाम्यनिति । प्राणे वै शान्तिर् अग्निर् वै
बृहद्रथन्तरे । ते प्राणेन शमयति । अथ ये

देवान् सर्वान् लोकान् सर्वान् कामान् आप्नोति ॥
अग्निरू एष यद् रथन्तरम् । अग्निरू वै मृत्युः । स यो ऽन्यत्राक्षरे-
भ्यस् स्तोदिध स एवोद्गाता यजमानं मृत्योरू आस्ये ऽध्यस्यति ।
अथो यो ऽक्षरेषु स्तोद्धि—अन्नम् उ वै स्तोमः—स्तोमेनस्तोमे-
नैव मृत्योर आस्यम् अपिधायैतं मृत्युम् अतितरति । अथो
समुद्र एष यद् रथन्तरम् । अथ यो ऽन्यत्राक्षरेभ्यस् स्तोद्धि
स एवैतं समुद्रं प्रविशति । अथो यो ऽक्षरेषु स्तोद्धि यथा नावा
वा प्लवेन वा द्वीपाद् द्वीपं संक्रमिद् एवम् एवैतं समुद्रम्
अतितरति ॥
स्वर्दृशम् इति निराह । यदा वै स्वर् गच्छत्य् अथामृतो भवति ।
तं सर्वेभ्यो देवेभ्यस् सर्वेभ्यो भूतेभ्यः प्राह स्वर् अयं ब्राह्मणो
ऽगान्न् अमृतो ऽभूद् इति । सर्वे

१.३४१ ] जैमिनीयब्राह्मणम् [ ८९

स्तोमी बालाकिस् सायकं जानश्रुतेयम् अन्तेवासिनम् उद्वापयन्
स्वयशे ऽनुव्याजहार । तथा न्वा अयं जानश्रुतेयम् सामागासीद्
यथास्येदानीं रुधिरम् उत्पतिय्यतीति । अथ हाजिनवासिनो
युध्यमानास् सदः प्रपेदुः । तस्य ह दण्डः पतित्वा रुधिरम्
उत्पातयांचकार । स होवाचाथ कथं गायेद् इति । तस्मै हैतद्
उवाच असृक् इत्य् एव न निर्द्योतयेद् धो इत्य् एव गायेत् । नो
ह सर्वं तृतीयसवनं छन्नं गायेत् । यो हैनं छादयन्तं ब्रूयाद् अंध-
क्षन् वा अयम् उद्गातात्मानं च यजमानं चेति तथा हैव स्याद्
इंद्धाम् एव निर्द्योतयेद् ३इंदीमानीति वै पशव्य सन्ति३ ॥
अथैतत् छ्यावाश्वम् । ऐहो वा एहि या इत्य् एषैते४ गायन्ति ।
वाग् एषा वाग् अनुष्टुब् वाच्य् एतद् वाचा प्रतिष्ठितामेति ।
तद् ध तथा गायन्तं ब्रह्मदत्तं चैकितानेयं गळुना आक्षांकायणो
ऽनुव्याज

९० ] जैमिनीयब्राह्मणम् [ १.३४५
यदि सोमौ संस्तुतौ स्यातां महारात्रे प्रातरनुवाकम्¹ उपा-
कुर्यात् । पूर्वी वाचं पूर्वी देवताः पूर्वेण छन्दांसि वृङ्क्ते । छन्दांसि
वै सर्वा देवताः । सर्वा एवैषां देवता वृञ्जते । पूर्वो वसतीवरीर्
जिग्राहयिषेत्² । एता वै सर्वा देवता यद् वसतीवर्यः । सर्वा
एवैषां देवता वृञ्जते ॥
सुषमिद्धे होतव्यम् । अग्निर वै सर्वा देवताः । सर्वा एव तद्
देवताः पश्यन्तो यजन्ते छन्दोभ्यो ऽभिभूत्यै ॥
आग्नीध्रे होतव्यम् । संवेशायोपवेशाय गायत्र्यै छन्दसे ऽभिभूत्यै स्वाहा
इति प्रातःसवने जुहुयात् । संवेशायोपवेशाय त्रिष्टुभे छन्दसे ऽभिभूत्यै
स्वाहा इति माध्यंदिने सवने जुहुयात् । संवेशायोपवेशाय जगत्यै
छन्दसे ऽभिभूत्यै स्वाहा इति तृतीयसवने जुहुयात् । छन्दोभिर्

न्ते ये मृताय कुर्वन्तीति । तद् यत् त्रिवृतः पव-
माना भवन्ति प्राणैर् एव तत् समृद्ध्यन्ते । सप्तदशान्य् उत्तराणि
स्तोत्राणि । प्रजापतिर् वै सप्तदशः प्रजापतिस् स्वर्गस्य लोकस्या-
Wait, is "व्युध्यन्ते" or "व्यृध्यन्ते"?
Look closely at : "व्यृध्यन्ते" or "व्युध्यन्ते"?
It has 'व' + 'य' with 'ऋ' caron or 'ु'?
Wait, in : "वा एते व्यृध्यन्ते ये मृताय कुर्वन्तीति" or "व्युध्यन्ते"?
Wait, look at line 7 of right column:
"ऋध्यन्ते ये मृताय कुर्वन्तीति" -> here it is ऋध्यन्ते!
So line 5 of left is: "वि + ऋध्यन्ते" = "व्यृध्यन्ते"! Look at the letter: व, subscript य, and under य there is the ृ (vocalic r curl), with a dot or curve. It is definitely "व्यृध्यन्ते"!

Let's check Right column of Band 1:
भिनेता । स यस् स्वर्गस्य लोकस्याभिनेता स मा स्वर्गं लोकम्
अभिनयाद् इति । सप्तदशा उ एवान्यत् पवमानास् स्यु

Here is the line-by-line transcription of the Sanskrit text from the image into Devanagari:

९२ ] जैमिनीयब्राह्मणम् [ १.३५४
अतिरिक्तम् अनुबुध्यन्ते । अथ ब्रूयान् मानु वषट्कार इति । लोकम् अगाद् इत्य् एव मन्द्यमानो भक्षयेत् । सैव तत्र
तान् सर्वांहुतो॑ हुत्वाभ्युत्पूर्यानु वषट्कारे जुहुयात् । यद्य् उ प्रायश्चित्तिः ॥
भूयान् एवातिरिक्तैत सहैव कलशेन प्रतितिष्ठेत् । यदि राजानम् यदि चम सम् अभ्युपाकुर्युस् तम् उत्तरवर्गेणाभिप्रवृज्यासीत ।
अववर्षेद् इन्दुर् इन्दुम् अवागात् तस्य त इन्दव् इन्द्रियावतो मधुनतो राजा हैतद् ऋचा मिथुनीभवति । तम् अध्वर्युः प्रत्याकीर्य²
विचक्षणस्योपहूतस्योपहूतो भक्षयामि ॥ वाग् जुषाणा सोमस्य तृप्यतु यन् नादायेयाद् यद्य् उ मार्जिज्यस्यान् नैवैनं संप्रति धिष्ण्यस्यै
इति । तद् आहुः कृत्स्नं वा एतद् अमृतम् अन्नाद्यम् इमं लोकम् स्या

१.३५८ ] जैमिनीयब्राह्मणम् [ ९३
१ श वेत्रोर् | ३ कोशेषु ॰क्रयण- | ५ र ॥ ५६ ॥
२ ! कोशेषु भिरे | ४-४ कोशेषु भीषडेवात्तो
—शुकाञ् शार्वो ऽभिषुणुयुः । सोमो वै राजा यद् इमं
लोकम् आजगाम स शाल्त्व् एव तद् उवास । स एवास्य संन्यङ्गः ।
तम् एव तद् अभिषुण्वन्ति ॥
यदि तं न विन्देयुः पर्णम् अभिषुणुयुः । सोमं वै राजानं यत्
सुपर्ण आजहार तस्य यत् पर्णम् अपतत् स एव पर्णो ऽभवत् ।
स एवास्य संन्यङ्गः । तम् एव तद् अभिषुण्वन्ति ॥
यदि तं न विन्देयुर् या एव काश् चौषधीर् अभिषुणुयुः । सोमं
वै राजानं यत् सुपर्ण आहरन् समभिनत् तस्य या विप्रुषो ऽपतंस्
ता एवेमा ओषधयो ऽभवन् । सर्वा उ ह वै सौम्या ओषधयः ।
स एवास्य संन्यङ्गः । तम् एव तद् अभिषुण्वन्ति ॥
प्रतिधुक् प्रातःसवने ऽवनयेच् छतं माध्यन्दिने सवने दधि तृती-
यसवने । तम् उ तं सोमम् एव प्रत्यक्षं भक्षयन्ति यत् पयः ।
ओषधीनां हि स रसः ॥
पञ्च दक्षिणा दद्यात् । पाङ्क्तो यज्ञः । यावती यज्ञस्य मात्रा
तस्याम् एवैतत् प्रतितिष्ठन्ति । अवभृथाद् उदेत्य पुनर् दीक्षेत ।
स यावद् दास्यन् स्यात् तद् दद्यात् । सैव तत्र प्रायश्चित्तिः ॥ ३५५ ॥१
१ र ॥ ५७ ॥
यद् अर्वाक् स्तुतम् अस्तुतं तत् । यद् अतिष्टुतं दुष्टुतं
तत् । यत् संप्रति तत् स्तुतम् । यद् अर्वाङ् स्तुयुर् उत्तरे स्तोत्रे
तावतीर् वोपप्रस्तुयुर् भूयोक्षरासु वा स्तुवीरन् । न्यून एव तद्
अतिरिक्तं दधति मिथुनत्वाय प्रजननाय ॥
यद् अतिष्टुयुर् उत्तरे स्तोत्रे तावतीभिर् वा न स्तुवीरन् कनी-
योक्षरासु वा स्तुवीरन् । अतिरिक्त एव वा तन् न्यूनं दधति
न्यूने वातिरिक्तं मिथुनत्वाय प्रजननाय । मिथुनेन जायते य
एवं वेद ॥
यद् अर्वाक् स्तुयुस् त्रीळम् अभिष्टोमसाम कुर्युः । द्वे यज्ञस्य
छिद्रम् अपिदधतः । स्व१ आयत१ एका भवति । यद्य् अतिष्टुयुस्
स्वारम् अभिष्टोमसाम कुर्युः । न्यूनो वै स्वरः । अस्य् एतद्
रेचयन्ति यद् अतिष्टुवन्ति । यद् एकयातिष्टुतं विराड् सा
लोमशा । यद् द्वाभ्यां स्तनौ तौ । यत् तिसृभिर् २दोहस् संः।
दोग्धा३ ह्य् एव यत् तृतीयः । यच् चतसृभिस् स्तनास् ते । यत्
पञ्चभिर् ४दोहः सः४ । दोग्धा५ ह्य् एव पञ्चमः । षष्ठ्या वा त्वै
सप्तम्या वातिष्टुतम् ॥ ३५६ ॥६
१ ? पूर्वं कोशेषु | ३ ? कोशेषु दोग्ध्वा | ५ वश दोग्ध्वा
२-२ कोशेषु दोहस्व | ४-४ कोशेषु दोहस्व | ६ र ॥ ५८ ॥
अथै प्रजापतिः प्राजिजनिषत । स तपो ऽतप्यत । स ऐक्षत
हन्ते॑ नु प्रतिष्ठां जनये ततो याः प्रजास् सृक्ष्ये ताम् एतद् एव
प्रतिष्ठास्यन्ति नाप्रतिष्ठिताश् चरन्तीः प्रदर्धिष्यन्त इति । स इमं
लोकम् अजनयद् अन्तरिक्षलोकम् अमुं लोकम् इति ॥
तान् इमांस् त्रीन् लोकान् जनयित्वान्वभ्याश्राम्यत् । तान् समतपत् ।
तेभ्यस् संतप्तेभ्यस् त्रीणि शुक्राण्य् उदायन्नू अग्निः पृथिव्या वायुर्
अन्तरिक्षाद् आदित्यो दिवः ॥
स एतानि शुक्रा

९४ ] जैमिनीयब्राह्मणम् [ १.३६३
ऽथ केन ब्रह्मत्वं क्रियत इति । अनया ऋचा विशयेति ह ब्रूयात् । तस्मादु उ यम् एव ब्रह्मिष्ठं मन्येत तं ब्रह्माणं कुर्वीत । स ह
वाव ब्रह्मा य एवं वेद ॥ ३५८ ॥८
१ कोशेषु प्रतिर्, प्रति ४-४ कोशेषु न्यन्वयम्, न्यन्वबम् ६ कोशेषु चायेन्
२ कोशेषु ०न् ५ ? कोशेषु वधिष्ठीमहि, वधिष्ममहि, ७ रव अध्याद्रप्स्वात्
३ एवं य । अन्यत्र अपन्नत वधिष्ममहि ८ र ॥ ६० ॥
तद् आहुर् यत् पूर्वपक्षं मनुष्यास् सुन्वन्त्य् अपरपक्षं देवा वर्धयाम्य् अमुम् आप्याययाम्य् अमुं प्रजनयामि देवानाम् अनु-
अथ सत्त्रिण उभौ पूर्वपक्षापरपक्षौ सुन्वन्त आसते । यो न्वावै- पेणो ऽस्मीति । यो वै श्रेयसो ऽनुपेणो भवति न वै स रिष्यति ॥
केन मनुष्येण संसुनोति तं न्व् एव परिचक्षते ।

१.३६४ ] जैमिनीयब्राह्मणम् [ ९५
प्रायश्चित्तिं¹ भूर् भुवस् स्वः इत्य् एताभिर् व्याहृतिभिः । एता वै ऽपारो ऽक्षितो द्यावापृथिवी सर्व इमे लोका एवं वा एता व्याहृ-
व्याहृतयस् सर्वप्रायश्चित्तयः । तद् यथा वा अदस् समुद्रो ऽनन्तो² तयो ऽक्षिताः — ॥ ३६३ ॥³
१ एवं कोशेषु २ र श °तं ३ र ॥ ६५ ॥
—अदुग्धा अनन्ता अक्षरा¹ इति । तद् यद् वै भूः इति तद् चास्य³ यदि त्वम् अनूचिषे मर्कटः पुरोडाशं प्रमथिष्यति तस्य
अयं लोको यद् भुवः इति तद् इदम् अन्तरिक्षं यत् स्वः इति तद् प्रायश्चित्तिम् इति । स होवाच तद् अहाहं वसीयान् भूयासं यद्
असौ लोकः । एता वै व्याहृतयः । एता वै देवता एता व्याहृतय अहम् अव्यध्वन्यसमाज्ञातस्य प्रायश्चित्तिम् आ वाहर्² जुहोमि
इत्य् एतद् धि तद्विदुषष् शितिबाहोर् ऐषकृतस्य नैमिशे मर्कटः वेति । आहराणीति होवाच महौषीर्² इति । तम् उ हाजहार ।
पुरोडाशं प्रममाथ । स होवाच चतुर्गृहीतम् आज्यं गृहीत्वाऽऽ तद् यस्यैवं विद्वान् ब्रह्मा भवति ⁴दक्षिणतो हास्योदङ् यज्ञः
वाहरं जुहोमि वेति । स होवाच तद् अह ³वम् इत्थं चामुथा प्रणवो भवति दक्षिणतो हास्योदङ् यज्ञः प्रणवस् संतिष्ठते यस्यैवं
विद्वान् ब्रह्मा भवति य उ चैनम् एवं वेद य उ चैनम् एवं वेद ॥ ३६४ ॥⁴

१ य क्ष अपरा | महाब्राह्मणं ३६० खंडमुं पंचनदिमी- | न्यायेर्निर्मत्स्य भगवान् स प्रसीदतु
२ ? एवं कोशेषु | नाक्षि सुंदरेश्वरन् स्वहस्तलिखितम् । | जैमिनिः ॥ ओम् ॥
३-३ र व नास्ति | शुभमस्तु । जैमिन्याचार्याय नमः । | व लोकप्रख्याति । अग्निष्टोमं समाप्तं
४ य ॥ खण्ड ॥ इति महाब्राह्मणम् । | अस्मद्गुरुभ्यो नमः । श्रीवेदव्यासाय | ॥ हरिः ओम् ॥ श्रीमद्गुरुभ्यो नमः ।
आदिकेशवाय त्रयीमूर्तये नमः ॥ हरिः | नमः । हरि ओम् ॥ | सामब्राह्मणमिति यल्लोके विख्यातम-
ओम् ॥ अविघ्नमस्तु । श्रीगुरुभ्यो नमः । | २ श लोके प्रख्याति । अग्निष्टोमं | स्ति । जैमिन्याविरचितमलिखद् भक्त्या
करकृतमपराधं क्षन्तुमर्हन्ति सन्तः । | समाप्तं ॥ हरिः ओम् ॥ | भारद्वाजगोत्रशेषाख्यः । हरि औं ।
दुन्दुभिनामसंवत्सरे कार्तिके मासे ६ | उज्जहारागमांभोधेर्यो धर्म्यामृतमजस्रा । | शुभमस्तु ॥

The provided image appears to be almost entirely blank/overexposed, with only a few extremely faint, illegible pixel artifacts along the upper and left margins. There is no legible text visible to transcribe.

Please provide a clearer, properly exposed scan or photograph of the page.

The provided image appears to be completely blank/white with no visible text. Please check and provide the correct image to proceed with the transcription.

The provided image is completely blank and contains no text. Please provide an image that includes the page with the text you would like transcribed.