तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

श्लोकः ३३० ] प्रथमाह्निकम् । ३०३
‘रागाद्यकलुषोऽस्म्यन्तः शून्योऽहं कर्तृताज्झितः ।’
इत्याद्युक्तयुक्त्या चित्रस्वभावस्य, यद्वा
‘तेनाजडस्य भागस्य पुद्गलाण्वादिसंज्ञिनः ।
अनावरणभागांशे वैचित्र्यं बहुधा स्थितम् ॥’
इत्यादिनीत्या चित्राकारस्य
‘अतः कंचित्प्रमातारं प्रति प्रथयते प्रभुः ।
पूर्णमेव निजं रूपं कंचिदंशांशिकाक्रमात् ॥’
इत्याद्युक्त्या चित्रः शाम्भवाद्यावेशात्मा प्रकटितः,
इह इति – अस्मिन्नाह्निके । ययोर्बन्धमोक्षयोः संग्रहेण
संक्षेपेण एषोऽर्थः प्रकटितः इत्यनेनैव संबन्धः ॥३३०॥
ननु आत्मनः स्वरूपप्रथनमेव ‘मोक्षः’ इत्युक्तम्,
आत्मा चैक एव अखण्डः इति तत्प्रथात्मनो
मोक्षस्यापि वैचित्र्यं कुतस्त्यम् ? इत्याशङ्क्याह
मिथ्याज्ञानं तिमिरमसमान्
दृष्टिदोषान्प्रसूते
पं० ३ क० पु० तेनाजडविभागस्येति, संज्ञित इति च पाठः ।
पं० ५ ख० पु० चित्रस्वभावस्य इति पाठः ।
पं० ८ क० पु० इत्याद्युक्तयुक्त्या इति पाठः ।