तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

३०२ श्रीतन्त्रालोकः ।
संविद्रूप एव प्रकाशः स्वरूपं, संविच्च निरवयवा
इति एक एव अखण्डप्रकाशरूपः इति यावत् ।
अत एव च
'शक्तिश्च नाम भावस्य स्वं रूपं मातृकल्पितम् ।'
इत्याद्युक्तयुक्त्या तस्य आत्मनः क्रोडीकृतानन्त-
शक्तिकं स्वरूपम्, एवमद्वयात्मत्वेऽपि स एव अति-
दुर्घटकारित्वलक्षणात् स्वस्वातन्त्र्यात्, निजस्य — अ-
नन्यसाधारणस्य ज्ञत्वकर्तृत्वलक्षणस्य, महसो गोप-
नात् ग्राह्यग्राहकात्मकं द्वन्द्वमाभासयन्
'............शिव एव गृहीतपशुभावः ।'
इत्याद्युक्तयुक्त्या 'बद्धः' इत्युच्यते, एवमपि तस्य आ-
त्मनः प्रत्यावृत्त्या
'मोक्षो हि नाम नैवान्यः स्वरूपप्रथनं हि सः ।
स्वरूपं चात्मनः संवित्..................॥'
इत्याद्युक्तयुक्त्या ज्ञत्वकर्तृत्वलक्षणस्य स्वमहस एव
प्रथनं मोक्षः, यदर्थमेव च तत्तदनन्तशास्त्रात्मक इ-
यान् परिकरः । तदाह 'स चायम्' इत्यादि, स
चायं मोक्षः — तत्तद्गृहीताधरदर्शनभूमिकस्य अस्य
पं० ८ ग० पु० महिम्नो गोपनादिति पाठः ।