तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

३०४ श्रीतन्त्रालोकः ।
तत्सद्भावाद्द्विमलमपि त-
द्भाति मालिन्यधाम ।
यत्तु प्रेक्ष्यं दृशि परिगतं
तैमिरं दोषमुद्रां
दूरं रुन्द्धेत्प्रभवतु कथं
तत्र मालिन्यशङ्का ॥ ३३१ ॥
तिमिरम् - आणवमलमेव मिथ्याज्ञानं भेदप्रथात्म-
कम् अपूर्णं वेदनं, दृष्टेः पूर्णायाः संवित्तेः, असमान् -
आत्मनि अनात्माभिमानादिरूपान् दोषान् जनयति
इति मिथ्याज्ञानसद्भावात् विमलं पूर्णमपि तत् ज्ञानं
मालिन्यधाम भाति - स्वस्वातन्त्र्यादपूर्णेन आत्म-
ना परिस्फुरति इत्येतावानर्थः इति व्यवह्रियते, यत्
पुनरुपेयत्वेन प्रेक्षणीयम् - अवश्यज्ञातव्यं परप्रमात्रे-
कात्म पूर्णं ज्ञानं
‘नाहं प्राणो नैव शरीरं न मनोऽहं
नाहं बुद्धिर्नाहमहङ्कारधियौ च ।
योऽत्र ज्ञांशः सोऽस्म्यहमेव ............।’
पं० १३ क० पु० पुनरुपमेयत्वेनेति पाठः ।