स्मृतिचन्द्रिका: व्यवहारकाण्ड (देवण्णभट्ट - दक्षिण भारत का मूर्धन्य न्याय-दर्शन महाग्रन्थ)

इति। स्वस्तिवाचनेऽपि विशेषस्तेनैव दर्शितः—‘युग्मानेव
स्वस्ति वाच्यम्’ इति। अक्षय्ये स्वधावचने च विशेषो ना-
न्दीमुखाः पितरः प्रीयन्तामिति। अक्षय्यस्थाने नान्दीमुखान्
पितॄन् वाचयिष्य इति पृच्छति। नान्दीमुखाः पितरः पि-
तामहाः प्रपितामहाश्च प्रीयन्तामिति वचनेन प्राचीनप्रकरणो-
क्तमनुसन्धेयम्। शेषं पार्वणवदेव। पार्वणं च द्विविधं विस्तु-
तपार्वणमविस्तृतपार्वणं चेति। तत्राविस्तृतपार्वणं सङ्कल्पवि-
धानेन क्रियमाणम्। पिण्डनिर्वापणादिविधानेन क्रियमाणं विस्तु-
तपार्वणम्। पार्वणवदित्यातिदेशिकवचनेन द्विविधपार्वणध-
र्मातिदेशाद्विस्तृतपार्वणधर्मानुष्ठानासम्भवे सङ्कल्पविधानपार्वण-
धर्मकमपि वृद्धिश्राद्धाद्यनुष्ठेयमित्यवगन्तव्यम्।
‘इति स्मृतिचन्द्रिकायां कात्यायनोक्तवृद्धिश्राद्ध-
प्रयोगपद्धतिः.
अथाभ्युदयिकश्राद्धनिरूपणप्रसङ्गादन्यदाभ्युदयिकं कर्म
निरूप्यते। तत्र चतुर्विंशतिमतम्—
श्राद्ध आभ्युदये प्राप्ते देवतास्थापनं स्मृतम्।
जातिधर्मकुलश्रेणीलोकानां वृद्धिकारणम्॥
तिस्रः पूज्याः पितुः पक्षे तिस्रो मातामहे तथा।
इत्येता मातरः प्रोक्ताः पितृमातृष्वसाऽष्टमी॥
ब्राह्मयाद्याश्च तथा सप्त दुर्गाक्षेत्रगणाधिपान्।