रूपमण्डन एवं देवमूर्त्ति-प्रकरणम् (मण्डन सूत्रधार - प्राचीन मूर्तिकला एवं देव-प्रतिमा लक्षण सटीक)

अष्टमोऽध्यायः १५७
अथातः संप्रवक्ष्यामि (मात ? मातृ)रूपाणि ते (जया ? जय) ।
तत्र ब्राह्मी चतुर्वक्त्रा (पाठ ? षड्)भुजा हंससंस्थिता ॥ ६१ ॥
पिङ्गलीभूषणोपेता मृगचर्मोत्तरीयका ।
वरं सूत्रं कजं धत्ते दक्षबाहुत्रये क्रमात् ॥ ६२ ॥
वामेषु पुस्तकं (कुण्डी ? कुण्डीं) बिभ्र(त्तीं ? ती) चाभयप्रदा ।
[ इति ब्राह्मी ]
माहेश्वरी वृषारूढा पञ्चवक्त्रा त्रिलोचना ॥ ६३ ॥
बालेन्दुभृज्जटाजूटसुशोभा सर्वसौख्यदा ।
षड्भुजा ( दर ? वर )दा दक्षे सूत्रं डमरुकं तथा ॥ ६४ ॥
शूलं घण्टाभयं वामे सैव धत्ते महाभुजा ।
[ इति माहेश्वरी ]
कौमारी रक्तवर्णा स्यात् षड्वक्त्रा सार्कलोचना ॥ ६५ ॥
रविबाहुर्मयूरस्था वरदा शक्तिधारिणी ।
पताका बिभ्रती दण्डं (पानं ? पाशं) बाणञ्च दक्षिणे ॥ ६६ ॥

करोतीति । करोटिनिकरेण ललाटास्थिसमूहेन ग्रथिता या उद्दारा महती माला तया
ग्रन्थितः शेखरः शिरस्यकेशजूटो यस्य सः । अयमेव पाठः साधीयानिति प्रतिभाति, शिल्परत्ने
(उ० अ० २५, श्लो० १०८) 'नानानागविभूषितत्व'स्योक्तत्वेऽपि रूपमण्डनीयपाठश्चिन्त्य एव ।
६१ । इदानीं सप्त मातृर्लक्षयति—अथात इति । 'जय' इति विश्वकर्मणोऽन्यतममानस-
पुत्रस्य नाम । शिल्पशास्त्रस्य प्रवक्ता विश्वकर्मा बोद्धव्यश्च तत्पुत्रेष्वन्यतमो जयो नामेति
प्रसिद्धिरिति युज्यत एव तत्सम्बोधनम् ।
६२ । पिङ्गली सुवर्णम् । कजं पद्मम् । दूरभिन्नमेवास्य लक्षणं शिल्परत्न- (उ०
अ० २५, श्लो० ७६) रूपमण्डनयोः (अ० ९, श्लो० ६१-६३) । तयोरियं चतुर्भुजा ।
६३ । इयमपि चतुर्भुजा शिल्परत्नरूपमण्डनयोः ।
६५ । सार्कलोचनेति । सा अर्कलोचनेति च्छेदः, अर्कलोचना द्वादशनेत्रा । यद्वा,
अर्कलोचनैः सह वर्त्तमानेति विग्रहः । रविबाहुर्द्वादशभुजा । इयमपि शिल्परत्न-रूपमण्डनयो-
ऋतुर्भुजा ।

१५८ देवतामूर्त्तिप्रकरणम्
वामे चापमधो घ(ण्टा ? ष्टां) कमलं कुक्कुट(स्त्व ? न्व)धः ।
परशुं बिभ्रती दक्षे तदधस्त्वभयान्विता ॥ ६७ ॥
[ इति कौमारी ]
वैष्णवी तार्क्ष्यगा श्यामा षड्भुजा वनमालिनी ।
वरदा (दा ? ग)दिनी दक्षे दधती चाऽऽयुधस्रजम् ॥ ६८ ॥
शङ्खचक्राभ(या ? यैः) वामे (सच्चैर्य ? सा चैव) विलसद्भुजा ।
[ इति वैष्णवी ]
कृष्णवर्णा तु वाराही शूकरास्या महोदरा ॥६६॥
वरदा दण्डिनी खड्गं बिभ्रती दक्षिणे सदा ।
खेटपाशाभ(या ? यैः)वामे सैव चापि लसद्भुजा ॥७०॥
[ इति वाराही ]
ऐन्द्री सहस्रदृक् सौम्या हेमाभा गजसंस्थिता ।
वरदा सूत्रिणी वज्रं बिभ्रत्यूर्द्ध्वं तु दक्षिणे ।
वामे तु कलशं पात्रमभयं तदधःकरे ॥ ७१ ॥
[ इति ऐन्द्री ]
चामुण्डा प्रेतगा रक्ता विकृतास्याऽहिभूषणा ।
दंष्ट्र(दा ? ला) क्षीणदेहा च गर्त्ताक्षी भीमरूपिणी ॥ ७२ ॥
दिग्बाहुः क्षामकुक्षिश्च मुसलं ( चक्रयं ? चक्रकं ) शरः ।
अङ्कु(शी ? शं) बिभ्रती खड्गं ... ... चाप्यथ वामतः ॥७३॥
खेटं पाशधनुर्दण्डकुठारं (वे ? चे)ति बिभ्रती ।
[ इति चामुण्डा ]
६९ । शङ्खचक्राभयैरिति । वामभागे शङ्खचक्रादिभिर्विलसद्भुजेत्यन्वयः ।
७१ । ऊर्द्ध्वं इत्यूर्द्ध्वक्रमेण ।
७३ । 'अङ्कुशं बिभ्रती खड्गं' इत्यनन्तरं त्रुटितस्थाने 'सव्ये' इति स्यात् ।

अष्टमोऽध्यायः १५६
चण्डिका श्वेतवर्णा स्या(त्रावा ? च्छ्रवा)रूढा च षड्भुजा ।
जटिला च लसत्त्यक्ता वरदा शूलधारिणी ॥ ७४ ॥
कर्त्तिकां बिभ्रती दत्ते पाशपात्राभयान्यतः ।
[ इति चण्डिका ]
इत्ये(हं ? ता ) मातरः प्रोक्ता रूपभेदव्यवस्थया ॥ ७५ ॥
भैरवं कारयेत्तत्र नृत्यमानं विकारणाम् ।
गणेशमादौ कर्त्तव्यमन्ते कुर्याच्च भैरवम् ॥ ७६ ॥
मातृणां मध्यतः कार्याः पंक्ति(शो ? शः ) चण्डिकादयः ।
वीरेश्वर(स्य ? श्व ) भगवान् वृषारूढो धनुर्धरः ॥ ७७ ॥
( वीणाहस्त ? वीणां हस्ते ) त्रिशूलञ्च बाणं चैव प्रकारयेत् ।
वीरेश्वरस्य रूपं तु मातृणामग्रतो भवेत् ॥ ७८ ॥
इति मातरः ।
[ अथ द्वादश सरस्वत्यः ]
एकवक्त्रा(ः) चतुर्भुजा मुकुटेन विराजिता

१६० देवतामूर्त्तिप्रकरणम्
वराक्षपद्मपुस्तकं शुभावहा च भारती ।
[ इति भारती—३ ]
वराम्बुजाक्षपुस्तकं सरस्वती प्रकीर्त्तिता ॥ ८१ ॥
[ इति सरस्वती—४ ]
वराक्षं पुस्तकं पद्मम् आर्या नाम प्रकीर्त्तिता ।
[ इत्यार्या—५ ]
वरपुस्तकाक्षपद्मं ब्राह्मी नाम सुखावहा ॥ ८२ ॥
[ इति ब्राह्मी—६ ]
वरपद्मवीणापुस्तकं महाधेनुश्च नामतः ।
[ इति महाधेनुः—७ ]
वरञ्च पुस्तकं वीणा वेदगर्भा तथाऽम्बुजम् ॥ ८३ ॥
[ इति वेदगर्भा—८ ]
अक्षं तथाऽभयं पद्मं पुस्तकेनेश्वरी भवेत् ।
[ इतीश्वरी—९ ]
(असपतं ? अक्षं पद्मं) पुस्तकञ्च महालक्ष्मीस्तथोत्पलम् ॥८४॥
[ इति महालक्ष्मीः—१० ]
अक्षं पद्मं पुस्तकं च महाकाल्यभयं तथा ।
[ इति महाकाली—११ ]
अक्षपुस्तकमभयं पद्मं महासरस्वती ॥ ८५ ॥
[ इति महासरस्वती—१२ ]
इति द्वादश सरस्वत्यः ।
अष्टादश(जया ? भुजा) कार्या भद्रकाली मनोहरा ।
(अ ? आ)लीढस्थानसंस्था तु कर्त्तव्या सौख्यदायका ॥ ८६ ॥
अक्षमाला त्रिशूलञ्च खड्गश्चक्रं करेषु च ।
वामे तु चापं कर्त्तव्यं शङ्खपद्मौ तथैव च ॥ ८७ ॥
८६। आलीढेति। दक्षिणं पादमग्रतः कृत्वा वामपादाकुञ्चनमालीढस्थानम्, तेन
सन्तिष्ठत इति आलीढस्थानसंस्था ।

, ो, द, ्य, त, क, र, ः = शस्त्रोद्यतकरः.
Wait, compare with line 15: चण्डी चोद्यतशस्त्रा च -> शस्त्रा has short a on sha.
So line 11 is शस्त्रोद्यतकरः.
Then क्रुद्धस्तद्ग्रीवासम्भवः पुमान् ॥ ६२ ॥
क्रुद्धः + तद्ग्रीवासम्भवः = क्रुद्धस्तद्ग्रीवासम्भवः.
पुमान् ॥ ६२ ॥

Line 12:
शूलभिन्नो वमद्रक्तो रक्त(भू ? भ्रू)मूर्द्धजेक्षणः ।
Let's check:
शूलभिन्नो - श, ू, ल, भ, ि, न्, न, ो
वमद्रक्तो - व, म, द, ्, र, क, ्त, ो
रक्त - र, क, ्त
(भू ? भ्रू) - open paren, भ + ू, space, ?, space, भ + ्र + ू, close paren
मूर्द्धजेक्षणः - म, ू, र्, द्, ध, ज, े, क, ्, ष, ण, ः ।
All match clearly!

Line 13:
सिंहेन खाद्यमानश्च पाशाबद्धो गले भृशम् ॥ ६३ ॥
सिंहे

१६२ देवतामूर्त्तिप्रकरणम्
चण्डिकायतनोक्ता (च ? नां) कथयिष्याम्यनुक्रमम् ।
वेतालो वरटश्चैव पिङ्गाक्षो भृकुटिस्तथा ॥ ६५ ॥
धूम्रकः कण्ठदकश्चैव रक्ताक्षश्च सुलोचनः ।
दंष्ट्राननश्च विकटः कोपस्फुरदशनोज्ज्वलः ॥ ६६ ॥
तर्जनी खट्वाङ्गं चैवोर्द्ध्वं स्या (स्याद्) डमरुदण्डकौ ।
वेतालस्तु समाख्यातः सव्यापसव्ये करटकः ॥ ६७ ॥
अभयं खड्गखेटञ्च दण्डं पिङ्गललोचनः ।
अभयापसव्ययोगेन भवेद् भृकुटिनामतः ॥ ६८ ॥
तर्जनीवज्राङ्कुशदण्डं धूम्रको नाम कीर्त्तितः ।
सव्यापसव्ययोगे च भवेत् (कक ? ककु)द्नामकः ॥ ६६ ॥
तर्जनीत्रिशूलहस्तं खट्वाङ्गं दण्डमेव च ।
रक्ताक्षो नाम तस्यैव सव्यापसव्ये सुलोचनः ॥ १०० ॥
इति चण्डिकाप्रतीहाराः ।
दिव्याम्बुजकरा (कुर्या ?कार्या) सर्वाभरणभूषिता ।
गौरी शुक्लाम्बरा देवी रूपेणाप्रतिमा भुवि ॥ १०१ ॥
प्रथमा चतुर्भुजा कार्या देवी सिंहासने शुभा ।
सिंहासनं प्रकर्त्तव्यं कमलं चारु(व ? क)र्णिकम् ॥ १०२ ॥
९६। आयुधप्रतिपादनावसरे शततमश्लोके 'ककुद्' इति नामदर्शनादिहापि तदेव
नाम युक्तमिति 'धूम्रकः ककुदश्चैव' इति पाठः स्यात् ।
वेता (ल ? लः) करटश्चैव पिङ्गाक्षो भृकुटिस्तथा ।
सूत्रकः ककुदश्चैव रक्ताक्षश्च सुलोचनः ॥ ( अ० ५, श्लो० ५१-५२ )
इति रूपमण्डने नाम्नो वैलक्षण्यमुपलभ्यते ।
९७। करटक इति पूर्वं 'वेतालो वरटश्चैव' इति घोषवद्वर्णनिमित्तक-विसर्गसन्धिरदर्श-
नात् सन्नपि रूपमण्डने 'करट' इति पाठो नोपात्तः, अत्र पुनः 'करट' इति दृश्यते । परमत्र
साधकबाधकप्रमाणाभावादेकाक्षरमात्रकृता 'वरटे'ति शुद्धिः शक्यसम्पादनेति मन्यामहे ।

अष्टमोऽध्यायः १६३
अष्टपत्रं महाभा(ग ? गा ) कर्णिकायान्तु संस्थिता ।
विनायकवदासीना देवी कार्या महाभुजा ॥ १०३ ॥
बृहन्नालं करे कार्यं तस्याधः कमलं शुभम् ।
दक्षिणे यादवश्रेष्ठः केयूरप्रान्तसंस्थितः ॥ १०४ ॥
वामेऽमृतघटः कार्यस्तथा तस्या मनोहरः ।
तस्या (:) सव्यौ क( रे ? रौ ) कार्यों विल्वशङ्खध( रे ? रौ)
क्रमात् ॥ १०५ ॥
आवर्जितघटं कार्यं तत्पृष्ठं च करद्वयम् ।
देव्याश्च मस्तके पद्मं तथा कार्यं मनोहरम् ॥ १०६ ॥
इति लक्ष्मीः ।
१०२-३ । सिंहासनमिति । चारुकर्णिकम् अष्टपत्रं कमलं सिंहासनं प्रकर्त्तव्यं
सिंहासनत्वेन कल्पनीयम् । तस्य कर्णिकायां महाभागा देवी संस्थिता इत्यन्वयः । 'अष्ट-
पत्राम्बुजस्योर्द्ध्वे लक्ष्मीः सिंहासने शुभे । विनायकवदासीना सर्वाभरणभूषिता ॥' इति रूपमण्डनीय-
( अ० ५, श्लो० ५७ ) पाठदर्शनादम्बुजोपरि सिंहासनं तत्र लक्ष्मीर्विनायकवदासीना इत्यर्थः
सम्पद्यते । अयमेव यदि प्रमाणं तदा 'सिंहासनं प्रकर्त्तव्यं कमले चारुकर्णिके । अष्टपत्रे' इति
पाठपरिवर्त्तनेनात्रत्यं पादत्रयं शोधनीयम् । विनायकवदासीनेत्यनेन किं लक्ष्यत इति न विद्मः ।
१०६ । आवर्जितघटमिति—
'आवर्जितघटं कार्यं तत्पृष्ठे च करिद्वयम्'
इति स्यात् । अस्यार्थः—तस्या देव्याः पृष्ठे पृष्ठपार्श्वयोरित्यर्थः, आवर्जितघटम् अवनमितं-
कलसद्वयं करिद्वयं हस्तिनौ कार्यम् इति । इदं मतान्तरम् 'उत्तप्तहाटकनिभा करिभिश्चतुर्भिराव-
र्जितामृतघटैरभिषिच्यमानां' इत्यन्यत्रोक्तेः,
मुक्तागौरैश्चतुर्भिर्द्विपपतिभिरथो पुष्करोद्धृतहस्त्या-
न्निर्यद्गङ्गाभिषिक्ता करकमललसत्पद्मयुग्माभयेष्टा ।
नानाकल्पाभिरामा द्रुतकनकनिभा रक्तपङ्केरुहस्था
रम्याङ्गी सुप्रसन्ना वितरतु विपुलां सन्ततं श्रीः श्रियं वः ॥
इति शिल्परत्नवचनाच्च ( उ० भा० अ० २४ श्लो० ९ ) । करिद्वयपक्षमन्यनुगृह्णाति—

, exactly like in नु of अनुकार (line 8)!
Wait, but what is the consonant?
In line 25: it is न -> so नु.
In line 27: it is न -> so नु.
Wait, why did I think it was सु? Because the left side of न has a loop, and sometimes a hair-line connects to the top bar, which looks vaguely like a स, but it is clearly न with ु = नु.
Wait, look at:
Line 25: मात्स्यानुमतः पाठः ।
Line 27: मात्स्यानुगतः पाठः ।
Wait, what is at the beginning of the next line under line 27?
पाठः । -
Wait! In line 27, does it end with:
"मात्स्याद्यनुगतः"?
Wait! Look at line 27:
... चतुर्थपादे मात्स्यासुगतः or मात्स्यानुगतः?
Wait, after that, line 28 has:
पाठः । -
Aha! Look at that!
पाठः । - is on line 28!
Let's trace line 27 to line 28:
Line 27 ends with:
`११२। 'सुचारुदशनाम्'ति

अष्टमोऽध्यायः १६५
त्रिशूलं खड्गचक्रौ च बाणं शक्तिं च दक्षिणे ।
वामे ( च ) खेटकं चापं पाशमङ्कुशमेव च ॥ ११३ ॥
घण्टां वा परशुं वाऽपि वामहस्ते नियोजयेत् ।
अधस्तान्महिषं तद्वद् विशिरस्कं प्रकल्पयेत् ॥ ११४ ॥
शिरश्छेदोद्भवं तद्( दा ? द्वा )नवं खड्गपाणिनम् ।
हृदि शूलेन निर्भिन्नं निर्य(दन्त?दन्व)विभूषितम् ॥ ११५ ॥
रक्तर(क्तिक ? क्तीकृ)ताङ्गञ्च रक्तविस्फारितेक्षणम् ।
वेष्टितं नागपाशैश्च भृकुटीभीषणान (ना ? नम्) ॥ ११६ ॥
देव्यास्तु दक्षिणं पादं समं सिंहोपरि स्थितम् ।
किञ्चिदूर्ध्वं तथा वाममङ्गुष्ठं महिषोपरि ॥ ११७ ॥
इति कात्यायनीमूर्त्तिः ।
[ नृत्ये संस्थानवैशिष्ट्यम् ]
भङ्गे भङ्गे मुखं कुर्याद्ध(स्ते ? स्तौ ) दृष्टिं च नर्त्तने ।
हस्तकार्यं भवेल्लोके कर्मणोऽभिनयेऽखिलम् ॥ ११८ ॥
११३ । 'त्रिशूलं दक्षिणे दद्यात् खड्गं चक्रं क्रमादधः ।
तीक्ष्णबाणं तथा शक्तिं वामतोऽपि निबोधत ॥
खेटकं पूर्णचापञ्च पाशमङ्कुशमेव च ।' इति मात्स्ये ।
११४ । 'वामतः सन्निवेशयेदि'ति मात्स्ये पाठः । 'प्रकल्पयेदि'त्यत्र 'प्रदर्शयेदि'ति
मात्स्ये पाठो ध्येयपरत्वेन निर्देशात् यथा सुश्लिष्ट एवमिहापि निर्माणत्वेनोपपादनात् 'प्रकल्पये-
दि'त्येव पाठः प्रकृतोपयोगी ।
११६ । एतस्माच्छ्लोकात् परं 'सपाशवामहस्तेन धृतकेशञ्च दुर्गया । वमद्रुधिरवक्त्रञ्च देव्याः
सिंहं प्रदर्शयेत् ॥' इत्ययं श्लोकोऽधिको मात्स्ये ।
११८ । 'भैरवं कारयेत्तत्र नृत्यमानं विकारणम्' ( ८।७७ ) इत्यादिपद्ये नृत्यन्मूर्त्ति-
दर्शनात्तदुपयोगितयाऽस्थान एव नृत्यसंस्थानं दर्शयितुमाह — भङ्गे भङ्गे इति । नर्त्तने भङ्गे
भङ्गे नर्त्तनस्य प्रतिविच्छेदं प्रतिपादक्षेपमिति यावत्, मुखं हस्तौ दृष्टिश्च कुर्याद् विदध्यात्,
नर्त्तनविषयोपयोगितया मुखादीनि विन्यस्येदित्यर्थः । अथवा तृतीयश्लोके 'आस्येनाऽऽलम्बयेद्
गीतम्' इति दर्शनाद् गीतस्य भङ्गे भङ्गे मुखं कुर्यात्, नृत्ये हस्तौ दृष्टिश्च कुर्यादित्यर्थः कार्यः ।

१६६ \qquad देवतामूर्त्तिप्रकरणम्
[ हस्तादीनां रसाभिव्यञ्जकता ]
यतो हस्तस्ततो दृष्टि (य ? र्य) तो दृष्टिस्ततो मनः ।
यतो मनस्ततो भावो यतो भावस्ततो रसः ॥ ११६ ॥
मुखादीनां प्रातिस्विकं विषयम् 'आस्येनाऽऽलम्बयेद् गीतम्' इत्यादौ दर्शयिष्यति । कथमेवं कुर्या-
दित्यपेक्षायामाह—हस्तकाद्यमिति । यतः हस्तकाद्यं मुखहस्तदृष्टयः लोके कर्मणश्चलन-
भोजनादेरभिनये अवस्थानुकारे अखिलं सप्रयोजनं भवेत् । यथा हि लोके वाचा स्वं स्वं मनोगतं
प्रकाश्यते एवमेव हस्तादेरिङ्गितेनापि तत् प्रकाशयितुमर्हन्तीत्यर्थः । अत्र पूर्वार्धे मुखस्य प्राङ्-
निर्देशादिह 'मस्तकाद्यम्' इत्येव पाठः साधीयानिति प्रतिभाति । यथाश्रुतपाठे 'हस्तकाद्यम्'
इत्यत्राऽऽदिपदम् आद्यन्तयोर्मुखदृष्ट्योर्ग्राहकम् ।
११६ । सम्प्रति हस्तादीनां रसाभिव्यक्तौ कारणतामाह—यत इति । अत्र नृत्य-
प्रसङ्गात्तदुपयोगितया रसस्यैव चरमभाविफलत्वमुक्तम् , समराङ्गणसूत्रधारे तु—
रसानाम्थ वक्ष्यामो दृष्टीनां चेह लक्षणम् ।
तदायत्ता यतश्चित्रे भावव्यक्तिः प्रजायते ॥ (अ० ८२, श्लो० १)
इति चित्रविषयत्वेन भावाभिव्यक्तेरेव चरमफलत्वमुक्तम् । तत्र भावाभिव्यक्तेर्दृष्ट्यायत्तत्वं
दृष्टिव्यङ्ग्यत्वम्, रसायत्तत्त्वं रसानुसारित्वमिति विवेकः ।
सम्प्रति व्याख्यायते—यतो यस्मिन् विषये हस्तः प्रवर्त्तते, हस्तो यं विषयं प्रतिपादयतीत्यर्थः,
दृष्टिरपि ततस्तत्रैव भवेत्, हस्तानुगुणविषये एव दृशं प्रवर्त्तयेदित्यर्थः । यत्र दृष्टिस्तत्र मनः,
मनोऽपि दृष्ट्यनुकूलविषये निवेशयेदित्यर्थः । यत्र मनस्तत्र भावः तस्य मनोविकाररूपत्वात् ;
यथोक्तं 'निर्विकारात्मके चित्ते भावः प्रथमविक्रिये'ति । यत्र भावश्चित्तविक्रिया तत्रैव रसो भवेत् ,
रसस्य विभावानुभावव्यभिचारिभावव्यङ्ग्यस्थायिभावरूपत्वेन तस्य भावस्य चाविनाभावत्वेन
प्रतीतेः । अत्र हस्तदृष्टिमनसां व्यापारः कर्तृसाध्यः, इतरयोस्तु व्यापारः प्रतिबन्धापगममात्रेण
यदृच्छयोत्पद्यत इति भेदः, रसस्तु फलीभूत इति न तस्य व्यापारचिन्ता । अत्र भावपदेन
स्थायी भाव उच्यते । अत्र च चित्रे रसाभिव्यञ्जनार्थमुपक्षिप्तमिदं पद्यमिति प्रत्यक्षयोर्हस्तदृष्ट्यो-
रेवात्रोपयोगो न त्वप्रत्यक्षस्य मनसः, तथाऽप्यस्य दृष्टिप्रेरकत्वेन भावकारणत्वेन चोपन्यासो
नानुयोगमर्हति । एवं यद्यपि चित्रे भावरसयोर्विवेकोऽप्यनतिप्रयोजनीयस्तथाऽपि रसस्य
मुख्यफलत्वेऽविसंवादात्तदुपस्थापनञ्चोपयुज्यत इति ज्ञेयम् ।
यस्य खलु चित्रस्य हस्तौ युद्धाद्योद्युक्तौ तस्य कथं भावः स्यात् कथं वा दृष्टिरित्यादि-
संशयापनुत्त्यर्थमयमारम्भः । तथा च यस्य हस्तौ युद्धव्यापृतौ तस्य प्रायेणोत्साहो भावो दृष्टे-
रुज्ज्वलत्त्वादिना शिल्पिना प्रतिपाद्येतेत्यर्थः । उक्तञ्च समराङ्गणे—

अष्टमोऽध्यायः १६७
[ नृत्ये आस्यादीनां प्रातिस्विकविषयनिरूपणम् ]
(अङ्गे?आस्ये)नाऽऽलम्बयेद् गीतं हस्तेनार्थं प्रकल्पयेत् ।
चक्षुर्भ्यां च भवेद् भावः पादाभ्यां तालनिर्णयः ॥ १२० ॥
[ ग्रन्थकृतः स्वाहङ्कारपरिहारः ]
श्रीविश्वकर्मणः शास्त्रे पुराणभरतागमे ।
रूपसंख्याऽप्यनेकाऽस्ति लेशोऽयं लिखितस्ततः ॥ १२१ ॥
[ ग्रन्थसमाप्तिः ]
यस्या नो कलयन्ति रूपमखिलं ब्रह्मादयो देवता
गौर्या विश्वमिदं विचित्ररचनाश्चर्यं समुत्पद्यते ।
प्रोक्तं रसानामिदमत्र लक्ष्म दृशाञ्च संक्षिप्ततया तदेतत् ।
विज्ञाय चित्रं लिखतां नराणां न संशयं याति मनः कदाचित् ॥
( अ० ८२, श्लो० ३५ ) इति ।
१२० । पुनरपि नृत्यादौ विशेषमाह—आस्येनेति । अत्र यथाश्रुतपाठे सामान्यवाचिना
अङ्गशब्देन अङ्गविशेषो मुखं लक्ष्यते, यथा नदीविशेषजोऽपि गाङ्गेयः शान्तनवो नदीज इति ।
श्लोकः स्पष्टार्थः । समराङ्गणसूत्रधारे—
हस्तेन सूचयन्नर्थं दृष्ट्या च प्रतिपादयन् ।
सजीव इति दृश्येत सर्वाभिनयदर्शनात् ॥
इति ( अ० ८२, श्लो० ३३-३४ ),
आङ्गिके चैव चित्रे * * * साधनमुच्यते ।
( भवेदन्नादत ? ) स्तस्मादनयोश्चित्रमाश्रितम् ॥
इति यथोक्तमर्थमनुवदन्निव तस्य चित्रोपकारकत्वमपि व्यादिदेश । नन्दिकेश्वरविरचिते अभिनय-
दर्पणे ( Calcutta Sanskrit Series, No. V. )—
चक्षुर्भ्यां दर्शयेद् भावं पादाभ्यां तालमादिशेत्'
इति द्वितीयचरणपरिवृत्त्याऽयं श्लोकः, अविकलः पूर्वश्लोकश्च वर्त्तते ।
१२१ । सम्प्रति ग्रन्थकर्त्ता स्वकृतेरसमग्रत्वमन्यच्छायायोनित्वञ्च प्रत्याययति—श्रीविश्वकर्मण
इति । पुराणे मात्स्याग्नेयविष्णुधर्मोत्तरादौ भरतागमे भरतकृतनाट्यसूत्रादौ च रूपसंख्याऽपि,
न केवलं नृत्यगीतादिगतविशेष इत्यपेरर्थः, अनेका अस्ति, मया तु ततो लेशोऽल्पमात्रं
लिखितः । आस्तां नाम नृत्यगीतादिविषयके विशेषे न्यूनता तत्रास्माकमनधिकारात, यत्त्वस्म-
दधिकृतायां रूपसंख्यायामप्यसामर्थ्यं तदेव मां दुःखाकरोतीति भावः ।

१६८ देवतामूर्त्तिप्रकरणम्
कल्पान्तावसरे सुरासुरगणो यस्यां समालीयते
तस्मात् ( स्या ? सा ) जगदम्बिकाऽखिलजगद्वन्द्या सुखं
यच्छतु ॥ १२२ ॥
इति श्रीक्षेत्रात्मज [ सूत्र ? ]-भूमण्डनविरचिते वास्तुशास्त्रे रूपावतारे
देवीमूर्त्तिलक्षणाधिकारो नाम अष्टमोऽध्यायः ॥ ८ ॥
समाप्तोऽयं ग्रन्थः ।
[ श्रीउमामहेश्वरार्पणमस्तु । शके १७५६ जयनामसंवत्सरे ( ज्ये ? ज्यै ) ष्ठे मासे
कृष्णपक्षे त्रयोदश्यां भृगुवासरे समापितम् । सखोपन्तदादालिमये अष्टेकऱ्यां चा
पुस्तकावरून नकल तयार केली आसें ॥ शके ॥ १७६८ ॥ क्षयनामसंवत्सरे माघकृष्ण
११ एकादश्यां मन्दवारे तारी २ माहे मार्च सन् १८६७ इसवी रोजी नारायणकल
लिहिणार व्यंकाजी नारायण भरसा शीराहाणार श्रीकन्हाटकक्षेत्रस्थेन लिखि(त)म् ॥
स्वार्थं परोपकारार्थम् । श्रीकृष्ण

देवतामूर्त्तिप्रकरणस्थ-पाठेषु
रूपावतारे भेदाः

इस पृष्ठ पर कोई पाठ (टेक्स्ट) उपलब्ध नहीं है, यह पृष्ठ रिक्त (blank) है।

देवतामूर्त्तिप्रकरणस्थ-पाठेषु
☸ रूपावतारे भेदाः
प्रथमाध्याये
† १३। (१) 'हस्ताद्वेर्वेद-' इत्यत्र 'हस्तादिर्वेद-' ।
१५। (४) 'द्विभागा' इत्यत्र 'द्विभागे' ।
१६। (४) 'द्विभागे' इत्यत्र 'द्विभागा' ।
षोडशश्लोकात् परम्—
भागमेकं भवेत् पीतं (?) कनिष्ठा मध्यमो(न्त ? त्त )मा ।
या प्रोक्ता द्वारमानेन साऽर्चा श्रेष्ठा प्रकीर्त्तिता ॥ इत्यधिकम् ।
१८। (३) 'दशहस्तादितो' इत्यत्र 'दशहस्तादिना' ।
२०। (१) 'चतुरस्त्रीकृते' इत्यत्र 'चतुरस्रे कृते' ।
२१। (३) 'दशांशेन' इत्यत्र 'दशांशोना' । (४) 'पञ्चांशेन' इत्यत्र 'पञ्चांशोना' ।
२३। (२) 'शैलरत्न-' इत्यत्र 'स्वर्णरत्न-' । (४) 'शुभा' इत्यत्र 'तथा' ।
२४। (३) 'स्फुटिताऽप्यर्च्या' इत्यत्र 'स्फुटिता पूज्या' ।
(४) 'दुःखदायिका' इत्यत्र 'दोषदायका' ।
२५। (३) 'काष्ठपाषाणजा भग्नाः' इत्यत्र 'काष्ठपाषाणनिष्पन्नाः' ।
२६। ‡(५) 'वराहो वा' इत्यत्र 'वराहोऽथ' ।
३६। षट्त्रिंशः श्लोकः सप्तत्रिंशश्लोकस्य प्रथमपादश्च न स्तः ।
४०। (४) 'शमीत' इत्यत्र 'शमति' ।
४१। (३) 'भूमेर्गोर्दानात्' इत्यत्र 'भूमौ गोदानात्' ।
४४। (२) '............' इत्यत्र 'चैव जनमरकम्' ।
४५। (१) 'नर्त्तनं' इत्यत्र 'नदनं' । (४) 'महद् भयम्' इत्यत्र 'भयं महत्' ।

• एतद्ग्रन्थविवरणं भूमिकायां द्रष्टव्यम् ।
  † सर्वसंख्या अङ्काः श्लोकानाम्, बन्धनीस्थाश्च श्लोकपादानामित्यनुसन्धेयम् ।
  ‡ (५)-(६) इत्यङ्कद्वयं षट्पादश्लोकविषयम् ।

( १७२ )
४८। (४) '-स्तथा' इत्यत्र '-स्तदा' ।
४९। (१) 'देवतायात्रा-' इत्यत्र 'दैवतयात्र-' ।
५०। (२) 'प्रोद्भूतवैकृतं' इत्यत्र 'प्रोद्भूतं वैकृतम्' ।
५२-५३। 'वेदव्यासे' इत्याद्यर्धात् परमर्धत्रितयं नास्ति ।
अध्यायान्ते 'देवतामूर्त्तिप्रकरणे' इत्यत्र 'रूपावतारे' ।
द्वितीयाध्याये
१। (३) 'क्रमाद्दशगुणं' इत्यत्र 'क्रमादष्टगुणं' ।
(४) 'जनसंख्यैः कराङ्गुलैः' इत्यत्र 'जैनसंख्यैः करोऽङ्गुलैः' ।
४। (१) 'तलमुखं' इत्यत्र 'तालमानं' ।
५। (२) 'जनस्तथा' इत्यत्र 'जिनस्तथा' ।
६। (१) 'पञ्चतालैश्च' इत्यत्र 'पञ्चतालञ्च' ।
६। (२) 'ब्रह्मात्मा' इत्यत्र 'ब्रह्

( १७३ )
२१ । (१-२) ‘-रेकनामभिर्जिने’ इत्यत्र ‘-रेकनामभिजिने’ ।
२२ । (४) ‘ग्रहा मातृगणा-’ इत्यत्र ‘महामातृगणा-’ ।
२३ । (३) ‘दृष्टियातहितं’ इत्यत्र ‘दृष्टिघातहतं’ । (४) ‘पुराघं’ इत्यत्र ‘पुरा-
( द्यां?द्यं )’ ।
२७ । (१) ‘सदनं’ इत्यत्र ‘वदनं’ ।
२८ । अस्य श्लोकस्य स्थाने ‘ज्ञात्वा स विश्वकर्मा सर्वद्यः’ इति पाठः ।
अध्यायान्ते ‘देवतामूर्त्तिप्रकरणे’ इत्यत्र ‘रूपावतारे’ ।
चतुर्थाध्याये
१ । (२) ‘कमण्डलुवरान्वितः’ इत्यत्र ‘कमण्डलुकरान्वितः’ ।
४ । (१) ‘-नामानं’ इत्यत्र ‘-नामाऽयं’ ।
५ । सपुष्पिक-पञ्चमश्लोकस्थाने ‘अक्षसूत्रं पुस्त’ इति पाठः ।
६ । (४) ‘पितश्चाध्ययने रतः’ इत्यत्र ‘तपश्चाध्ययनोद्यतः’ ।
१३ । (४) ‘तं त्रिलोचनम्’ इत्यत्र ‘तत्त्रिलोचनम्’ ।
१५ । (२) ‘गृहाश्चैवोत्तरे’ इत्यत्र ‘ग्रहाश्चैवोत्तरे’ ।
१७ । अस्य श्लोकस्य पूर्वार्धस्थाने—
‘पद्मं शुचाऽक्षदण्डञ्च सत्यभामा तु वामतः’ इति पाठः
(४) ‘कमण्डलुश्च’ इत्यत्र ‘कमण्डलु स’ ।
१८ । (३-४) ‘दण्डागमस्त्रवाक्फलं जयश्च’ इत्यत्र ‘दण्डागममस्त्रवाक्फलजयस्य’ ।
१६ । (४) ‘खड्गयुग्’ इत्यत्र ‘खेटको’ ।
२० । (४) ‘-निभवः’ इत्यत्र ‘-विभवः’ ।
२१ । (२) ‘ते जय’ इत्यत्र ‘तेजसः’ ।
२३ । (२) ‘सोम एव च’ इत्यत्र ‘सौभ एव च’ ।
२४ । (४) ‘पाणिवल्लभौ’ इत्यत्र ‘पाणिपल्लवौ’ ।
२५ । (४) ‘प्रधाना पद्म-’ इत्यत्र ‘प्रधानपद्म-’ ।
२८ । (३) ‘भर्गमूर्त्तिः’ इत्यत्र ‘भोगमूर्त्तिः’ ।
३२ । (२) ‘होमजलीलकम्’ इत्यत्र ‘होमजकीलकम्’ ।
३३ । (१) ‘सुदर्शना करा’ इत्यत्र ‘सुदर्शनकरा’ ।
३६ । (१) ‘आग्नेय तु’ इत्यत्र ‘आग्नेय्यां तु’ ।
३७ । (४) ‘× × श्र’ इत्यत्र ‘प्राच्यां स्थाप्यश्च’ ।

( १७४ )
३८। (३) '-भगाम्बिकेशः' इत्यत्र 'भगोऽम्बिकेशाः' ।
३९। अस्य श्लोकस्य पूर्वार्धे—
'श्रीकण्ठसूर्या(ः)स्युरथोऽम्बिकाजा (:)
प्रदक्षिणं मध्यविदिक्षु पूज्याः।' इति पाठः ।
(४) 'विन्नातिपरसंस्थाः' इत्यत्र 'विन्नानि परत्र सं वा ?' ।
४०। (२) 'आनन्दश्चान्तक-' इत्यत्र 'आनन्दश्चाङ्गद-' ।
(क) चत्वारिंशश्लोकस्य परार्धम् उत्तरपद्यञ्च न स्तः ।
४२-४६। द्वाचत्वारिंशश्लोकात् षट्चत्वारिंशश्लोकान्तायां पञ्चश्लोक्यां पाठो
विसंष्ठुलः ।
४८। अष्टचत्वारिंशश्लोकस्य परार्धे—
'वामश्रुचवरे दोर्भ्यः शशाङ्कस्य निरूप्यते' इति पाठः ।
५५। (१) 'शौरितिलसम्यमासं

( १७५ )
८ । अस्य पूर्वार्धे—
'केशवः पद्म-शं-चं-गो मधुसूदनश्च शं-प-गः' इति पाठः ।
(४) 'प-शं-ग-च' इत्यत्र 'प-शं-ग-चैः' ।
१२ । (१) 'नृसिंहश्च-प-गं-शश्व' इत्यत्र 'नृसिंहश्चक्र-पं-गं-शं' ।
१३ । (१) 'श-प-चां-गः' इत्यत्र 'श-पं-चागः' । (३) 'शं-च-ग-पः' इत्यत्र
'शं-च-प-गः' ।
१४ । (२) 'सृष्टिमाग्रतः' इत्यत्र 'सृष्टिमार्गतः' । (४) 'सर्वत्रेणायुध-' इत्यत्र
'सर्वत्रैवाऽऽयुध-' ।
१५ । (४) 'च वर्त्तुला' इत्यत्र 'सुवर्त्तुला' ।
१८ । (२) 'निद्राकुला' इत्यत्र 'छिद्राकुला' । (३) 'रेषाकुपा' इत्यत्र 'रेखाकुला' ।
१६ । (२) 'पायुनः' इत्यत्र 'या पुनः' ।
(३) 'चक्राऽथनामा' इत्यत्र 'चक्राऽथवा सा' ।
२० । (१) 'सुरत' इत्यत्र 'सुरक्ता' ।
(२) 'निषष्णा पालि-' इत्यत्र 'लक्षणा पंक्ति-' ।
(३) 'पूजयेद् यः' इत्यत्र 'पूजयेच्च' ।
२१ । (२) 'पार्श्वभिन्ना विभेदिका' इत्यत्र 'पार्श्वभिन्नाविभेदिता' ।
२४ । (४) 'कृष्णकर्ष कम्' इत्यत्र 'कृष्णवर्णकम्' ।
२६ । (१) 'समे चक्रे' इत्यत्र 'श्यामचक्रे' ।
(२) 'नान्तरायिके' इत्यत्र 'नान्तरायके' ।
२६ । (३) 'रेप्यायां' इत्यत्र 'रेखाणां' ।
३७ । (३) 'एकवस्त्रैक' इत्यत्र 'एकचक्रस्य' ।
(४) 'संज्ञाः स्युः पञ्च' इत्यत्र 'संज्ञाः पञ्च' ।
३८ । (५-६) 'दारिद्र्यमटनं' इत्यत्र 'दारिद्र्यं मदनं' ।
३६ । अस्य पूर्वार्धे—
'चक्रे तु मध्यदेशस्थे तेषामाख्यानकं शृणु' इति पाठः ।
४० । (३) 'अनन्तश्चेदिति ज्ञेयः' इत्यत्र 'अनन्तश्चेति विज्ञेयः' ।
४१ । (१) 'एकपद्मान्तिका' इत्यत्र 'एक(पद्मकिता ? पद्माङ्किता )' ।
(२) 'दक्षिणार्त्तसंस्थिता' इत्यत्र 'दक्षिणावर्त्तसंस्थिता' ।

( १७६ )
४२। (२) ‘पद्मनादि य अङ्किता’ इत्यत्र ‘पद्मेन गदयाऽङ्किता’ ।
(४) ‘सप्तसम्पद्-’ इत्यत्र ‘सदा सम्पद्-’ ।
(५-६) पञ्चम-षष्ठ-पादयोः—
‘लाञ्छनेन विना माया सा प्रशस्ता तु सा स्मृता (?)’ इति ।
४३। (२) ‘वाप्यर्थ यद् गदा’ इत्यत्र ‘वाप्यथ वा गदा’ ।
४४। (२) ‘रोगजं’ इत्यत्र ‘रोगतो’ । (३) ‘तस्य’ इत्यत्र ‘तत्र’ ।
(४) ‘ग्रहै रोगै-’ इत्यत्र ‘ग्रहैदुष्टै-’ ।
४५। (१) ‘विकटास्या’ इत्यत्र ‘कोटरास्या’ ।
(४) ‘-प्येषामङ्केन’ इत्यत्र ‘-प्येवमङ्केन’ ।
४७। (१-२) ‘पीतवर्णाभमहावक्तू” इत्यत्र ‘पीतवर्णाभं ( सह ? महा )चक्रं’ ।
४८। (१) ‘पृष्ठदिग्भागे’ इत्यत्र ‘मध्यदिग्भागे’ ।
५०। (१) ‘जयदुस्खुभासक्तो ननः’ इत्यत्र ‘जपदुःखं सुभासक्तो मानः(?)’ ।
५१। (१) ‘शुभे’ इत्यत्र ‘समे’ ।
५२। (१) ‘चतुश्चक्रं’ इत्यत्र ‘चतुर्वक्त्रं’ ।
५३। (१) ‘कूर्माङ्कितास्तु ये’ इत्यत्र ‘कूर्माङ्किता(:)श्रियै’ ।
(२) ‘-दायकाः’ इत्यत्र ‘-कारका(:) ।
अस्मात् श्लोकात् परम् ऊनचत्वारिंशश्लोकतुल्यम्—
‘परमेष्ठ्यजितक्रोधस्तथा नारायणोऽन्तकः ।
अनन्तश्चेति विज्ञेयो नानामूर्त्तिस्तु ये तः(?)’ ॥ इति पद्यम् ।
५५। (३) ‘नरसैन्यस्य’ इत्यत्र ‘परसैन्यस्य’ ।
५६-५७। षट्पञ्चाश-सप्तपञ्चाशश्लोकयोः स्थाने—
‘अङ्कितं... ग्रंथ चक्रं स्यात् यजताद्विवताङ्गुवि’ इति पाठः ।
अतः परम्—
‘हला(कुष ? ङ्कुश )धरं चैव चक्रमध्ये व्यवस्थितम् ।
( बलं भद्रङ्कितं ? बलभद्राङ्कितं ) चक्रं वाञ्छितार्थफलप्रदम्’ ॥
इति पद्यमधिकम् ।
५८। (४) ‘सीतायाः’ इत्यत्र ‘तृतीयः’ ।
५६। (२) ‘धृतरूपिणः’ इत्यत्र ‘धृतिरूपिणः’ ।
(४) ‘-प्रदञ्च यत्’ इत्यत्र ‘-प्रदं हि तत्’ ।