तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

७८ श्रीतन्त्रालोकः ।
एव हि प्राच्यो निमित्तं, नहि नारिकेलद्वीपवासिनो
वह्निविकल्पादाविच्छापि भवेत् ॥ ३६ ॥ ४० ॥
एवमज्ञानं निरूप्य, ज्ञानमपि द्विविधं निरूपयितु-
माह
क्षीणे तु पशुसंस्कारे पुंसः प्राप्तपरास्थितेः ।
विकस्वरं तद्विज्ञानं पौरुषं निर्विकल्पकम् ॥४१॥
विकस्वराविकल्पात्मज्ञानौचित्येन यावसा ।
तद्बौद्धं यस्य तत्पौरुसं प्राग्वत्पोष्यं च पोष्टृ च
॥ ४२ ॥
पशोराणवस्यापि वासनामात्रक्षयाभिधानात् 'नि-
मित्ताभावे नैमित्तिकस्याप्यभावः' इति न्यायेन कार्म-
मायीयोरपि प्रक्षयान्निवृत्त निखिलबन्धस्य 'पुंसः'
अत एव प्राप्तपरमचिदैकात्म्यस्य 'विकस्वरं' पराहन्ता-
विमर्शात्मकं 'निर्विकल्पकं' कृत्रिमाहंकारादिविकल्प-
पं० ५ ख० पु० प्राप्तपुरस्थितिरिति पाठः ।
पं० १० क० पु० पशोरावरकस्यापि इति पाठः ।
पं० १३ ख० पु० प्राप्तपरसंविदैकात्म्यस्य इति पाठः ।