तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

श्लोकः ३३ ] प्रथमाह्निकम् । ६५
इति । अयमत्रार्थः - प्रकृतिप्रभास्वरस्य चित्तस्य
अनाद्यविद्यावशाद्रागादिभिरागन्तुकैर्मलैरावृतत्वेन
संसाराविर्भावेपि भावनाद्यात्मकमार्गानुष्ठानबलात्-
त्तदागन्तुकमलप्रहाणेन आश्रयपरावृत्त्या अविनश्वर-
ज्योतीरूपस्वरूपाभिव्यक्तिर्मोक्ष इति तदयुक्तं,-भा-
वना ह्यत्र भवद्भिः कारणमिष्यते, सा क्षणक्षयिणां
चित्तक्षणानां विशेषमाधातुं नोत्सहते, तस्याः स्थि-
रैकाश्रयगतत्वेन विशेषाधानक्षमत्वात् । तथाहि-
स्थायिनस्तिलादयो भावाः स्थायिभिरेव सुमनोभि-
र्वास्यन्ते, तथेयमपि स्यात्, अतश्च प्रतिक्षणमपूर्वत्वेन
उपजायमानस्य निरन्वयविनाशिलङ्घनाभ्यासवत्
अनासादितातिशयस्य चित्तक्षणस्य प्रभास्वरचित्त-
क्षणोपजननाय भावना न प्रभवेत् इत्यनया कोऽर्थः ।
समलाश्च चित्तक्षणाः स्वारसिक्याः सदृशारम्भ-
णशक्तेः स्वसदृशानेव चित्तक्षणानुत्पादयितुं क्षमन्ते,
न विसदृशान् प्रभास्वरान् । एवं च चित्तक्षण-
भङ्गुरत्वान्मलप्रहाणायैव भावना न प्रगल्भेत
पं० ७ ख० पु० विशेषमभिधातुमिति पाठः ।
पं० १७ ख० पु० न भावना प्रगल्भते इति पाठः ।
६