तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

६४ श्रीतन्त्रालोकः ।
ज्ञानस्य हि मोचनमेव धर्मः, किंतु संकुचितस्यासं-
कुचितत्वम् ॥ ३२ ॥
एतदेव दर्शयति
रागाद्यकलुषोऽस्म्यन्तः-
शून्योऽहं कर्तृतोज्झितः ।
इत्थं समासव्यासाभ्यां
ज्ञानं मुञ्चति तावतः ॥ ३३ ॥
'इत्थं' प्रथमार्धनिरूपितस्वरूपं 'ज्ञानं' 'तावतः'
परिमिताद् बन्धात्, अर्थात् बौद्धादीन्मुञ्चति इति
संबन्धः । तत्र 'रागाद्यकलुषोऽहं भवामि' इति ज्ञानं
योगाचाराणाम् । यदाहुः
'रागादिकलुषं चित्तं संसारस्तद्विमुक्तता ।
संक्षेपात्कथितो मोक्षः प्रहीनावरणैर्जिनैः ॥'
इति । तथा
'प्रभास्वरमिदं चित्तं प्रकृत्यागन्तवो मलाः ।
तेषामपाये सर्वार्थं तज्ज्योतिरविनश्वरम् ॥'
पं० १ क० पु० किं तु पदं नास्ति,
पं० १२ ख० पु० संसारस्तद्विविक्तता इति पाठः ।
पं० १४ ख० ग० पु० प्रकृत्या तनवो मला इति पाठः ।