तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

८ श्रीतन्त्रालोकः ।
उपायः खलु करणे प्रसृते, अतश्च पूर्णेन भाव्य-
मेव, इति सर्वेषामविवादः, न चात्रैवं - क्रियादयो हि
संवेद्यमानत्वात्संविन्निष्ठा एव, इति संविच्छक्तिं विना
अप्रसिद्धत्वात् कथं तत्रोपायतामासादयेयुः, अतः
प्रत्युत क्रियादीनां बहिराभासने संविदुपायः, इति
युक्तम् ॥ अत एवाह
स हि तस्मात्समुद्भूतः
प्रत्युत प्रविभाव्यते ॥८॥
तस्मादित्यनुपायात्संवित्तत्त्वात् ॥८॥
अथ यद्यस्य क्रियादि न कारकम् अपि तु
ज्ञापकम् इति उच्यते, तदपि न युज्यते, इत्याह ।
ज्ञप्तावुपाय एव स्या-
दिति चेज्ज्ञप्तिरुच्यते ।
प्रकाशत्वं स्वप्रकाशे
तच्च तत्रान्यतः कथम् ॥६॥
इह जडस्तावत् स्वयमप्रकाशात्मा स्वात्मनो न
पं० ३ क० पु० एवेति संविदः प्रसिद्धत्वात्कथमिति पाठः ।