तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

श्लोक १० ] द्वितीयमाह्निकम् । ६
प्रकाशते, अपि तु परस्य, इति - पर एवास्य प्रकाशः,
अजडस्तु स्वयं प्रकाशात्मा स्वात्मन एव प्रकाशते,
न परस्य, इति - न परोऽस्य प्रकाशोऽपितु स्व एव
अस्य प्रकाशः, तस्यापि परप्रकाशत्वे ह्यप्रकाशात्म-
त्वात् जाड्यं स्यात्, अत एवाह 'स्वप्रकाशे तच्च
तत्रान्यतः कथम्' इति प्रकाशत्वम्, एवं चान्योऽपि
स्वप्रकाशो वा स्यात् अन्यथा वा, स्वप्रकाशत्वे
प्रथमस्यैव तथाभाव उच्यताम्, अनेनापि कोऽर्थः,
अन्यथात्वे तस्यापि जाड्यापत्तिः, इति प्रकाशत्वात्त-
त्प्रकाशनाय प्रमात्रन्तरापेक्षायामनवस्थापत्तिः, इति
सर्वेषामेव अप्रकाशात्मत्वान्न किंचिदपि प्रकाशेत,
इति - सर्वमिदमन्धं स्यात् ॥६॥
तदाह
संवित्तत्त्वं स्वप्रकाश-
मित्यस्मिन्किं नु युक्तिभिः ।
पं० २ ख० पु० अजडस्तद्द्वयं प्रकाशेति पाठः ।
पं० ७ क० पु० स्वप्रकाशकः स्यादिति पाठः ।
पं० ८ क० पु० तथा उत्पद्यतामिति ख० पु० भाव उच्यतामिति पाठः ।
२