तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

श्लोक २३४ ] प्रथमाह्निकम् । २५१
कल्पनामात्रम् इति, वस्तुतो हि एकैव संवित् तत्त-
त्स्वपराद्याभासतया प्रस्फुरति इत्यभिप्रायः ॥२३३॥
अत एवाह
तुल्ये काल्पनिकत्वे च
यदैक्यस्फुरणात्मकः ।
गुरुः स तावदेकात्मा
सिद्धो मुक्तश्च भण्यते ॥२३४॥
गुर्वगुर्वाद्यपेक्षया स्वपरकल्पनायाः साम्येऽपि येन
शिष्येण गुरुणा वा यदैक्यम् एकीकारः तेन स्फुरणं
स्वपराद्याभासविभागाभावेन एकघनसंविद्रूपतया वि-
मर्शनं तदात्मा यो गुरुः स तावान् ऐक्यस्फुरणा-
वधिः एक आत्मा यस्य तथाभूतः सन् सिद्धो मुक्तश्च
पारमैश्वर्यमात्रमुच्यते इत्यर्थः । इदमुक्तं भवति -
यावदस्य हि स्वसंविदेकात्मत्वेन परामर्शः तावदयम्
एक एव प्राप्तपरप्रकाशैकात्म्यः परिस्फुरति इति ।
तदुक्तं
पं० २ क० पु० स्वपराभासात्मतया प्रस्फुरतीति भावः इति पाठः ।
पं० १० क० पु० स्वपराद्यवभासेति पाठः ।
पं० १३ पारमैश्वर्यपात्रमिति पाठः संगतोऽनुमन्यते ।
पं० १४ क० पु० संविदात्मकत्वेनेति पाठः ।