तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

२५० श्रीतन्त्रालोकः ।
उपायवशतः प्राप्तं
तत्क्रियेति पुरोदितम् ॥२३२॥
तत् इति विज्ञानं, पुरा इति 'यतो नान्या क्रिया
नाम' इत्यादौ ॥२३२॥
ननु 'ज्ञानं मोक्षैककारणम्' इत्यादिना 'ज्ञाना-
न्मुक्तिः' इति तावत्प्रतिज्ञातं, तत्किं स्वाधिकरणं
मोचकम्, उत पराधिकरणम्, स्वाधिकरणत्वे च
तस्य किं दीक्षायां सत्यामसत्यां वा मोचकत्वम्,
असत्यां चेत्
'न चाधिकारिता दीक्षां विना योगेऽस्ति शाङ्करे ।'
इत्याद्युक्त्या ज्ञानाधिगमे एव अधिकारो नास्ति
इति किं कस्य मोचकं स्यात्, सत्यां चेत् परापेक्षा-
त्मनैव स्वात्मनि दीक्षाकरणानुपपत्तेः, पराधिकरणत्वे
च कारणमन्यत्र कार्यं च अन्यत्र इति महान् दोषः ?
इत्याशङ्क्याह
सम्यग्ज्ञानं च मुक्त्येक-
कारणं स्वपरस्थितम् ।
यतो हि कल्पनामात्रं
स्वपरादिविभूतयः ॥२३३॥
पं० १७ ग० घ० पु० स्वपरिस्थितिमिति पाठः ।