तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

श्लोक २१६ ] प्रथमाह्निकम् । २३६
इत्याद्युपक्रम्य
'ततः स्फुटतमोदारताद्रूप्यपरिवृंहिता ।
संविद्भ्येति विमलामविकल्पस्वरूपताम् ॥'
इति । अत एव हि शाक्तोपायस्य उपायोपायत्व-
मुक्तम् ॥२१५॥
ननु अस्मदादेः सर्वस्यैव अयत्नोपनतः स्वार-
सिको निर्विकल्पकः प्रत्ययः स्थितः इति किंनाम तत्र
शाम्भवावेशरूपत्वमुक्तं, यदपि उपेयतया उपदिश्यते ?
इत्याशङ्क्याह
पशोर्वै याविकल्पा भू-
र्दशा सा शाम्भवी परम् ।
अपूर्णा मातृदौरात्म्या-
त्तदपाये विकस्वरा ॥२१६॥
सा इति अविकल्पा भूः । यदुक्तं
'तस्यां दशायामैश्वरो भावः पशोरपि।'
इति । यद्येवं तर्हि अत्र किमुपदेशादियत्नेन ?
इत्याह परमपूर्णा इति । संकुचितस्य हि मातुः
पं० ४ क० पु० शाक्तस्य उपायस्येति असमस्तः पाठः । ग० पु० शाक्तस्यो-
पायोपायत्वमिति ।
पं० १० क० पु० पशोर्यैवाविकल्पेति पाठः ।