तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

२४० श्रीतन्त्रालोकः ।
संकुचिते एव ज्ञानक्रिये भवतः, इति कथं तत्रास्य
दुरात्मनः साक्षात् शाम्भवत्वं भवेत् इति भावः,
अत एव तस्य मातृदौरात्म्यस्य अपाये पूर्णतोल्लासे
सा शाम्भवी दशा विकस्वरा पूर्णज्ञत्वकर्तृत्वादिशा-
लिनी भवेत् इत्यर्थः, तेन संकुचितज्ञत्वकर्तृत्वाद्यप-
हस्तनपुरःसरं स्वात्मप्रत्यभिज्ञापनाथंम् अवश्यो-
पादेयोऽयम् उपदेशादियत्नः इति सिद्धम् ॥२१६॥
तदेव प्रकृते योजयति
एवं वैकल्पिकी भूमिः
शाक्ते कर्तृत्ववेदने ।
यस्यां स्फुटे परं त्वस्यां
संकोचः पूर्वनिर्तितः ॥२१७॥
तथा संकोचसंभार-
विलायनपरस्य तु ।
सा यथेष्टान्तराभास-
कारिणी शक्तिरुज्ज्वला ॥२१८॥
पं० २ क० पु० साक्षाच्छाम्भुत्वं भवेदिति भावः ।
पं० ११ ख० पु० यस्यां स्फुटमिति पाठः ।
पं० १४ ख० पु० विज्ञापनपरस्येति पाठः ।