तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

१८४ श्रीतन्त्रालोकः ।
वम् इत्यर्थः । अत एव 'इच्छात्मकम्' इत्युक्तम् ।
शाक्ताण्वयोर्हि ज्ञानक्रियात्मकत्वं भवेत् इति
भावः ॥ १४४ ॥
ननु एवमपि कथमेकस्यैव उपायोपेयभावः
संगच्छते ? इत्याशङ्क्याह
उपायोपेयभावस्तु
ज्ञानस्य स्थौल्यविभ्रमः ।
एषैव च क्रियाशक्ति-
र्बन्धमोक्षैककारणम् ॥ १४५ ॥
स्थौल्यं — चिदानन्दैकघनपरसूक्ष्मस्वरूपनिमज्जना-
दनन्तग्राह्यग्राहकात्मना भेदेन उल्लसनं, तत्कृतोऽयं
भ्रमः — यत् 'इदमुपेयम्' अयमुपाय' इति । वस्तुतो हि
परप्रकाशात्मा शिव एव उपेयः, स च सर्वत एवा-
वभासते — तस्य क्वचिदपि अनपायात् । अत एव
नात्र उपायानां किंचित्प्रयोजनम् — अज्ञातज्ञापकत्वात्
तेषाम् । तदुक्तम्
'अपरोक्षे भवत्तत्त्वे सर्वतः प्रकटे स्थिते ।
यैरूपायाः प्रतन्यन्ते नूनं त्वां न विदन्ति ते ॥'
पं० १७ क० पु० प्रकटस्थिते इति पाठः ।