तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

१८४ श्रीतन्त्रालोकः ।
प्रथमानं विचित्राभि-
र्भङ्गीभिरिह भिद्यते ॥१४२॥
तत् इति परमपरं वा ज्ञानं । साक्षादुपायेन
इति शाम्भवेन । तदेव हि अव्यवहितं परज्ञानावाप्तौ
निमित्तं, स एव परां काष्ठां प्राप्तश्चानुपाय इत्यु-
च्यते । अत एव अनुपायः इति नोपायनिषेधमात्रम्
इति वक्ष्यते । तस्य शाम्भवस्य उपायः शाक्तः,
आदिशब्दात् तस्यापि उपाय आणवः । भिद्यते
इति औपचारिकं भेद्मेति इत्यर्थः ॥ १४२ ॥
न केवलमेवं, यावदन्यदपि एतद्वैचित्र्ये निमित्त-
मस्ति इत्याह
तत्रापि स्वपरद्वार-
द्वारित्वात्सर्वशोंशशः ।
व्यवधानाव्यवधिना
भूयान्भेदः प्रवर्तते ॥१४३॥
स्वेन, यथा-शाम्भवेन शाम्भवम्, अत एव
स्वपरलक्षणेन द्वारेण, द्वारि सोपायम् । सर्वशः इति-
पं० ६ क० पु० उपायविधिनिषेधमात्रेति पाठः ।
पं० ६ ख० पु० औपाधिकं भेदमिति पाठः ।