तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

श्लोक ७५ ] प्रथमाह्निकम् । ११७
इत्यन्तेन शिवतत्त्वस्य बाह्येन्द्रियाप्रत्यक्षत्वेऽपि
मानसप्रत्यक्षविषयत्वात् किंचित्त्वेन प्रतिसमाहितम् ।
एतच्च पुनरप्यागूर्य गरुडेन
'अनुभावो विकल्पोत्थो विकल्पो* मानसः स च ।
समनस्कं च तज्ज्ञेयममनस्कमरूपकम् ॥
अज्ञात्वा दैशिकस्तत्त्वं कथं दीक्षां करोत्यसौ ।
ज्ञेयः सर्वात्मनैवार्थः स ज्ञेयो नैव सर्वथा ॥'
इत्यादिना पृष्टम् । एतत्प्रश्नार्थ एव ग्रन्थकृता
संक्षेपचिकीर्षया स्ववचसोपनिबद्धः । अत्रायमर्थः—
यन्नाम बुभुक्षादिन्यायेन शिवस्य मानसप्रत्यक्ष-
विषयत्वमुक्तं तत्र मानसोऽनुभवः
'संकल्पकमत्र मनः................... ।

---

• तदिति मानसविकल्पनं समनस्कं, शिवतत्त्वं पुनरमनस्कमरूपकं च, अर्थ
  इति दीक्षादिः प्रवर्तते इत्यर्थः ।
  पं० १० बुभुक्षादि हि चक्षुरादिप्रत्यक्षागोचरमपि मनोगोचरतामेति तद्वदिहापि ।

---

पं० ३ क० पु० पुनरागूर्येति पाठः ।
पं० ६ ग० पु० दैशिकस्तत्रेति पाठः ।