स्मृतिचन्द्रिका: व्यवहारकाण्ड (देवण्णभट्ट - दक्षिण भारत का मूर्धन्य न्याय-दर्शन महाग्रन्थ)

वाहयिष्ये इत्युदङ्मुखतयाऽऽसीनान् ब्राह्मणान् पृष्ट्वा आवाह
येत्यनुज्ञातः ‘उशन्तस्त्वा हवामहे’ इत्यृचमुक्त्वा ऋगन्तेऽस्मत्पि-
तरं वसुरूपममुकगोत्रममुकशर्माणं सपत्नीकं अस्मत्पितामहं रुद्र-
रूपममुकगोत्रममुकशर्माणं सपत्नीकं अस्मत्प्रपितामहमादित्यरू-
पममुकगोत्रममुकशर्माणं सपत्नीकमावाहयामीति प्रथमे विप्रे पितरं,
द्वितीये पितामहं, तृतीये प्रपितामहं, आवाह्य ‘नमो वः
पितरः’ इति मन्त्रेण शिरसि सव्यांसे दक्षिणांसे सव्यजा-
नूनि दक्षिणजानुनि सव्यपादे दक्षिणपादे च प्रतिविप्रं ति-
लानारोप्य प्रथमे विप्रे पितरं वसुरूपं सपत्नीकं, द्वितीये पितामहं
रुद्ररूपं सपत्नीकं, तृतीये प्रपितामहमादित्यरूपं सपत्नीकं ध्या-
यन् ‘आयन्तु नः पितरः’ इत्यादिकामृचं सकृज्जपेत् । एवं
मातामहाद्यावाहनं कुर्यात् । तत्रायं विशेषः—अस्मन्मातामह-
मातुःपितामहमातुःप्रपितामहान् वसुरुद्रादित्यरूपानावाहयिष्ये
इति मातामहादिस्थानस्थान् विप्रान् पृच्छेत् । उशन्तस्त्वेति
मन्त्रान्ते मातामहं वसुरूपं अमुकगोत्रममुकशर्माणं सपत्नीकं,
एवं मातुःपितामहं सपत्नीकं रुद्ररूपममुकगोत्रममुकशर्माणं, एवं
मातुःप्रपितामहमादित्यरूपममुकगोत्रममुकशर्माणं सपत्नीकं आ-
वाहयामीति प्रथमे विप्रे मातामहं, द्वितीये मातुःपितामहं,
तृतीये मातुःप्रपितामहं आवाह्य प्रतिविप्रमेकैकं ध्यायन्
‘आयन्तु नः’ इति जपेत् । ‘उशन्तस्त्वा, आयन्तु नः’ इति
मन्त्रद्वयगतपितृशब्दस्थाने मातामहशब्दः न प्रयोक्तव्यः ।