पाशुपत सूत्र (भगवान् लकुलीश - कौण्डिन्य प्रणीत पञ्चार्थभाष्य सहित पाशुपत दर्शन मूल)

द्वितीयाऽध्यायः। ६५
असम्बन्धो ग्रहणक्षयादिवद्, (ग्रहनक्षत्रादिवत् ?) न त्वत्र अमङ्गलादिभिः ।
कस्मात् ?। शेषाभावात् । एवमिहापि दूरस्थ(स्या ?)ः सम्बन्धः। कस्मात् ?।
इह पुरस्तादुक्तम्—अकलुषमतेः, चरतः, ततोऽस्य योगः प्रवर्तते (अ० १,
सू० १८-२०) । अत्र कलुषव्यतिरेकेण येऽन्ये योगव्याघातकरा
हेतवः, तान् वक्ष्यामः। यथा चैका चरितव्या योगप्रापिका इति
व्याख्यास्यामः। तथा चर्यान्तरेण तपसा योगप्राप्तिर्यथा भवति,
तद् बलं वक्ष्यामः। तद्बलप्राप्तौ चोपायं वक्ष्यामः। हर्षाप्रमादी इति ।
अत्र हर्षो नाम दिव्येषु विषयेषु विधानजधर्मप्रकाशितेषु प्रीतितुष्टिप्रमोदाः।
ते त्विह प्राप्त्यादिव विश्वामित्रादिस्वरूपा द्रष्टव्याः (?)। कथंलक्षणा
इति चेत् ?। तदुच्यते—कार्यकरणविशुद्धिलक्षणाः । तत्र कार्य-
विशुद्धिस्तावत्—यदैतद् देवशरीरं ज्वलन्तं भासा दीप्यन्तं दिवि
भुव्यन्तरिक्षे च रुक्मदण्डवदुच्छ्रितमात्मानं पश्यति, तदा दि(वि) अणिमा
लघिमा महिमा इति त्रयः कार्यगुणा भवन्ति । अन्तरिक्षे च यस्माद्धर्म-
विशेषात् (?)। तथा करणविशुद्धिरपि—गरिमादिभिः (भुवि) बाह्यैरन्तः-
करणेन च दूरविषयग्राहकत्वालोचनसङ्कल्पाध्यवसायाभिमानादयो
भवन्ति(?)। कस्मात् ?। धर्मादिवचनात् । अपिच प्राप्तिः प्राकाम्यम्
ईशित्वं (वशित्वं) च यत्र कामावसायित्वमिति पञ्च करणगुणा
भवन्ति । इत्येवं यदन्येषामणिमाद्यष्टगुणं चतुष्षष्टिविकल्पं धर्मकार्यमैश्वर्यं
तदिह शास्त्रे हर्षः इति संज्ञितम् । तेषु मदमकुर्वन् हर्षाप्रमादी
भवति। धर्मविद्यावलेनेत्यर्थः ॥ १२ ॥
आह—कुत्रस्थस्य ते हर्षा अभिव्यज्यन्ते ?, कीदृशस्य वा ?।
तदुच्यते—
9