न्यायमञ्जरी: प्रथम भाग (आचार्य जयन्त भट्ट - पं. सूर्यनारायण शुक्ल सम्पादित, काशी संस्कृत ग्रन्थमाला)

ति तदपि क्लिष्टकल्पनामात्रम् , प्रीतिर्हि निरतिशया स्वर्गः प्रीतेश्च नान्यार्थत्वं
युक्तं प्रीत्यर्थमन्यन्नान्यार्था प्रीतिः, तस्मान्न यागाय स्वर्गो ऽपि तु स्वर्गाय यागः,
इत्थं च क्रियासाधनानुपदेशान्न कर्तृसमर्पणेन स्वर्गकामपदं समन्वेति,
कथं तर्ह्यस्यानवयः; अधिकारिवाचित्वेन ब्रूमः,
को ऽयमधिकारी नाम, कर्मणः स्वामीश्वरवचनो ह्यधिकृतशब्दः, ननु क-
र्तैव कर्मणः स्वामी नान्यः, मैवम् , स्वामी सन्कर्ता न कर्ता सन्स्वामीति, ननु
क्रियाकारकसम्वन्धव्यतिरिक्तः कोऽन्यः कर्मणः पुरुषस्य च सम्बन्धः, उच्यते,
ममेदं कर्त्तव्यमहमत्र स्वामीति स्वस्वामिभावमवगत्य पाश्चात्त्यः क्रियाकारक-
सम्बन्धो ऽवगम्यते,
ननु त्वया क्रियाकारकसम्वन्धो नापन्हूयते जातिवादिनेव व्यक्तिप्रतीतिः
स तु पाश्चात्त्य इत्यत्र किं प्रमाणम् , उक्तमत्र “अनुपादेयविशेषणं विशिष्टस्य
पुंसो निर्देशात्” इति, कारकत्वानुगुणविशेषणयोगिनो ह्यस्य