न्यायकुसुमाञ्जलि (उदयनाचार्य - ईश्वर-सिद्धि दार्शनिक तर्कशास्त्र एवं सान्वय सटीक)

तृतीयस्तबके ] उपमानस्य प्रमाणान्तरत्वखण्डनम् । ३७६
सादृश्यस्यानिमित्तत्वान्निमित्तस्याप्रतीतितः ॥
समयो दुर्ग्रहः पूर्वं शब्देनानुमयाऽपि वा ॥ ११ ॥
न हि गवयशब्दस्य सादृश्यं प्रवृत्तिनिमित्तम् , अप्रतीतगोनामव्यवहारप्रस-
ङ्गात् । न चोभयमपि निमित्तम् , स्वयं प्रतीतसमयसंक्रान्तयेऽतिदेशवाक्यप्रयो-
गानुपपत्तेः । गवयत्वे ह्यर्थं व्युत्पन्नो वृद्धव्यवहारान्न सादृश्ये । कथमेतन्निर्धारणीय-
मिति चेत् । वस्तुगतिस्तावदियं, तदापातः सन्देहेऽपि न फलसिद्धिः । गन्ध-
वत्त्वमिव पृथिवीत्वस्य, गोसादृश्यं गवयशब्दप्रवृत्तिनिमित्तस्योपलक्षणमिदमेव वा
निमित्तमित्यनिर्धारणात् ॥ ११ ॥
स्यादेतत् । पूर्वं निमित्तानुपलब्धेर्न फलसिद्धिरिदानीन्तु तस्मिन्नुपलब्धे तदेव
बोधनी ।
सादृश्यस्य इति । प्रतीते हि प्रवृत्तिनिमित्ते संबन्धग्रहस्तदत्र वाक्ये शक्यग्रहः प्रतीतं
सादृश्यं च निमित्तं, निमित्ति तु गवयत्वं न प्रतीतम्, तस्मान्न तावद्वाक्यमात्रेण सम्बन्धग्रहः, नाप्यनुमानेन
तद्वाचकत्वज्ञानमन्तरेणासति वृत्त्यन्तर इति विशेषणस्यासिद्धेरिति ।
नहि इति । यदि गोसादृश्यं निमित्तं स्यात् तदा नित्यवनवासिनां गवयपदेन व्यवहारो न
स्यात् , तेषां गोरप्रतीतौ तत्प्रतियोगिकस्य सादृश्यस्य गवयेऽवगन्तुमशक्तेरिति । तर्हि तेषां गवयत्वं
नागरिकाणां तु गोसादृश्यमित्युभयं विकल्पेन निमित्तमस्त्वित्यत आह न चोभयम् इति । तदा
हि कथमारण्यकस्तेनाप्रतीतं गोसादृश्यविषयं समयं परस्मै प्रतिपादयितुमतिदेशवाक्यं प्रयुञ्जीतेति ।
कथमेतत् इति । गवयत्व एव न सादृश्येऽपीत्येतत्तत्राप्रतीतगोत्वेन तस्य सादृश्ये व्युत्पत्तिर्न
संभवतीत्युक्तप्रायमेवेति मन्वानोऽन्यथा परिहरति वस्तुगतिरिति । ननु वस्तुगतिरित्येतावता
न तत्प्रतिपादनमन्तरेण निर्धारणा सिध्यतीत्यत्राह तदापातः इति । तत्रापातः प्रतिपादनं
यावन्निमित्तसन्देहेऽपि न पराभिमतस्य वाक्यादेव समयपरिच्छेद इत्यस्य फलस्य सिद्धिरिति कुत
इत्यत आह गन्धवत्त्वम् इति । यथा हि गन्धवती पृथिवीत्यत्र गन्धवत्त्वं पृथिवीशब्दप्रवृत्ति-
निमित्तस्य पृथिवीत्वस्योपलक्षणं, तथा गोसादृश्यं निमित्तस्योपलक्षणम् । यद्वा इदं सादृश्यमेव
निमित्तमिति निर्धारणाधीनश्च वाक्यादेव संबन्धग्रह इति न पराभिमतसिद्धिरिति ॥ ११ ॥
स्यादेतत् इति । मा भूत् सादृश्यं निमित्तं मा च भून्निमित्तस्य गवयत्वस्याप्रतीतेः पूर्वं सम-
प्रकाशः ।
अप्रतीतेति । गवयत्वस्य जातितया लघुत्वात्, सादृश्यस्य चोपाधितया गुरुत्वादिति भावः ।
उभयं समुचितं निमित्तं विकल्पो वा ? । आद्योऽप्रतीतगोनामव्यवहारापातादेव निरस्तः । द्वितीये
त्वाह स्वयमिति । स्वयं यत्र प्रवृत्तिनिमित्ते व्युत्पत्तिर्गृहीता, तत्र परस्यापि सा भवतीति धियाऽ-
प्यारण्यको वाक्यं प्रयुङ्क्ते, तेन च सा गवयत्व एव ज्ञातेति तदेव प्रवृत्तिनिमित्तं बोधयेदित्यर्थः ।
वस्तुगतिरिति । तर्कादिपुरस्कारादित्यर्थः । सन्देहेऽपीति । गोसादृश्यं प्रवृत्तिनिमित्तं तदुपल-
क्षितं वा धर्मान्तरमिति संशये सति न प्रवृत्तिनिमित्तविशेषनिश्चय इत्यर्थः । सन्देहाकारमाह
गन्धवत्त्वमिवेति ॥ ११ ॥
पूर्वमिति । गवयपिण्डदर्शनादित्यर्थः । फलसिद्धिः प्रवृत्तिनिमित्तविशेषनिश्चय इत्यर्थः । इदा-
प्रकाशिका ।
पूर्वत्वस्य किन्निरूप्यत्वमित्यत आह गवयपिण्डेति । लक्षणयेति वाक्य एव लक्षणयेति
मकरन्दः ।
तर्कादीति । लाघवपुरस्कारादित्यर्थः ॥ ११ ॥