मालविकाग्निमित्रम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी व्याख्या)

७८ मालविकाग्निमित्रे
राजा—अयि, न भेतव्यम् ।
मालविका—(सोपालम्भम् ।) १जो ण भाअदि, सो मए भट्टिणी
दंसणे दिट्ठसामत्थो भट्ठा ।
राजा—
दाक्षिण्यं नाम बिम्बोष्ठि वैम्बिकानां कुलव्रतम् ।
तन्मे दीर्घाक्षि ये प्राणास्ते त्वदाशानिबन्धनाः ॥ १४ ॥
तदनुगृह्यतां चिरानुरक्तोऽयं जनः । (इति संश्लेषमुपजनयति ।)
(मालविका परिहरति ।)
राजा—(आत्मगतम् ।) रमणीयः खलु नवाङ्गनानां मदनवि-
यावतारः । तथा हि ।
हस्तं कम्पयते रुणद्धि रशनाव्यापारलोलाङ्गुलीः
स्वौ हस्तौ नयति स्तनावरणतामालिङ्ग्यमाना बलात् ।
पातुं पक्ष्मलनेत्रमुन्नमयतः साचीकरोत्याननं
व्याजेनाप्यभिलाषपूरणसुखं निर्वर्तयत्येव मे ॥ १५
(ततः प्रविशतीरावती निपुणिका च ।)
इरावती—२हञ्जे णिउणिए, सच्चं तुमं परिगदत्था चन्दिआए
समुद्दघरअलिन्दसइदौ एआई अज्जगोदमो दिट्ठो त्ति ।
निपुणिका—३अण्णहा कहं भट्टिणीए विण्णावेमि ।
१. यो न बिभेति, स मया भट्टिनीदर्शने दृष्टसामर्थ्यो भर्ता ।
२. हञ्जे निपुणिके, सत्यं त्वं परिगतार्था चन्द्रिकया । समुद्रगृहालिन्द-
शयित एकाकी आर्यगौतमो दृष्ट इति ।
३. अन्यथा कथं भट्टिन्यै विज्ञापयामि ।
स्पष्टोऽर्थः ॥ देव्या भयेनाहम्नोऽपि प्रियं कर्तुं न पारयामि ॥ यो न बिभे[ति]
स मया भट्टिनीदर्शने दृष्टसामर्थ्यो भर्ता ॥ दाक्षिण्यमिति । स्पष्टोऽर्थः
वैम्बिकाखद्वंशा राजानः ॥ हस्तमित्यादि । स्पष्टोऽर्थः ॥ हञ्जे निपुणिके
सत्यं त्वं परिगतार्था चन्द्रिकया । समुद्रगृहालिन्दशयित एकाकी आर्यगौतम[ो]
दृष्ट इति ॥ कथं भट्टिन्यै विज्ञापयामि ॥ तेन हि तत्रैव गच्छाम स[ः]