मालविकाग्निमित्रम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी व्याख्या)

चतुर्थोऽङ्कः । ७७
बकुलावलिका—१तह । (इति प्रस्थिता ।)
राजा—वयस्य, एवमेवास्मिन्क्षणक्षणेऽवहितेन त्वया भवि-
तव्यम् ।
विदूषकः—२एंवं वि गोदमो संदिसेअदि ।
बकुलावलिका—(परिक्रम्य ।) ३अज्ज गोदम, अहं अप्पआसे
चिट्ठामि । तुमं दुवाररक्खओ होहि ।
विदूषकः—४जुज्जइ ।
(निष्क्रान्ता बकुलावलिका ।)
विदूषकः—५ईमं दाव फलिहक्खम्भं अस्सिदो होमि । (इति तथा-
कृत्वा ।) अहो सुहप्फरिसदा सिलाविसेसस्स । (इति निद्रायते ।)
(मालविका ससाध्वसा तिष्ठति ।)
राजा—
विसृज सुन्दरि संगमसाध्वसं
तव चिरात्प्रभृति प्रणयोन्मुखे ।
परिगृहाण गते सहकारतां
त्वमतिमुक्तलताचरितं मयि ॥ १३ ॥
मालविका—६देवीएं भएण अत्तणोवि पिअं कादुं ण पारेमि ।
१. तथा ।
२. एवमपि गौतमः संदिश्यते ।
३. आर्य गौतम, अहमप्रकाशे तिष्ठामि । त्वं द्वाररक्षको भव ।
४. युज्यते ।
५. इमं तावत्स्फटिकस्तम्भमाश्रितो भवामि । अहो सुखस्पर्शता शि-
लाविशेषस्य ।
६. देव्या भयेनात्मनोऽपि प्रियं कर्तुं न पारयामि ।
हरिणः । निवारयाम एनम् ॥ तथा ॥ एवमपि गौतमः संदिश्यते ॥ आर्य गौतम,
अहमप्रकाशे तिष्ठामि । त्वं द्वाररक्षको भव ॥ युज्यते ॥ इमं तावत्स्फटिकस्त-
म्भमाश्रितो भवामि । अहो सुखस्पर्शता शिलाविशेषस्य ॥ विसृजेत्यादि ।