विक्रमोर्वशीयम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

तृतीयाऽङ्कः । ६७
विदूषकः — १भो, ण हीयदि एसा । किं तु ताए सारिसं
अणुराअं पक्खिअ राय सरु आसावन्धेन अत्ताणअं धारिदुम् ।
राजा — एवमेतत् । पश्य। पुनर्मम मनसोऽभितापः ।
तथा ह्येष प्रकटे विषमशिरशिखी स्खलितवेगः ।
विप्रियमगाधमगाधो मनसिणयप्रवृद्ध्युद्गुणो भवति ॥ ८ ॥
विदूषकः — २जदा परिहीयमाणङ्गेहिं अङ्गेहिं सोहसि तदा अच्छ-
रेहिं समागमं द पेक्खामि ।
राजा — (निमित्तं सूचयन् ।)
अयि चिराणामननेर्नर्मदारिप सुन्दरम् ।
अयमागन्दितेवौदुराधालयति दक्षिणः ॥ ९ ॥
विदूषकः — ३णं वरं भणदा चन्दनम्म वभण भोदि
(राजा यथास्थानं तिष्ठति ।)
१ भो, न हीयते एषा । किं तु तस्याःसादृशमनुरागं प्रेक्ष्य शल्ये
ऽस्त्वन्य धेनात्मान धारयितुम् ।
२ यथा परिहीयमानाङ्गरङ्गेः शोभसे तथाऽप्सरोभिः समागमं ते
द्रक्ष्यामि ।