विक्रमोर्वशीयम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

१०४ विक्रमोर्वशीये
गोरोअणकुङ्कुमवण्णा चक्क मणइ मह ।
महुबामर फीरन्ती पणिभा ण दिट्ठी उइ ॥ ३६ ॥
(पदान्तरेणोपसृत्य अनुबध्या स्थिता ।)
रथाङ्ग नाम नियतो रथाङ्गश्रोणिविम्बया ।
अयं त्वां पृच्छति रथी मनोरथशतैर्हृतः ॥ ३७ ॥
कथं कः क इत्याह । मा तावत् । न खलु विदितोऽहमस्य ।
सूर्याचन्द्रमसौ यस्य मातामहपितामहौ ।
स्वयं वृतः पतिर्द्वाभ्यामुरवश्या च भुवा च यः ॥ ३८ ॥
कथं तूष्णीं स्थितः । भवतु । उपालभे तावदेनम् । (गत्वा शं
०ए ० ) तनुक तावदासाणुमानीरे वर्णिउर् । पुन्र ।
सरसि मन्जिरतनाडि हरमाश्रतनिसहा
ननु सव्वग्गी दरे मत्ता विशोरि समुगुतः ।
इति च भवन्ता सावप्रणामवस्थितगीरिन्ता
मवि च विपुह भाव काय नहतिरागध्रुव ॥ ३९ ॥

• • चन इमाउ चक मण मइ ।
    मधुवन * * * * ण दिट्ठा ।
• • • • • • • • — इतो श्लोको विश्वरूप
• • • • • • • । नाक्षत्रमपि । यद्
• • • • • • • • । ग्याङ्घ्रिः । अन्यत्रै

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---