तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

८६ श्रीतन्त्रालोकः ।
ज्ञानमभ्युदितं सम्यक्सारेतरविभागकृत् ।'
इति । पौंस्नज्ञानाभिव्यञ्जने दीक्षा तावन्न प्रभवेद्या-
वदस्य बौद्धं ज्ञानं पूर्वभावि न स्यात्, येनास्य
ततोऽपि प्राधान्यमुक्तम् ॥ ४६ ॥
एवं बौद्धमपि ज्ञानं पारमेश्वरं शास्त्रमन्तरेण
कुतः समुदियात् इति तदेव मूलकारणत्वादिह
प्रधानम् इत्याह
तथाविधावसायात्म-
बौद्धविज्ञानसम्पदे ।
शास्त्रमेव प्रधानं य-
ज्ज्ञेयतत्त्वप्रदर्शकम् ॥ ४७ ॥
'संपदे' इति तां जनयितुम् इत्यर्थः। यतो 'ज्ञेयस्य'
नीलसुखादेः 'तत्त्वं' प्रकाशमानत्वान्यथानुपपत्त्या
प्रकाशात्मकशिवस्वभावत्वं, तस्य प्रदर्शकम् पराद्वयो-
पदेशकारित्वात्तदभिधायकम् इत्यर्थः । अत एव
चास्य तद्प्रदर्शक तया शास्त्रान्तरेभ्यो वैलक्षण्यमपि
कटाक्षितम् ॥ ४७ ॥
पं० ३ ख० पु० बौद्धमपि ज्ञानमिति पाठः ।
पं० ११ ग० पु० प्रधानं यन्ज्ञेयतत्त्वप्रकाशकमिति पाठः ।