तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

श्लोकः ३३ ] प्रथमाह्निकम् । ६७
याऽस्त्यवस्थानं, संविदि तु स्फुरत्तामात्रसारायां
मिथ्यात्वादसत्त्वमेव स्यात् इति न किंचित्स्फुरेत्
इति मूर्च्छैव स्यात् इति। न च संविदः स्फुरत्तामात्र-
साररूपाया अपह्नवः शक्यक्रियः इति यत्किंचिदेतत्।
अथ
'सर्वालम्बनधर्मैश्च सर्वसत्त्वैरशेषतः ।
सर्वक्लेशाशयैः शून्यं न शून्यं परमार्थतः ॥'
इत्याद्युक्तयुक्त्या ग्राह्यग्राहकभावादिना कल्पि-
तेन रूपेण शून्यं, न तु संविदापि इति चेत्, एवं
ह्युच्यमाने विज्ञानवादे एवाभ्युपगमः स्यात्, सोऽपि
हि कल्पितपरतन्त्रादिरूपशून्यत्वेन
'इत्यन्तःकरणस्यैव विचित्रात्मावभासिनः ।
अविभाविततत्त्वस्य विस्फूर्जितमिदं जगत् ॥'
इत्याद्युक्तैर्विज्ञप्तिमेव परमार्थसतीमभ्युपागमत् इति
पं० ३ क० पु० सूत्कैव स्यादिति, ग० पु० स्फुरत्तासाररूपाया इति च पाठः ।
पं० ८ क० पु० भावनादिना इति पाठः ।
पं० १३ क० पु० अवभासिततत्त्वस्येति पाठः ।
पं० १४ क० पु० परमार्थमभ्युपागमदिति पाठः । ग० पु० विज्ञप्तमेव परमार्थ-
सत्त्वमभ्युपगतमिति पाठः ।