तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

श्लो० १८] प्रथमाह्निकम् । ४७
'प्रसिद्धिरागमो लोके युक्तिमानथवेतरः ।
विद्यायामप्यविद्यायां प्रमाणमविगानतः ॥
प्रसिद्धिरवगीता हि सत्या वागैश्वरी मता ।
तथा यत्र यथा सिद्धं तद्ग्राह्यमविशङ्कितैः ॥'
इति । सा चात्र विद्यत एवाविगानेन महा-
त्मनां महागुरूणाम् इति किमत्र प्रमाणान्त-
रान्वेषणेन । यदि चार्वाग्दृशां भवादृशामेवंविधा
श्रुतिः कर्णगोचरं न गता- तावतैव एतन्नोपपद्यते,
इति न वक्तुं शक्यं, नहि प्रमाणाभावात्प्रमेयस्याप्य-
भावः स्यात् । न चैते विप्रलम्भका येनैवमन्यथोप-
दिशेयुः, एतदुपदेशमूलतयैव निखिलस्य शैवशास्त्राग-
मार्थस्य प्रयोगदर्शनात् । तेन यथा मन्वादिस्मृतौ
उत्सन्नशाखामूलत्वादष्टकादियागानां मूलभूता श्रुतिः
कल्प्यते तथा इहापि ज्ञेयम् । नह्येवंविधां श्रुतिम-
दृष्ट्वा साक्षात्कृतनिखिलशैवागमसतत्त्वास्त एवमु-
पं० १ क० पु० अथ नेतर इति पाठः ।
पं० ३ ग० पु० वागीश्वरी इति पाठः ।
पं० १२ ख० पु० प्रयोगप्रदर्शनादिति पाठः ।
पं० १३ क० पु० उत्पन्नशाखामूलेति च पाठः ।