तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

२७८ श्रीतन्त्रालोकः ।
ननु उद्घातितात्मप्रथारूपत्वे सति लक्षणस्य
सामान्यविशेषयोर्द्वयोरपि प्रथनात् किं लक्ष्यं ? किं
वा लक्षणम् ? इत्यत्र विवेकाभावादनियमः* स्यात्
इत्याशंक्याह
स्रक्ष्यमाणस्य या सृष्टिः
प्राक्सृष्टांशस्य संहतिः ।
अनूद्यमाने धर्मे सा
संविल्लक्षणमुच्यते ॥२६६॥
इह विशेषसामान्यविषयसृष्टिसंहृतिमयी संवित्
लक्षणं - व्यवहरणबीजमिति । तत्र सृज्यमानस्य
विशेषांशस्य विधेयतया लक्षणत्वं वाच्यं, संह्रिय-
माणस्य च सामान्यांशस्य अनूद्यमानतया लक्ष्य-
त्वम् इत्यस्त्येव विवेकः ॥२६६॥
ननु
'भूयो भूयः समुद्देशलक्षणात्म परीक्षणम् ।'
*यदि च पूर्वमनुल्लिखितविशेषा सामान्यस्थितिः पश्चाद्विशेषोदयः तदा सामान्य-
विशेषयोर्वैविक्त्येन प्रथनाल्लक्ष्यलक्षणभावो व्यवस्थित एव, यदा तु पूर्वमपि सामा-
न्यावस्थायां विशेषावस्थितिस्तदा परस्परमत्र नियमाभाव इति 'एकत्र द्वियोगः संकरा-
ख्यदोषदूषितः संभवेदिति भावः ।'
पं० १० क० ग० पु० लक्षणव्यवहरणबीजं सा इति पाठः ।