तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

२४६ श्रीतन्त्रालोकः ।
इति । एवं च निर्विकल्पात्मा परः प्रकाश एव
सर्वेषामेषामुपायः इत्युक्तं स्यात् ॥२२६॥
न चैतदस्मदुपज्ञमेव इत्याह
संवित्तिफलभिच्चात्र
न प्रकल्प्येत्यतोऽब्रवीत् ।
कल्पनायाश्च मुख्यत्व-
मत्रैव किल सूचितम् ॥२२७॥
अतः इति एकस्यामेव निर्विकल्पात्मिकायां संवि-
त्तौ अनुप्रवेशात् । तदुक्तं
'संवित्तिफलभेदोऽत्र न प्रकल्प्यो मनीषिभिः ।'
इति । अत्र च उपायानां नानात्वात् प्राप्तं तावत्फ-
लभेदकल्पनम्, अन्यथा हि निषेधस्य प्राप्तिपूर्व-
त्वात् स एवात्र न स्यात् इति 'न प्रकल्प्या' इत्युक्त्या
एतदाक्षिप्तम् इत्याह - कल्पनाया इति । मुख्यत्वम्
इति अभिधेयत्वं । सूचितम् इति - न तु साक्षाद-
भिहितम् इति भावः ॥२२७॥
न केवलमिह निर्विकल्पके विश्रान्तिसतत्त्वं, याव-
दितो बाह्यानां मतेऽपि इत्याह
पं० १० ग० पु० संवित्तिः फलभेदेन न प्रकल्प्या मनीषिभिरिति पाठान्तरं च ।