तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

१६२ श्रीतन्त्रालोकः ।
ततः इति क्रियाया ज्ञानात्मकत्वात् । तेन
'दीक्षैव मोचयत्यूर्ध्वं शैवं धाम नयत्यपि ।'
इत्यादिना क्रियाया अपि अपवर्गनिमित्तत्वमुक्तम् ।
एवं च युक्तमुक्तं 'ज्ञानं मोक्षैककारणम्' इति ।
तदाह 'युक्तं चैतदुदाहृतम्' इति ॥१५५॥
ननु 'स्वतन्त्रात्मातिरिक्तस्तु' इत्यादिना प्राक्
आत्मज्ञानातिरिक्तो मोक्षो नाम न कश्चिदस्ति
इत्युक्तम्, इति ज्ञानमेव विमोक्षाय इत्यनेन हेतुफल-
भावोऽनयोरुच्यमानः कथं संगच्छते ? इत्याशङ्क्याह
मोक्षो हि नाम नैवान्यः
स्वरूपप्रथनं हि सः ।
स्वरूपं चात्मनः संवि-
न्नान्यत्तत्र तु याः पुनः ॥ १५६ ॥
क्रियादिकाः शक्तयस्ताः
संविद्रूपाधिका नहि ।
असंविद्रूपतायोगा-
द्धर्मिणश्चानिरूपणात् ॥ १५७ ॥
पं० १ क० पु० क्रियाया अपवर्गेति अपि शब्दहीनः पाठः ।
पं० १४ क० पु० क्रियाधिकाः शक्तय इति पाठः ।