तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

श्लोक १२६ ] प्रथमाह्निकम् । १६६
उन्मग्नामेव पश्यन्त-
स्त विन्दन्तोऽपि नो विदुः ।
तदुक्तं न विदुर्मां तु
तत्त्वेनातश्चलन्ति ते ॥ १२६ ॥
विधिपूर्वाः-विधिरेव पूर्वं पूर्वभावि अनधिग-
तार्थप्रकाशनात्मकं प्रमाणं यासां ताः तथोक्ताः,
स्वात्मव्यतिरिक्ता हि देवताः वेद्यप्रायाः प्रमाणा-
न्तराप्रतिपन्नाः शास्त्रेण साध्यन्ते इति युक्तः पक्षः।
अहंबोधैकरूपः पुनः स्वात्मा पूर्वोक्तयुक्त्या सदैव
प्रकाशमानत्वात् न स्वसिद्धौ प्रमाणं किंचिदपेक्षते
इति युक्तमुक्तम् - अविधिपूर्वकमिति । तदेवाह अहं-
बोधः इति । तथा इति विधिपूर्व इत्यर्थः । ननु
याद प्रमाणादिनिरपेक्ष्येणैव स्वात्मा स्वयं प्रकाशते
किमिति न सर्वदैव सर्वेषाम् ? इत्याशङ्क्याह - ते तु
इत्यादि । त इति स्वात्मव्यतिरिक्तेन्द्रादिदेवता-
याजकाः, तं सर्वदैव प्रकाशमानं स्वात्मानं - वेद्यवेद-
पं० २ क० पु० तं वदन्तोऽपीति पाठः ।
पं० ४ ख० पु० मूलगीतास्वपि च्यवन्ति ते इति पाठः ।
पं० ६ ख० पु० स चैवेति पाठः ।
० १३ क० पु० प्रमाण्यान्तरनैरपेक्ष्येणैवेति पाठः ।
२२