तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

१६६ श्रीतन्त्रालोकः ।
विधिप्राप्यभावात्, यावदप्राप्तं हि विधेर्विषयः, न च
स्वात्मनः कदाचित् अप्राप्तिरस्ति — आदिसिद्धतया
सर्वदैव स्फुरणात् । ननु विधेर्नियोगभावनाद्यात्मतया
बहुविधत्वमुक्तम्, स्वात्मा पुनः कस्य विधेर्विषयतां
न भजते ? इत्याशङ्क्याह
विधिर्नियोगस्त्र्यंशा च
भावना चोदनात्मिका ॥ १२७ ॥
विधिः अप्रवृत्तप्रवर्तको, न पुनरज्ञातज्ञापकः ।
यदाहुः
'विधेर्लक्षणमेतावदप्रवृत्तप्रवर्तनम् ।
अतिप्रसङ्गदोषेण नाज्ञातज्ञापनं विधिः ॥'
इति । स्वर्गयागयोश्च साध्यसाधनभावमवबो-
धयतोऽस्यैव विधेः तावत्प्रवर्तकत्वं — यत् सप्रत्ययस्य
पुंसः 'प्रवृत्तोऽहम्' इति ज्ञानजननम् । स च 'नियोग'
पं० ३ क० पु० सर्वस्फुरणादिति पाठः ।
पं० ४ ख० पु० कस्य तावद्विषयेत्येवंविधः पाठः ।
पं० ६ ख० पु० नियोगस्त्र्यंशश्चेति पाठः ।
पं० ११ ख० पु० न ज्ञातज्ञापनं विधिरिति पाठः ।
पं० १२ ख० पु० अवबोधयतोऽस्यैतावत्प्रवर्तकत्वमिति प्रथमः पाठः ।
पं० १३ क० पु० प्रवृत्तोहम् इत्यारभ्य प्रत्ययवाच्य इत्यन्तः पाठो ग० पुस्त-
कात्पूरितोऽस्ति ।