तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

१६४ श्रीतन्त्रालोकः ।
तेऽपि वेद्यं विविञ्चाना
बोधाभेदेन मन्वते ।
ये याजका बोधाद् वेदित्रेकस्वभावात् स्वात्म-
रूपाद्व्यतिरिक्तमन्यत् तत्तन्नियताकारमिन्द्रादिदैवतं
याज्यतया विदुः जानीयुः, ते विच्छिन्ननियताकार-
वत्त्वात् वेद्यमपि इन्द्रादिरूपं दैवतं श्रद्धातिशययो-
गाद् गाढगाढं विमृशन्तः
'वेद्यो वेदकतामाप्तो वेदकः संविदात्मताम् ।
संवित्त्वदात्मा चेत्सत्यं तदिदं त्वन्मयं जगत्' ।।
इत्यादिन्यायेन बोधाभेदेन — परप्रमात्रेकरूपस्वात्मम-
यत्वेन अवबुध्यन्ते इत्यर्थः ॥
ननु देवतोद्देशेन द्रव्यत्यागो याग इत्युक्तेः द्रव्य-
त्यागार्थमुद्दिष्टैव देवता भवति, न च बोधैकरूपस्य
स्वात्मतत्त्वस्य तथात्वेन उद्देशोऽस्ति , कथमस्य
याज्यत्वम् ? इत्याशङ्क्याह
पं० १ क० ख० पु० तेऽपि बोधमिति पाठः ।
पं० ख० ४ अन्यत्तन्न नियताकारमिति पाठः ।
पं० ७ क० पु० मृशन्तोऽपि ते च इति पाठः ।
पं० ९ ख० पु० संवित्त्वदात्म चेदिति पाठः ।
पं० १० क० पु० प्रमात्रेकस्वात्मेति पाठः ।