तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

९२ श्रीतन्त्रालोकः ।
प्रकाशो नाम यश्चायं
सर्वत्रैव प्रकाशते ।
अनपह्नवनीयत्वात्
किं तस्मिन्मानकल्पनैः ॥५४॥
अपूर्वार्थविषयं खलु प्रमाणं । यदाहुः
‘अनधिगतविषयं प्रमाणमज्ञातार्थप्रकाशो वा’
इति । प्रकाशस्य अपूर्वत्वेन प्रकाशो नास्ति सर्वदैव
तस्य प्रकाशमानत्वेन ‘अनपह्नवनीयत्वात्’ इति व्यर्थं
तत्र प्रमाणपरिकल्पनम् । तथाहि तदा तस्य अपूर्वत्वेन
प्रकाशः स्यात्, यद्यसौ पूर्वमनधिगतत्वेन अप्रकाश-
मानः स्यात्, तथाभावश्च तद्रहितपूर्वकालस्मृतौ
सत्यां भवेत्, स्मृतिरपि एवंरूपमनुभवं विना नोत्प-
द्यते, अनुभूतविषयासंप्रमोषात्मकत्वात्तस्याः, न च
प्रकाशरहितत्वेन पूर्वकालमनुभवोऽस्ति, तस्यैवानु-
भवस्य प्रकाशात्मकत्वात्, स एव हि प्रकाशः इति
पं० ११ क० पु० तद्भावश्चेति पाठः ।
पं० १२ क० पु० एवंरूपानुभवमिति समस्तः पाठः ।
पं० १५ ख० पु० य एव हि प्रकाश इति पाठः ।